Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wichry archipelagu

Tłumaczenie: Marek Pawelec
Cykl: Lays of Anuskaya (tom 1) | Seria: Nowa Fantastyka
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
5,67 (69 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
5
7
15
6
17
5
18
4
10
3
0
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Winds of Khalakovo
data wydania
ISBN
9788376489186
liczba stron
640
język
polski
dodał
miszol

Wiatr niesie śmierć. Tajemnicza zaraza dziesiątkuje ludność, osłabiając targane wewnętrznymi konfliktami księstwo Kałakowa. Nawet wznoszące się pośród wzburzonych mórz niedostępne mury nie chronią przed wszystkim, a fanatyczni Maharrahtczycy tylko czekają na okazję, by przejąć władzę. Atak żywiołaka na zmierzający do wyspy powietrzny statek zaprzepaścił szansę na pokój. Śmierć podróżującego...

Wiatr niesie śmierć. Tajemnicza zaraza dziesiątkuje ludność, osłabiając targane wewnętrznymi konfliktami księstwo Kałakowa. Nawet wznoszące się pośród wzburzonych mórz niedostępne mury nie chronią przed wszystkim, a fanatyczni Maharrahtczycy tylko czekają na okazję, by przejąć władzę. Atak żywiołaka na zmierzający do wyspy powietrzny statek zaprzepaścił szansę na pokój. Śmierć podróżującego nim Wielkiego Księcia pogorszyła i tak złą sytuację archipelagu. Los wysp spoczywa teraz w rękach młodego księcia Nikandra i autystycznego chłopca, który potrafi narzucić siłom natury swoją wolę. Czy jest on jednak zbawcą, czy niszczycielem?

"Wichry archipelagu" to wyraźny styl, inteligentny język i niesamowita wyobraźnia.
Orson Scott Card, autor „Gry Endera”

Na polu epickiej fantasy ciężko obecnie o coś oryginalnego, ale Bradley P. Beaulieu w swojej debiutanckiej powieści podjął odważną próbę.
Fantasy Book Critic

 

źródło opisu: www.proszynski.pl

źródło okładki: www.proszynski.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1174
Tirindeth | 2011-09-29
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Fantastyka to taki gatunek literacki, który wymaga od pisarza nie tylko ogromnej wyobraźni, lecz także zmysłu, który pozwoli jego wizje przelać na papier w sposób przejrzysty, realistyczny i wciągający. Dobra fantastyka to taka, która pochłonie czytelnika od pierwszej do ostatniej strony, a nawet i później nie będzie chciała wypuścić go ze swych objęć. Dobra fantastyka to taka, która obudzi w nas poczucie żalu i smutku, że nie dane nam jest posmakować na własnej skórze wymyślnego przez autora świata. Czy więc panu Beaulieu udało się to osiągnąć?

Opowieść rozpoczyna się od przedstawienia Nikandra, księcia Kałakowa, który właśnie żegna się z kobietą imieniem Rehada – kurtyzaną, do której młodzieniec niefortunnie się przywiązał. Miłość jednak jest niemożliwa w ich wypadku, gdyż młody arystokrata musi poślubić wybraną przez rodziców damę – księżną Wostromy. Dzięki temu małżeństwu kraina Nikandra zyska sojusznika – jakże teraz upragnionego, gdy krajem targają ciągłe kłopoty z głodem, plagami chorób i niepewną przyszłością. Lecz wszystko byłoby prostsze, gdyby przyszłą żoną nie okazała się Atiana – towarzyszka dziecięcych zabaw, obecnie kobieta z dumnie uniesioną głową. Nikandr zaczyna uświadamiać sobie, iż to małżeństwo będzie dla niego sporym wyzwaniem.

Już wkrótce jednak nieuchronnie zbliżający się ślub zostanie zepchnięty na dalszy plan w wyniku nadchodzących wydarzeń. Spotkanie Rady i atak na książęcy statek będzie dopiero początkiem piętrzących się problemów, z jakimi Nikandr i jego bliscy się zmierzą w niedalekiej przyszłości. Ze zgiełku wojennych działań wyłoni się jednak jedna tajemnicza postać – autystyczny chłopiec imieniem Nasim. Wszyscy zdają sobie sprawę z faktu, iż to dziecko ma w sobie wielką moc – lecz nikt nie wie, czy ta moc zostanie wykorzystana przez nich czy może przeciwko nim...?

Autor tworzy świat, którego korzeni możemy się doszukiwać w krajach azjatyckich – odniesienia do Rosji, Indii i krajów Dalekiego Wschodu tworzą mieszankę iście egzotyczną. Pisarz dorzuca do tego latające okręty (odrobina steampunku), wiarę w duchy żywiołów i moc natury, a wszystko wiąże w spójną całość dzięki wykreowanej nowej rzeczywistości – fantastyczna kraina, tajemnicze ludy, zażarta walka, intrygi polityczne i magia. Magia ponad wszystko!

Opowieść snuje trzecioosobowo narrator wszechwiedzący, dzięki któremu poznajemy myśli i emocje bohaterów, a w zasadzie najważniejszej trójki – Nikandra oraz jego narzeczonej i kochanki. Fabuła podzielona została na dwie części. Akcja z każdym kolejnym rozdziałem nabiera coraz większego tempa – autor mnoży wątki, nawarstwia problemy, stawia bohaterów przez wieloma ciężkimi zadaniami. Można przy tym powiedzieć, że o ile część pierwsza jest jeszcze względnie spokojna, to druga połowa książki nie pozwoli nam na jakikolwiek odpoczynek, zaczerpnięcie oddechu czy nudę.

Świat przedstawiony wydaje się być doskonale dopracowany, rzeczywisty i wciągający, lecz bohaterowie już niestety mniej – obawiam się, że z żadną postacią nie byłabym w stanie się bliżej zaprzyjaźnić. Kiepska ich kreacja uniemożliwia też wniesienie w historię emocji – najważniejszego składnika decydującego o realizmie. Czytelnik, nie mając związku z bohaterami, patrzy na wydarzenia z rezerwą, nie wczuwa się wystarczająco. Dlatego też i ja nie wyczuwałam grozy, nie zapłakałam nad umierającymi, ani nie wzruszyłam się wtedy, gdy były ku temu odpowiednie momenty.

Poza tym także istotna jest kwestia wprowadzenia czytelnika w świat przedstawiony – przez jakieś pierwsze sto stron czułam się trochę zagubiona – mnogość osób i wątków, a także pędząca akcja potrafi przytłoczyć czytelnika, którego autor wrzuca na głęboką wodę – w rzeczywistość, jakiej zupełnie nie znamy i musimy zrozumieć jej działanie. Podobnie trzeba odnaleźć się w znaczeniach obco brzmiących słów, których autor używa z niezwykłą lubością – pochodzenia rosyjskiego przede wszystkim, ale także nazewnictwa sił magicznych. Skąd możemy to wiedzieć? I właśnie tu brakuje wprowadzenia, które ułatwiłoby nam wdrożenie się w fabułę. Plusem natomiast jest to, iż na początku książki autor podaje spis najważniejszych postaci oraz mapkę królestwa – mamy więc pojęcie o miejscu, w którym dzieje się historia.

Pomimo tych niedociągnięć jednak książki nie da się odłożyć na bok, dopóki nie skończymy czytać – ponad sześćset stronicowe dzieło przyciąga jak magnes. Autor stworzył niesamowitą rzeczywistość o rosyjskich korzeniach, która może zaczarować niejednego czytelnika. Piękno tej historii kryje się w dwóch rzeczach – malowniczości miejsca i opisach bitew, z których niewątpliwie można by było stworzyć wspaniałą, epicką ekranizację. Komu więc polecam Wichry Archipelagu? Na bank wiernym fanom fantastyki, a także tym osobom, które nie boją się wysilić swojego umysłu, by wydobyć wszystkie ukryte w historii tajemnice i rozwiązać niedopowiedzenia, jakie autor pozostawił. Polecam!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Martwa strefa

Stephen... Stephen... Na początku, gdy czytałem byłem bardzo ciekaw jak się rozkręci ta historia. I co ma tytuł książki do wszystkiego? Ano, dość spor...

zgłoś błąd zgłoś błąd