Burka miłości

Tłumaczenie: Teresa Tomczyńska
Wydawnictwo: Świat Książki
6,81 (715 ocen i 105 opinii) Zobacz oceny
10
55
9
70
8
115
7
196
6
134
5
77
4
26
3
23
2
13
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377991596
liczba stron
336
język
polski
dodała
Joanna

Tam, gdzie kobiety są nieważne... Zbuntowana i naiwna nastolatka, Maria, ucieka z rodzinnej Majorki do Anglii. W Londynie poznaje Nasrada, znacznie od siebie starszego Afgańczyka i muzułmanina. Zakochana po uszy, wychodzi za niego za mąż. Planowany na krótko wyjazd do ojczyzny męża przeradza się w wieloletni koszmar życia w państwie talibów, w którym rządzi prawo szariatu, traktujące kobiety...

Tam, gdzie kobiety są nieważne...
Zbuntowana i naiwna nastolatka, Maria, ucieka z rodzinnej Majorki do Anglii. W Londynie poznaje Nasrada, znacznie od siebie starszego Afgańczyka i muzułmanina. Zakochana po uszy, wychodzi za niego za mąż. Planowany na krótko wyjazd do ojczyzny męża przeradza się w wieloletni koszmar życia w państwie talibów, w którym rządzi prawo szariatu, traktujące kobiety jak rzeczy. Czy uda jej się uciec?
Całą historię opisała hiszpańska dziennikarka, do której Maria zwróciła się o pomoc... Niewiarygodne i wstrząsające!

 

źródło opisu: www.swiatksiazki.pl

źródło okładki: www.swiatksiazki.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Molly książek: 1765

Miłość - pierwszy stopień do piekła

Afganistan to kraj piękny, mimo że targany nieustającą wojenną zawieruchą. To kraj czarowny magią egzotycznych krajobrazów, wyrosły z wielowiekowej tradycji, klimatyczny urzekającym nawoływaniem do modłów. Jednak nie każdy może cieszyć się jego pięknem, melancholią i nostalgią – zza zasłony burki jawi się on niczym pełne cierpienia, krzywd i upokorzeń piekło. W Afganistanie pod rządami talibów urodzić się dziewczynką to najgorsze, co może się istocie żywej przydarzyć. Celowo nie używam tu słowa człowiek, gdyż czytając o losach kobiet w tym kraju bynajmniej nie można odnieść wrażenia, że jak ludzie są tam postrzegane i traktowane.

W ten wrogi kobiecie świat trafia wychowana w kulturze równouprawnienia i emancypacji młodziutka hiszpanka, Maria Galera. Trafia doń częściowo z powodu naiwności, częściowo niewiedzy i nieświadomości zasad tejże kultury, ale głównie i przede wszystkim z ogromnej, odwzajemnionej miłości do Afgańczyka Nasrada. I ma mnóstwo szczęścia, ponieważ obiekt jej uczuć okazuje się dobrym człowiekiem, odmiennym od despotycznych i konserwatywnych mężczyzn, jakich pełno w jego kraju. Mąż kocha Marie, troszczy się o nią i pragnie dla niej wszystkiego co najlepsze. I ten element wyróżnia tę opartą na faktach powieść spośród innych tego typu utworów – nie jest to schemat mąż-Afgańczyk-kat, a mimo wszystko kobieca bohaterka przechodzi w kraju małżonka istną gehennę.

Przyjazd Marii i Nasrada do Afganistanu sprowokowany zostaje odwiedzeniem znajdującego...

Afganistan to kraj piękny, mimo że targany nieustającą wojenną zawieruchą. To kraj czarowny magią egzotycznych krajobrazów, wyrosły z wielowiekowej tradycji, klimatyczny urzekającym nawoływaniem do modłów. Jednak nie każdy może cieszyć się jego pięknem, melancholią i nostalgią – zza zasłony burki jawi się on niczym pełne cierpienia, krzywd i upokorzeń piekło. W Afganistanie pod rządami talibów urodzić się dziewczynką to najgorsze, co może się istocie żywej przydarzyć. Celowo nie używam tu słowa człowiek, gdyż czytając o losach kobiet w tym kraju bynajmniej nie można odnieść wrażenia, że jak ludzie są tam postrzegane i traktowane.

W ten wrogi kobiecie świat trafia wychowana w kulturze równouprawnienia i emancypacji młodziutka hiszpanka, Maria Galera. Trafia doń częściowo z powodu naiwności, częściowo niewiedzy i nieświadomości zasad tejże kultury, ale głównie i przede wszystkim z ogromnej, odwzajemnionej miłości do Afgańczyka Nasrada. I ma mnóstwo szczęścia, ponieważ obiekt jej uczuć okazuje się dobrym człowiekiem, odmiennym od despotycznych i konserwatywnych mężczyzn, jakich pełno w jego kraju. Mąż kocha Marie, troszczy się o nią i pragnie dla niej wszystkiego co najlepsze. I ten element wyróżnia tę opartą na faktach powieść spośród innych tego typu utworów – nie jest to schemat mąż-Afgańczyk-kat, a mimo wszystko kobieca bohaterka przechodzi w kraju małżonka istną gehennę.

Przyjazd Marii i Nasrada do Afganistanu sprowokowany zostaje odwiedzeniem znajdującego się w agonii ojca. Jednak już na granicy bohaterowie tracą paszporty i inne dokumenty, co wymusza na nich nieoczekiwane pozostanie w ojczyźnie Nasrada. Dla Marii takie nieprzewidziane acz konieczne zderzenie ze specyficzną, restrykcyjną i wręcz niebezpieczną dla kobiet kulturą okazuje się być szokiem. Proces adaptacji natomiast jest bolesnym przeżyciem wewnętrznym, które koi tylko głęboka i szczera miłość do męża.

Maria dzień w dzień walczy o przeżycie. Musi polubić osłaniającą ją od stóp do głów burkę, od teraz przez nią będzie spoglądać na piekło, które sobie zgotowała. Wyrok śmierci może tam wydać na nią każdy z powodu błahostki, a czasem i bez powodu. Teściowa jest uprzedzona i nieżyczliwa dla swej cudzoziemskiej, a więc w domyśle niecnotliwej, rozpustnej i źle się prowadzącej synowej. Natomiast warunki, w jakich przyszło jej żyć, ciężka praca, jaką musi wykonywać, wymagać od niej będą ogromnej siły charakteru i samozaparcia.

Książka dziennikarki Reyes Monforte opisuje jedną z wielu historii dziewcząt zakochujących się nieopatrznie w przystojnym obcokrajowcu, wierzących, że miłość może wszystko i wikłających się w kulturę, która bezlitosna jest dla swych córek, a co dopiero nieświadomych jej wytycznych wyemancypowanych Europejek, których największym grzechem bywa często nieświadomość. Owszem, historia Marii zakończyła się szczęśliwie, a jej mąż okazał się wart wszystkiego, co musiała dla niego znosić. Jednak taki wyjątek potwierdza regułę, iż kobieta dochodząca swoich praw i walcząca o swą godność skazana jest w krajach muzułmańskich na sromotną klęskę a często czeka ją okrutna i poprzedzona cierpieniem śmierć.

Włos się na głowie jeży, gdy czyta się o przyczynach, dla których w Afganistanie kobietom odbiera się życie. W tle, poza losami głównych bohaterów snuje się wiele wyszeptanych opowieści o kobietach-symbolach, kobietach ofiarach prawa szariatu, które nie żyją, bo były niestarannie okryte burką, uśmiechnęły się do niewłaściwej osoby czy choćby z powodu posiadania książki. „Burka miłości” to historia wielkiej, głębokiej miłości, ale też przestroga, że nie każdemu może się taka miłość trafić, nie każdemu uda się ją przenieść przez życie i nie każdy może wyrwać się z zachłannych rąk bezlitosnych talibów. Z kraju, gdzie wrogiem jest nawet wiatr, który przyczynia się do zakatowania jednej z Afganek, bo: „podmuch wiatru obnażył jej rękę, odkrywając ją na ułamek sekundy”.

Marzena Molenda

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2246)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 977
Alicja | 2017-05-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 maja 2017

"Hiszpanka zmieniona z miłości do mężczyzny w afgańską kobietę" (str 64)
Poznałam wiele historii związków europejskich kobiet z Muzułmaninami tragicznych w skutkach. Historia przedstawiona tutaj jest inna. Naiwna 18-latka żądna przygód, uciech i poznawania świata spotyka starszego o 15 lat Afgańczyka i zakochuje się w nim bez pamięci. Tworzą związek oparty na wzajemnej miłości, zrozumieniu i poszanowaniu. Ona nie wie nic o kraju z którego pochodzi jej wybranek, o okrutnym traktowaniu kobiet, którym groziło pobicie, ukamienowanie, a nawet śmierć z błahego powodu. Rządy Talibów odebrały kobietom prawa do wolnego i godnego życia, traktowane bezprzedmiotowo, zamknięte w domach, bez prawa do nauki, pracy, czy samodzielnego wychodzenia z domu.Oskarżone ponosiły śmierć z bólach, cierpieniu, poniżeniu urągającym ludzkiej godności.Znane były "spektakle śmierci" urządzane na stadionach.
"Trudno sobie wyobrazić, ile zła i okrucieństwa może mieścić się w istocie ludzkiej" (236)
Poznajemy...

książek: 1529
Madi | 2016-10-05
Przeczytana: 05 października 2016

Opisana tutaj historia młodej Hiszpanki,która wraz z mężem Afgańczykiem i dziećmi utknęła w Afganistanie była smutna , przerażająca,a nawet momentami szokująca ,ale dla nas czytelników bardzo ciekawa.
Ciekawa była też ze względu na swoją odmienność do innych muzułmańskich historii. Pokazała ,że nie wszyscy muzułmanie są tacy sami,a zdarzają się też tacy co potrafią kochać swoje europejskie żony prawdziwą miłością ,a nawet potrafią przeciwstawić się własnej ,zaborczej matce.
Odjęłam gwiazdki za styl (nie wiem ,czy to wina samej autorki ,czy naszego tłumaczenia),ale nie mogłam się tak do końca z nim oswoić.
Choć momentami byłam zła na samą bohaterkę za jej naiwność ,to jednak podziwiam ją za jej mocną i oddaną miłość do męża.
P.S. Film równie ciekawy jak książka.

książek: 2636
Monika | 2011-01-10
Przeczytana: 09 stycznia 2011

Podobało mi się, że Afgańczyk z książki nie okazał się znów tym "złym", a jego europejska żona tą "dobrą".
Podobała mi się miłość w książce opisana. Zbyt często w podobnych przypadkach na zauroczeniu się kończy, a kobieta po odwiedzeniu kraju swojego wybranka ucieka / chce uciekać jak najdalej nie tylko od tego kraju, ale również od czarnych oczu, w których się zakochała.
Jeśli chodzi o sam Afganistan, to zbyt wiele na ten temat przeczytałam i wysłuchałam, żeby ta historia była w stanie mnie zaskoczyć.

książek: 298
kot_w_butach | 2011-01-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 stycznia 2011

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Przyznam się bez bicia – sięgając po tą książkę w księgarni z góry założyłam, że będzie to kolejna opowieść o zniewolonej kobiecie, która podstępem zostaje wywieziona do muzułmańskiego kraju męża i tam przetrzymywana. Założyłam kilka opcji tej opowieści. W sumie wyobraziłam sobie nawet jej zakończenie. Jakże mocno się pomyliłam. Nie wzięłam pod uwagę jednego. Miłości. Nastrad (koszmarne imię) mąż Marii kocha ją tak mocno jak ona jego. Nie jest jej prześladowcą, chce dla niej wszystkiego co dobre. Ale nie jest to takie proste.
Nie chcę za wiele zdradzać więc tylko wspomnę, że Maria i Nasrad zostają uwięzieni w Afganistanie. Ich dokumenty zostają skradzione, przez co nie mogą wrócić. Rozpoczynają mozolną walkę o przetrwanie w kraju w którym człowiek człowiekowi wilkiem ale w którym spotykają też ludzi o wielkich sercach.
Maria zmuszona jest przystosować się do życia w miejscu podporządkowanego prawom talibów, gdzie kobieta nie znaczy nic, albo jeszcze mniej. Wkłada na siebie burkę...

książek: 3685
FannyBrawne | 2016-03-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

,,Burka miłości" to oparta na faktach historia Hiszpanki Marii Galery, która jako nastolatka ucieka z Majorki do Anglii, gdzie poznaje Nasrada, pochodzącego z Afganistanu muzułmanina. Zakochuje się w nim od pierwszego wejrzenia i wychodzi za niego za mąż. Miłość całkowicie odmienia dziewczynę. Przechodzi na islam, zrywa z nałogami, całonocnymi imprezami i krótkotrwałymi romansami. Nasrad odwdzięcza się jej miłością, troską i całkowitą akceptacją. Ich szczęście nie trwa jednak długo. Jakiś czas po ślubie wyjeżdżają do ojczyzny Nasrada, gdzie zostają okradzeni i pozbawieni dokumentów. Mimo starań o powrót do Europy, nic nie idzie po ich myśli. Maria musi założyć burkę i dopasować się do trybu życia afgańskich kobiet. Nie przestaje jednak marzyć o wydostaniu się z afgańskiego piekła.

Książka Reyes Monforte łamie stereotypy na temat postrzegania muzułmanów i związków międzykulturowych. Nasrad nie jest oprawcą Marii, troszczy się o żonę, pomaga jej, szanuje ją. Autorka nie obwinia...

książek: 1003
mclola20 | 2015-10-02
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki, 2015
Przeczytana: 01 października 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

w mojej dotychczasowej przygodzie z książkami o tematyce arabskich kobiet nie spotkałam się z historią podobną do tej, opisanej w "Burce miłośći". Spodziewałam się kolejnej smutnej opowieści o wywiezionej żonie która stała się służącą męża, poniewieraną, nieszanowaną, zgnębioną.
Z jednej strony dobrze że to było coś całkiem innego- najmocniejszym ogniwem tej opowieści był mąż Marii- dobry, oddany i kochający człowiek, który dla dobra żony i dzieci nie przejął się nawet odrzuceniem przez rodzinę.
Ale postawa Marii to była jakaś kompletna pomyłka. Nie rozumiem jak dorosła kobieta- matka może być tak nieodpowiedzialna, z miłości do męża była gotowa poświęcić własne dzieci. Maria opisuje tylko własne niewygody, brak luksusów upał, brud i ciasnotę. A myślała o dzieciach???? Jak można było po tak ciężkiej batalii siostry z urzędami,jej zadłużeniem się szukaniem pomocy w różnych organizacjach, po tym co ryzykował Jose żeby ją wyciągnąć z Afganistanu tak po prostu tam wrócić??? W dodatku...

książek: 376
OK_tawia | 2014-06-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 czerwca 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Dosyć długo nie zaglądałam do książek o tej tematyce, choć jakiś czas temu z wielką namiętnością się w nich zaczytywałam.Główna bohaterka Marii momentami bardzo mnie drażni, zwłaszcza gdy już została mamą i nadal podejmuje co najmniej dziwne i ryzykowne decyzje,a priorytetem w jej życiu powinny być dzieci i ich bezpieczeństwo.Książka momentami drażni swoim językiem i stylem.Niektórych sytuacji nie łapię np.siostra Marii zapożycza się aby kupić jej i dzieciom bilety do Hiszpanii a bohaterka po dwóch miesiącach pobytu w kraju bez pracy wchodzi do biura podróży i kupuje ot tak trzy bilety na lot do Afganistanu.Jakim sposobem nie wiem.Jeden ogromny plus tej książki to to że mąż Marii Nasrad nie jest kolejnym katem-oprawcą tylko kochającym ciepłym czlowiekiem.

książek: 407
Fragaria | 2017-07-18
Przeczytana: lipiec 2017

"Burka miłości" jest książką opartą na faktach. Opisane jest w niej życie w Afganistanie młodej Hiszpanki, Marii. Kraj ten znany dzięki wszechobecnej wojnie jest jednym z najniebezpieczniejszych, najuboższych i najmniej tolerancyjnym w stosunku do kobiet państwem świata. Co zatem robi tam nieco ponad dwudziestoletnia dziewczyna? Otóż jedzie tam z własnego wyboru za ukochanym mężem Nasradem, Afgańczykiem i muzułmaninem, ponieważ nie może bez niego żyć. Powodem ich wyjazdu jest ciężki stan teścia Marii. To, że Nasrad jest jej niezbędny do życia jak tlen czy woda możemy się przekonać wielokrotnie. Całe szczęście nie ma on stereotypowego charakteru mężczyzny z Bliskiego Wschodu. Takiego męża ze świecą szukać. I tu mogę powiedzieć, że Maria, mimo wszystko, ma naprawdę dużo szczęścia. Udaje się jej prowadzić w miarę normalne życie w tak nieprzyjaznym kraju mimo licznych przeciwności losu. Ale, według mnie, ma ona więcej szczęścia niż rozumu. Przynajmniej ja, za żadną cenę, nie...

książek: 1136
Ewa | 2011-07-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2011

Sięgając po tą książkę, wydawało mi się (zresztą jak chyba większości czytelników) że spotkam się po raz kolejny z pewnym oklepanym schematem - naiwna młoda kobieta, zakochana w zatwardziałym wyznawcy Allaha dla którego płeć żeńska to odmiana podczłowieka, daje się omamić i wyjeżdża do Afganistanu, pod pretekstem krótkiej wizyty u rodziny męża. Tam zostają skradzione dokumenty potwierdzające jej tożsamość, a w rezultacie życie zamienia się w piekło.

Tak jednak (ku memu pozytywnemu rozczarowaniu) się nie stało. Maria i Nasrad naprawdę się kochają. Jest to związek oparty na silnych fundamentach: zaufaniu, szacunku, równouprawnieniu a przede wszystkim - prawdziwej i szczerej miłości. Takiej miłości, której niejeden z nas mógłby pozazdrościć. Podczas lektury "Burki miłości" niejednokrotnie podziwiałam Marię - za wytrwałość, za upór, za nieustanną wolę trwania wiernie u boku swojej drugiej połowy, nawet gdy pojawiły się okoliczności sprzyjające poprawie jej bytu.

Polecam. Przeczytać...

książek: 569
Katarzyna | 2018-04-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam ♥
Przeczytana: 2018 rok

"Burka miłości" to kolejny przykład historii małżeństwa Europejki z Arabem; przykład związku z muzułmaninem. Do tej pory każda przeczytana przeze mnie tego typu historia kończyła się źle, a może raczej tradycyjnie. Tutaj, ten mit odnośnie mieszanych związków nieco mnie zaskoczył. Nasrad obalił wszystkie zasady panujące w arabskich krajach dotyczących małżeństwa, zwłaszcza z europejką. Wykazał się wielkim szacunkiem, oddaniem i miłością do jednej kobiety - pięknej, młodej Hiszpanki.

Historia Marii i Nasrada jest.. piękna. Wzruszające momenty, chwytające za serce chwile, pokazujące siłę ogromnej miłości dwojga zapatrzonych w siebie ludzi, dla których nie ma rzeczy niemożliwych; dla których miłość i oddanie nie znają granic. Pokochałam ich oboje. Swoją historią pokazali prawdziwe oblicze życia w zakazanym dla kobiet miejscu. Miejscu, które rządzone przez straszny terror nie powinno w ogóle istnieć. Przejście przez takie piekło dla wielu z nas byłoby niemożliwe, wręcz nierealne nawet...

zobacz kolejne z 2236 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Historia o zderzeniu kultur i o lęku

Jak wiele można poświęcić dla miłości? Czy ze względu na drugą osobę można zapomnieć o sobie i swoich potrzebach, o swojej godności? Odpowiedzi na te pytania można poszukać w książce „Burka miłości” Reyes Monforte, która właśnie ukazuje się na polskim rynku.


więcej
Patronaty tygodnia

Nowe książki Stephenie Meyer, Jona Ronsona, Jodi Picoult i Petera Jamesa. Historia Jasona Padgetta, którego mózg głęboko i trwale się zmienił po brutalnej napaści, ujawniając ukryte talenty. To tylko niektóre z nowości wydawniczych, które ukażą się w najbliższych kwietniowych dniach. Przedstawiamy ich krótki przegląd i polecamy wszystkie tytuły!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd