Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ostatni akt

Tłumaczenie: Magda Białóń-Chalecka
Wydawnictwo: Bukowy Las
6,22 (65 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
3
8
5
7
17
6
24
5
9
4
2
3
3
2
1
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Last Nude
data wydania
ISBN
978-83-62478-46-0
liczba stron
368
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał

Paryż, rok 1927. Trwają szalone lata przed kryzysem – bankierzy ubierają swoje kochanki u Coco Chanel, a artyści spotykają się w awangardowej księgarni Shakespeare and Company. Pewnego czerwcowego dnia młoda Amerykanka Rafaela Fano wsiada do automobilu pięknej nieznajomej, którą okazuje się słynna malarka epoki art déco, Tamara Łempicka. Ponieważ dziewczyna rozpaczliwie potrzebuje pieniędzy,...

Paryż, rok 1927. Trwają szalone lata przed kryzysem
– bankierzy ubierają swoje kochanki u Coco Chanel,
a artyści spotykają się w awangardowej księgarni Shakespeare and Company. Pewnego czerwcowego dnia młoda Amerykanka Rafaela Fano wsiada do automobilu pięknej nieznajomej, którą okazuje się słynna malarka epoki art déco, Tamara Łempicka.
Ponieważ dziewczyna rozpaczliwie potrzebuje pieniędzy, zgadza się pozować dla tej polskiej artystki o mrocznej przeszłości, wywłaszczonej arystokratki, która przyjechała
do Paryża z Sankt Petersburga. Zostają kochankami,
a uroda dziewczyny inspiruje Łempicką, która tworzy swoje najznakomitsze i najsłynniejsze dzieła.
Oparty na faktach z życia Tamary Łempickiej „Ostatni akt”
to mistrzowski popis wyobraźni historycznej. Ellis Avery pozwala czytelnikowi zajrzeć do Paryża u schyłku epoki, która odchodzi, podczas gdy życie bohaterek porywa niepowstrzymany wir historii. Fascynująca powieść
o geniuszu i sztuce, o miłości i pożądaniu, o żalu i nadziei, która wykracza poza czas i przeciwności losu.

 

źródło opisu: http://www.bukowylas.pl/content/ksiazka/ostatni-akt

źródło okładki: http://www.bukowylas.pl/content/ksiazka/ostatni-akt

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Monika książek: 2378

Papierowy akt

Kiedyś jeden fotograf powiedział mi, że aby oddać piękno i prawdę tkwiącą w modelu, trzeba mieć z nim bliskie relacje. Ta prawda jak najbardziej sprawdzała się w przypadku Tamary Łempickiej.

Historię właściwie jednego z jej romansów poznajemy z perspektywy kochanki, modela, muzy – pięknej Rafaeli Fano. Młoda Amerykanka ma zaledwie siedemnaście lat, kiedy w Lasku Bulońskim zaczepia ją słynna już wówczas malarka z zielonego bugatti. Przyjmuje ofertę pozowania, od której zaczyna się jej fascynacja a potem miłość do Tamary. Madame de Łempicka zaś, podczas tego okresu, tworzy jedne ze swych najsłynniejszych dzieł.

Tak pokrótce można streścić fabułę książki, zostawiając szczegóły czytelnikowi. A szczegóły te w dużej mierze dotyczą raczej Rafaeli niż Tamary. Mniemam, iż autorka założyła, że poprzez uczucie młodej modelki, odkryjemy prawdziwą malarkę i jej epokę. Pomysł jak najbardziej ciekawy, ale odnoszę jednak wrażenie, że jej zamiary, delikatnie mówiąc, się nie powiodły. Portret odmalowany przez Ellis Avery wydał mi się płaski, niespójny, monotonny. Niewiele dowiadujemy się z niego o samej Tamarze, malarka została wręcz zarysowana kilkoma grubymi kreskami, które na zmianę, uporczywie wyłaniają się z co drugiego rozdziału. Na głębię, na podszewkę nie starczyło już miejsca. Nie uratowała tej książki nawet ostatnia część - podsumowanie napisane już z perspektywy artystki.

Wydarzenia są raczej przewidywalne, choć kierunek, do którego zmierzają, nie jest dla mnie do końca jasny....

Kiedyś jeden fotograf powiedział mi, że aby oddać piękno i prawdę tkwiącą w modelu, trzeba mieć z nim bliskie relacje. Ta prawda jak najbardziej sprawdzała się w przypadku Tamary Łempickiej.

Historię właściwie jednego z jej romansów poznajemy z perspektywy kochanki, modela, muzy – pięknej Rafaeli Fano. Młoda Amerykanka ma zaledwie siedemnaście lat, kiedy w Lasku Bulońskim zaczepia ją słynna już wówczas malarka z zielonego bugatti. Przyjmuje ofertę pozowania, od której zaczyna się jej fascynacja a potem miłość do Tamary. Madame de Łempicka zaś, podczas tego okresu, tworzy jedne ze swych najsłynniejszych dzieł.

Tak pokrótce można streścić fabułę książki, zostawiając szczegóły czytelnikowi. A szczegóły te w dużej mierze dotyczą raczej Rafaeli niż Tamary. Mniemam, iż autorka założyła, że poprzez uczucie młodej modelki, odkryjemy prawdziwą malarkę i jej epokę. Pomysł jak najbardziej ciekawy, ale odnoszę jednak wrażenie, że jej zamiary, delikatnie mówiąc, się nie powiodły. Portret odmalowany przez Ellis Avery wydał mi się płaski, niespójny, monotonny. Niewiele dowiadujemy się z niego o samej Tamarze, malarka została wręcz zarysowana kilkoma grubymi kreskami, które na zmianę, uporczywie wyłaniają się z co drugiego rozdziału. Na głębię, na podszewkę nie starczyło już miejsca. Nie uratowała tej książki nawet ostatnia część - podsumowanie napisane już z perspektywy artystki.

Wydarzenia są raczej przewidywalne, choć kierunek, do którego zmierzają, nie jest dla mnie do końca jasny. Oczekiwałam portretu malarki z krwi i kości, lub chociaż przenikliwej relacji z kluczowego fragmentu jej życia, osadzonego w jakimś kontekście, a dostałam bardziej historię Rafaeli, nad wyraz dojrzałej i dorosłej jak na swoje 17 lat, przez którą niestety nie prześwituje nic, co mogłoby przykuć moją uwagę, o wzbudzeniu zachwytu nie mówiąc.

Obu postaciom brakowało jakiegoś grubego pnia, wokół którego mogłyby się owinąć detale ich charakteru i charakteru epoki. Brakowało też gruntu, jakichś ścian, krajobrazów. Otrzymaliśmy za to rozsypane puzzle, na dodatek z kilku różnych pudełek. I w efekcie, obraz z tych klocków też wyszedł raczej nieskładny.

Gdzieś tam mówi się o kryzysie, którego jednak w powieści niewiele faktów potwierdza. Czytamy wzmianki o strojach Channel, jest kilka nazwisk artystów, które są raczej papierową dekoracją niż wiarygodnym tłem. Odnosi się wrażenie, że poza Łempicką w epoce Art Deco nie ma nikogo godnego uwagi. Duch tamtych czasów nie przeszedł się nawet po stronach książki. A szkoda.

To mogła być naprawdę dobra książka. Gdyby zamiast na nudnych intrygach wokół portretu Rafaeli, skupić się bardziej na malarce, ale nie tylko tej w łóżku i w pracowni, ale na tej będącej emigrantką, rozwódką, cyniczną uwodzicielką, utalentowaną artystką, żyjącą pośród wielu innych i w jakże ciekawej epoce. Gdyby tak tchnąć w nią życie, pozwolić jej myśleć i mówić, gdyby tak obdarzyć ją mięsem i ciałem, z którego wyłoniłby się talent, moglibyśmy podziwiać nie tylko jej obrazy, ale również akt tworzenia. Gdyby tak autorka umiała zasiać w nas kilka faktów, które przykułyby nas do stron, zamiast rozrzucać je niczym dmuchawce, które bezskutecznie próbujemy złapać, żeby po lekturze zostało nam chociaż coś w garści. Gdybyśmy tak mieli chociaż jakiś grunt i krajobraz...

Niestety otrzymaliśmy poprawnie napisane czytadło, w którym uwieść ma nas samo nazwisko i homoseksualny seks. Trochę za mało, by zachwycać. Ale na wakacje w sam raz.

Monika Stocka

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (228)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 34521
Muminka | 2014-06-29
Przeczytana: 29 czerwca 2014

Paryż, rok 1927. Lasek Buloński. 17-letnia Amerykanka Rafaela musi zdobyć sto franków by dostać upragnioną pracę. Potrzebna jest jej odpowiednia suknia. Na modzie elegancji zna się ona jak nikt. Jej współlokatorka oczekuje oświadczyn swojego ukochanego i rzuca posadę panny sklepowej, te, o którą chce walczyć Rafaela. ma wielkie ambicje i doświadczenie w sprawach damsko-męskich, nie cofnie się przed kupczeniem swoim ciałem byle osiągnąć swój cel. nagle zatrzymuje się przed nią automobil i jakaś szykowna kobieta zaprasza ją by jej pozowała. To Tamara Łempicka, uciekinierka z Polski, wywłaszczona przez rewolucję bolszewicką hrabina, na uchodźctwie parająca się malarstwem.
Zaczyna się fascynująca podróż Rafaeli po świecie sztuki, oraz zakazanych namiętności. Między malarką a modelką wyczuwa się bowiem podskórne napięcie. Jako muza artystki poznaje więc świat artystycznej bohemy, niepospolite kobiety jak Alicja Toklas i G. Stein, liczne lesbijskie pary i nawiązuje romans z protektorką....

książek: 1147
Dociekliwy_Kotek | 2014-05-09
Przeczytana: maj 2014

Teoretycznie "Ostatni akt" opowiada o Tamarze Łempickiej, praktycznie natomiast znakomita większość narracji należy do jej kochanki i modelki, Rafaeli. Teoretycznie Rafaela ma lat siedemnaście, ale podejrzewam, że była to średnia arytmetyczna wyciągnięta na podstawie jej stosunku do życia jako takiego, a erotycznego w szczególności, oraz emocjonalności pięciolatki. Teoretycznie między Rafaelą a Tamarą wybucha namiętny romans, chociaż nie za bardzo wiadomo, w czym się on przejawia, nie licząc regularnych wzmianek o tym, że Rafaela nie mogła się doczekać seksu i była emocjonalnie zależna od swojej pracodawczyni. Teoretycznie Tamara jest w okresie tworzenia swoich sztandarowych prac, ale równie dobrze mogłaby malować szeregi kropek, dla fabuły i historii sztuki nie ma to najmniejszego znaczenia. Teoretycznie jest też jakaś intryga i inne romanse, ale w zasadzie służą chyba tylko temu, żeby Rafaela mogła szaleć z rozpaczy względnie szaleć z zazdrości. Teoretycznie przewija się też...

książek: 651
jusssi | 2012-05-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 maja 2012

Główną bohaterką książki „Ostatni akt” jest Tamara Łempicka, malarka polskiego pochodzenia, która karierę zrobiła w Paryżu. Ta wybitna portrecistka o awangardowym podejściu do życia stała się ikoną epoki art deco. Ellis Avery stworzyła historię opartą na faktach z życia Tamary i jej muzy, pięknej Rafaeli. Czas akcji biegnie od 1927 roku, kiedy Tamara zadała pięknej nieznajomej jedno pytanie „Będę mogła panią kiedyś namalować?” Tego pięknego czerwcowego dnia rozpoczęła się przygoda ich życia, okraszona uczuciem, namiętnością i łyżką dziegciu.

Narratorką pierwszej części powieści jest Rafaela, dziewczyna o trudnej przeszłości, która doświadczyła trudu samodzielnego życia. Tamara była dla niej ucieleśnieniem nieosiągalnego piękna, gracji i talentu, nic dziwnego, że zgodziła się pracować w roli modelki. Wystarczyło jedno spojrzenie i czuły dotyk, by malarka i jej muza doświadczyły zauroczenia. Romans rozwijał się na tle międzywojennego Paryża, fascynujący świat artystów spotykających...

książek: 191
Alison | 2013-09-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 września 2013

Niestety jestem trochę zawiedziona. Widząc taką objętość książki (360 stron), zaczęłam oczekiwać opisowej treści. Być może tego nie brakuje, ale nie dotyczą one tych elementów, których bym chciała. Język książki jest prosty (czasem wręcz banalny) i bardzo dobrze (choć może nieco irytować, patrząc na fakt, że akcja dzieje się w okresie między wojennym), bo nie trzeba się znać na rzeczy, żeby zrozumieć powieść. Przyjemna i szybka lektura, niestety (jak dla mnie) nieco płytka. Pierwsze odczucia bohaterki rozpływają się w powietrzu od tak, w mgnieniu sekundy, co jest trochę irracjonalne. Może tak ma być. Jak już wspomniałam, nieco ubogo w opisach relacji uczuciowych między bohaterkami. Pewnie wynika to z narracji pierwszoosobowej, ale jednak, niedosyt pozostaje. Bieg wydarzeń raczej nie trzyma w napięciu (prócz dwóch/trzech krótkich scen) i jest dość przewidywalny. Osobiście najbardziej podobały mi się rozdziały kończące obie części. Nie ze względu na koniec, po prostu w końcu pojawiły...

książek: 672
wildfemale | 2012-06-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 czerwca 2012

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Bardzo chciałam przeczytać tą książkę. Fabuła oparta jest na faktach z życia malarki Tamary Łempickiej, ale myli się ten, kto podejrzewa mnie o nagła fascynację art deco. Po tą pozycję sięgnęłam raczej wiedziona ciekawością. Podejrzewam, że niebagatelne znaczenie dla popularności książki ma promowanie jej jako historii o romansie dwóch kobiet. Najwyraźniej tkwi we mnie wojerystyczny element.

Autorka musiała dokonać solidnego przeglądu literatury przed przystąpieniem do napisania swojego dzieła. Trud ten opłacił się, bowiem książka jest wewnętrznie spójna, a zarysowane postaci wielowymiarowe. Łatwo się zainteresować ich losami. Moje późniejsze dociekania nie dowiodły jakichkolwiek rozbieżności pomiędzy życiorysem Łempickiej, a faktami przedstawionymi w książce. Z pewnością opisanie artystki nie było zadaniem łatwym, ponieważ do dziś nie jest znane dokładne miejsce jej urodzenia. Malarka bardzo chciała się czuć Polką, a nie Rosjanką, a fałszowanie faktów z własnego życia...

książek: 273
KamiVV | 2012-08-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

W zasadzie w pierwszym odruchu miałam ochotę pokrytykować, że brakuje temu papierzysku wiele, że ma w sobie coś prostackiego i sprośnego zawiązanego wokół ciasnej wizji tego, jaką mogła być w rzeczywistości Tamara Łempicka. Nie mam jednak sumienia napisać w pejoratywnym świetle o książce, którą przeczytałam bezwiednie w ekspresowym tempie, mimo węwnętrznego "braku sympatii" do niej. Tak sobie łopatologicznie myślę, że skoro autorka rysuje słowami obraz nabierający tak szybko życia i autentyczności, że kartki same przepływają przez palce, to jest to prostu dobra w tym czego się podjęła. I o to chodzi w beletrystyce. I kropka. Reszta to małostkowe czepialstwo. Jeśli miałabym sobie pofolgować z krytyką to pewnie powiedziałabym, że pomysł na książkę jest mało oryginalny, bo ktoś już był pionierem w dawaniu drugiego życia artystom (np. Pablowi Picasso), ale w ten sposób można byłoby marginalizować co drugą pozycję. Ostatni Akt to próba fikcyjnego nakreślenia życia Tamary z dwóch...

książek: 752

Całkowicie przez przypadek skasowałam wcześniejszą opinię o książce, przepraszam tych, którzy wcześniej ocenili opinię jako pożyteczną. Teraz tylko skrót.

Fragment z życia pewnej artystki - tym jednym zdaniem można by podsumować całą książkę.
W odniesieniu do biografii Tamary Łempickiej, którą czytałam wcześniej, jest to wydarzenie w istocie dość prawdziwe, zbeletryzowane na potrzeby tej prozy.

książek: 4158
Paula | 2015-12-21
Przeczytana: 14 sierpnia 2015

http://mojswiat-szelestkart.blogspot.com/2015/12/ellis-avery-ostatni-akt.html

książek: 1442
Kasia | 2014-12-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Dostałam tę ksiązkę w prezenciee, ponieważ lubię obrazy Łempoickiej i art deco.
Ale... ta książeczka to kicz. Szkoda czasu.

książek: 229
Anna | 2016-12-14
Na półkach: Przeczytane, Biografie
Przeczytana: 14 grudnia 2016
zobacz kolejne z 218 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd