Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opowieści z Narnii

Autor:
Cykl: Opowieści z Narnii
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Andrzej Polkowski
tytuł oryginału
The Chronicles of Narnia
wydawnictwo
Media Rodzina
data wydania
ISBN
9788372783189
liczba stron
866
słowa kluczowe
narnia
język
polski
typ
papier
dodał
Iselor
7,65 (4018 ocen i 208 opinii)

Opis książki

Książka zawiera całość cyklu, czyli siedem części, z oryginalnymi ilustracjami pochodzącymi z pierwszych wydań powieści.

 

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1363
Gosia | 2014-02-27
Przeczytana: 27 lutego 2014

"Opowieści z Narnii" to klasyka literatury dziecięcej. Żałuję, że nie sięgnęłam po nie kilka lat wcześniej, wtedy z pewnością spodobałyby mi się bardziej. Nie jestem wielką fanką fantastyki. Przeczytałam ten cykl jako osoba dorosła. Na pewno inaczej odbierają te opowieści dzieci – bardziej jako piękne bajki. Clive Staple Levis znany jest również jako autor książek o tematyce chrześcijańskiej i wielu takich wątków i odniesień możemy się w „Opowieściach z Narnii” doszukać. Można się zagłębić w świat wykreowany przez Lewisa. Piękne opisy przyrody, dobrze nakreśleni bohaterowie i niesamowite historie. Uderza prosty, wręcz naiwny język opowieści oraz widoczne nawiązania do Biblii. Mamy motyw stworzenia, mamy też koniec świata z wizją raju. Autor mierzy się z problemem pochodzenia zła, które wkradło się do Narnii już w momencie jej powstania. Przemiana złych bohaterów w dobrych i możliwość uzyskania przebaczenia. Problem odpowiedzialności za swoje czyny i obowiązki wynikające z tytułu...

książek: 1392
Krzysztof | 2012-03-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 marca 2012

Tym razem wybrałem się w bardzo ciekawą, literacką podróż do Narnii. Te opowieści Lewisa, można traktować jaki bajki i czytać je dzieciom i ta interpretacja będzie jak najbardziej prawidłowa. Ale oczywiście ja tu nie będę się tym zajmował w swojej recenzji, tylko spróbuję udowodnić wam, że "Opowieści z Narni" są książką dla każdego, z bardzo prostego powodu jak najbardziej można je zinterpretować zupełnie inaczej, chociażby tak jak ja spróbuję to zrobić. Mnie interesuje filozoficzny wymiar Narnii. Oczywiście, że w ten sposób można dzieło Lewisa rozpracować, bowiem nie ma w tym przypadku, że weszło ono do kanonu literatury światowej. "Opowieści z Narnii" to nie tylko przygody kilkoro dzieci, którzy przedostali się, do krainy za szafą, ale też całkiem skomplikowany, jak na zwykłą bajkę, stworzony system kosmologiczny, a więc jest tam precyzyjnie opisany kosmologiczny motyw stworzenia Narnii. Takie kosmologiczne mitologie tworzy bez wyjątku każda cywilizacja, i mimo, że ma to...

książek: 135
Paweł | 2014-12-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 grudnia 2014

Jakoś nie przepadam za fantastyką, a tym bardziej napisaną dzieciom, jednak ta książka wywarła na mnie dobre wrażenie. Nie czytałem jej na siłę. Rozkoszowałem się każdym rozdziałem, na spokojnie. Bardzo podoba mi się styl Pana Lewisa! Żałuję, że nie sięgnąłem wcześniej po tę pozycję. Może bardziej wpłynęłaby na doświadczenia z fantastyką.

książek: 1344

Moim zdaniem świetna seria, może nawet najlepsza ze wszystkich serii w fantastyce. Bardzo mi przypadł do gustu styl Lewisa, taki lekki, ciepły pełen pogody. Bardzo podobały mi się przygody pełne magii. Lewis po prostu mnie oczarował. Jego lekkie pióro przekazuje wartości moralne Chrześcijaństwa, są tu aluzje do scen biblijnych. Teraz kiedy to piszę ma wejść do kin trzecia część "Podróż wędrowca do świtu" tą część najbardziej uwielbiam.

książek: 762
nigrum | 2012-05-24
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 2010 rok

Z tą książką prawie ożeniłam się , kiedy po raz pierwszy zagłębiłam się w świat Lewisa. Piękne opisy przyrody, doskonali bohaterowie i niesamowita historia.
Łucja, jako małe i jeszcze niewinne, ma świadomość istnienia czegoś więcej. Jej wiara jest tak silna ,że w magiczny sposób przenosi się do Narnii.Czytając nie jesteśmy do końca pewni , czy aby ta kraina nie jest jedynie grą świadomości tej małej dziewczynki, załamanej po ucieczce z rodzinnego kraju. Autor powieści do końca nie rozwiewa naszych wątpliwości, co zmusza nas do przeczytania kolejnych części cyklu.
Jednak historia rozwija się dalej i mała dziewczynka zaprasza do Narnii swoje rodzeństwo. Oczywiście przedtem każde z nich musi odnalezć w sobie pewną czystość i niewinność dziecka. wtedy dopiero rozpoczyna się prawdziwa przygoda.
Świat stworzony jest tak dokładnie i precyzyjnie że mamy wrażenie że obcujemy z pewną wizją raju. Wszystko w tej krainie jest doskonałe i ma swoje przeciwieństwo w realnym świecie.Dostrzegamy...

książek: 364
Alaska | 2013-07-16
Przeczytana: 16 lipca 2013

Tak naprawdę to sama nie wiem, dlaczego tak długo zbierałam się z przeczytaniem tych cudownych opowieści. Przecież to jest klasyka literatury dziecięcej, a u mnie stała i kurzyła się prawie 5 czy 6 lat. To jest zaskakujące i z mojej strony przerażające. Szczerze żałuję, że nie sięgnęłam po nie kilka lat wcześniej... Z pewnością spodobałyby mi się jeszcze bardziej.

Narnia to piękny, magiczny i zaczarowany świat, w którym praktycznie wszystko jest możliwe. Mówiące zwierzęta, cudowne krajobrazy oraz czary wywołują zachwyt w każdej osobie, która się na nie natknie. Jednak kraj pełen magii i cudowności nie jest idealny. Zawsze zdarzy się ktoś kto przejdzie na ścieżkę zła. W ciężkich i trudnych przypadkach mieszkańcom Narnii z pomocą przychodzą ludzie, a nawet sam Aslan. Kim on jest? Czy, aby na pewno można mu zaufać? Co może zdarzyć się w tak wspaniałym świecie jakim jest Narnia?

Już na wstępie mogłam napisać, że pokochałam świat stworzony przez pana Lewisa. Aslana, Łucję, Piotra,...

książek: 326
Paweł | 2014-12-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 grudnia 2014

"Był to oczywiście, Głos Lwa"

Nie sposób opinii o "Opowieściach z Narnii" nie zacząć tym cytatem. Arcydzieło to które docelowo jest powieścią dla dzieci, moim zdaniem powinien przeczytać także każdy dorosły. Trudne moralne prawdy ukazane w sposób najprostszy jak tylko się da, w sposób który trafia do serca Czytelnika i każe zastanowić się nad tym co jest prawdziwie ważne.

Już od pierwszej części zauważyłem, że gdy przemawiał Aslan, czułem gęsią skórkę, wiedziałem, że przeczytam coś ważnego, coś co może służyć za drogowskaz. I właśnie w taki sposób skomponowane są wszystkie części - mimo szybkiego czytania, bo strony pędzą jak pod wpływem lwiego podmuchu, z każdą stroną i każdą częścią uderzała mądrość Autora i Jego głębokie przemyślenia.

Czytałem tę książkę dość długo, a to z tego powodu, że bardzo, BARDZO mocno odwlekałem koniec, zwyczajnie nie chciałem by się skończyła, chciałem jak najdłużej móc uczestniczyć w przygodach Narnii z jej wszystkimi przyjaciółmi i bohaterami....

książek: 699
Melania | 2011-12-03
Przeczytana: 02 grudnia 2011

Piękne wydanie wszystkich siedmiu "Opowieści z Narnii" w jednej książce. Każda z opowieści przenosi czytelnika w magiczny świat, pełen dobra i zła oraz nieustannej walki tych dwóch stron.

Ciężko oceniać mi pierwsze trzy opowieści ("Lew, Czarownica i Stara Szafa", "Książę Kaspian", "Podróż Wędrowca do Świtu"), ponieważ wcześniej oglądałam ekranizację. Mogę jednak stwierdzić, że w tej 'kategorii' pierwsza część podobała mi się najbardziej.

Jeśli chodzi o pozostałe to już zupełnie co innego. Poznajemy nowych bohaterów, a Piotr, Zuzanna, Edmund i Łucja chodzą na dalszy plan. Moje rozczarowanie było ogromne, gdy dowiedziałam się, że starsza dwójka już nigdy nie powróci do Narnii (w drugiej części), a zaraz potem kolejnych dwoje również (w trzeciej części). Mogę tylko zdradzić, że to jeszcze nie koniec i zobaczymy ich jeszcze!

W czwartej części ("Srebrne krzesło") do Narnii trafiają Eustachy i nowa postać - Julia. Mają za zadanie znaleźć i uwolnić wnuka króla Kaspiana, księcia...

książek: 1355
Justyna | 2015-05-21
Przeczytana: 21 maja 2015

Prawdziwy klasyk:)
Niezwykłe, baśniowe przygody czwórki rodzeństwa do magicznej, pięknej Narnii.
Pokochałam tą książkę dostałam ją od mojej mamy na imieniny w prezencie a prezent to wyjątkowy jest jest ukochaną moją książką powracam często i czytam ją.
Bardzo przyjemnie się czyta, przeżywałam ciekawe, piękne przygody oraz wędrówki w baśniowym świecie Narnii.
Po prostu odpłynęłam tam.
Łucja odkrywa za szafą garderobę a tam przenosi się w świat Narnii.
Gdzie piękne klimaty, wspaniałych przyjaciół opowieści wysłuchują od profesora.
Poznają Aslana Lwa, Białą Czarownicę która uważa, że jest królową.
Przepiękna, ciepła opowieść warto przeczytać!!!

książek: 558

Absolutna klasyka. Muszę jednak przyznać, że choć "Lew, czarownica i stara szafa" oraz "Książę Kaspian" są świetni, to pozostałe części nie dorastają im do pięt.

http://miedzysklejonymikartkami.blogspot.com/


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   trzepałeś DYWANY
  •   oglądałeś EMBRIONY przez mikroskop
  •   uprawiałaś FECHTUNEK
  •   widziałeś SOSNĘ
  •   spotkałaś UŁANA
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maria Konopnicka
    173. rocznica
    urodzin
    Ja lubię słyszeć mądre słowo! Mądre słowo to jest jak ojciec i jak matka człowiekowi. Nu, ja za mądre słowo to bym milę drogi szedł.
  • Mitch Albom
    57. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie jest za późno ani za wcześnie. Jest dokładnie wtedy, kiedy trzeba
  • Max Brooks
    43. rocznica
    urodzin
    Tak, to były kłamstwa, ale czasem kłamstwo nie jest złe. To znaczy, kłamstwo samo w sobie nie jest ani złe, ani dobre. Jest jak ogień: może ogrzać, ale może spalić - zależy od sposobu użycia.
  • Jerzy Bralczyk
    68. rocznica
    urodzin
    Bralczyk: Tak jak weekend, wciąż pisany po angielsku. To podobno jest słowo, które najdłużej czeka na spolszczenie. I nie doczeka się. Bo wyraźnie narusza reguły: w polszczyźnie po "ł" nie występuje "-i'. "Łikendu" nie będzie. Markowski: Występuje, występuje. W wyrazie "półinteligent"... pokaż więcej
  • Anja Snellman
    61. rocznica
    urodzin
    Mamo, posłuchaj, czasem oswojone ptaki zaczynają wariować. Obijają się o szyby, strącają pranie ze sznura, wlatują w cierniste krzewy, aż fruwa pierze. Po tych wybuchach nastaje zupełna cisza. W końcu ostatnie piórko spływa spokojnie na ziemię. Słychać, jak trawa rośnie. A potem życie toczy się dale... pokaż więcej
  • Agnieszka Chylińska
    39. rocznica
    urodzin
  • Martin Pollack
    71. rocznica
    urodzin
    Dlaczego to zawsze intelektualiści dają się okpić takim oszustom, podczas gdy umięśnieni półanalfabeci wydają się arcyodporni na problemy nowej epoki?
  • Sean Williams
    48. rocznica
    urodzin
    Ludzi można zastąpić. Sekund nie.
  • Mark Buckingham
    49. rocznica
    urodzin
  • James Blish
    94. rocznica
    urodzin
  • Karlheinz Deschner
    91. rocznica
    urodzin
    Od czasów Konstantyna cechami, po których rozpoznaje się ten Kościół, są obłuda i przemoc; codzienną praktyką tej religii stała się masowa zagłada. Surowo zakazywano zabijania pojedynczych osób, ale uśmiercanie tysięcy ludzi było dziełem miłym Bogu. To nie obłęd, to jest chrześcijaństwo.
  • Nora Szczepańska
    101. rocznica
    urodzin
  • Henrik Ibsen
    109. rocznica
    śmierci
    Odbierając przeciętnemu człowiekowi życiowe kłamstwo, odbiera mu pan równocześnie szczęście.
  • Cyprian Kamil Norwid
    132. rocznica
    śmierci
    Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku.
  • Tony Halik
    17. rocznica
    śmierci
    Jeszcze raz mogłem się przekonać, że jednak kobiety mają zawsze rację. Pozorny kaprys mojej żony uratował życie dwóm ludziom!

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd