Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,35 (1686 ocen i 267 opinii) Zobacz oceny
10
41
9
93
8
269
7
459
6
414
5
185
4
90
3
78
2
29
1
28
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377990834
liczba stron
440
słowa kluczowe
zaginięcie, PRL, śledztwo
język
polski
dodał
Rewolwerowiec

Powieść jednego z najgłośniejszych polskich pisarzy. Pierwszy kryminał w jego dorobku. Inteligenta i dowcipna gra z konwencją. Michał, trzydziestosześcioletni literat wyrusza na nieco niekonwencjonalne wakacje. Późną jesienią wyjeżdża nad lodowate polskie morze, by na zaproszenie małoznanego sobie mężczyzny zamieszkać w zagubionym w lasach domku. Gospodarz otacza się aurą tajemnicy....

Powieść jednego z najgłośniejszych polskich pisarzy. Pierwszy kryminał w jego dorobku. Inteligenta i dowcipna gra z konwencją. Michał, trzydziestosześcioletni literat wyrusza na nieco niekonwencjonalne wakacje. Późną jesienią wyjeżdża nad lodowate polskie morze, by na zaproszenie małoznanego sobie mężczyzny zamieszkać w zagubionym w lasach domku. Gospodarz otacza się aurą tajemnicy. Zaciekawiony pisarz rozpoczyna amatorskie śledztwo. Wpada na trop zaginięcia przed laty lokalnej piękności. Wszystkie ślady prowadzą do starego rządowego ośrodka wypoczynkowego, który rozkwitał w czasach
Peerelu. Bohater nie spodziewa się, że leśniczówka kryje równie mroczną tajemnicę, a jego śledztwo i zarazem próba pisania kryminału rozpęta groźne namiętności. Świetna, doskonale skonstruowana, niesłychanie wciągająca a jednocześnie zabawna, autoironiczna powieść akcji pióra jednego z najciekawszych współczesnych polskich pisarzy.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Świat Książki, 2011.

źródło okładki: http://www.swiatksiazki.pl/drwal-michal-witkowski,p90083809.html

pokaż więcej

książek: 990
aklime | 2011-11-20
Na półkach: 52 książki (2011)
Przeczytana: 20 listopada 2011

Jestem podejrzliwa co do kryminałów. Taka forma literatury mnie nie bawi, a jeszcze współczesny kryminał śmierdzi mi na kilometr naciąganymi historyjkami pisanymi pod publiczkę. Jednak „Drwal” nie jest kryminałem. Przynajmniej nie w takim sensie w jakim znamy ten gatunek prozy popularnej. Powieść Witkowskiego wyśmiewa tę konwencję i to bezlitośnie. Bohaterem „Drwala” jest Michał „Michaśka, Śnieżka” Witkowski, zbliżający się do czterdziestki pisarz-celebryta, zmęczony warszawskim wyścigiem szczurów. W poszukiwaniu weny i odpoczynku udaje się na Wyspę Wolin, gdzie mieszka tajemniczy drwal. Michał od początku czuje pismo nosem i uparcie poszukuje wątku kryminalnego do swej najnowszej powieści. Ma ona mu zapewnić kasę, NIKE, podziw nowopoznanego lujka oraz grono młodych wielbicieli płci męskiej.

Dodatkowego smaczku nadają częste wtręty do aktualnej sytuacji polityczno-ekonomiczno-społecznej Polski. Jest więc Tusk, Smoleńsk, krzyż, ale też facebook, czy ipody. Dla mnie, czytelniczki ostatnio zgłębiającej literaturę obcą i to nie najnowszą, powieść Witkowskiego była małym szokiem kulturowym. Bo w końcu pisarz, chcąc nie chcąc, wyraża swoje zdanie na temat aktualnych wydarzeń w Polsce.

Oczywiście, jak na Witkowskiego przystało, nie mogło zabraknąć odwołań do mitycznych już czasów PRL-u. Można powiedzieć, że czas akcji jest podwójny. Jeden toczy się aktualnie – listopad 2010, a drugi to początek lat 90. ubiegłego wieku. Jest wiele podobieństw do osławionego „Lubiewa” i nie mniej interesującej „Barbary Radziwiłłówny z Jaworzna – Szczakowej”. Autor nawiązuje do popularnych pisarzy dla młodzieży czasów PRL-u, takich jak Nienacki, czy Bahdaj. Przez chwilę sam staje się swoistym „Panem Samochodzikiem”.


Wielką zaletą powieści jest język, tradycyjnie już stylizowany przez autora na staropolski, chociaż nie aż tak bardzo jak w „Barbarze..”. Nie zabrakło oczywiście słownictwa rynsztokowego, ale ujętego tak dowcipnie, że to nie razi. O książce mogę bez zastanowienia powiedzieć że jest lekka, czyta się ją szybko i bez dłużyzn. Mnie osobiście wątek kryminalny się nie spodobał, ale nie zdziwię się jeśli znajdą się osoby, które tylko to w książce zainteresuje. Wg mnie najlepszym elementem powieści jest główny bohater - narrator. Pełen autoironii, dystansu do siebie, a jednocześnie wrażliwy i zabawny. Drugim mocnym punktem jest luj Mariusz. Widać, że autor dobrze zna naturę polskich młodocianych żuli, bo stworzył postać niezwykle autentyczną, którą mogę sobie świetnie wyobrazić.
Książkę polecam wszystkim, a zwłaszcza wielbicielom współczesnej prozy polskiej.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ziemia kłamstw

To w sumie bardzo smutna historia. Początek jest trudny w odbiorze i nie zawsze łatwo połapać się w bohaterach ale kiedy cała rodzina spotyka się w go...

zgłoś błąd zgłoś błąd