Jest w tej książce dużo chińskości (na wielu poziomach), ale jest coś odświeżającego w tym, że to nie bohaterscy Amerykanie ratują świat przed kolejną inwazją obcych.
Poza tym to solidne science fiction w klasycznym wydaniu.

Jest w tej książce dużo chińskości (na wielu poziomach), ale jest coś odświeżającego w tym, że to nie bohaterscy Amerykanie ratują świat przed kolejną inwazją obcych.
Poza tym to solidne science fiction w klasycznym wydaniu.

Panuje powszechny konsensus co do tego, że "Strażnicy" należą do klasyki komiksu (i literatury w ogóle) i w tym temacie nie ma zbyt wiele do dodania.
Można natomiast powiedzieć kilka słów o wydaniu w ramach DC Compact. Seria ta charakteryzuje się zmniejszonym względem oryginału formatem oraz zmniejszoną ceną. Jeśli ktoś chce przyoszczędzić, lub odpowiada mu mniejszy, bardziej przenośny rozmiar, to spokojnie może sięgnąć po to wydanie. Może nie jest to najwygodniejszy sposób do obcowania z komiksem, ale całość, pomimo zmniejszonych gabarytów, pozostaje czytelna. A po "Strażników" sięgnąć warto, gdyż panuje powszechny konsensus co do tego...

Panuje powszechny konsensus co do tego, że "Strażnicy" należą do klasyki komiksu (i literatury w ogóle) i w tym temacie nie ma zbyt wiele do dodania.
Można natomiast powiedzieć kilka słów o wydaniu w ramach DC Compact. Seria ta charakteryzuje się zmniejszonym względem oryginału formatem oraz zmniejszoną ceną. Jeśli ktoś chce przyoszczędzić, lub odpowiada mu mniejszy,...

Większość youtuberów, gdy pisze książkę wybiera jedno z dwóch rozwiązań: albo lekko przeredagowuje scenariusze z filmów opublikowanych na kanale, albo pisze zupełnie o niczym, w nadziei, że fani i tak to kupią.
Na szczęście Dark Archon nie poszedł żadną z tych dróg. Napisał zbiór felietonów o historii gier komputerowych w Polsce na podstawie własnych doświadczeń, okraszając tekst sporą dawką charakterystycznego dla siebie humoru (do zrozumienia części żartów przydatna jest znajomość internetowej twórczości autora).
Wyszło nieźle, chyba aż za dobrze, bo autor postanowił zepsuć nieco dobre wrażenie, zamieszczając średnio na co drugiej stronie irytujące wstawki mniej znanego brata Radka Kotarskiego. To chyba hołd dla wszystkich irytujących rozwiązań w grach wideo w całej ich historii…
Niemniej całość czyta się przyjemnie, pośród oparów nostalgii. To jedna z tych książek, które może i nie są „wybitną literaturą”, ale i tak się je lubi.

Większość youtuberów, gdy pisze książkę wybiera jedno z dwóch rozwiązań: albo lekko przeredagowuje scenariusze z filmów opublikowanych na kanale, albo pisze zupełnie o niczym, w nadziei, że fani i tak to kupią.
Na szczęście Dark Archon nie poszedł żadną z tych dróg. Napisał zbiór felietonów o historii gier komputerowych w Polsce na podstawie własnych doświadczeń,...

Książka ta nie jest publikacją popularnonaukową (ani tym bardziej naukową). To relacja pasjonatów z prowadzonych przez nich poszukiwań informacji na temat dawnych wierzeń Słowian, skierowana do innych pasjonatów prowadzących podobne poszukiwania. Zamieszczone obszerne cytaty i bibliografia mogą być dla nich ciekawym tropem i inspiracją. Czytelnik nie zorientowany w temacie dowie się co najwyżej jak wątłe i rozmyte echa przedchrześcijańskich wierzeń Słowian przetrwały do naszych czasów.

Książka ta nie jest publikacją popularnonaukową (ani tym bardziej naukową). To relacja pasjonatów z prowadzonych przez nich poszukiwań informacji na temat dawnych wierzeń Słowian, skierowana do innych pasjonatów prowadzących podobne poszukiwania. Zamieszczone obszerne cytaty i bibliografia mogą być dla nich ciekawym tropem i inspiracją. Czytelnik nie zorientowany w temacie...

Amerykańska "Lalka".

Amerykańska "Lalka".

Książka od której wszystko się zaczęło. Zabawnie i z dużym sentymentem wraca się się do pierwszych w życiu samodzielnie przeczytanych słów.

Książka od której wszystko się zaczęło. Zabawnie i z dużym sentymentem wraca się się do pierwszych w życiu samodzielnie przeczytanych słów.

Teologiczne science fiction.

Teologiczne science fiction.

Staroszkolne, pełnokrwiste science fiction. Dobre, choć chińskie :)

Staroszkolne, pełnokrwiste science fiction. Dobre, choć chińskie :)

Motywacje bohaterów, ich relacje, a nawet to jak się komunikują - to wszystko jest w tej książce mocno nieeuropejskie. Do tego gdzieś z tyłu głowy pojawia się pytanie: jak na styl książki wpłynęło to, że jest ona tłumaczona nie tylko z obcego języka, ale też innego alfabetu?
To wszystko sprawia, że nie można napisać: fabuła często jest przewidywalna i bywa zbyt ckliwa. Można napisać jedynie: europejskiemu odbiorcy fabuła może wydawać się często przewidywalna i momentami zbyt ckliwa.

Motywacje bohaterów, ich relacje, a nawet to jak się komunikują - to wszystko jest w tej książce mocno nieeuropejskie. Do tego gdzieś z tyłu głowy pojawia się pytanie: jak na styl książki wpłynęło to, że jest ona tłumaczona nie tylko z obcego języka, ale też innego alfabetu?
To wszystko sprawia, że nie można napisać: fabuła często jest przewidywalna i bywa zbyt ckliwa....

Napis na okładce głosi, że to "włóczęgowski poemat reporterski". Nie znałem wcześniej takiego gatunku, ale jak przeczytałem "Odrzanię" to nie miałem wątpliwości, że to właśnie jego przedstawicielka.

Napis na okładce głosi, że to "włóczęgowski poemat reporterski". Nie znałem wcześniej takiego gatunku, ale jak przeczytałem "Odrzanię" to nie miałem wątpliwości, że to właśnie jego przedstawicielka.

Książka z gatunku >bardzo lekka<.
To właściwie zbiór dowcipów o piciu bimbru w klimatach lekko przywodzących na myśl "Z Archiwum X".
Spodoba się zdecydowanie bardziej fanom dowcipów o piciu bimbru niż fanom "Z Archiwum X".

Książka z gatunku >bardzo lekka<.
To właściwie zbiór dowcipów o piciu bimbru w klimatach lekko przywodzących na myśl "Z Archiwum X".
Spodoba się zdecydowanie bardziej fanom dowcipów o piciu bimbru niż fanom "Z Archiwum X".

Zbiór wskazówek mających na celu podnieść ogarniętość czytelnika. 35 raczej prostych porad, delikatnie okraszone kołczerskim sosem. Oczywiście nie zabrakło inspirujących cytatów, z których każdy zajmuje całą stronę, głównie po to by całość gabarytami bardziej przypominała książkę niż broszurę.
Przy tym same porady nie są złe, więc jeśli ktoś poszukuje ogarniętości to może spróbować.

Zbiór wskazówek mających na celu podnieść ogarniętość czytelnika. 35 raczej prostych porad, delikatnie okraszone kołczerskim sosem. Oczywiście nie zabrakło inspirujących cytatów, z których każdy zajmuje całą stronę, głównie po to by całość gabarytami bardziej przypominała książkę niż broszurę.
Przy tym same porady nie są złe, więc jeśli ktoś poszukuje ogarniętości to może...

Książki Dukaja pokazują dwie rzeczy:
1. Choć w ramach literackiej fantastyki wytworzyły się wyraźne podgatunki (fantasy, science-fiction), to sama fantastyka nie jest ich sumą. Co więcej - najlepsza fantastyka nie daje się zamykać w takich (ani żadnych innych) kategoriach.
2. Fantastyka może być Wielką Literaturą.

Natomiast Krzysztof Gosztyła pokazał, że narrator audiobooka może swoją interpretacją dać dodatkową wartość czytanej książce. Jednoosobowo stworzył on słuchowisko godne prozy Dukaja.

Książki Dukaja pokazują dwie rzeczy:
1. Choć w ramach literackiej fantastyki wytworzyły się wyraźne podgatunki (fantasy, science-fiction), to sama fantastyka nie jest ich sumą. Co więcej - najlepsza fantastyka nie daje się zamykać w takich (ani żadnych innych) kategoriach.
2. Fantastyka może być Wielką Literaturą.

Natomiast Krzysztof Gosztyła pokazał, że narrator...

Zbiór felietonów ukazujących się w "LEspresso" w latach 1980-1991. Momentami czuć, że teksty powstawały kilka dekad temu, niemniej nadal potrafią zaskakiwać i bawić ironią, uszczypliwością i lekką niepoprawnością polityczną. Autor ma coś akademickiego profesora, stand-upera i Jeremiego Clarksona z najlepszych lat "Top Gear".

Zbiór felietonów ukazujących się w "LEspresso" w latach 1980-1991. Momentami czuć, że teksty powstawały kilka dekad temu, niemniej nadal potrafią zaskakiwać i bawić ironią, uszczypliwością i lekką niepoprawnością polityczną. Autor ma coś akademickiego profesora, stand-upera i Jeremiego Clarksona z najlepszych lat "Top Gear".

Strasznie męcząca książka. Bohaterowie, bojąc się że znikną im cienie robią rzeczy, które nie mają cienia sensu... Różne style narracji wnoszą niewiele i nie wyglądają naturalnie. Część przemyśleń bohaterów wygląda na wyjętą z tanich romansideł...
"Najlepsza książka 2018 roku w kategorii fantasy i science-fiction według Amazona" głosi napis na tylne okładce - wniosek z tego taki, że nie należy ufać Amazonowi jeśli chodzi o ocenę książek...

Strasznie męcząca książka. Bohaterowie, bojąc się że znikną im cienie robią rzeczy, które nie mają cienia sensu... Różne style narracji wnoszą niewiele i nie wyglądają naturalnie. Część przemyśleń bohaterów wygląda na wyjętą z tanich romansideł...
"Najlepsza książka 2018 roku w kategorii fantasy i science-fiction według Amazona" głosi napis na tylne okładce - wniosek z...

Jak to w zbiorze opowiadań - są lepsze i są gorsze - ale całość trzyma bardzo przyzwoity poziom - to kawał solidnego, twardego science-fiction. Dodatkowo rzeczą bardzo wyróżniającą tą książkę jest chińska perspektywa. I nie mam tu na myśli pisania, które ma się spodobać cenzorom Chińskiej Partii Komunistycznej (trochę go tu jest, ale nie psuje odbioru całości). Chodzi raczej o kolektywistyczne podejście: każde opowiadanie ma bohaterów, ale zawsze ważniejsze od nich jest społeczeństwo (czasem chińskie, czasem globalne). Zawsze zbiorowość góruje nad jednostką i zawsze działania bohatera są ważne o tyle, na ile wpływają na społeczeństwo. Dla czytelnika wychowanego w indywidualistycznej kulturze Zachodu to egzotyczne podejście.

Jak to w zbiorze opowiadań - są lepsze i są gorsze - ale całość trzyma bardzo przyzwoity poziom - to kawał solidnego, twardego science-fiction. Dodatkowo rzeczą bardzo wyróżniającą tą książkę jest chińska perspektywa. I nie mam tu na myśli pisania, które ma się spodobać cenzorom Chińskiej Partii Komunistycznej (trochę go tu jest, ale nie psuje odbioru całości). Chodzi...

Dukaj jak zwykle nie bierze jeńców: połowa książki to przypisy, język, jak zwykle, dukajowy, narracja, zwłaszcza na końcu, pokrętna... Jednak czytelnik, który przystanie na reguły gry autora, dostaje w zamian mega oryginalne postapo, podszyte sporą ilością filozoficznych pytań. Ot Dukaj.

Dukaj jak zwykle nie bierze jeńców: połowa książki to przypisy, język, jak zwykle, dukajowy, narracja, zwłaszcza na końcu, pokrętna... Jednak czytelnik, który przystanie na reguły gry autora, dostaje w zamian mega oryginalne postapo, podszyte sporą ilością filozoficznych pytań. Ot Dukaj.

Ta książka nie jest analizą zjawisk zachodzących w zachodnich demokracjach. To głos jednej ze stron w, bardzo spolaryzowanej, polskiej debacie politycznej. I choć autorka nie ukrywa swoich politycznych sympatii, a to co mówi ma o wiele mocniejsze merytoryczne podstawy niż większość tego co publikują autorzy stojący po drugiej stronie politycznej barykady, to jednak skala przemilczeń, nadinterpretacji czy wybiórczej prezentacji faktów czyni z tej pozycji nic innego niż kolejny głos w polskiej politycznej kłótni.

Ta książka nie jest analizą zjawisk zachodzących w zachodnich demokracjach. To głos jednej ze stron w, bardzo spolaryzowanej, polskiej debacie politycznej. I choć autorka nie ukrywa swoich politycznych sympatii, a to co mówi ma o wiele mocniejsze merytoryczne podstawy niż większość tego co publikują autorzy stojący po drugiej stronie politycznej barykady, to jednak skala...

Harariego odpowiedź na pytania: "Skąd przyszliśmy? Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy?".

Harariego odpowiedź na pytania: "Skąd przyszliśmy? Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy?".

Audiobook o wpływach Chińczyków kupiony za pomocą chińskiego laptopa, wysłuchany na chińskim smartfonie przez słuchawki wyprodukowane w Chinach...
Napiszę więc: Niech żyje wolny i demokratyczny Tajwan! - bo, w przeciwieństwie do Chińczyków, (jeszcze) mogę.

Audiobook o wpływach Chińczyków kupiony za pomocą chińskiego laptopa, wysłuchany na chińskim smartfonie przez słuchawki wyprodukowane w Chinach...
Napiszę więc: Niech żyje wolny i demokratyczny Tajwan! - bo, w przeciwieństwie do Chińczyków, (jeszcze) mogę.