Mit normalności. Trauma, choroba i zdrowienie w toksycznej kulturze

Są książki, które się czyta.
Są też takie, które czytają nas.

„Mit normalności” Gabora Maté jest dla mnie zdecydowanie z tej drugiej kategorii.

To nie jest książka o chorobie.
To książka o świecie, który nauczył się nazywać chorobą rzeczy, które są naturalną reakcją na nienaturalne warunki.

Maté robi coś bardzo rzadkiego – łączy naukę, obserwację kliniczną i głębokie rozumienie człowieka. Pokazuje, że to co często traktujemy jako „problem jednostki”, bywa w istocie logiczną odpowiedzią organizmu na system, w którym żyjemy.

Najmocniejsze dla mnie było jednak coś innego.

Ta książka poszerza świadomość.
A poszerzanie świadomości to w gruncie rzeczy zdolność tworzenia nowych analogii.

Łączenia rzeczy, które wcześniej wydawały się oddzielne.

Ciała z emocjami.
Zdrowia z relacjami.
Traumy z kulturą.

I nagle wiele rzeczy zaczyna się układać.

Nie tylko w teorii.
Również w życiu.

„Mit normalności” nie daje łatwych odpowiedzi.
Ale daje coś cenniejszego — lepsze pytania.

A dobre pytania często są początkiem realnej zmiany.

Są książki, które się czyta.
Są też takie, które czytają nas.

„Mit normalności” Gabora Maté jest dla mnie zdecydowanie z tej drugiej kategorii.

To nie jest książka o chorobie.
To książka o świecie, który nauczył się nazywać chorobą rzeczy, które są naturalną reakcją na nienaturalne warunki.

Maté robi coś bardzo rzadkiego – łączy naukę, obserwację kliniczną i głębokie...

Cenię Gabora Mate' i choć nie zawsze w 100% się z nim zgadzam, to w większości podzielam jego przekonania. Już samo poszukiwanie innych rozwiązań, bez lęku, że będzie się czarną owcą wśród badaczy (a tak się często dzieje) zasługuje na szacunek. Książka ta pomogła mi w wielu aspektach pracy nad sobą.

Cenię Gabora Mate' i choć nie zawsze w 100% się z nim zgadzam, to w większości podzielam jego przekonania. Już samo poszukiwanie innych rozwiązań, bez lęku, że będzie się czarną owcą wśród badaczy (a tak się często dzieje) zasługuje na szacunek. Książka ta pomogła mi w wielu aspektach pracy nad sobą.

Pozycja absolutnie obowiązkowa dla każdego kto śmie się nazywać świadomym człowiekiem

Pozycja absolutnie obowiązkowa dla każdego kto śmie się nazywać świadomym człowiekiem

Jest to trzecia książka dr Gabora Maté, którą przeczytałam, i jest ona zdecydowanie najdolrzalsza i najpełniejsza z nich. Nie jest to łatwa lektura, ale i temat nie jest lekki. Skłania do głębokich przemyśleń, czasem wręcz rewizji i przewartościowania swoich przekonań czy opinii. Jednocześnie otwiera oczy na wiele aspektów, o których nie myśli się na co dzień, świadomie lub nie- pomija się je w życiu.
Mój głęboki szacunek autor zdobywa za podzielenie się z czytelnikiem osobistymi doświadczeniami, co czyni tę książkę jeszcze bardziej autentyczną.

Jest to trzecia książka dr Gabora Maté, którą przeczytałam, i jest ona zdecydowanie najdolrzalsza i najpełniejsza z nich. Nie jest to łatwa lektura, ale i temat nie jest lekki. Skłania do głębokich przemyśleń, czasem wręcz rewizji i przewartościowania swoich przekonań czy opinii. Jednocześnie otwiera oczy na wiele aspektów, o których nie myśli się na co dzień, świadomie lub...

Czekalam na tą ksiązkę ale czuję się nią rozczarowana. Odnosze wrażenie powielania treści z poprzednich pozycji autora. Rozwlekła, długa i wymęczona przeze mnie tylko ze względu na szacunek do Gabora Mate'.

Czekalam na tą ksiązkę ale czuję się nią rozczarowana. Odnosze wrażenie powielania treści z poprzednich pozycji autora. Rozwlekła, długa i wymęczona przeze mnie tylko ze względu na szacunek do Gabora Mate'.

Rzadko wystawiam opinie dla książki, ale tym razem nawet nie dotarłem do jej końca, ponieważ nie dałem rady tego czytać. Niestety przestawia bezrefleksyjnie skrajne opinie bez uwzględnienia różnorodności kontekstu. Sam wyraz krytyki wiedzącego lepiej niż głupie społeczeństwo. Jedynym plusem jaki niesie ta pozycja jest to, że może stanowić dobry trening krytycznego przyjmowania informacji i samodzielnego myślenia. Szanuję poglądy autora, ale takie skrajne przestawianie światopoglądu, kształtowania zachowań czy myślenia stanowi tyle samo pożytku co szkody dla naszego społeczeństwa i psychiki. Wiele twierdzeń z tej książki jest warte refleksji, a wręcz prawdziwe, ale ich skrajne przedstawianie przypomina zachowanie populistów czy tępej propagandy. No cóż, może ja się mylę i "pradawni przodkowie" wiedzą lepiej niż my jak powinnien wyglądać dzisiejszy człowiek.

Rzadko wystawiam opinie dla książki, ale tym razem nawet nie dotarłem do jej końca, ponieważ nie dałem rady tego czytać. Niestety przestawia bezrefleksyjnie skrajne opinie bez uwzględnienia różnorodności kontekstu. Sam wyraz krytyki wiedzącego lepiej niż głupie społeczeństwo. Jedynym plusem jaki niesie ta pozycja jest to, że może stanowić dobry trening krytycznego...

Bardzo ważna pozycja, warto przeczytać każdą stronę.

Bardzo ważna pozycja, warto przeczytać każdą stronę.

Bardzo dobra książka po którą warto jest sięgnąć.

Bardzo dobra książka po którą warto jest sięgnąć.

Przegadana książka. Rzeczy, które się wie. Nic odkrywczego. Nie do końca rozumiem zachwyty.

Przegadana książka. Rzeczy, które się wie. Nic odkrywczego. Nie do końca rozumiem zachwyty.

Kocham!

Kocham!