Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jan Nowicki: droga do domu

Wydawnictwo: Nowy Świat
6,5 (26 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
2
8
5
7
5
6
6
5
5
4
0
3
1
2
1
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7386-375-0
liczba stron
160
język
polski
dodała
Kata

Zaskakujący literacki portret Jana Nowickiego, utalentowanego aktora, mężczyzny niepospolitego o charyzmatycznym magnetyzmie, nietuzinkowym poczuciu humoru oraz niesłabnącym powodzeniu u kobiet. Życie ikony polskiego kina pod piórem Rafała Wojasińskiego układa się subtelny zbiór impresji, przetykanych przemyśleniami i anegdotami z bujnych doświadczeń słynnego Wielkiego Szu. Jan Nowicki snuje...

Zaskakujący literacki portret Jana Nowickiego, utalentowanego aktora, mężczyzny niepospolitego o charyzmatycznym magnetyzmie, nietuzinkowym poczuciu humoru oraz niesłabnącym powodzeniu u kobiet. Życie ikony polskiego kina pod piórem Rafała Wojasińskiego układa się subtelny zbiór impresji, przetykanych przemyśleniami i anegdotami z bujnych doświadczeń słynnego Wielkiego Szu.
Jan Nowicki snuje refleksje na marginesie codziennych spraw. Wyciszone życie z dala od wielkiego świata jest pasjonujące i bogate w ten najistotniejszy sposób. Jest tu miejsce na metafizykę codzienności, spacer z psem oraz tajemnicę wiśni, ale także na zabawne zdarzenia bieżące i te sprzed lat.

Rafał Wojasiński, młody zdolny, z pozornych drobiazgów wydobywa czar i głębię. Z jego wyrafinowanej opowieści dowie się czytelnik między innymi o zgubnych skutkach awantury o szampon z Baltony, o tym jak Nowicki uczył śpiewać młodego Majakowskiego, a także przyjrzy się gościom, którzy przyszli na niecodzienny ślub artysty z Małgorzatą Potocką. Droga do domu to opowieść o powrocie na rodzinne Kujawy, między prostych ludzi, ale też opowieść o "wracaniu do zaświata", gdzie dusza zamierza trwać o wiele dłużej, niż na ziemi. Tam jest jej prawdziwy dom. Jan Nowicki. Droga do domu to piękna i ważna.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Nowy Świat, 2009

źródło okładki: http://www.nowy-swiat.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 150
ArtMagda | 2015-12-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Otworzyłam przesyłkę od Wydawcy, a w niej w niezwykłej oprawie książka autorstwa Rafała Wojasińskiego i Jana Nowickiego "Droga do domu". Już sama okładka jest nietuzinkowa, fotografia zrobiona na dworcu w Czerniewicach, na brzegu peronu młody mężczyzna, a na torach stoi wszystkim dobrze znany znakomity polski aktor Jan Nowicki. Nad nimi błękit nieba, a w tle szary, brudny krajobraz stacji kolejowej...

W środku czeka mnóstwo pięknych czarno-białych zdjęć, wszystkie autorstwa Krzysztofa Opalińskiego. Są niezwykłe, jakby fotografowały ułamki chwil, jakby same dopowiadały historię, czy dokańczały słowa aktora. Już same fotografie pokazują nam, jak nieszablonowy jest to człowiek. I rośnie apetyt :) i już nie da się powstrzymać i natychmiast trzeba zacząć lekturę!

To nietypowa książka, zbiór impresji na różne tematy, słów wypowiadanych w najróżniejszych sytuacjach. To portret Nowickiego oczami Wojasińskiego, ale też portret aktora subiektywny, pisany i widziany jego własnymi oczami.

To co mnie urzekło w tej opowieści, snutej trochę mimochodem, trochę tak od niechcenia, to trafność myśli aktora. Właściwie każde zdanie można cytować, niczym złotą myśl:

"Aktor to bardzo przeciętny człowiek, im bardziej przeciętny, tym lepiej. Ale jest to żałosny człowiek, jak każdy artystyczny. Aktor jest żałosny. A jeszcze bardziej jest żałosny aktor, któremu się nie udało".

o psie, którego znalazł i przygarnął: "Znalazłem życie, które ktoś zostawił, bo chciał, żeby się skończył".

"O Bogu się nie mówi, nie powinno się mówić. (..) Tylko przez człowieka można coś dostać (...) Człowiek daje Boga".

"Wiesz jak mija czas? Tak, że wszystko wydaje się nagle inne, mimo że obiektywnie się nie zmienia".

"Nie miałem kwalifikacji do życia, dlatego powiodło mi się w aktorstwie.(...) Wyłgać się od życia, wygłupiac się. Przez ten zawód zabrnąłem gdzieś daleko, daleko od życia, od rzeczywistości. Chociaż nigdy nie miałem wątpliwości, że rodzina stanowi o człowieku, o jego istocie".

I mogłabym tak całą książkę zacytować! Mądrość i dojrzałość bije z każdej strony. Ale też ogromna pokora do życia, ciepło spojrzenia, bez zbędnego patosu i blichtu.

Z pozornie zwyczajnych sytuacji codziennych, współautor Wojasiński tworzy niezwykły portret jednej z największych ikon polskiego kina - Jana Nowickiego. Ja jestem zachwycona. Fotografie wraz z teksem stanowią idealną całość. Z pewnością nie raz będę wracać do tej lektury. Polecam, ArtMagda.

http://subiektywnieoliteraturze.blogspot.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Jad. Chcę ukraść twoje życie

Książka jest jak najbardziej przyjazna każdemu! Przez parę kolejnych dni, odkąd zaczęłam ją czytać, nie mogłam przestać o niej myśleć i wciąż nie mogę...

zgłoś błąd zgłoś błąd