Cztery pory magii

Cztery polskie autorki, cztery pory roku i cztery opowiadania ze słowiańskimi wierzeniami w tle, czy może być lepszy sposób na spędzenie wiosennego weekendu?
Musiałam sobie to teraz zweryfikować, ale z tego co widzę to było moje pierwsze spotkanie z twórczością Magdy Kubasiewicz, resztę autorek znałam, jedną lepiej, drugą trochę gorzej, ale już kojarzyłam styl pisarski, więc byłam przygotowana. Jak zwykle w moich recenzjach zacznę od wad, żeby później płynnie przejść do zalet. Po pierwsze wadziło mi, że chyba w większości, a przynajmniej w dwóch opowiadaniach pojawili się bohaterowie, którzy już byli w innych książkach autorek, przez co wydaję mi się, że osoby, które nie znają tych książek mogły mieć problem z poznaniem danej postaci, taki zabieg jest fajny dla fanów, ponieważ poznają dalsze losy, albo mają jakieś uzupełnienie życia swoich ulubionych bohaterów, kiedy nowy czytelnik w takiej sytuacji może się troszkę pogubić. Do tego zabrakło mi charakterystyki postaci z polskiego folkloru, kiedy sięgam po takie opowiadania, wolałabym nie musieć szukać w internecie czym jest dany „demon” i co robi, nie jestem specjalistką w tej dziedzinie i sięgam po tego typu książki żeby się czegoś ciekawego dowiedzieć jednocześnie czerpiąc przyjemność z fajnej historii, a tutaj kilka razy miałam takie „hmm co to w ogóle jest?”. I to by było na tyle mojego czepiania się, opowiadania były ciekawe, jedne podobały mi się mniej, drugie bardziej, prawdopodobnie przez to, że najwięcej książek przeczytałam spod pióra p. Anety to jej opowiadanie najbardziej mi się spodobało. Długość opowiadań była w punkt, wszystko co miało zostać zamknięte, zostało zamknięte, nie dostaniemy tutaj żadnych niedopowiedzeń, lubicie słowiańską mitologię? A może mówią Wam coś imiona Dora lub Sabinka? Jeżeli tak to ta książka jest zdecydowanie dla Was. Strzyga, czarownica, a może nocnica? Przy tej lekturze się nie znudzisz, zagadki i różne emocje, pośmiejesz się, ale też zasmucisz, dla każdego coś dobrego.

Cztery polskie autorki, cztery pory roku i cztery opowiadania ze słowiańskimi wierzeniami w tle, czy może być lepszy sposób na spędzenie wiosennego weekendu?
Musiałam sobie to teraz zweryfikować, ale z tego co widzę to było moje pierwsze spotkanie z twórczością Magdy Kubasiewicz, resztę autorek znałam, jedną lepiej, drugą trochę gorzej, ale już kojarzyłam styl pisarski,...

Bardzo fajna antologia. Nie czytam często polskich pisarzy, ale te opowiadania zachęciły mnie do sięgnięcia po twórczość autorek. Opowiadania zabawne, wciągające i mimo krótkiej formy dobrze budujące napięcie.

Bardzo fajna antologia. Nie czytam często polskich pisarzy, ale te opowiadania zachęciły mnie do sięgnięcia po twórczość autorek. Opowiadania zabawne, wciągające i mimo krótkiej formy dobrze budujące napięcie.

Cicha woda - 7,5/10
Żar i wicher - 8,5/10
Listopadowe dzieci - 9/10
Jak długo trawi lew - 6,5/10
Razem - 8/10

Cicha woda - 7,5/10
Żar i wicher - 8,5/10
Listopadowe dzieci - 9/10
Jak długo trawi lew - 6,5/10
Razem - 8/10

Solidne czytadło, słuchałem z przyjemnością. Niby nic specjalnego, takie świąteczne "coś" dla fanów, czy może bardziej fanek, ale Autorki dobrze wykonały swoją robotę. Czego trzeba więcej?

Solidne czytadło, słuchałem z przyjemnością. Niby nic specjalnego, takie świąteczne "coś" dla fanów, czy może bardziej fanek, ale Autorki dobrze wykonały swoją robotę. Czego trzeba więcej?

Lubię opowiadania i lubię słowiańskie klimaty więc “Cztery pory magii” były dla mnie udaną podróżą literacką. Dłuższa forma opowiadania pozwoliła na głębsze zanurzenie się w historii i sprawiła, że niedosyt na koniec był mniejszy. Cztery autorki, cztery różne style i klimaty i aż chciałoby się wybrać to najlepsze bądź najgorsze to niestety nie ma szans. Dlaczego? Bo wszystkie mi się podobały, wsiąknęłam w fabułę, pobiegłam z akcją i zaprzyjaźniłam się z bohaterami. Poczułam zaciekawienie, odczułam odrobinę dreszczyku a przy tym uśmiałam się momentami.

Lubię opowiadania i lubię słowiańskie klimaty więc “Cztery pory magii” były dla mnie udaną podróżą literacką. Dłuższa forma opowiadania pozwoliła na głębsze zanurzenie się w historii i sprawiła, że niedosyt na koniec był mniejszy. Cztery autorki, cztery różne style i klimaty i aż chciałoby się wybrać to najlepsze bądź najgorsze to niestety nie ma szans. Dlaczego? Bo...

Rozrywka w czystej postaci.

Rozrywka w czystej postaci.

lubie ta serie

lubie ta serie

Aneta Jadowska, Marta Kisiel, Magdalena Kubasiewicz, Milena Wójtowicz
„Cztery pory magii”
„Cztery żywioły magii”
„Cztery trupy w barszcz”

Zaczęłam od końca (świąteczne w Święta, dla spójności estetycznej),co nie powinno być żadnym problemem, bo to są przecież antologie opowiadań. W trakcie okazało się, że opowiadania Marty Kisiel stanowią chronologiczny, rozkosznie absurdalny serialik o trzech damach, może i z tej ziemi, ale na pewno nie z tych czasów. Ale w sumie też nie szkodzi: każde opowiadanie samodzielnie też się broni, a czytając w kolejności odwrotnej, byłam zaciekawiona, jak się te damy ze swoimi wybrankami poznały, a jak już dwa miesiące później dotarłam od pierwszego opka antologii nr 3 do ostatniego opka antologii nr 1 (czyta się świetnie, tak długo trwało, bo mam mało czasu na czytanie),więc wtedy akurat uznałam, że dobrze by było sobie przypomnieć opka chronologicznie kolejne, znając już kontekst. No, samograj!

Okazuje się, że to w antologii nr 1 jest to słynne opeczko Mileny oparte o zacny koncept hitów weselnych – a jednak obrazek druhny wyłaniającej się jak topielicze zombie z jeziora oraz strzygi Sabinki z piłą łańcuchową to coś, czego nie należy przegapić. W antologii żywiołów jest jeszcze jeden tekst Mileny z Sabinkowego uniwersum, z mocniejszym i bardziej skłaniającym do refleksji przesłaniem, niż się z pozoru w tym lekkim jak piórko świecie należało spodziewać (konkretnie o wyznaniach, które zmieniają wszystko i zostają tylko zgliszcza, i czy prawda zawsze nas wyzwoli).

Aneta Jadowska jest znana z tylu powieści, a ja na razie czytałam tylko próbki jej twórczości w postaci opowiadań z różnych antologii. Tutaj najbardziej podobało mi się listopadowo ponure z tomu o porach roku/magii. Niby klasyczny kryminał z nową szansą na rozwiązanie starej sprawy, ale prawie od razu moją uwagę chwycił przede wszystkim inny trop – jakoś założyłam, że ten tekst będzie miał nieco inaczej rozłożone akcenty, o czym tak naprawdę jest.

Z opowiadań Magdy Kubasiewicz wygrywa dla mnie chyba Sanika i południca, ale to głównie dlatego że lubię i Sanikę, i motyw południc, bo pozostałe też ciekawe. Zwłaszcza to o magicznej strażaczce.

No i właśnie – trudno powiedzieć, że są to zbiorki „cozy”. Nie są wcale tylko miłe, lekkie i przyjemne, bo w zasadzie poza komediową serią Marty Kisiel każda autorka ma tu co najmniej jedno opowiadanie smutne lub poważniejsze. Ale to nie jest taki drastyczny, rozrywający bebechy smutek. To nadal są – wszystkie trzy – książki, które można bezpiecznie dać w prezencie i spokojnie czytać pod choinką.

No i są absolutnie śliczne. Uwielbiam sobie siedzieć i obracać książki w rękach – ludzie wąchają papier, ja macam okładki, co być może zresztą wyjaśnia, czemu czytam tak powoli ;)

Nie wszystkie opowiadania podobały mi się tak samo, żadne mi się nie Nie Podobało, jeżeli już to po prostu szybko się zatarły. Ostatnio zaczynam rozdawać książki, które mi się już naprawdę nie mieszczą, a nie czuję zdecydowanej potrzeby zostawienia ich sobie (oddałam też trochę takich, które oceniałam na plus) – ale antologie Sabatu zostają, nie tylko dlatego, że są tak cudnie wydane.

Aneta Jadowska, Marta Kisiel, Magdalena Kubasiewicz, Milena Wójtowicz
„Cztery pory magii”
„Cztery żywioły magii”
„Cztery trupy w barszcz”

Zaczęłam od końca (świąteczne w Święta, dla spójności estetycznej),co nie powinno być żadnym problemem, bo to są przecież antologie opowiadań. W trakcie okazało się, że opowiadania Marty Kisiel stanowią chronologiczny, rozkosznie...

Pierwsza "pora magii" napisana ze świetnym humorem, pozostałe nieco mniej nastrojowa. Miły pomysł z wpleceniem demonów i postaci z mitologii :)

Pierwsza "pora magii" napisana ze świetnym humorem, pozostałe nieco mniej nastrojowa. Miły pomysł z wpleceniem demonów i postaci z mitologii :)

Po przesłuchaniu antologii zimowej złapałam się na tym, że chętnie zapoznałabym się jeszcze z innymi opowiadaniami czterech autorek - wybór padł więc na ich pierwszą wspólną antologię. Klimaty słowiańskie bardzo mi przypasowały w tym czasie - idąc za ciosem, czytam wszystko, co wpadnie mi w dłonie.
Każde z opowiadań jest inne - mamy tu i sprawę kryminalną, i problemy małżeńskie, nietypowe wesele i typowo wiedźmią robotę w lecie. Gdybym miała wybrać, które podobały mi się najbardziej, to pewnie dwa pierwsze - chociaż każde z nich miało swój klimacik i dodaje niesamowitego, specyficznego uroku całości. O, tak- urok pasuje tutaj jak ulał :)

Po przesłuchaniu antologii zimowej złapałam się na tym, że chętnie zapoznałabym się jeszcze z innymi opowiadaniami czterech autorek - wybór padł więc na ich pierwszą wspólną antologię. Klimaty słowiańskie bardzo mi przypasowały w tym czasie - idąc za ciosem, czytam wszystko, co wpadnie mi w dłonie.
Każde z opowiadań jest inne - mamy tu i sprawę kryminalną, i problemy...