Agnes Grey

Okładka książki Agnes Grey
Anne Brontë Wydawnictwo: Wydawnictwo MG literatura piękna
240 str. 4 godz. 0 min.
Kategoria:
literatura piękna
Tytuł oryginału:
Agnes Grey
Wydawnictwo:
Wydawnictwo MG
Data wydania:
2012-06-04
Data 1. wyd. pol.:
2012-06-04
Liczba stron:
240
Czas czytania
4 godz. 0 min.
Język:
polski
ISBN:
9788377790823
Tłumacz:
Magdalena Hume
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
6,6 / 10
801 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
761
358

Na półkach: ,

Profesja guwernantki w literaturze wielokrotnie była romantyzowana i ukazywana jako coś przyjemnego czy wdzięcznego. Dzieci bywały niesforne, ale łatwe do kochania, a ich rodzice nie mieli w zwyczaju utrudniać zadań nauczycielek. Najczęściej przyciągały wzrok dobrze urodzonych mężczyzn, a towarzystwo trzymało je na dystans, ale wciąż okazywało szacunek. Anne Brontё sama była guwernantką, a swoje doświadczenia zapisała w szczerej powieści — „Agnes Grey". Główna bohaterka, by odciążyć rodziców, postanawia zacząć zarabiać i tym samym rozpoczyna trudną drogę. Dzieci, które przychodzi jej uczyć są rozpuszczone, okrutne i przekonane o swojej wyjątkowości. Podsycają w nich to rodzice, których jako jedynych słuchają, a słowa swojej guwernantki zbywają. Uczą się niechętnie, mają duże wymagania i nie wiedzą czym jest empatia. Niezależnie od stopnia zamożności rodziców — wszystkie są tak samo odpychające, ale Agnes udaje się w pewnym stopniu je polubić. Na tyle, na ile pozwalają ich paskudne charaktery oraz śmieszne wymagania czy pretensje rodziców, którzy swoje błędy w wychowaniu zrzucają na Agnes. Dziewczyna musi znosić ich „życzliwe" uwagi, a przyjaciół próżno może szukać w świecie, gdzie nawet służba ignoruje jej istnieje.

Anne Brontё nie będzie moją ulubioną z sióstr, choć muszę przyznać, że jej powieści wyróżniają się wagą, jaką autorka przykłada do kwestii społecznych. Są dobrze napisane i może nie wzbudzają tyle emocji, co te stworzone przez jej siostry (porównywanie ich wydaje się nieuniknione), ale dają bogatą wiedzę o życiu kobiet w dziewiętnastowiecznej Anglii. To ogromny atut!

U Anne również możemy liczyć na wątek romantyczny, ale uczucie w „Agnes Grey" jest takie... Opanowane i skromne. Serce czytelnika czuje się przy nim bezpiecznie i komfortowo. To takie... miłe.

Może i powieść nieszczególnie mnie poruszyła, a tym bardziej nie zachwyciła, ale była dobrą lekturą, której nic nie mogę zarzucić. A nowe wydanie MG dodaje jej uroku.

przekł. Magdalena Hume

Książkę otrzymałam z Klubu recenzenta serwisu nakanapie.pl.

Profesja guwernantki w literaturze wielokrotnie była romantyzowana i ukazywana jako coś przyjemnego czy wdzięcznego. Dzieci bywały niesforne, ale łatwe do kochania, a ich rodzice nie mieli w zwyczaju utrudniać zadań nauczycielek. Najczęściej przyciągały wzrok dobrze urodzonych mężczyzn, a towarzystwo trzymało je na dystans, ale wciąż okazywało szacunek. Anne Brontё sama...

więcej Pokaż mimo to

11
avatar
423
169

Na półkach: ,

Agnes wydaje się być zupełnym zaprzeczeniem lubianych przez innych czytelników bohaterek. Spotkałam się ze stwierdzeniem, że jest nijaka, zwyczajna i mdła. Według mnie jest niezwykle zdeterminowaną i silną młodą kobietą. Podziwiam jej upór i chęć pomocy swoim bliskim. To moje pierwsze zetknięcie się Anne Bronte, ale mogę śmiało napisać, że styl i klimat tej powieści jest wyjątkowy. Bardzo dobrze spędzony wieczór. Polecam

Agnes wydaje się być zupełnym zaprzeczeniem lubianych przez innych czytelników bohaterek. Spotkałam się ze stwierdzeniem, że jest nijaka, zwyczajna i mdła. Według mnie jest niezwykle zdeterminowaną i silną młodą kobietą. Podziwiam jej upór i chęć pomocy swoim bliskim. To moje pierwsze zetknięcie się Anne Bronte, ale mogę śmiało napisać, że styl i klimat tej powieści jest...

więcej Pokaż mimo to

7
avatar
167
111

Na półkach:

"Agnes Grey" to kolejne przepiękne wydanie powieści sióstr Bronte, ale z tą konkretną autorką spotykam się po raz pierwszy. Przedstawia nam ona postać Agnes, młodej dziewczyny, która chcąc pomóc swojej rodzinie, zostaje guwernantką. Z początku jej praca nie jest łatwa, przynosi wiele zmartwień, a podopieczni są niewdzięczni i praktycznie wcale się jej nie słuchają. W dodatku ich rodzice obarczają winą za ich zachowanie nową ich wychowawczynię, zamiast zastanowić się nad błędami, które sami popełniają.

Książkę czytało się bardzo przyjemnie, choć wiele sytuacji, z którymi zmagała się główna bohaterka do miłych nie należały. Jej podopieczni nieustannie jej dokazywali, a gdy zmieniła posadę, wcale nie trafiła na aniołki, tylko panny zastanawiające się nad kolejnymi intrygami. Agnes w obu przypadkach brakowało autorytetu, którego zdobycie nie ułatwiali nawet rodzice dzieci, a wręcz działali na niekorzyść guwernantki. Myślę, że opisane sytuacje znajdują swoje odzwierciedlenie w obecnej rzeczywistości, gdyż praca z młodymi osobami nie zawsze jest usłana różami, a relacje nauczyciel - rodzic wcale tak bardzo się nie zmieniły. Dlatego też uważam, że powieść ta pod pewnymi względami jest bardzo współczesna i pomaga spojrzeć na codzienność z innej perspektywy.
Innym mocnym wątkiem tej powieści jest wiara i niezłomność głównej postaci. Często cytuje ona fragmenty Pisma Świętego z pamięci oraz kieruje się wpojonymi jej za dziecka zasadami, które sprawiają, że tej dobrej dziewczynie niełatwo jest odnaleźć się w świecie pozbawionym skrupułów. Na szczęście na swojej drodze Agnes spotyka iskierkę nadziei, w postaci wątku romantycznego który dodaje mnóstwa uroku powieści i łagodzi wszystkie doznane nieprzyjemności.

"Agnes Grey" to kolejne przepiękne wydanie powieści sióstr Bronte, ale z tą konkretną autorką spotykam się po raz pierwszy. Przedstawia nam ona postać Agnes, młodej dziewczyny, która chcąc pomóc swojej rodzinie, zostaje guwernantką. Z początku jej praca nie jest łatwa, przynosi wiele zmartwień, a podopieczni są niewdzięczni i praktycznie wcale się jej nie słuchają. W...

więcej Pokaż mimo to

1
Reklama
avatar
2384
636

Na półkach: ,

Młodziutka Agnes Grey ma dość traktowania ją przez rodzinę jako tę, która nie poradzi sobie z obowiązkami przypisanymi dorosłemu życiu- pragnie podreperować coraz szczuplejszy budżet rodzinny, a jednocześnie pokazać, że da sobie radę w wielkim świecie. Dlatego tez pomimo głosów sprzeciwu bliskich postanawia zostać guwernantką. Z nadzieją patrzy w przyszłość, licząc, że rodzina do której trafi, będzie dla niej dobra. Jednak po krótkim czasie musi zrewidować swoje marzenia: dzieci uwielbiają dręczyć swoją guwernantkę na milion różnych sposobów, a brak wsparcia w osobach ich rodziców przysparza Agnes tylko więcej kłopotu. Sytuacja w kolejnej rodzinie jest bardzo podobna- choć panienka Grey stara się wyplenić złe zachowania wśród jej podopiecznych, wydaje się to zgoła niemożliwe.

Lecz może Agnes znajdzie coś zupełnie innego niż nauczycielską satysfakcję... ?

Sama nie wiem jak to się stało, że mimo literackiej miłości do twórczości sióstr Bronte, po tę pozycję sięgnęłam dopiero teraz. Ewidentny efekt przeoczenia. Na szczęście udało mi się owo niedopatrzenie nadrobić.

Agnes Grey to zupełnie inna historia niż te spod piór sławnych sióstr, które dotychczas było nam dane poznać. Na pierwszy plan nie wysuwa się wcale miłość, a trud, jaki związany jest z edukacją cudzych dzieci. Guwernantka miała bowiem nie tylko uczyć ich przydatnych w dorosłym życiu rzeczy, lecz także być towarzyszką zabaw, a nierzadko powiernicą mniej lub bardziej przykrych sekretów. Zależy, czego wymagała konkretna rodzina. I ta niespójność w oczekiwaniach rodzin była niezwykle drażniąca, gdyż w pewnym momencie wydawało się, iż guwernantka ma być jednocześnie niańką, kucharką i służącą. Za jedną pensję, oczywiście.

Anne Bronte skupiła się właśnie na tym, by pokazać nam, jakie trudy musiały znosić nauczycielki tamtych czasów: mur, jaki tworzyły rodziny wobec obcej im osoby, podważanie ich kompetencji, traktowanie często gorzej niż służącą. A przy tym liczne przytyki od dzieci, które najchętniej przerzuciłabym przez kolano i zaserwowała kilka klapsów. Podczas lektury wciąż pojawiało się w mojej głowie pytanie- po co takie rodziny zatrudniają kogoś do edukacji pociech, skoro nie pozwalają na sposób nauczania danej osoby, a przy tym jeszcze mają dużo do powiedzenia, i to najczęściej nic miłego? Skoro tak, niech sami zajmą się wychowaniem swoich małych diablątek. Tutaj jednak wchodzi na scenę aspekt podziałów klasowych i uważanie się za lepszych.

Rzekłabym, że już w naszych czasach mimo tak rozszerzonej wiedzy i rozbudowanej kultury osobistej nauczyciele niejednokrotnie przechodzą z uczniami prawdziwą gehennę. Podziwiam ich, naprawdę. Równie mocno podziwiałam Agnes, która mimo kłód rzucanych jej pod nogi, nie poddała się, nie straciła ducha.

Ta powieść to idealna lektura dla nas, współczesnych. Powinna nas nauczyć szacunku dla każdego, nawet najgorszego w naszym mniemaniu zawodu. A przy tym pokazuje nam nieprzekłamany obraz "możnych" tamtego okresu. I co z tego wynika? Pieniądze i władza nie czynią z Ciebie człowieka lepszego od innych- prawda znana nam już od dawna.

Młodziutka Agnes Grey ma dość traktowania ją przez rodzinę jako tę, która nie poradzi sobie z obowiązkami przypisanymi dorosłemu życiu- pragnie podreperować coraz szczuplejszy budżet rodzinny, a jednocześnie pokazać, że da sobie radę w wielkim świecie. Dlatego tez pomimo głosów sprzeciwu bliskich postanawia zostać guwernantką. Z nadzieją patrzy w przyszłość, licząc, że...

więcej Pokaż mimo to

1
avatar
543
476

Na półkach:

"Agnes Grey" to fascynująca, jakże wiarygodna historia, ukazująca determinację kobiety, by zdobyć wykształcenie i pracę oraz niezależność ,mimo wszelkich przeciwności losu czy ludzkiej niechęci. Niebywale dosadnie i obrazowo przedstawiono, w jak nieprzyjemny, wręcz upokarzający sposób, traktowano guwernantki. Stanowisko prywatnej domowej nauczycielki było często jedynym sposobem zarobku dla niezamożnych ale wykształconych, niezamężnych kobiet. Nie oznaczało to jednak, że kobietę traktowano z należytym szacunkiem, zwykle bywało zupełnie na odwrót. Nieprzyjemni, wręcz wywyższający się pracodawcy, wymagali od nauczycielek niemożliwych efektów w połączeniu z brakiem stosowania jakichkolwiek kar czy presji. Rozpieszczone dzieci, świadome postaw rodziców, dosłownie wchodziły na głowę nowej opiekunce, co nie wiązało się z żadnym upomnieniem ze strony rodziny. Czy w tak absurdalnych warunkach możliwa jest jakakolwiek edukacja bądź nauka dobrego wychowania? Jak wiele przykrości i zniewag będzie w stanie znieść niedoświadczona, samotna, lecz jakże zdeterminowana guwernantka?

Akcja toczy się subtelnie, niespiesznie, a jednak nie zabrakło trudnej tematyki, która poruszy najczulszą strunę czytającego. Błyskotliwe pióro sprawia, że momentalnie utożsamiamy się z główną bohaterką, kibicujemy jej, a czasem wręcz chcielibyśmy nią silnie potrząsnąć i namówić do ucieczki, dlatego przemiana, jakiej zaznaje, przynosi długo oczekiwane ukojenie i wytchnienie.

"Agnes Grey" to sugestywnie nakreślona, interesująca opowieść o kobiecej determinacji, niezłomności, próbie osiągnięcia samodzielności i możliwości decydowania o sobie w świecie, w którym dla wielu dziewczyn liczy się jedynie powierzchowność i dobre zamążpójście. Niezwykle klimatyczna, dopieszczona ciekawymi postaciami, niosąca ponadczasowy przekaz, a co najważniejsze, nakreślona wyjątkowo błyskotliwym piórem, dzięki czemu lektura przyjmuje formę przyjemnej podróży w czasie. Polecam!

"Agnes Grey" to fascynująca, jakże wiarygodna historia, ukazująca determinację kobiety, by zdobyć wykształcenie i pracę oraz niezależność ,mimo wszelkich przeciwności losu czy ludzkiej niechęci. Niebywale dosadnie i obrazowo przedstawiono, w jak nieprzyjemny, wręcz upokarzający sposób, traktowano guwernantki. Stanowisko prywatnej domowej nauczycielki było często jedynym...

więcej Pokaż mimo to

2
avatar
349
286

Na półkach:

Po cięższej przeprawie z „Wichrowymi wzgórzami” bardzo miło zaskoczyłam się jak lekko i przyjemnie poznawało mi się historię Agnes. Nie żeby historia sama w sobie była lekka i przyjemna, ale mam nadzieję, że rozumiecie co miałam na myśli. 😉

W jakimś stopniu była to dla mnie inspirująca lektura. Historia Agnes pokazuje naprawdę silną determinację kobiety, która chce zdobyć wykształcenie i usamodzielnić się finansowo. Jednocześnie opowiada o trudach takiego przedsięwzięcia - upokorzeniach i samotności jakich doznała podczas pracy w roli guwernantki.

Podziwiałam Agnes. Zdaje sobie sprawę, że to były inne czasy i może nie było to nic niezwykłego, pewnie większość guwernantek musiało się mierzyć z takimi trudnościami ale jak dla mnie panna Grey wykazała się ogromną siłą walki o to czego pragnie. Jej opowieść o tym jak traktowały ją dzieci, którymi przyszło jej się zajmować. Jak traktowali ją wyniośli rodzice wymagający od niej ujarzmienia aroganckich oraz rozpieszczonych dzieci, a jednocześnie nie pozwalający jej integrować w ich karygodne zachowanie.

Momentami miałam ochotę nią potrząsnąć i powiedzieć - pakuj się i uciekaj, nie warto! A ona trwała w swoim postanowieniu i pomimo wszelakich przykrości, a nawet wręcz chamstwa trwała dzielnie przy swoim dając z siebie wszystko, a nawet jeszcze więcej.

Z drugiej strony odniosłam wrażenie, że Agnes była trochę naiwna. Za bardzo wierzyła w to, że jest w stanie naprawić tak ogromne zepsucie u swoich podopiecznych. Może rzeczywiście dałaby radę, gdyby nie nakładane na nią ograniczenia. Ona miała wciąż ogromną nadzieję, że jej się uda, która właśnie zaskarbiała mi już trochę o naiwność.

Bardzo udzielały mi się emocje towarzyszące naszej bohaterce, przez co lektura okazała się dla mnie mocno emocjonalna.

Jak dla mnie świetna historia, która również powinna być must readem przy wyborze klasyki.

Bardzo polecam!

Po cięższej przeprawie z „Wichrowymi wzgórzami” bardzo miło zaskoczyłam się jak lekko i przyjemnie poznawało mi się historię Agnes. Nie żeby historia sama w sobie była lekka i przyjemna, ale mam nadzieję, że rozumiecie co miałam na myśli. 😉

W jakimś stopniu była to dla mnie inspirująca lektura. Historia Agnes pokazuje naprawdę silną determinację kobiety, która chce zdobyć...

więcej Pokaż mimo to

5
avatar
36
12

Na półkach:

Bardzo przyjemna, lekka książka z wyjątkowo uroczym i zdrowym romansem. Mimo, że z książek Anny Brontë wolę lokatorkę Wildfell hall, dobrze bawiłam się podczas lektury tej książki.

Bardzo przyjemna, lekka książka z wyjątkowo uroczym i zdrowym romansem. Mimo, że z książek Anny Brontë wolę lokatorkę Wildfell hall, dobrze bawiłam się podczas lektury tej książki.

Pokaż mimo to

0
avatar
257
239

Na półkach:

,,Agnes Grey" to powieść inspirowana przeżyciami samej autorki. Zabiera nas do dziewiętnastowiecznej Anglii, tym samym przybliża poświęcenie młodziutkiej bohaterki, która starała się o posadę guwernantki. Chcąc się rozwijać oraz pomóc rodzinie Agnes jest w stanie znieść upokorzenia, na które narażają ją rozpieszczeni podopieczni oraz nieprzyjemni i wyniośli pracodawcy.

Decydując się na lekturę trzeba wziąć pod uwagę, że nie jest to literatura współczesna. Mamy tutaj zarówno przewidywalność, jak i wyidealizowane cechy charakteru głównej bohaterki oraz pewnych wartości. Ja sama jestem z lektury zadowolona, lubię od czasu do czasu sięgnąć po powieści, w których bohaterowie mają tak skrajnie inne charaktery oraz kierują się zupełnie innymi wartościami. Główna bohaterka ponad wszystko doceniała życie, dobro oraz miłość. Przyszło jej się zmierzyć z wieloma przeciwnościami, czy upokorzeniami, a jednak chciała udowodnić sobie i innym, że da radę. Czy jej się udało?

,,Agnes Grey" to powieść inspirowana przeżyciami samej autorki. Zabiera nas do dziewiętnastowiecznej Anglii, tym samym przybliża poświęcenie młodziutkiej bohaterki, która starała się o posadę guwernantki. Chcąc się rozwijać oraz pomóc rodzinie Agnes jest w stanie znieść upokorzenia, na które narażają ją rozpieszczeni podopieczni oraz nieprzyjemni i wyniośli...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
1275
1231

Na półkach:

Agnes Grey przeżywa obecną sytuację swojej rodziny. Kłopoty finansowe nie dają jej spokoju. By wywalczyć o lepszy los dla siebie i bliskich postanawia zostać guwernantką i tym samym poszerzyć własne horyzonty. Nie spodziewa się jednak tego co czeka ją w domu rodziny, do której trafia. Przepełniona dziecięcymi wyobrażeniami o życiu i pełna siły, której nie sposób wytłumaczyć wkrada się do świata rodziny o zupełnie innym światopoglądzie. Dzieci, które trafiają pod jej opiekę posiadają wszystkie cechy rozpieszczonych i nieokrzesanych, a tym samym pozbawionych wszelkich zahamowań. Odzwierciedlenie zachowań dzieci ma swojej miejsce w postawie rodziców - nieprzyjemnych, wyniosłych i wymagających do skraju wytrzymałości. Dziewczyna musi naleźć rozwiązanie, które pomoże jej uciec od tej rodziny i to jak najszybciej.

"Agnes Grey" to prawdopodobnie powieść inspirowana prawdziwymi przeżyciami Anne Bronte. Dzięki temu historia ukazująca determinację i chęć siły przebicia przez nieprzyjazne środowisko staje się jeszcze bardziej wiarygodna i możliwa do zobrazowania. Jak wiadomo tylko rzeczywiste doświadczenia są w stanie nakierować autora na właściwy tok rozumowania i poprowadzenia fabuły w sposób umożliwiający czytelnikowi jak najwierniejsze jej zinterpretowanie. Walka Bronte o uzyskanie pozycji na świecie, zdobycie wykształcenia i niezależności ma swoje odzwierciedlenie w książce, gdzie z każdej strony bije cała masa uczuć towarzyszących bohaterce w każdej minucie jej poczynań. Nieunikniona staje się także w tym przypadku demaskacja negatywnych emocji towarzyszących dziewczynie - strachu, samotności i upokorzenia.

Uważam, że siostry Bronte najlepiej odzwierciedlają realia współczesnych im czasom. Być może wywodzi się to z ich doskonałego pióra, ale myślę że w tym wszystkim największy wpływ ma sztuka doskonałej obserwacji i możliwość przelania tego na papier. Jak wiadomo najlepsza powieść to ta, która wywodzi się z prawdziwych doświadczeń, bo staje się wiarygodna i bazująca na prawdziwych podstawach. To wszystko ma swoje odzwierciedlenie w bohaterach, którzy w przypadku Anne Bronte są rewelacyjnie wykreowani i przedstawieni na sposób, który nie da się przeoczyć. Postawy bohaterów aż biją wewnętrznym przepełnieniem emocji, ich nastawienia na świat i odbierania rzeczywistości. Na próżno szuka się tutaj płaskiej, niewymiarowej postawy u któregoś z bohaterów. Wszystko owiane klimatem czasów wznosi powieść na wysoką pozycję.

Styl autorki zawsze będzie dla mnie bliski i przyjazny. Obrazowość przedstawionego świata trafia do mnie niemal we wszystkich dziełach sióstr. Lubię wracać do książek, które ofiarowują mi rozdziały i spis treści, gdzie łatwiej manewruje mi się w czasie czytania. Wszystkie te przyjazne aspekty znajdują się także i w tym wydaniu, a połączenie z twardą okładką sprawiło, że sięganie po książkę było dla mnie czystą przyjemnością. Cieszę się, że historia, w gruncie rzeczy banalna, jest napisana z niemałą klasą i osobiście w żaden sposób nie mogłam się od niej oderwać dzięki wszystkim cudownym chwytom autorki.

Trzymając w rękach pierwsze polskie wydanie tejże książki czułam nie małą dumę. Jak wiadomo siostry Bronte to autorki, których talent pisarski nie podlega żadnym dyskusjom. W sposób niesamowicie inteligenty potrafią przedstawić losy bohaterów tak, by czytelnik poczuł się ich niemym obserwatorem zawieszonym w czasoprzestrzeni, gdzie czytając we współczesnych realiach swoje odczucia przeżywał w świecie równoległym bohaterom. To świadczy o wyjątkowości autorek i ich niepowtarzalności, dzięki czemu ich dzieła na zawsze pozostaną nieśmiertelnym dowodem na prawdziwość tychże czasów i motywując do walki o własną pozycję nawet w XXI wieku.

Agnes Grey przeżywa obecną sytuację swojej rodziny. Kłopoty finansowe nie dają jej spokoju. By wywalczyć o lepszy los dla siebie i bliskich postanawia zostać guwernantką i tym samym poszerzyć własne horyzonty. Nie spodziewa się jednak tego co czeka ją w domu rodziny, do której trafia. Przepełniona dziecięcymi wyobrażeniami o życiu i pełna siły, której nie sposób wytłumaczyć...

więcej Pokaż mimo to

8
avatar
954
369

Na półkach:

Poznajemy w niej historię tytułowej bohaterki - Agnes Grey. Jest ona córką biednego pastora. Aby finansowo pomóc rodzinie i stać się niezależną, Agnes postanawia zostać guwernantką. W tej książce poznajemy dwie rodziny z jakimi mieszkała na przestrzeni kilku lat.

Książka ta ma 232 strony, więc niewiele, a miałam spory problem przez nią przebrnąć. Na żadnym etapie historia Agnes mnie nie ciekawiła. Nie działo się w niej totalnie nic. Miała tylko momenty, które uwypuklały złe uczynki i dla mnie były zbyt moralizatorskie. Niestety, z bohaterką też się nie polubiłam. Jest osobą skromną, religijną i niepewną siebie, a przez to też strasznie nijaką i to chyba przeszkadzało mi najmocniej podczas czytania, bo lubię wyraźne bohaterki z mocnymi charakterami, a Agnes była tego całkowitym przeciwieństwem.

Książka jest napisana w pięknym stylu, jednak treść do mnie nie przemówiła. Bardziej polecam „Lokatorkę Wildfell Hall” tej autorki, przy której bawiłam się naprawdę wspaniale!
https://www.instagram.com/p/CcgF99MswcI/

Poznajemy w niej historię tytułowej bohaterki - Agnes Grey. Jest ona córką biednego pastora. Aby finansowo pomóc rodzinie i stać się niezależną, Agnes postanawia zostać guwernantką. W tej książce poznajemy dwie rodziny z jakimi mieszkała na przestrzeni kilku lat.

Książka ta ma 232 strony, więc niewiele, a miałam spory problem przez nią przebrnąć. Na żadnym etapie historia...

więcej Pokaż mimo to

4

Cytaty

Więcej
Anne Brontë Agnes Grey Zobacz więcej
Anne Brontë Agnes Grey Zobacz więcej
Anne Brontë Agnes Grey Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd