Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pan Lodowego Ogrodu - tom II

Cykl: Pan Lodowego Ogrodu (tom 2)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
7,91 (8788 ocen i 376 opinii) Zobacz oceny
10
1 105
9
1 830
8
2 640
7
2 156
6
702
5
252
4
50
3
45
2
4
1
4
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375746105
liczba stron
656
język
polski
dodała
Wiedźma

Pan z Wami! Jako i ogród jego! Wstąpiwszy, porzućcie nadzieję. Oślepną monitory, ogłuchną komunikatory, zamilknie broń. Tu włada magia. Mówią, że zimna mgła żyje. Inni uważają, że to oddech bogów albo brama zaświatów. Była zawsze i zawsze będzie Midgaard. Planeta, gdzie nas, ludzi, postrzega się jako istoty o rybich oczach. Gdzie trwa wojna bogów, a samozwańczy demiurgowie hodują...

Pan z Wami! Jako i ogród jego! Wstąpiwszy, porzućcie nadzieję. Oślepną monitory, ogłuchną komunikatory, zamilknie broń. Tu włada magia.

Mówią, że zimna mgła żyje. Inni uważają, że to oddech bogów albo brama zaświatów. Była zawsze i zawsze będzie

Midgaard. Planeta, gdzie nas, ludzi, postrzega się jako istoty o rybich oczach. Gdzie trwa wojna bogów, a samozwańczy demiurgowie hodują okrucieństwo kwitnące w mroku zła. Gdzie więdną najnowsze ziemskie technologie, a człowiek stawić musi czoła swoim koszmarom. I zostaje zupełnie sam...

"To irytujące, kiedy coś odrywa Cię od lektury dobrej książki, prawda? Zawsze, kiedy musiałem przerywać lekturę PLO, byłem wściekły. To świetna powieść."
Tomasz Kołodziejczak, autor Dominium Solarnego

Ilustracje: Dominik Broniek.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Fabryka Słów, 2012

źródło okładki: http://fabrykaslow.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (13853)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 946
mclena | 2016-02-01
Przeczytana: 01 lutego 2016

"Oto ja. Władca Tygrysiego Tronu, Płomienisty Sztandar, Pan Światła i Pierwszy Jeździec, Trzymający lejce, wędrujący obok wozu z łysą pokaleczona głową, pryszczaty z Kysaldym, adept Podziemnej Matki. Cofnięty umysłowo niemowa. To ja."

Po bardzo pozytywnym odbiorze pierwszego tomu bez obaw ale za to z sporymi oczekiwaniami sięgnęłam po tom drugi i nie wiem co się stało, ale pierwsze dwa rozdziały czytało mi się jak przez mgłę, trzeci już lepiej, ale nadal to nie było to samo co tom pierwszy. Z czwartym rozdziałem przerzuciłam się na audiobook (pierwszy raz w życiu) - stwierdziłam, że może gdyby to ktoś opowiadał mi tę książkę to spotka się to z lepszym odbiorem z mojej strony. Przeczytałam po drodze jeszcze tylko rozdział bodajże ósmy, a resztę przesłuchałam i w sumie mimo iż audiobook pomógł mi ogarnąć troszkę lepiej fabułę, to jednak samodzielne czytanie dodaje troszkę więcej pola manewru w przypadku interpretacji i odbioru dialogów. Lektor mimo iż czyta bardzo wyraźnie i...

książek: 1006
Villiana | 2017-03-08
Przeczytana: 08 marca 2017

„Trzeba leźć smokowi w paszczę, jeśli mamy potrząsnąć tym bagienkiem.”

Byłam ostrzegana przed lekturą, że mogę z lekka się wynudzić, że w tomie drugim akcja zwalnia, zresztą jak widać po ocenach, jest to najsłabsza część cyklu. Nie da się ukryć, że nie jest tak dobra jak pierwszy tom, ale dla mnie tylko odrobinę. I tak daję dziewiątkę, bo pomimo iż miejscami było wszystko przeciągnięte, to czytało mi się genialnie i z chęcią brałam książkę w ręce, żeby dowiedzieć się co będzie dalej.

Każdy z bohaterów w tym tomie przemierza swoją drogę, każdy musi się zmierzyć ze światem, ludźmi, magią i ze swoimi słabościami. Dokąd ich to doprowadzi?

O ile w tomie poprzednim Vuko był postacią, która zawładnęła opowieścią i była najbardziej interesująca, tak tutaj jak dla mnie na prowadzenie wysunął się Filar, syn Oszczepnika. Z zaciekawieniem śledziłam jego wędrówkę, jego relacje z Brusem, całość wydarzeń pochłonęła mnie i wciąż zachodzę w głowę, jaką naprawdę rolę w tej historii odegra i...

książek: 409
Marcin | 2015-06-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015
Przeczytana: 15 czerwca 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Doskonała kontunuacja pierwszego tomu. Cyfral jako wróżka, według mnie bezczelna wersja Dzwoneczka z Piotrusia Pana. Vuko jako Czyniacy w dalszym ciągu probuje zabić szalonego Van Dykena. Bardziej niż we wcześniejszym tomie podoba mi sie wątek z Władcą Tygrysiego Tronu. Polecam...

książek: 3328
Beata | 2016-07-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 lipca 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Doskonała powieść fantasy. Początkowo nieco straciła na dynamice, ale szybko autor powrócił do znajomego tempa. Przygody Vuko i jego Cyfrala (czy raczej Cyfral) wciągnęły mnie, szczególnie zachwyciła mnie Cyfral w nowej – żeńskiej – odsłonie – to kwintesencja kobiecości. Natomiast przygody Brusa i jego podopiecznego Filara, syn Oszczepnika intrygujące w każdej odsłonie, dzięki ich podróży poznajemy doskonale to frapujące universum z jego wszystkimi niuansami. Jestem zachwycona tą powieścią.

książek: 2403
wiejskifilozof | 2014-03-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 marca 2014

Tu, muszę przyznać czytało mi się gorzej.Ale, czasem już tak mam,że drugi tom jest ciut słabszy,niż ten pierwszy.Grzędowicz jakby troszkę opuścił się w dobrych pomysłach.
Owszem,nie mam zamiaru spisywać całej książki na starty.To nadal jest świetne fantasty,z elementami dark lecz czułem ,że to nie jest to co czytałem w tomie pierwszym.
Końcówka jest jednak bardzo dobra i zachęca by za jakiś czas sięgnąć po tom trzeci.

książek: 238
wijas | 2010-09-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 września 2010

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Skończyłem. Pewnie za jakiś czas zabiorę się za trzecią część serii, na pewno jednak nie z taką werwą, z jaką zacząłem czytać część drugą.

Ledwo skończyłem pierwszy tom, zdobyłem drugi. Trzeba się było dowiedzieć, czy Grzędowicz zdecydował się na tak radykalny krok, jak wykluczenie z dalszej opowieści głównego bohatera. Na początku wszystko szło w dobrym kierunku. Kolejne strony powieści padały łupem mojego głodu czytania. Z wolna przychodziła jednak refleksja. To już nie było to. Przedtem zachłysnąłem się historią, pochłaniałem ją bez opamiętania, na tę część spojrzałem chłodniejszym okiem.

Zacząłem doszukiwać się powodów spadku mojego zainteresowania. Zauważałem kolejne zaprzepaszczone szanse i wybrakowania historii. Świat stworzony przez autora wydał mi się dużo uboższy od moich oczekiwań, które mimochodem rosły sobie podczas czytania poprzedniej części. W końcu okazał się być kolażem Skandynawii oraz Bliskiego i Dalekiego Wschodu. Tak z grubsza. Na dobrą sprawę, Vuko...

książek: 905

Druga część "Pana Lodowego Ogrodu" to cudo. Nie nudzi w ciekawy sposób ukazuje losy bohaterów. Nie jest monotonna. Wszystko szczegółowo zostało w niej opisane... Fantastyczna!

książek: 1085
boziaczek | 2012-10-20
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Z wielką nadzieją czekałam czekałam na druga część Pana Lodowego Ogrodu. I nie zawiodłam się. Podobała mi się tak samo jak pierwsza część, a może i bardziej, bo zdążyła się już zżyć z bohaterami powieści Grzędowicza:) Dalej jestem pod wrażeniem wielkiej, nieskrępowanej wyobraźni autora tej powieści z jaką wykreował świat, w którym Vuko musi wypełnić swoją misję, a która staje się coraz bardziej niebezpieczna. Tak samo dalsze losy następcy Tygrysiego Tronu są coraz bardziej zagmatwane, co powoduje, że czytelnik właściwie nie jest w stanie przewidzieć co się wydarzy. Z niecierpliwością czekam na następny tom tej niesamowitej fantastyczno-magicznej opowieści!

książek: 551
Roland | 2015-07-29
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 29 lipca 2015

Po tym jak „Pan Lodowego Ogrodu” zdobył wszystkie najważniejsze nagrody polskiej fantastyki, stał się jedną z najpopularniejszych książek w naszym kraju. Jarosław Grzędowicz sam sobie pierwszym tomem postawił wysoko poprzeczkę, rozpalił nadzieje i rozbudził oczekiwania, potem kazał czekać długo na kolejną część. I nie zawiódł. Tom drugi trzyma poziom, nawet jeśli jest troszeczkę mniej odkrywczy i zaskakujący, to nadal język, jakim posługuje się autor, jest nienaganny, a fabuła książki przykuwa uwagę i naprawdę ciężko od niej się oderwać.

Vuko musi odnaleźć i zmierzyć się z wrogiem, który posiadł wiedzę niedostępną zwykłym śmiertelnikom. Pier van Dyken, jeden z zaginionych ludzi, nauczył się tajemnej sztuki władania Pieśniami, dzięki czemu może wprowadzać dowolne zmiany na planecie, rządzić ludźmi i innymi istotami. Jednocześnie śledzimy drugiego bohatera, Filara, który musi uciekać przed fanatycznymi wyznawcami kultu Pramatki. Wraz ze swoim sługą i nauczycielem Brusem...

książek: 492
Wiedźma | 2010-09-03
Przeczytana: styczeń 2008

Vuko jest mniej sarkastyczny, Cyfral wkurza, za to historia następcy Tygrysiego Tronu staje się coraz atrakcyjniejsza i ciekawsza.
I co najlepsze... W końcu pada sformułowanie "Pan Lodowego Ogrodu".
Pozycja obowiązkowa dla każdego, kto czytał pierwszy tom. Prawdopodobnie zachwyci trochę mniej, ale jest napisana na bardzo podobnym poziomie, więc bez obaw można po nią sięgnąć.

zobacz kolejne z 13843 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd