Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Uwięziona w Teheranie

Tłumaczenie: Katarzyna Dałkowska
Wydawnictwo: POLWEN
7,77 (324 ocen i 47 opinii) Zobacz oceny
10
48
9
60
8
72
7
95
6
29
5
12
4
4
3
2
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Prisoner of tehran
data wydania
ISBN
9788375570632
liczba stron
334
słowa kluczowe
więzień, przebaczenie
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
mad28

Prawdziwa historia Mariny Nemat o walce, przetrwaniu i pozostaniu sobą... Na kartach pełnej pasji i dramatyzmu książki Uwięziona w Teheranie jej autorka, Marina Nemat, z elegancją i wrażliwością opowiada przejmującą historię swojego życia w ojczystym Iranie, w pierwszych latach po zwycięstwie brutalnej rewolucji islamskiej pod wodzą Ajatollaha Chomeiniego. W styczniu 1982 roku Marina Nemat,...

Prawdziwa historia Mariny Nemat o walce, przetrwaniu i pozostaniu sobą... Na kartach pełnej pasji i dramatyzmu książki Uwięziona w Teheranie jej autorka, Marina Nemat, z elegancją i wrażliwością opowiada przejmującą historię swojego życia w ojczystym Iranie, w pierwszych latach po zwycięstwie brutalnej rewolucji islamskiej pod wodzą Ajatollaha Chomeiniego. W styczniu 1982 roku Marina Nemat, wówczas szesnastoletnia dziewczyna, została aresztowana, następnie poddana torturom i skazana na śmierć za przestępstwa polityczne. Do tego momentu jej życie wyznaczała szkoła, letnie prywatki nad morzem i nastoletnia miłość do Andre, starszego kolegi, poznanego w lokalnym kościele. Jednak gdy nauka matematyki i historii została zastąpiona obowiązkowym studiowaniem Koranu i polityczną propagandą, Marina zaprotestowała. ?Jeśli ci się to nie podoba, wyjdź" ? oznajmiła nauczycielka. Ku jej zdumieniu, Marina opuściła klasę, a w jej ślady poszli inni uczniowie. Wkrótce została aresztowana wraz z setkami innych młodych ludzi, którzy mieli odwagę głośno wyrazić swój sprzeciw. Trafiła do cieszącego się najgorszą sławą więzienia Evin w Teheranie. Marinę przesłuchiwało dwóch strażników: jeden pobił ją do nieprzytomności, drugi ? zakochał się w niej. Skazaną na śmierć za odmowę podania nazwisk przyjaciół, Marinę dzieliły minuty od śmierci przez rozstrzelanie, gdy Ali ? wykorzystując powiązania swojej rodziny z Chomeinim ? zabrał ją sprzed plutonu egzekucyjnego i doprowadził do zamiany wyroku na dożywotnie więzienie. Cena za uratowanie życia była jednak wstrząsająca ? w atmosferze strachu, choć też prawdziwej czułości, poprosił ją o rękę, żądając jednocześnie, by wyrzekła się swojej wiary chrześcijańskiej i przeszła na islam. Odmowa oznaczała narażenie życia najbliższych. Kolejne dwa lata Marina spędziła jako więzień polityczny, pozostając jednocześnie zakładniczką człowieka, od którego zależał los jej rodziny i jej samej. Pełna pasji, liryzmu i wrażliwości, opowieść Mariny Nemat nie ma sobie równej. W kręgu poszukiwań własnego emocjonalnego odkupienia znajdują się jej oprawcy, mąż z rodziną, a także ojczysty kraj ? im wszystkim Marina ofiarowuje największy z możliwych darów: przebaczenie. Książka została wydana w 2007 roku w Kanadzie i USA. Wszędzie towarzyszyło jej duże zainteresowanie czytelników i mediów. O fakcie, iż mamy do czynienia ze światowym bestsellerem, świadczą liczne wznowienia i dodruki oraz kolejne wydania w 22 językach na świecie, a także liczne artykuły i wywiady z autorką w prasie z całego świata.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (786)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 422
talia44 | 2013-10-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 października 2013

Są to wspomnienia Mariny Nemat,która jako szesnastoletnia dziewczyna była wiezniem politycznym po rewolucji islamskiej w Iranie.
Jako wróg rewolucji została areszyowana,skazana na śmierć i osadzona w Evin ,słynnym teherańskim więzieniu.
Powieśc Mariny Nemat jest sprzeciwem wobec przemocy i tesknotą za wolnoscią w pełnym tego słowa znaczeniu.

książek: 630
sola255 | 2014-12-30
Przeczytana: 30 grudnia 2014

Dalam ocene -bardzo dobra , choc wlasciwie nie wiem, jak to zakwalifikowac?Czy mozna oceniac ludzkie zycie? Jako dobre , bardzo dobre , czy slabe? Nie chce tego oceniac w kategoriach, jakim jest to napisane jezykiem . Nie ma w kategoriach oceny np : wstrzasajaca, a dla mnie ta ksiazka wlasnie taka byla-wstrzasajaca. jestem pokoleniem powojennym, za to na tyle wczesnym zeby sluchac opowiesci np dziadkow czy rodzicow o okropnosciach wojny. Tyle ze wojny z okupantem , nie wojny domowej .Pamietam, kiedy ja mialam 16 lat i czym sie wtedy martwilam .Jaka wybrac szkole?Co robic dalej w zyciu , z kim sie spotykac? Nie umiem nawet wyobrazic sobie terroru, gdzie moj sasiad , nauczycielka w szkole mogli byc moim wrogiem. Jak wtedy zyc? Marina to przezyla , dowiedziala sie o wszystkich obliczach nienawisci , wrogosci , w tym nawet od bliskich (czego nie umiem ani zrozumiec, ani akceptowac). Zostala zmuszona zmienic wiare,widziala juz wlasciwie smierc, zostala zgwalcona przez jednego ze swoich...

książek: 378
Justyna | 2015-12-14
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 14 grudnia 2015

Czytając "Uwięzioną w Teheranie" byłam przerażona, później zastanawiałam się jak ułoży się życie Mariny, co będzie z Alim, Andre? A na końcu pojawiło się pytanie: jak żyć, jeśli w ogóle przeżyło się tak straszne rzeczy?
Książka jest napisana zwyczajnie i prosto, prawdziwie i od serca, czyta się jednym tchem, więc jak zaczęłam, to nie potrafiłam się od niej oderwać. Pomyślałam sobie jakie ja miałam beztroskie życie w wieku 16-17 lat, jakie miałam dzieciństwo, a Marinie zabrano całe dzieciństwo, bardzo szybko musiała dorosnąć, przeżyć straszne rzeczy.
Rewelacyjna książka.

książek: 394
Nina | 2011-02-09
Przeczytana: 09 lutego 2011

Wstrząsająca. Proste opisy przerażających rzeczy.
Opowieść, która ukazuje, że zło jest złem, bez względu na to jak ktoś je nazwie i usprawiedliwi.
Uniwersalna, bowiem nie tylko jeden reżim na świeci istniał, istnieje i istnieć będzie.
Pozwala zobaczyć jaką wartość może mieć prawdziwa wolność.

Jednak co najbardziej dla mnie w niej wartościowe- Muzułmanin nie jest zły. Zły jest człowiek, bez względu na wyznanie. Ale człowiek może też być dobry, pomagać innym. Wyznawcy islamu to też dobrzy ludzie, nie tylko mordercy.
Tak samo, jak byli dobrzy Niemcy w czasue II wojny światowej i dobrzy Rosjanie w czasach komunizmu.

Nie religia, czy narodowość decydują o tym, czy człowiek jest dobry, czy zły, ale on sam.

książek: 230

Uwaga - czytać po przeczytaniu, ponieważ zdradzam fabułę.

Autorka opisuje historię swojego życia oraz uwięzienia w Teheranie, a także wyzwolenie się, jakie nastąpiło poprzez to, że zakochał się w niej dużo znaczący w więzieniu Muzułmanin - Ali.
Oczywiście warunkiem ślubu i odzyskania wolności było wyparcie się wiary i przyjęcie religii muzułmańskiej. Autorka pisze o sobie, ale dla mnie jest to książka o Alim.

Książkę czyta się jednym tchem, mimo że technicznie jest napisana strasznie źle. Konstrukcja zdań, dialogów pozostawia wiele do życzenia. Retrospekcje doprowadzały mnie do szału. Ale nie ma to większego znaczenia. Tak już jest, że czasem czyta się autobiografię, w której arcyciekawe fakty w połączeniu z jakąś prawdą powodują, że warstwa techniczna przestaje razić i pod koniec książki nie ma znaczenia.

Książka niewątpliwie warta polecenia. Jeżeli ktoś nie czytał to powinien.

Książka jakoś mnie strasznie poruszyła, przez kilka tygodni po jej zakończeniu byłam rozdarta i...

książek: 1288
Stefcia14 | 2013-09-21
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 10 lipca 2012

Niewiele brakowało, żebym nigdy nie przeczytała tej książki. Mieliśmy już jechać, zobaczyłam ją na wystawie sklepowej. Mimo że rodzice mnie poganiali zaczęłam czytać recenzję i rzuciła na mnie urok (w sensie, że książka ;p). Kiedy poprosiłam mamę, żeby mi kupiła ją, a ona tak się spieszyła, że dała mi tylko pieniądze i powiedziała, żebym się pospieszyła.
Zaczęłam czytać ją już w samochodzie - przeczytałam ostatnią stronę następnego dnia.
Są to wspomnienia Mariny z więzienia, gdzie została uwięziona z powodu swoich przekonań. Wtedy po raz pierwszy spotyka Alego. 'Niby' historia jak z bajki. On - muzułmanin, jeden z dozorców więziennych, ona - chrześcijanka skazana na karę śmierci, a jednak Ali zakochuje się w niej.
Wyjechał na wojnę aby zapomnieć o niej, ale nie potrafił. Ratuje ją w obliczu śmierci. Bierze z nią ślub na przekór wszystkiemu.
A jednak Marina nigdy go nie zdołała pokochać. Dla niej istniał jedynie Andre.
Najwspanialsza książka oparta na faktach.

książek: 627
Tamanna | 2014-04-04
Przeczytana: 18 października 2012

Czytając tę książkę wracałam myślą do bohaterki "Persepolis" Marjane Satrapi. Jej rodzice przeczuwając, czym może zapłacić za młodzieńczy idealizm i szczerość w głoszeniu swoich poglądów w szkole kontrolowanej przez fanatyków islamskich, odesłali czternastolatkę z Teheranu do Europy. Marinie nikt w ten sposób nie oszczędził doświadczeń z wiezienia w Evin
Szesnastolatka, która przeciwko tyranii rewolucji Homeiniego protestuje podczas demonstracji, widzi, jak wojsko zabija bezbronnych ludzi, pisze o tym w szkolnej gazetce, w szkole, w której wszystkich nauczycieli zastąpiono już fanatyczkami religijnymi. Aresztowanie jest kwestią czasu. Wyrok śmierci (w tamtych warunkach) oczywistością.
Jednak na chwilę przed kaźnią, Marina zostaje ocalona przez jednego ze śledczych. Ceną za to jest poczucie zdrady siebie i innych uwięzionych.
Co zwróciło moją uwagę w tej książce?
Znaczenie wiary i modlitwy (Marina jest chrześcijanką) w utrzymaniu nadziei wbrew najgłębszej rozpaczy. Wyprowadzana...

książek: 453
Anna Chalasz | 2016-03-11
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam

"- Dlaczego mi wcześniej nie powiedziałaś?- spytał, przeczytawszy wreszcie mój tekst.
Byliśmy wówczas małżeństwem od siedemnastu lat.
- Próbowałam, ale nie mogłam... wybaczysz mi?- powiedziałam
-Nie mam czego. Ale czy TY wybaczysz MI?
- Co miałabym ci wybaczyć?
-To, że nigdy nie spytałem."

Dialogów jak ten i podobnych literatura, faktu, wspomnieniowa zna wiele. I w takich książkach są one najbardziej poruszające. Wiemy bowiem, jako czytelnicy, że to o czym będziemy za chwilę czytać nie ma w sobie nic z fikcji literackiej. Sięgając po literaturę opartą na faktach wiemy, że mówiąc oględnie "nie zwykła brać jeńców". Każda strona może kryć opisy, jakie trudno nam będzie uznać za prawdziwe, a jednak ciągle mamy świadomość, ze takie właśnie są. Po co zatem powstają takie książki? Odkupienie? Przestroga? A może coś jeszcze innego?
Na "Uwięzioną w Teheranie" autorstwa Mariny Nemat natrafiłam kila lat temu w wiejskiej bibliotece. Wzięłam spodziewając sie czegoś w stylu Historii...

książek: 1064
Eliszeba | 2013-11-26
Na półkach: Przeczytane, ☆ 2013 ☆
Przeczytana: 22 listopada 2013

Historia Mariny to bardzo osobista historia dojrzewania nastoletniej dziewczyny. To co zmusza ją do porzucenia dzieciństwa, stawia również nam pytania: jak my byśmy postąpili, jak zareagowali? Czy chowalibyśmy się w zaciszu domowym, czy żyli w zgodzie z przekonaniami? Czy warto ryzykować życiem dla idei? Na tle krwawych wydarzeń w ojczyźnie autorki, opowieść ta staje się zapisem walki o własną duszę. O duszę patriotki, kobiety, chrześcijanki. Walka trwa, a każda decyzja pociąga za sobą kolejne. Choć nie rozumiem do końca wszystkich pobudek i decyzji podejmowanych przez bohaterkę, to bez dwóch zdań stała się dla mnie symbolem przetrwania człowieka w człowieku. Była tak młoda, a nie złamała się, żyła dalej, i na nowo budowała umiłowanie życia. Dodatkowa podziwiam ją za to, że mimo własnego nieszczęścia i cierpienia zawsze starała się wspomóc w każdy możliwy sposób, tych którzy znajdowali się w jeszcze gorszej sytuacji.
Historia, którą należy poznać, żeby zrozumieć czym powinno być...

książek: 2303
Grażyna | 2012-03-18
Przeczytana: 2012 rok

To jedna z tych historii ,prawdziwych ,które bardzo lubię .Lecz nie jest to lektura łatwa i przyjemna....Ale tak trudno wyobrazić sobie 16 letnią dziewczynę (Marina) która wyrażając sprzeciw znajduje się w więzieniu,zostaje torturowana.Miała szczęście (?) gdy strażnik Ali zakochuje się w niej i doprowadza do zmiany wyroku -kary śmierci na dożywocie.Ale cena tego to dla Mariny czasami zbyt dużo i myśli ,że wolałaby aby dokonali egzekucji niż musiała stać się zakładniczką człowieka ,od którego zależał los jej bliskich.
Ta 16-tka w tak ekstremalnych warunkach tylko siłą woli i wiarą potrafiła się przeciwstawić i pozostać sobą......
Bardzo zachęcam do przeczytania.

zobacz kolejne z 776 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd