Pan Lodowego Ogrodu - tom II

Cykl: Pan Lodowego Ogrodu (tom 2)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
7,92 (10769 ocen i 481 opinii) Zobacz oceny
10
1 366
9
2 193
8
3 323
7
2 607
6
867
5
286
4
62
3
52
2
8
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375746105
liczba stron
656
język
polski
dodała
Wiedźma

Pan z Wami! Jako i ogród jego! Wstąpiwszy, porzućcie nadzieję. Oślepną monitory, ogłuchną komunikatory, zamilknie broń. Tu włada magia. Mówią, że zimna mgła żyje. Inni uważają, że to oddech bogów albo brama zaświatów. Była zawsze i zawsze będzie Midgaard. Planeta, gdzie nas, ludzi, postrzega się jako istoty o rybich oczach. Gdzie trwa wojna bogów, a samozwańczy demiurgowie hodują...

Pan z Wami! Jako i ogród jego! Wstąpiwszy, porzućcie nadzieję. Oślepną monitory, ogłuchną komunikatory, zamilknie broń. Tu włada magia.

Mówią, że zimna mgła żyje. Inni uważają, że to oddech bogów albo brama zaświatów. Była zawsze i zawsze będzie

Midgaard. Planeta, gdzie nas, ludzi, postrzega się jako istoty o rybich oczach. Gdzie trwa wojna bogów, a samozwańczy demiurgowie hodują okrucieństwo kwitnące w mroku zła. Gdzie więdną najnowsze ziemskie technologie, a człowiek stawić musi czoła swoim koszmarom. I zostaje zupełnie sam...

"To irytujące, kiedy coś odrywa Cię od lektury dobrej książki, prawda? Zawsze, kiedy musiałem przerywać lekturę PLO, byłem wściekły. To świetna powieść."
Tomasz Kołodziejczak, autor Dominium Solarnego

Ilustracje: Dominik Broniek.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Fabryka Słów, 2012

źródło okładki: http://fabrykaslow.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1355
Villiana | 2017-03-08
Przeczytana: 08 marca 2017

„Trzeba leźć smokowi w paszczę, jeśli mamy potrząsnąć tym bagienkiem.”

Byłam ostrzegana przed lekturą, że mogę z lekka się wynudzić, że w tomie drugim akcja zwalnia, zresztą jak widać po ocenach, jest to najsłabsza część cyklu. Nie da się ukryć, że nie jest tak dobra jak pierwszy tom, ale dla mnie tylko odrobinę. I tak daję dziewiątkę, bo pomimo iż miejscami było wszystko przeciągnięte, to czytało mi się genialnie i z chęcią brałam książkę w ręce, żeby dowiedzieć się co będzie dalej.

Każdy z bohaterów w tym tomie przemierza swoją drogę, każdy musi się zmierzyć ze światem, ludźmi, magią i ze swoimi słabościami. Dokąd ich to doprowadzi?

O ile w tomie poprzednim Vuko był postacią, która zawładnęła opowieścią i była najbardziej interesująca, tak tutaj jak dla mnie na prowadzenie wysunął się Filar, syn Oszczepnika. Z zaciekawieniem śledziłam jego wędrówkę, jego relacje z Brusem, całość wydarzeń pochłonęła mnie i wciąż zachodzę w głowę, jaką naprawdę rolę w tej historii odegra i jakie będzie jego przeznaczenie. Oczywiście nie umniejszam tutaj Vuko, który przeszedł zdecydowaną przemianę.

Momentami było zbyt dużo magicznych dziwactw. Myślałam sobie, że wszystko jest nieźle naciągane, ale i tak się wciągnęłam. Udało mi się zdecydowanie bardziej poznać świat, relacje jakie panują między ludźmi, całą otoczkę, chyba właśnie dzięki tej przydługiej wędrówce. A dwa ostatnie rozdziały pozamiatały i dały mi zapowiedź czegoś naprawdę mocnego, nie mogę się już doczekać.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Tak krucho...

Z książkami, Tak blisko... i Tak krucho... jest tak, jak z yin i yang. Choć można poznać tylko jedną, to jednak obie tworzą doskonałą, dopełniającą si...

zgłoś błąd zgłoś błąd