Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Więzień nieba

Cykl: Cmentarz Zapomnianych Książek (tom 3)
Wydawnictwo: Muza
7,66 (10157 ocen i 939 opinii) Zobacz oceny
10
1 213
9
1 469
8
2 844
7
2 782
6
1 298
5
355
4
107
3
64
2
18
1
7
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El prisionero del cielo
data wydania
ISBN
9788377581872
liczba stron
416
język
polski
dodał
Aldi

Inne wydania

Rok 1957. Interesy rodzinnej księgarni Sempere i Synowie idą tak marnie jak nigdy dotąd. Daniel Sempere, bohater „Cienia wiatru“, wiedzie stateczny żywot jako mąż pięknej Bei i ojciec małego Juliana. Następny w kolejce do porzucenia stanu kawalerskiego jest przyjaciel Daniela, Fermín Romero de Torres, osobnik tyleż barwny, co zagadkowy: jego dawne losy wciąż pozostają owiane mgłą tajemnicy. Ni...

Rok 1957. Interesy rodzinnej księgarni Sempere i Synowie idą tak marnie jak nigdy dotąd. Daniel Sempere, bohater „Cienia wiatru“, wiedzie stateczny żywot jako mąż pięknej Bei i ojciec małego Juliana. Następny w kolejce do porzucenia stanu kawalerskiego jest przyjaciel Daniela, Fermín Romero de Torres, osobnik tyleż barwny, co zagadkowy: jego dawne losy wciąż pozostają owiane mgłą tajemnicy. Ni stąd, ni zowąd przeszłość Fermina puka do drzwi księgarni pod postacią pewnego odrażającego starucha. Daniel od dawna podejrzewał, że skoro przyjaciel nie chce mu opowiedzieć swej historii, to musi mieć ważny powód. Ale gdy Fermín wreszcie zdecyduje się wyjawić mroczne fakty, Daniel dowie się „rzeczy, o których Barcelona wolałaby zapomnieć“.

Jednak niepogrzebane upiory przeszłości nie dadzą się tak łatwo wymazać z pamięci. Daniel coraz lepiej rozumie, że będzie musiał się z nimi zmierzyć. I choć zakończenie powieści wydaje się ze wszech miar pomyślne, to Ruiz Zafón mówi nam wprost, że „prawdziwa Historia jeszcze się nie skończyła. Dopiero się zaczęła“.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza

źródło okładki: Wydawnictwo Muza

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 234
Iris55 | 2013-09-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 września 2013

Pochłonęłam w niesamowitym tempie. Trzecia część z serii o Cmentarzu Zapomnianych Książek. Moim zdaniem inna niż dwie pozostałe. "Cień wiatru" i "Gra anioła" były bardziej podsycone sensacją, wyczuwało się zapach grozy, zbliżającego się niebezpieczeństwa. Natomiast "Więzień nieba" jest moim zdaniem spokojniejszy. Choć również roi się tu od tajemnic, które z resztą nie zostały rozwiązane. Myślę, że akcja dopiero się rozwija. Wynika to z tego, że trzecia część jest o połowę cieńsza od dwóch pierwszych i w zasadzie razem z częścią czwartą, która się jeszcze nie pojawiła, powinna stanowić jedność. Nie wiem dlaczego autor tym razem podzielił opowieść.
Książka niesamowita jak jej poprzedniczki.
Jest piękna.
Opowiada o miłości, niesamowitej przyjaźni.
Niesamowicie bawiły mnie dialogi prowadzone przez Daniela i Fermina, pełne pozytywnej ironii, przezabawne. Fermin w moich oczach jest osobą wspaniałą, bardzo pozytywną i dobrą. Mówię to, bo w "Wieźnu..." dużo uwagi skupia się na nim.
I ta wspaniała przyjaźń między Danielem i Ferminem. Na pewno na stare lata wrócę do tej książki, aby przypomnieć sobie, że nie ważne ile mamy lat, ile lat ma nasz przyjaciel. Bo jeśli jesteśmy bratnimi duszami to różnica nawet kilkudziesięciu lat nie jest odczuwalna.
Jednym słowem - bardzo dobra książka. Czekam na kolejną i niestety ostatnią część.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Hostel Nomadów

"Każdy z nas ma swoje mapy wewnętrzne, swoją topografię wyobraźni, stałe punkty, swój ruchomy, rozszerzający się i kurczący jak serce świat. Ten...

zgłoś błąd zgłoś błąd