Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Fale tłumią wiatr

Tłumaczenie: Irena Lewandowska
Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry
6,89 (144 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
10
8
32
7
53
6
25
5
14
4
4
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Волны гасят ветер
data wydania
ISBN
83-207-1168-1
liczba stron
135
słowa kluczowe
Mars, kosmos, fantastyka
język
polski
dodała
Oceansoul

Wszystko to zaczęło się dwa wieki temu, kiedy w skałach Marsa odkryto puste podziemne miasto i po raz pierwszy padło słowo „Wędrowcy”...

 

źródło opisu: Opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (297)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1232
byłem_fprefectem | 2013-10-14
Przeczytana: 14 października 2013

Są takie książki, które nie zapadają w pamięć, ale nie jest to spowodowane tym, że są źle napisane czy nieciekawe. Czasami wręcz przeciwnie, ale to co niosą w treści wbija się jak cierń i długo po lekturze takiej pozycji czytelnik nie może dojść do równowagi, bo nękają go dość dziwaczne przemyślenia. Jak choćby ile jest ludzia w człowieku. Często słyszymy, że jakieś działania są nieludzkie. Ale tylko jeden gatunek stworzeń na tej planecie, budował obozy śmierci, prowadził wojny światowe, mordował całe nacje z powodu ich przekonań czy dla jakiegoś metalu. Zaś zachowania, które my w swojej pysze, nazywamy ludzkimi, spotyka się na co dzień w przyrodzie. Zwierzęta potrafią nawet być bardziej "ludzkie" od ludzi, do których się je porównuje. Chyba tylko sztuka odróżnia nas od pozostałej fauny i flory tego świata. Czy zatem, to nie artyści są najbardziej ludzcy?

Falowanie i spadanie na http://niepamietnikfprefecta.blogspot.com/2013/10/zachodni-wiatr-spienione-goni-fale.html

książek: 379
Przemek Skoczyński | 2016-08-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 sierpnia 2016

Trzecia część trylogii to nieco chaotyczna i przez to trudniejsza do ogarnięcia forma oraz kilka ważnych pytań o kierunek ewolucji i człowieczeństwo. Pod koniec wciąga dosyć konkretnie.

książek: 366
Sebastian | 2011-09-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 września 2011

Muszę powiedzieć, że wymęczyłem ten utwór, może forma, w której był napisany mnie odstraszyła, nie wiem, ale podobało mi się jedno jawne odniesienie do wcześniejszego ich utworu. Plus za zakończenie, ale jednak całość w moim odczuciu wypada blado w porównaniu do innych ich utworów, polecam dla fanów.

książek: 87
panicz | 2015-09-21
Na półkach: Przeczytane

Jedna z lepszych książek Strugackich. Wspomnienia starego Kammerera. Szalenie wciągająca, w ciekawej formie. Z zaskakującym zakończeniem.

książek: 277
Civril aen-Saevherne | 2012-05-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Polecam zdecydowanie każdemu miłośnikowi rosyjskiej literatury S-F. Książka z duszą, której część zostaje w człowieku chyba na zawsze...

książek: 131
Andrzej | 2017-03-26
Przeczytana: 26 marca 2017

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Nie czuję się rozczarowany, ale po zachęcającym początku oczekiwałem znacznie więcej. Forma w której sporządzono utwór wydaje mi się trochę nieprzystępna, choć wiem że to zabieg celowy to czasem czytanie n-tej wypowiedzi która niezbyt wiele wyjaśnia na bieżącym etapie akcji zaczyna być trochę nudne.
Po za tym wydaje mi się że książka jednak skończyła się trochę przedwcześnie, po akcji która rozwijała się dość powoli i wydaje się zmierzać do konkluzji, nagle jest nam rzucane nam nieoczekiwane rozwiązanie którego nie zdradza nic po za ilością kratek które pozostały do przeczytania.
Nie chcę książki tylko krytykować, bo akcja sama problematyka jest dość ciekawa, a książkę pomimo, że ma już swój wiek odbieram jako świeżą.
Po przeczytaniu na usta ciśnie się jedno zdanie: Obcy nie muszą być tak obcy jak nam się wydaje, a jednocześnie mogą być najbardziej obcy ze wszystkich.

książek: 49
man-o | 2016-05-28
Na półkach: Przeczytane

Ostatnia "część trylogii" z Maksymem Kammererem, który jest już dziadkiem. Chyba najsłabsza, ale nawet "najsłabsze" w wykonaniu Strugackich oznacza "przeczytaj, a nie będziesz żałował".
Odejmuję 1 gwiazdkę za słabe zakończenie, zostaje 6/10.

książek: 148
Ernest83 | 2013-02-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 października 2010

Dawno czytane .. jednak to jak i inne dzieła Strugackich wyryły sie w mojej pamięci jako znakomite książki.

książek: 72
mglatki | 2014-04-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Książka ciekawa, aczkolwiek forma raportów ze zdarzeń była dla mnie trochę męcząca.

książek: 433
LordVaderJunior | 2017-04-27
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
zobacz kolejne z 287 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd