Wszystko na darmo

B. dobre.

B. dobre.

Czy jest to jedna z najwybitniejszych powieści o II wojnie światowej, nie powiedziałabym. Raczej o ostatnich miesiącach niemieckiego świata w Prusach Wschodnich, okraszona nietypową składnią i interpunkcją, która nie każdemu czytelnikowi może przypaść do gustu, ale to celowy zamysł twórcy powieści.

Czy jest to jedna z najwybitniejszych powieści o II wojnie światowej, nie powiedziałabym. Raczej o ostatnich miesiącach niemieckiego świata w Prusach Wschodnich, okraszona nietypową składnią i interpunkcją, która nie każdemu czytelnikowi może przypaść do gustu, ale to celowy zamysł twórcy powieści.

Przejmujący obraz końca wojnw Prusach Wschodnich. Początkowo wydaje się że nic się nie dzieje, ale później wszystko przyspiesza aż do tragicznego końca

Przejmujący obraz końca wojnw Prusach Wschodnich. Początkowo wydaje się że nic się nie dzieje, ale później wszystko przyspiesza aż do tragicznego końca

Przy okazji silnych mrozów, postanowiłem dokończyć trudną, ale jednocześnie wybitną książkę Waltera Kempowskiego. Wszystko na darmo to świetna panorama ostatnich chwil istnienia Rzeszy na terenie Prus Wschodnich. To jest jakby mieszanka filmu Die Brücke, Strefy Interesów i dużego wyczucia drażliwości tematu, tak obcego ekipie ze stajni Eriki Steinbach. Wydaje mi się, że Kempowski z jednej strony oddał niesamowicie kompleksowo dramat ludzki, a jednocześnie nie było w tej książce ckliwego użalania się na niewinnymi ofiarami. Zabieg, by opowiadać historię trochę oczami amorlanego 12 latka pozwolił na dużą dozę ironii, czasem niespodziewanych komentarzy i naiwnych pytań o rzeczy, które ludzie systemu nauczyli się już nie pytać. Początek dość statyczny, ale druga część książki i pęd wydarzeń wynagradza to z nawiązką. polecam.

Zachęcam gorąco do lektury.

Przy okazji silnych mrozów, postanowiłem dokończyć trudną, ale jednocześnie wybitną książkę Waltera Kempowskiego. Wszystko na darmo to świetna panorama ostatnich chwil istnienia Rzeszy na terenie Prus Wschodnich. To jest jakby mieszanka filmu Die Brücke, Strefy Interesów i dużego wyczucia drażliwości tematu, tak obcego ekipie ze stajni Eriki Steinbach. Wydaje mi się, że...

Poruszający obraz wojny oczami ludzi wygnanych z miejsc swojego pochodzenia. Odebrany dom to jak dla mnie jedna z najgorszych tragedii jaka spotyka ofiary wojny. Konieczna do przeczytania jako ostrzeżenie.

Poruszający obraz wojny oczami ludzi wygnanych z miejsc swojego pochodzenia. Odebrany dom to jak dla mnie jedna z najgorszych tragedii jaka spotyka ofiary wojny. Konieczna do przeczytania jako ostrzeżenie.

Ciekawa i w treści i w kompozycji. Opis wyludniania się, migracji wojennej pokazuje schematy, którymi kieruje się czas wojny. Jednak sama narracja nudna I monotonna.

Ciekawa i w treści i w kompozycji. Opis wyludniania się, migracji wojennej pokazuje schematy, którymi kieruje się czas wojny. Jednak sama narracja nudna I monotonna.

Do Prus Wschodnich zabrała mnie Ishbel Szatrawska w swojej „Toni”. Mapa w mojej głowie rozwinęła się, więc sięgnięcie po Waltera Kempowsky'ego było krokiem oczywistym. Samo czytanie jego biografii jest arcyciekawe, losy pisarza są materiałem na najlepszą, przejmującą książkę ze szpiegowskim twistem. Kempowsky to ważna postać dla Niemiec, ale nie wszyscy go lubili, oj nie. „Wszystko na darmo” jest jego ostatnią powieścią. I zaznaczę od razu, to nie jest powieść akcji, styl pisania Kempowskiego był dość wyrafinowany. To jest proza prosta tylko pozornie; pełna półcieni, poziomów i niuansów, zarówno w narracji jak i języku. Mamy tu przedstawiony schyłek Prus Wschodnich, Rosjanie u bram, a życie w dworze rodziny von Globig, Georgenhof, toczy się spokojnie i dostatnio. Tryb życia rodziny nie zmienia się. Owszem słychać z oddali wystrzały, owszem pani domu słucha czasem obcych rozgłośni, owszem za oknem na podwórzu pracują robotnicy w pasiakach, jednak w schowku wciąż jest czekolada i koniak. To opowieść o moralnej klęsce niemieckiego społeczeństwa, nie tylko klasy wyższej. O klęsce kultury. Też o tym, jak trudno jest zostawić wszystko i ruszyć w nieznane, nawet pod groźbą utraty życia. A także, a może przede wszystkim, o odpowiedzialności, o tym, czy pojedynczy człowiek ma wpływ na to, co się wokół niego dzieje. To nie jest jakoś bardzo porywająca powieść, raczej do nieśpiesznego czytania, wsiąkania w w powolny rytm życia von Globigów, obserwowania tego, co się dzieje, z okna dworu, przez szybę. Ten efekt obcości to jest majstersztyk Kempowsky’ego.

Do Prus Wschodnich zabrała mnie Ishbel Szatrawska w swojej „Toni”. Mapa w mojej głowie rozwinęła się, więc sięgnięcie po Waltera Kempowsky'ego było krokiem oczywistym. Samo czytanie jego biografii jest arcyciekawe, losy pisarza są materiałem na najlepszą, przejmującą książkę ze szpiegowskim twistem. Kempowsky to ważna postać dla Niemiec, ale nie wszyscy go lubili, oj nie....

Lubię powieści historyczne, zwłaszcza jeśli przedstawiają światy unicestwione. Tak jak Prusy Wschodnie. Tragiczna zima 1945 jest pokazana z perspektywy kilkorga bohaterów. Jak na dramatyzm wydarzeń, które książka opisuje jej treść porusza jednak umiarkowanie. Czytając, miałem wrażenie, że za sprawą beznamiętności języka oglądam to wszystko przez grubą szybę. Pewnie problem jest po mojej stronie i powieść nie trafia do końca w moją wrażliwość. O klasie pisarskiej Kempowskiego najlepiej świadczy to, że zdobył sławę i uznanie jako "kronikarz niemieckich losów", ze swoją specyficzną wizją jednostki na wzburzonych falach historii. Być może doczekamy się kiedyś polskich przekładów monumentalnych cykli "Kronika niemiecka" oraz "Echosonda". Mimo swoich zastrzeżeń do tej książki, z ciekawością bym po nie sięgnął.

Lubię powieści historyczne, zwłaszcza jeśli przedstawiają światy unicestwione. Tak jak Prusy Wschodnie. Tragiczna zima 1945 jest pokazana z perspektywy kilkorga bohaterów. Jak na dramatyzm wydarzeń, które książka opisuje jej treść porusza jednak umiarkowanie. Czytając, miałem wrażenie, że za sprawą beznamiętności języka oglądam to wszystko przez grubą szybę. Pewnie problem...

“Wszystko na darmo” jest dla mnie przede wszystkim książką, którą doceniam tym bardziej, im więcej czasu minęło od jej przeczytania. Być może jest także jedną z najlepszych powieści, jakie przeczytałam na temat II wojny światowej. 

Z początku wydawała mi się niepozorna. Bo o wojnie czytać nie lubię, bo język jakiś dziwaczny i suchy, bo właściwie nic się w niej przez większość stron nie dzieje. Potrzebowałam czasu i trochę się z tą książką przespać, żeby dostrzec w niej geniusz Kempowskiego - bo wybrał on sposób opowiadania o wojnie z perspektywy niemieckiej najlepszy jaki mógł i jaki w ogóle może istnieje. To jest książka o wojnie bez wojny. O końcu świata i upadku wszystkiego, co cię otacza i co buduje twoją tożsamość, i desperackiej próbie jego uratowaniu. Armia Czerwona nadchodzi, a my udajemy, że nie nadchodzi, ale to nie znaczy, że w tle nie słychać wybuchów. To jest książka o obojętności, o biernym przyzwoleniu na zło, o czerpaniu korzyści z czyjejś niewoli. O banalności zła, ale też o banalności dobra. Niech początek książki was nie zgubi, bo im dalej w las, tym bardziej dosadnie, tym mniej już możliwości, aby się oszukiwać. 

Podoba mi się to, że Kempowski nie poszedł w banał, o co przy tym temacie, wydaje mi się, trudno. Podoba mi się sarkazm i śmianie się z bohaterów. Podoba mi się to, jak przy pomocy luźnego stosunku do interpunkcji kwestionuje rzeczywistość. Podoba mi się, że postaci są niejednowymiarowe, że często nie rozumiemy, co nimi do końca kieruje. Podoba mi się to, jak pokazał, że śmierć na wojnie nie jest bohaterska, a czasami nawet nie ma czasu i miejsca, aby była dramatyczna - po prostu jest, jest wszędzie. Podobało mi się czytanie o wojnie z perspektywy “zwykłych” niemieckich obywateli, było to dla mnie nowe doświadczenie jako Polki i cieszę się, że autor nie popadł w pułapkę przesadnego użalania się nad losem bohaterów. Bo nie, Niemcowi nie można tyle samo co Polakowi w kwestii pisania o wojnie. 

Ostatecznie “Wszystko na darmo” zostawiło mnie z burzą niespodziewanych emocji.Trochę już minęło, a ja wciąż nie potrafię przestać myśleć o Włodzimierzu.

“Wszystko na darmo” jest dla mnie przede wszystkim książką, którą doceniam tym bardziej, im więcej czasu minęło od jej przeczytania. Być może jest także jedną z najlepszych powieści, jakie przeczytałam na temat II wojny światowej. 

Z początku wydawała mi się niepozorna. Bo o wojnie czytać nie lubię, bo język jakiś dziwaczny i suchy, bo właściwie nic się w niej przez...

Akcja ksiazki rozgrywa sie w 1945r w Prusach. Drowek podupadajacy w ruine, mieszkancy na wojnie, ciotka ktora nieumiejetnie nim zarzadza i nieoczekiwani kolejni lokatorzy. Obraz zaglady niemieckiego swiata. Ciekawie napisane, krotkie podrozdzialy. Dobrze sie czyta.

Akcja ksiazki rozgrywa sie w 1945r w Prusach. Drowek podupadajacy w ruine, mieszkancy na wojnie, ciotka ktora nieumiejetnie nim zarzadza i nieoczekiwani kolejni lokatorzy. Obraz zaglady niemieckiego swiata. Ciekawie napisane, krotkie podrozdzialy. Dobrze sie czyta.