Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Wielkomilud

Wielkomilud

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Michał Kłobukowski
tytuł oryginału
The BFG
wydawnictwo
GiG
data wydania
ISBN
8385085017
liczba stron
192
język
polski
typ
papier
dodała
Julita
7,5 (28 ocen i 2 opinie)

Opis książki

Rok 1982. Ludzkość staje w obliczu śmiertelnego zagrożenia. Zaczęło się o to Wielkie Znikanie. Ludzie znikają z ulic, miejsc pracy i łóżek, zaś w parku zamkowym w Windsorze pojawiają się najokropniejsze stwory pod słońcem... To, że jeszcze istniejemy, zawdzięczamy jedynej osobie, która nie dziwi się niczemu: Królowej Angielskiej. Temu, że zechciała uwierzyć pewnej małej dziewczynce... Ilustrował...

Rok 1982. Ludzkość staje w obliczu śmiertelnego zagrożenia. Zaczęło się o to Wielkie Znikanie. Ludzie znikają z ulic, miejsc pracy i łóżek, zaś w parku zamkowym w Windsorze pojawiają się najokropniejsze stwory pod słońcem... To, że jeszcze istniejemy, zawdzięczamy jedynej osobie, która nie dziwi się niczemu: Królowej Angielskiej. Temu, że zechciała uwierzyć pewnej małej dziewczynce...

Ilustrował Franciszek Maśluszczak.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1380
Agnieszek | 2012-08-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 sierpnia 2012

Zosia nie może usnąć. Kiedy dostrzega olbrzymią istotę zaglądającą do okien domów, w których śpią dzieci, ciekawość zaczyna walczyć ze strachem. Wkrótce olbrzym wyciągnie ją z łóżka i zabierze ze sobą.

I straszna, i śmieszna książka - teoretycznie dla dzieci. Momentami naiwna, chwilami nad wyraz poważna: po prostu Dahl.

Czytałam oryginał, stąd niektóre zabiegi językowe pozostają w sferze ledwie przeze mnie uchwyconej, z zainteresowaniem sięgnę po tłumaczenia. Ponoć obydwa polskie przekłady są kontrowersyjne: pierwszy z powodu ilustracji, drugi z powodu ponoć kiepskiego spolszczenia. Mam nadzieję, że kiedyś skonfrontuję te opinie z własnymi wrażeniami.
Widzę w tym sens, gdyż książka jest naprawdę urocza.

książek: 0
| 2013-05-06
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 1999 rok

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Cudowna historia w typowym angielskim stylu.
Mała dziewczynka (oczywiście sierota) zostaje porwana przez tajemniczego Wielkomiluda, który nocą wtłacza do sypialni dzieci sny. Okazuje się, że Wielkomilud nie stanowi zagrożenia (no przecież!) bo jest jedynym olbrzymem, który jest wegetarianinem i nie jada dzieci. Choć robią to wszyscy jego ziomkowie... Mała sierota, wstrząśnięta nowiną postanawia uratować dzieci na całym świecie i z pomocą nowego przyjaciela oraz brytyjskiej królowej zastawiają pułapkę na nację olbrzymów.
Może i streszczenie nieciekawe, może krótkie, może proste ale książka - niesamowita. Pełna humoru, ciepła i wzruszająca. Zdecydowanie godna polecenia.

książek: 1
lola406 | 2014-10-24
Na półkach: Przeczytane
książek: 6309
Beata | 2014-09-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Papierowe
książek: 607
Tatagato | 2014-09-04
Na półkach: Przeczytane
książek: 206
LesFleursduMal | 2014-08-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok
książek: 601
anula3838 | 2014-07-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 85
Książniczka | 2014-07-03
Na półkach: Przeczytane
książek: 51
Aleksandra | 2014-05-25
Na półkach: Przeczytane
książek: 328
PaniSowa | 2014-03-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Carlo Collodi
    188. rocznica
    urodzin
    - I co dalej? - spytał Pinokio.
    - Nic - westchnął Gepetto z rezygnacją. - Jesteśmy zgubieni..
    - Zgubieni? Dlaczego zgubieni? - zaprotestował Pinokio. - Daj mi, tato, rękę i uważaj, żebyś się nie poślizgnął.
    - Dokąd mnie teraz prowadzisz?
    - Spróbujemy raz jeszcze. Chodź i nic się nie bój.
  • Dale Carnegie
    126. rocznica
    urodzin
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Michele Fitoussi
    60. rocznica
    urodzin
    Nienawiść zżera, paraliżuje i przeszkadza żyć
  • Frances Hodgson Burnett
    165. rocznica
    urodzin
    To takie smutne, gdy książka się kończy
  • Laurence Sterne
    301. rocznica
    urodzin
    Miłość jest niczym bez sentymentu. A sentyment jest jeszcze mniej wart bez miłości.
  • Bartosz Łapiński
    40. rocznica
    urodzin
    ... słowo "kurwa" jest w naszym kraju rodzajem mantry. Indyjscy mnisi całymi dniami powtarzają różne mantry, na przykład OMM... OMM... albo TAU... TAU... czy coś w tym rodzaju. Natomiast u nas prawie cały naród nieświadomie stosuje jako mantrę wyżej wspomniane słowo. Jego układ liter, a zwłaszcza mo... pokaż więcej
  • Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
    123. rocznica
    urodzin
    Nie widziałam Cię już od miesiąca.
    I nic. Jestem może bledsza,
    trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca.
    Lecz widać można żyć bez powietrza.
  • Arundhati Roy
    53. rocznica
    urodzin
    Kiedy kogoś zranisz, zaczyna cię mniej kochać. Taki skutek mają nieostrożne słowa. Ludzie zaczynają cię mniej kochać.
  • Karol Bunsch
    27. rocznica
    śmierci
    Ja walczę z takim bogiem, którego względy kupić, a usługi wynająć można!
  • Ferdynand Goetel
    54. rocznica
    śmierci
    ...górale, ludność podtatrzańska. Ci, są takim samym fenomenem etnicznym, jak Tatry przyrodzonym. Nieodgadłe zmieszanie typów etnicznych, jakie się tu kiedyś dokonało, wyodrębniło ich nie tylko z reszty polskiego ludu, ale chyba i z ludów Europy. Wywodzono rodowód ich od Rzymian, nordyków, czerwonos... pokaż więcej
  • Arthur Hailey
    10. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd