Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Południca

Tłumaczenie: Krzysztof Jachimczak
Seria: Don Kichot i Sancho Pansa
Wydawnictwo: W.A.B.
6,73 (73 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
4
8
13
7
27
6
10
5
6
4
7
3
1
2
0
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Die Mittagsfrau
data wydania
ISBN
978-83-7414-747-7
liczba stron
460
słowa kluczowe
1945, Berlin, wspomnienia
język
polski
dodała
Pistacia

Helena opuszcza rodzinny Budziszyn, by zachłysnąć się atmosferą pulsującego energią Berlina lat dwudziestych XX wieku. Zostawia za sobą zimną, okrutną matkę i przedwczesną śmierć ukochanego ojca, nie potrafi jednak od tego uciec. Rozpaczliwie szuka swojego miejsca w świecie, chce też za wszelką cenę zrealizować wielkie marzenie o ukończeniu studiów medycznych, ale przypadek i Historia mają...

Helena opuszcza rodzinny Budziszyn, by zachłysnąć się atmosferą pulsującego energią Berlina lat dwudziestych XX wieku. Zostawia za sobą zimną, okrutną matkę i przedwczesną śmierć ukochanego ojca, nie potrafi jednak od tego uciec.
Rozpaczliwie szuka swojego miejsca w świecie, chce też za wszelką cenę zrealizować wielkie marzenie o ukończeniu studiów medycznych, ale przypadek i Historia mają wobec niej inne plany.
Traci miłość cudownego człowieka i nadzieję na lepsze życie.
Zyskuje nową tożsamość. Staje się Alicją.
Alicja Schulze, żona nazistowskiego inżyniera, rodzi syna.
Nie umie okazać mu miłości, której tak mało doznała, potrafi jedynie dzielić się z nim doświadczeniami, których ma pod dostatkiem.
Dlatego dzień po dniu, z poczuciem winy i z narastającą rozpaczą obarcza go swoją krzywdą.

Książka ukazuje się w ramach serii współczesnej literatury niemieckojęzycznej KROKI/SCHRITTE. Seria, zapoczątkowana w 2005 roku przez fundację S. Fischer Stiftung i Pełnomocnika Rządu Republiki Federalnej Niemiec ds. Kultury i Mediów, kontynuowana jest od 2008 roku wspólnie przez fundację S. Fischer Stiftung, Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej i Fundację Kulturalną Pro Helvetia. Redaktorami serii są Jacek St. Buras (Warszawa) i Carl Holenstein (Zurych).

[opis wydawcy]

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (258)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 917
Alicja | 2016-09-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 września 2016

"Jej największym lękiem był lęk przed lękiem" (str 300)
"Żyła w rozdarciu i poczuciu sprzeczności" (str 304)
Smutno- gorzka historia dziewczyny z pragnieniami prawdziwej miłości i akceptacji, której nigdy nie zaznała. Jej życie to pasmo wyrzeczeń, upokorzeń i byciu na posługach innych.Skomplikowane relacje w rodzinie, matka przy niepełnych zmysłach, siostra kochająca inaczej,mąż despota.Samotne macierzyństwo, praca ponad stan, obawa rozpoznania jej żydowskiego pochodzenia, brak uczuć i miłości dla dziecka.Tutaj nie ma radości, szczęścia, pozytywnych emocji. A nawet jeśli na chwilę wydaje się, że tak się stanie ponura rzeczywistość koryguje plan.Nadzieje na nowe lepsze życie szybko się rozwiewają. Wszystkie odcienie szarości pokrywają kolejne stronice powieści i przechodzą ne kolejne pokolenie.

książek: 4436
alinkawie | 2012-01-23
Na półkach: Przeczytane, 2012

To nie jest lektura, przy której odpoczniesz. To nie jest lektura, przy której się rozluźnisz. To nie jest lektura, przy której się uśmiechniesz. Ta książka jest jak gorzkie lekarstwo, które wiesz,że musisz zażyć, aby wyzdrowieć.

książek: 1058
luelle | 2016-08-27
Przeczytana: 27 sierpnia 2016

Ale mi się książki ostatnio trafiają... Znowu kazirodztwo i lesbijki. Nie stronię od ciężkich tematów, opisów głębokiego cierpienia, wirów ludzkiej natury, ale nie trawię przemycania wynaturzeń jako eksponowanego wątku. Czy on do końca powieści będzie taki istotny - nie wiem, bo po 133 stronach zrezygnowałam z lektury.

książek: 0
| 2014-08-16
Na półkach: Przeczytane

Ciekawa i wymagająca lektura,powodująca chęć do zrewidowania własnych przemyśleń na temat podejścia społeczeństwa niemieckiego do faszyzmu i nie tylko.Interesująca główna bohaterka i jej przeżycia,a szczególnie jej stosunek do macierzyństwa.

książek: 758
mamalgosia | 2012-11-05
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 24 października 2012

Dawno temu czytałam książkę "Dag, córka Kasi" Lilian Seymour-Tułasiewicz. Opowiadała ona o losach dziewczyny z małej góralskiej wioski. Nikt jej nie kochał, nikomu na niej nie zależało. Odesłana do Stanów Zjednoczonych, zdana na własne siły próbowała ziścić swój amerykański sen. Kiedy w końcu życie zaczęło jej się układać, spotkała ją ogromna tragedia. Zrezygnowana dziewczyna poddała się. Czytałam tę książkę wielokrotnie i za każdym razem zdumiewał mnie smutek z niej płynący. Czułam taki żal, że pękało mi moje nastoletnie serce. Przez wiele lat przeczytałam wiele książek i żadna nie miała w sobie tego smutku, tego przytłaczającego żalu i rezygnacji, jaką zapamiętałam z "Dag, córki Kasi". Biorąc do ręki "Południcę" Julii Franck, nie spodziewałam się, że znowu dam się opanować temu zapamiętanemu sprzed lat smutkowi. Smutkowi tak wielkiemu, że po przeczytaniu ostatniej strony każe człowiekowi milczeć.
Helena jest niechcianą i niekochaną córką swojej szalonej, żydowskiej matki....

książek: 639
Mario | 2016-06-04
Na półkach: Przeczytane

Pełna zadumy, uroku, rozpaczy, bólu, oczekiwania, milczenia, miłości, pustki, żalu i wszystkiego, doprawdy wszystkiego - w końcu o tym, że można zapaść się w sobie i że to najgorsze, co może nas w życiu spotkać.
Melodyjna, płynna proza, jak kwartet smyczkowy, jak klucz gęsi odlatujący gdzieś daleko...

książek: 496
Noemi | 2012-12-17
Na półkach: Przeczytane, LGBT

Jeszcze trzy lata temu nie potrafiłam jej docenić, ale ostatnio wróciłam do niej myślami. Gorzka, przytłaczająca opowieść, jakkolwiek przewrotnie by to nie brzmiało, coraz bardziej lubię takie czytać. Lekturze towarzyszy zdanie: "Jak trudno jest być..." - i w miejsce wielokropka podstawiamy sobie "smutną", "cierpiącą", "lesbijką", "kobietą", "obywatelką Niemiec z tamtego czasu", "człowiekiem", oraz wiele innych. Musimy mieć duże zapasy nadziei, aby przebrnąć przez tę książkę, bo zostawi nas ona prawie całkiem bezradnych, gołych, owiniętych jedynie białym kawałkiem materiału - nie na znak czystości, ale jako symbol kapitulacji. Ciężka historia.

książek: 532
Katarzyna Kunowska | 2015-01-14
Na półkach: Przeczytane

Zmęczyła mnie ta książka. Nie dlatego, że jest zła, a dlatego, że jest niczym ból głowy - intensywna, pulsująca, wyczerpująca. Nie jest to łatwa lektura. To książka momentami bolesna, czasem trochę kontrowersyjna. Gorzka, po części psychologiczna powieść niemiecka.

książek: 71
Biszkopcik | 2016-08-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 sierpnia 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Z jednej strony jestem pod wrażeniem, z drugiej dalej siedzę przybita. Zacznę od początku.
Po tej książce nie spodziewałam się za wiele. Nie interesują mnie specjalnie zagadnienia historyczne, myślałam więc, że będą to kolejne smuty pokroju podręcznika - przynajmniej tyle dało się wywnioskować po opisie z tyłu.
Człowiek odkrywa siebie, książka nakłania do refleksji i pokazuje, że możemy stać się kimś, kim nie chcielibyśmy być. A mówię tu o głównej bohaterce. Helena z wiekiem staje się taka sama jak jej matka - ignoruje własne dziecko, staje się oschła. Czy to kwestia genów? Czy może tego, że całe życie dziewczyna miała pod górkę? Na pewno zyskała samodzielność. Straciła natomiast uczucia. Ale czy było warto?
Na pewno Helena jest osobą, w której każdy może znaleźć jakiś element siebie. Podczas czytania utożsamiałam się z nią, pierwszy raz przeżywałam wszystkie wydarzenia razem z bohaterką. Zwłaszcza śmierć Carla (jak można było go uśmiercić????).
Po sprawdzeniu recenzji innych osób,...

książek: 295
autopsymybody | 2013-08-26
Przeczytana: 26 sierpnia 2013

Gorzka i bardzo smutna książka. Nie ma w niej chyba ani krzty radości i zadowolenia. No chyba,że miłość Heleny i Carla, która też niestety musiała się skończyć.

zobacz kolejne z 248 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd