Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jan Nowicki: droga do domu

Wydawnictwo: Nowy Świat
6,5 (26 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
2
8
5
7
5
6
6
5
5
4
0
3
1
2
1
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7386-375-0
liczba stron
160
język
polski
dodała
Kata

Zaskakujący literacki portret Jana Nowickiego, utalentowanego aktora, mężczyzny niepospolitego o charyzmatycznym magnetyzmie, nietuzinkowym poczuciu humoru oraz niesłabnącym powodzeniu u kobiet. Życie ikony polskiego kina pod piórem Rafała Wojasińskiego układa się subtelny zbiór impresji, przetykanych przemyśleniami i anegdotami z bujnych doświadczeń słynnego Wielkiego Szu. Jan Nowicki snuje...

Zaskakujący literacki portret Jana Nowickiego, utalentowanego aktora, mężczyzny niepospolitego o charyzmatycznym magnetyzmie, nietuzinkowym poczuciu humoru oraz niesłabnącym powodzeniu u kobiet. Życie ikony polskiego kina pod piórem Rafała Wojasińskiego układa się subtelny zbiór impresji, przetykanych przemyśleniami i anegdotami z bujnych doświadczeń słynnego Wielkiego Szu.
Jan Nowicki snuje refleksje na marginesie codziennych spraw. Wyciszone życie z dala od wielkiego świata jest pasjonujące i bogate w ten najistotniejszy sposób. Jest tu miejsce na metafizykę codzienności, spacer z psem oraz tajemnicę wiśni, ale także na zabawne zdarzenia bieżące i te sprzed lat.

Rafał Wojasiński, młody zdolny, z pozornych drobiazgów wydobywa czar i głębię. Z jego wyrafinowanej opowieści dowie się czytelnik między innymi o zgubnych skutkach awantury o szampon z Baltony, o tym jak Nowicki uczył śpiewać młodego Majakowskiego, a także przyjrzy się gościom, którzy przyszli na niecodzienny ślub artysty z Małgorzatą Potocką. Droga do domu to opowieść o powrocie na rodzinne Kujawy, między prostych ludzi, ale też opowieść o "wracaniu do zaświata", gdzie dusza zamierza trwać o wiele dłużej, niż na ziemi. Tam jest jej prawdziwy dom. Jan Nowicki. Droga do domu to piękna i ważna.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Nowy Świat, 2009

źródło okładki: http://www.nowy-swiat.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (52)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 250
neta | 2013-10-18
Na półkach: 2010, Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 04 lutego 2010

Opowieść złożona ze spotkań. Wielu spotkań z pięknem otaczającego świata, z naturą w jej najprostszych przejawach i spotkań z zupełnie zwyczajnymi ludźmi, by powstała rzecz prosta, a jednocześnie niebywale magnetyzująca. Rzecz nieomal poetycka. Zbiór niewielkich wycinków z przeszłości, opowiastek przeplatanych trafnymi dygresjami, słów życiowo mądrych, ale nie pozbawionych odrobiny przekory i szelmowskiego uśmiechu.

Znajdziemy tu słowa o domu, o rodzinie, o dzieciństwie, o dawnych codziennych sprawach, o obcowaniu z bliskimi. Co nieco o filmie i aktorstwie, trochę o pieniądzach. Dowiemy się co aktora śmieszy, co powoduje smutek, także co myśli o Bogu, co o grzechu, jak według niego wygląda niebo. Jakie ma marzenia, jakie przyjemności sprawiają mu radość. I wreszcie czym jest ta tytułowa droga do domu. Czy tylko drogą do domu nad jeziorem, ucieczką od hałasu codzienności w mieście? A może tą drogą, którą wszyscy kiedyś pójdziemy, drogą do innego świata? Tak, o śmierci też...

książek: 5943
allison | 2012-09-22
Przeczytana: 22 września 2012

Zbiór impresjonistycznych tekstów, będących przede wszystkim zapisem refleksji i wspomnień aktora. Jest tu też garść nostalgicznych i nieco zabawnych anegdot z artystycznego świata.

Autorowi udało się nie popaść w przesadną egzaltację, ale część rozdziałów - jak dla mnie - jest nieco przegadana, właściwie o wszystkim i o niczym.

Najbardziej ujęły mnie wojenne i powojenne reminiscencje, myśli o starości i przemijaniu oraz wspomnienia dotyczące konkretnych osób, chociaż niekoniecznie nazwanych z imienia i nazwiska (np. fragmenty o zmarłym przyjacielu).

Teksty wzbogacone są zdjęciami - archiwalnymi oraz współczesnymi. Te ostatnie to - podobnie jak zawartość literacka - impresjonistyczne, poetyckie obrazy.

Czyta się z zadumą, czasem z uśmiechem, czasem z lekką irytacją, bo nie wszystkie poglądy pana Nowickiego muszą pokrywać się z ocenami czytelnika.
Niektóre myśli aktora się powtarzają, niektóre wydają się celowo i zbyt nachalnie kreować go na doświadczonego człowieka. I to...

książek: 741
Marzenia | 2015-08-12
Na półkach: Rok 2015, Przeczytane
Przeczytana: 12 sierpnia 2015

Zamyślenie. Coś odchodzi. Co ważne? Co najważniejsze?

"Czas nie ma znaczenia, jakie mu się przypisuje".

"Marzę o tym, żeby gdzieś wyjechać. Wiem, ze gdzieś trzeba jechać. Ale nie ma gdzie, nie ma właściwie po co."

książek: 716
Meehoow | 2014-06-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 czerwca 2014

Te wolno przesuwające się przed oczami klatki jakby z kilku różnych światów (prawidłowo) zrozumieją chyba tylko ci, którzy mają już bliżej niż dalej... Upadłem z wrażenia i tak mi zostało do teraz...

książek: 757
rokita49 Boruta | 2014-09-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 22 września 2014

Kupiłem w Jarosławcu na bazarze taniej książki pod pięknym i ciekawym Muzeum Bursztynu.Pierwsza połowa września,przygotowania do zamknięcia sklepu na wiele miesięcy.Piękna książka.Przemyślenia i zdjęcia tworzą spójną całość.Łatwiej to docenić,gdy się jest w zbliżonym wieku do bohatera,Jana Nowickiego.

książek: 137
ArtMagda | 2015-12-03
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Otworzyłam przesyłkę od Wydawcy, a w niej w niezwykłej oprawie książka autorstwa Rafała Wojasińskiego i Jana Nowickiego "Droga do domu". Już sama okładka jest nietuzinkowa, fotografia zrobiona na dworcu w Czerniewicach, na brzegu peronu młody mężczyzna, a na torach stoi wszystkim dobrze znany znakomity polski aktor Jan Nowicki. Nad nimi błękit nieba, a w tle szary, brudny krajobraz stacji kolejowej...

W środku czeka mnóstwo pięknych czarno-białych zdjęć, wszystkie autorstwa Krzysztofa Opalińskiego. Są niezwykłe, jakby fotografowały ułamki chwil, jakby same dopowiadały historię, czy dokańczały słowa aktora. Już same fotografie pokazują nam, jak nieszablonowy jest to człowiek. I rośnie apetyt :) i już nie da się powstrzymać i natychmiast trzeba zacząć lekturę!

To nietypowa książka, zbiór impresji na różne tematy, słów wypowiadanych w najróżniejszych sytuacjach. To portret Nowickiego oczami Wojasińskiego, ale też portret aktora subiektywny, pisany i widziany jego własnymi...

książek: 429
olafina | 2013-09-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 września 2013

Refleksyjne, pokręcone, melancholijne....chwilami smutne, czasem kpiące...ale trzeba przeczytać do ostatniej strony....

Cały Nowicki w podrózy do swej młodości...

książek: 239
Desiak | 2014-12-28
Na półkach: Przeczytane
książek: 154
fanofrhodes | 2014-11-24
Na półkach: Przeczytałem, Przeczytane
książek: 747
Withblue | 2014-09-26
Przeczytana: 27 września 2014
zobacz kolejne z 42 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd