Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Kobieta w lustrze

Kobieta w lustrze

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Łukasz Müller
tytuł oryginału
La femme au miroir
wydawnictwo
Znak literanova
data wydania
ISBN
9788324016792
liczba stron
464
słowa kluczowe
literatura francuska
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,05 (1390 ocen i 178 opinii)

Opis książki

Życie to coś więcej. Więcej niż rola do odegrania. Niż religia i konwenanse. Więcej niż mąż i dziecko. Pieniądze i sława. Trzy kobiety. Gwiazda filmowa, mistyczka, arystokratka zafascynowana psychoanalizą. Na pozór dzieli je wszystko. Łączy obsesyjna myśl, że muszą porzucić swoje dotychczasowe życie i odnaleźć to, co naprawdę ważne. Eric-Emmanuel Schmitt, zdobywca nagrody literackiej Goncourtó...

Życie to coś więcej.
Więcej niż rola do odegrania. Niż religia i konwenanse. Więcej niż mąż i dziecko. Pieniądze i sława.


Trzy kobiety. Gwiazda filmowa, mistyczka, arystokratka zafascynowana psychoanalizą.
Na pozór dzieli je wszystko.
Łączy obsesyjna myśl, że muszą porzucić swoje dotychczasowe życie i odnaleźć to, co naprawdę ważne.


Eric-Emmanuel Schmitt, zdobywca nagrody literackiej Goncourtów 2010, zabiera czytelników w niezwykłą podróż przez czas i historię, by przedstawić losy fascynujących kobiet. W swej najnowszej powieści z wrażliwością filozofa i pasją wytrawnego detektywa zgłębia tajemnice kobiecej duszy.
W tym lustrze może się przejrzeć każda z nas.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2012

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Oficjalna recenzja
pheosia książek: 1326

Trzy kobiety przed lustrem

Książka Erica Emmanuela Schmitta była z pewnością jedną z najbardziej wyczekiwanych nowości wydawniczych. Co więcej, zaskoczyła swoją objętością i tematyką stałych czytelników autora, nawykłych do książeczek bardzo drobnych, choć o wielkim przesłaniu. Tym razem także forma jest „wielka” i... wielowątkowa. Przynajmniej na pierwszy rzut oka.

Poznajemy trzy kobiety, tak bardzo różne od siebie, że wydaje się łączyć je tylko płeć. Anne, żyjąca w XVI w wiejska dziewczyna, zakochana w przyrodzie, zadziwiona jej pięknem, zdolna spędzać całe dnie w lesie, nie pozwala się wtłoczyć w ciasne ramy norm panujących w wiosce i ucieka sprzed ołtarza. Po jakimś czasie zamieszkuje w beginażu, skupiającym kobiety żyjące w samotności, także te przygotowujące się do wstąpienia do klasztoru. Tam szybko zostaje okrzyknięta mistyczką. Spotyka się to jednak z oburzeniem mieszkańców wioski, niezrozumieniem ze strony duchownych dla jej bardzo otwartego podejścia do Boga i stworzenia oraz... nienawiścią i zazdrością swojej krewniaczki.

Hanna to kobieta, która osiąga wszystko, co ważne w swojej epoce – ma dobrego, bogatego męża, wspaniały dom, poważanie... Nie udaje jej się jednak sprostać najważniejszemu wymaganiu – urodzeniu dzieci, co przecież decyduje o wartości kobiety. Ze wszystkich stron zaczynają otaczać ją nalegania i „serdeczne rady”, doprowadzając do zgubnych skutków...

Anny to młoda dziewczyna, która zdążyła już zrobić zawrotną karierę gwiazdy filmowej. Na co dzień tłumiąc emocje i uczucia, uwalnia je na planie filmowym, co pozwala jej grać tak prawdziwie, że jest rozchwytywana przez wszystkich twórców. Prywatnie popada jednak w kolejne uzależnienia, od alkoholu, przez narkotyki, po przygodny seks.

Co może łączyć bohaterki, które dzieli wszystko, od pięciu wieków historii począwszy, na statusie społecznym, wieku i stanie cywilnym skończywszy? Było to dla mnie zagadką przez większą część lektury i muszę przyznać, że Schmitt bardzo mnie zaskoczył rozwiązaniem! Chylę czoła przed jego pomysłowością. Wątki zostały splecione tak misternie, że to, co początkowo wydawało się zbiorem opowiadań z kobiecym motywem, przerodziło się w niezwykłą powieść o tożsamości kobiety i jej roli w świecie. Co zaskakujące, autor, będąc mężczyzną, doskonale oddał rozterki kobiet. Narzucone z góry role, oczekiwania rodziny i przyjaciół, poszukiwanie samej siebie i własnych marzeń, odwaga ich spełniania lub jej brak, zawiść koleżanek, niepewność własnej wartości... To problemy, z którymi borykają się kobiety na całym świecie już od wieków. Dlatego każda z czytelniczek znajdzie w tej książce cząstkę siebie. A może odnajdzie ją dzięki tej książce? Lekturę polecam także panom – powieść wszak została napisana przez mężczyznę, który wykazał się całkiem dobrą znajomością niewiast, dlaczego więc inni panowie nie mieliby z tego skorzystać?

Katarzyna Marondel

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1815
Strega | 2014-04-21
Przeczytana: 21 kwietnia 2014

Trzy kobiety pragnące uwolnić się od przypisanych im ról i poszukiwanie własnej tożsamości, czasem za bardzo wysoką cenę, to temat niepowiązanych bezpośrednio ze sobą historii składających się na "Kobietę w lustrze".

Bohaterki żyją w innych czasach, jednak to co ich niewątpliwie łączy to niepokorność w realizowaniu oczekiwań innych. Samo lustro też pojawia się w nich jako symbol. W nim możemy obserwować siebie, a kto potrafi uważnie patrzeć i wsłuchiwać się w swoje potrzeby, dostrzeże w nim coś więcej niż tylko siebie w wymiarze fizycznym.

Historie przeplatają się ze sobą aż do zakończenia, które było raczej oczywiste. Książkę polecam szczególnie tym, którym brak odwagi, by realizwać swój własny plan na życie.

książek: 5152
allison | 2012-03-22
Przeczytana: 22 marca 2012

Po książki Schmitta sięgam ze spokojnym sumieniem - wiem, że się nie zawiodę. I tym razem lektura jego powieści okazała się bardzo udana...

Od początku intrygowało mnie pytanie: co mają ze sobą wspólnego trzy wątki o różnych kobietach? A potem: czy ich drogi kiedyś się skrzyżują?

Na pierwsze pytanie szybko znalazłam odpowiedź - każda z kobiet, chociaż żyje w innych czasach, pragnie w swoim życiu wielkich zmian. Wymaga to jednak odwagi i wielu wyrzeczeń.
Perypetie każdej bohaterki śledzi się z uwagą, niemal odruchowo szukając nawiązań do tytułu. Lustro pojawia się w książce jako symbol kilka razy i każdorazowo odgrywa w życiu kobiet ważną, przełomową rolę.

By poznać odpowiedź na drugie pytanie, trzeba poczekać. Nietrudno to zrobić, gdyż lektura jest tak pasjonująca, że bez trudu dociera się do jej końca.

Moim zdaniem, Schmitt pokazał w swojej książce wszystkie aspekty kobiecości - cielesność, duchowość, lęki i frustracje oraz codzienne radości, do odczuwania których trzeba jedn...

książek: 3564
kajsa | 2012-03-10
Przeczytana: 10 marca 2012

Trzy kobiety z lustra Schmitta...każda z nich jest inna, wyjątkowa, niebanalna,każda ma wyobrażenie o własnym życiu...i zawsze ta wizja odbiega od schematu, łamie stereotypy.


Moją uwagę najbardziej przykuła Anne, mistyczka żyjąca w XVI wieku. Jej bezkompromisowość i widzenie świata zaimponowały mi. Miała w sobie tyle odwagi, by zerwać z tradycyjnym postrzeganiem kobiety jako zależnej od męża. Jeszcze większe wrażenie zrobiła na mnie jej odwaga w głoszeniu poglądów na temat wiary i religii, wolnej od wszelkich dogmatów i ograniczeń, za to harmonijnej ze światem natury.

Książka skłania do zastanowienia i przyjrzenia się samemu sobie. Warto odpowiedzieć sobie, co dla mnie jest ważne w życiu.

książek: 556
Joanna | 2013-05-19
Przeczytana: 17 maja 2012

Podczas spotkania z polskimi czytelnikami w lutym 2012 znany francuski pisarz Eric – Emmanuel Szmitt zaprezentował swą najnowszą książkę „ Kobieta w lustrze” i opowiedział o pracy nad nią.
Bohaterkami powieści są trzy kobiety – gwiazda filmowa, mistyczka oraz arystokratka, które łączy fascynacja psychoanalizą oraz zmiany w dotychczasowej egzystencji.
Pomysł napisania książki o kobietach żyjących w różnych epokach dziejowych, których wspólnym mianownikiem jest poszukiwanie swego sensu życia zrodził się u autora piętnaście lat temu.
Przeplatające się opowieści z życia trzech kobiet, ich zróżnicowane postrzeganie świata w różnych epokach, kobiet o różnych charakterach i statusie społecznym. Ich cechą wspólną jest oderwanie się od schematu przyjętych norm społecznych, braku rodziców od urodzenia jako wzorca do naśladowania, opiekuńczości i wpojonego modelu postępowania. Kobiety poszukują swojej koncepcji życia, tożsamości.
Mimo przeciwności losu to silne kobiety odnajdujące swe role w...

książek: 2839
Monika | 2012-04-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2012
Przeczytana: 12 kwietnia 2012

Na samym początku zaskoczyła mnie objętość książki. Autor przyzwyczaił mnie do swoich krótkich, treściwych opowiadań. "Kobieta w lustrze" to obszerna powieść.
Czytałam tę książkę, czytałam i długo nie potrafiłam się określić, czy książka mi się podoba, czy nie. Cały czas powtarzałam, że jest przede wszystkim dziwna. Nadal tak twierdzę, ale wiem też już, że podobała mi się zdecydowanie, szczególnie zakończenie.

Trzy różne, chociaż ze wspólnym mianownikiem kobiety. Każda żyjąca w innych czasach i innym środowisku. Wszystkie nie pasują do swojego otoczenia, przeżywają więcej większych rozterek niż ich równolatki w ich czasach.
Ze wszystkich trzech kobiet i ich historii zdecydowanie najbardziej podobała mi się historia Hanne. Może odnalazłam w niej kawałek siebie?

książek: 1042
Katherina87 | 2014-09-15

Życie to coś więcej.
Więcej niż rola do odegrania. Niż religia i konwenanse. Więcej niż mąż i dziecko. Pieniądze i sława.

Trzy kobiety, każda z nich inna.
Łączy obsesyjna myśl, że muszą porzucić swoje dotychczasowe życie i odnaleźć to, co naprawdę ważne
Anne- mistyczka. Jej ścieżka życiowa prowadzi do religijnych uniesień, mistycyzmu i duchowej uczty. Miłość dziewczyny obejmuje każdą istotę, żywą, każdy okaz przyrody.
Hanna- arystokratka. Zapalona kolekcjonerka szklanych kulek. Kobieta zafascynowana również psychoanalizą, w tym także Freudowską.
Anny- gwiazda filmowa. Młoda aktorka szukająca sensu życia. Ukojenia znajduje w imprezach, narkotykach i alkoholu.

Każda z tych trzech bohaterek zmaga się z problemami życia codziennego. Pomimo dzielącego ich czasu ich losy wydają się podobne. Uwikłane w życie, którego nie chciały, które ich rozczarowało powoli dojrzewają do zmian. Muszą jednak znaleźć w sobie duże pokłady odwagi, by sprzeciwić się całemu otaczającemu ich światu. A to na...

książek: 433
Kiwi_Agnik | 2013-03-11
Przeczytana: 11 marca 2013

Książkę "Kobieta w lustrze" czyta się jednym tchem. Wciągająca historia o trzech różnych kobietach, z początku historia Anne najmniej mi się podobała, jednakże gdy wgłębiałam się w czytadło Pana Schmitta ta postać zaintrygowała mnie najbardziej.

Po prostu Perełka!
Zatem owa książka od teraz będzie należała do moich ulubionych.

książek: 723
Anika | 2012-07-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 lipca 2012

Trzy kobiety żyjące w różnych epokach, które łączy powinowactwo dusz. Oczywiście najpiękniej przedstawiona jest historia średniowiecznej Anne. dziewczyna w fenomenalny sposób odbiera otaczający ją świat.

książek: 992
Madi | 2014-04-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 kwietnia 2014

Szczerze powiem ,że mam co do tej książki mieszane uczucia i tak do końca to nie przekonała mnie.
Z jednej strony spodobały mi się historie trzech kobiet,żyjących w różnych epokach,mające inne problemy,ale ten sam cel-
cel odnalezienia własnego "ja",
a z drugiej strony powieść trochę się ciągnęła i była zbyt monotonna.
Jedno jest pewne książka napisana jest w niesamowitym klimacie i zmusza do refleksji ,a sam tytuł sugeruje ,by każdy z nas przejrzał się w takim lustrze.

książek: 2760
miki24gr | 2012-12-26
Przeczytana: 26 grudnia 2012

Przepiękna powieść, czytałam ją długo, delektowałam się nią i z każdą przeczytaną stroną żałowałam, że koniec jest coraz bliżej...Przeczuwałam, że historie trzech kobiet z trzech różnych epok splotą się w końcu. Historie tak różne, a zarazem bardzo do siebie podobne. Zakończenie powieści wyczekiwane długo- nie zawiodło mnie. Zachęcam do przeżycia tej książki!


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Trudi Canavan
    45. rocznica
    urodzin
    Szczęśliwe zakończenie to luksus na jaki może pozwolić sobie fikcja.
  • Michael Crichton
    72. rocznica
    urodzin
    Każde odkrycie jest gwałtem na naturze.
  • Leszek Kołakowski
    87. rocznica
    urodzin
    Czas jako substrat ludzkiego doświadczenia nie daje się skonceptualizować (w sensie redukcji do terminów bardziej pierwotnych). Jeśli postrzegamy go jako niekończące się samounicestwienie, cały świat doświadczenia z braku substratu zapada się w nicość. Absolut może służyć ocaleniu świata, uratować g... pokaż więcej
  • Gianni Rodari
    94. rocznica
    urodzin
    Każde dziecko, które przychodzi na świat, wie, że cały świat jest jego i nie musi zań płacić ani grosza, musi tylko zakasać rękawki, wyciągnąć rączki i go sobie wziąć.[z bajki "O kupowaniu Sztokholmu"]
  • Aravind Adiga
    40. rocznica
    urodzin
    biedni marzą, by mieć pod dostatkiem jedzenia i wyglądać, jak bogaci, a .... bogaci? Żeby schudnąć i wyglądać, jak biedni
  • Randy Pausch
    54. rocznica
    urodzin
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.
  • Laurie Halse Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
  • Marcin Meller
    46. rocznica
    urodzin
    Pani pokazała jelenia i zapytała nas, kto wie, jak nazywa się zwierzę. Ja wiedziałem, więc się ochoczo zgłosiłem i powiedziałem, że Lenin. Pani się stropiła i powiedziała, że chyba coś mi się pomieszało, bo to jeleń, a wielki Lenin, Włodzimierz Iljicz to człowiek, (...). Na co ja buńczucznie, że to... pokaż więcej
  • Théophile Gautier
    142. rocznica
    śmierci
    Zdaje mi się, jak gdyby moje ciało stało się przepuszczalne, moje ja uciekało z niego tak jak woda przez sito. Czuję, że się roztapiam we wszechbycie, z trudem odróżniam siebie od świata, w który się zapadam. Życie, którego - o ile tylko mogę - odgrywam zwykłą pantomimę, aby nie martwić krewnych i p... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd