A jeśli ciernie...

Tłumaczenie: Jarosław Foppke
Cykl: Rodzina Dollangangerów (tom 3)
Wydawnictwo: Świat Książki
6,75 (173 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
15
9
16
8
17
7
55
6
39
5
14
4
4
3
8
2
3
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
If There Be Thorns
data wydania
ISBN
8371298781
liczba stron
413
słowa kluczowe
powieść amerykańska
język
polski
dodała
Irena

Narratorem III części cyklu są dwaj synowie Cathy, Jory i Bart. Cathy i Chris żyją obecnie jako „żona” i „mąż” i wspólnie adoptują dziecko - Cindy. Jory uczy się tańca w balecie, natomiast Bart jest dzieckiem skrytym. Do domu obok wprowadza się starsza pani, która chce zachować anonimowość. Chłopcy są bardzo ciekawi, kim ona jest i zaczynają szpiegować w jej domu. W końcu starsza pani zaprasza...

Narratorem III części cyklu są dwaj synowie Cathy, Jory i Bart. Cathy i Chris żyją obecnie jako „żona” i „mąż” i wspólnie adoptują dziecko - Cindy. Jory uczy się tańca w balecie, natomiast Bart jest dzieckiem skrytym. Do domu obok wprowadza się starsza pani, która chce zachować anonimowość. Chłopcy są bardzo ciekawi, kim ona jest i zaczynają szpiegować w jej domu. W końcu starsza pani zaprasza do siebie chłopców. Bart staje się jej częstym gościem. Wkrótce dostaje od lokaja do przeczytania tajemniczy dziennik, który zmienia sposób myślenia małego chłopca...

(III część cyklu Dollanganger)

 

źródło opisu: Wydawnictwo Świat Książki, 1996

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5550)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1204
boziaczek | 2012-12-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Myślałam, że po dwóch wspaniałych częściach sagi o rodzeństwie Dollangangerów, niemożliwe jest napisane trzeciej równie świetnej historii o takiej tematyce. A jednak...:) P. Andrews stanęła na wysokości zadania. Narratorami powieści są synowie Cathy, Jory i Bart, którzy razem ze swoja matką i przybranym ojcem przeprowadzają się do Farfaix, gdzie nikt ich nie zna. Dzieci nie wiedzą nic o strasznej przeszłości swoich opiekunów. Spokój rodziny zakłóca nowa, tajemnicza sąsiadka, znajomość z którą zmienia nie do poznania 9-letniego Barta. Ze spokojnego i miłego dziecka, Bart przeistacza się w okrutne, budzące strach i nie znające litości stworzenie...
Książkę wręcz "połknęłam". Czyta się szybko, narracja nie jest chaotyczna jak w poprzedniej części. Jest to książka niezwykle emocjonalna, wobec której nie można przejść obojętnym. Ta historia to doskonały przykład na to, że nie można odciąć się od własnej przeszłości, zwłaszcza nierozwiązanych spraw. Wcześniej czy później zawsze się o nas...

książek: 5889
teri | 2014-07-31
Przeczytana: 30 lipca 2014

Wszystkie czesci cyklu "Rodzina Dollangangerow" sa bardzo mroczne.Jednak ta,trzecia z kolei,jest naprawde niesamowita.Moze dlatego,ze dotyczy w przewazajacej czesci dzieci Cathy.Biedny,szalony Barth i dobry,za dobry Jory.Dwoje dzieci,tak bardzo rozniacych sie,naznaczonych dramatyczna przeszloscia matki i ojczyma (wuja).No i jeszcze te babcie....Terza parte di triste storia........

książek: 485
Joanna | 2016-11-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 listopada 2016

nie mogłam przejść przez tą książkę. jak byłam zachwycona dwoma poprzednimi częściami tak ta jest bardzo słaba. dalsze losy głównych bohaterów z poprzednich części i ich dzieci.

książek: 491
Kaśka | 2018-03-12
Na półkach: Przeczytane

Nie wiem czy autorka nie miała pomysłu na dalsze losy bohaterów czy ten zamysł był tak kiepski i monotonny.
Tym razem wydarzenia są opisane z perspektywy dzieci. Niestety autorka skupiła się na przeżyciach jakże szalonego i odstraszającego Barta którego sama bym się jak nie bała (mimo iż był dzieckiem) lub co chwilę bym porządnie karała. Do tego jego "rodzice", mało konsekwentni w postępowaniu z bardzo problematycznym dzieckiem, może dlatego że nadal byli zaślepieni sobą, życiem przeszłością i próbą dochowania tajemnicy?

książek: 2663

Po prostu brak słów jak przy poprzednich częściach ...
To nie jest seria dla ludzi o słabych nerwach, bądź tych co nie mają czasu czytać.

książek: 6931
Justyna Antoniewicz | 2017-12-26
Przeczytana: 26 grudnia 2017

Kolejna część tomu o rodzinie Dollangangerów, o rodzeństwie zamkniętych na poddaszu. Ta część wywołała u mnie mocne emocje, dużo tam cierpienia, smutku bardzo emocjonująca, wspaniała i wzruszająca książka wzruszyła mnie, bardzo mi się podobała, czyta się super chwyciła za moje serce i to głęboko.

książek: 2775
Gosia | 2013-07-18
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 17 lipca 2013

Nie podobała mi się już tak jak pierwsza część, która była tak inna od reszty książek, że podbiła moje serce. Każda następna ksiażka w serii jest już tak nieprawdopodobna,że czytałam ją właściwie bez zaangażowania.

książek: 1858
korcia | 2013-09-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 15 września 2013

Jakiś czas temu dzieliłam się z Wami moimi opiniami na temat poprzednich części sagi o Dollangangerach. Pierwsza część mnie zachwyciła, niestety druga okazała się już niewypałem i byłam nią rozczarowana. A jak jest z trzecią częścią? Przekonacie się niebawem.

"Mieszkaliśmy w Fairfox, w hrabstwie Marin, jakieś dwadzieścia mil na północ od San Francisco. Nieopodal znajdowały się porośnięte sekwojowym lasem góry, których zbocza opadały łagodnie w stronę oceanu. Było to raczej posępne i zimne miejsce. Zdarzało się czasem, że nadciągająca od oceanu mgła przez cały dzień szczelnie spowijała okolice, czyniąc wszystko jeszcze bardziej tajemniczym. Było w tym jednak również coś romantycznego".

W trzeciej części tej sagi poznajemy synów Cathy: Jory'ego i Barta. To oni są narratorami tej opowieści. W kolejnych rozdziałach na przemian dzielą się oni swoimi przemyśleniami, spostrzeżeniami. Bart ma dziesięć lat i jest bardzo niezdarnym dzieckiem, ma mnóstwo kompleksów, nie ma przyjaciół....

książek: 600

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Liczba stron : 441

Byłam pod ogromnym wrażeniem czytając pierwszy i drugi tom książki- ''Kwiaty na poddaszu'' oraz '' Płatki na wietrze''.
Niestety- III cz. ''A jeśli ciernie'' nie podobała mi się. W ciągu tych 400 stron jest opisywanie dziwne zachowanie Barta ( syna Cathy i Chrisa,którzy są rodzeństwem,lecz żyją jako małżeństwo), na które wpływ miała starsza pani mieszkająca obok nich. Sami rodzice zachowywali się naiwnie i dziecinnie, ich zachowanie bardzo mnie denerwowało,czasem doprowadzało do szału. III cz. książki opowiadają dzieci, nie Cathy i Chris.W pewnym sensie jest to książka o trudnym wybaczaniu drugiej osobie jak i dania drugiej szansy.
Jednak niestety ta częśc nie przypadła mi do gustu.

książek: 702
Ruthless_Woman | 2014-04-16
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 16 kwietnia 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

'A jeśli ciernie' są moim trzecim spotkaniem z twórczością pani Andrews. 'Kwiaty na poddaszu' zapadły mi dość mocno w pamięć, 'Płatki na wietrze' trochę mniej, natomiast owa powieść wywołała u mnie zróżnicowane uczucia.
Cathy i Chris zachowują się w tej książce jakby byli dziećmi, a nie dorosłymi ludźmi wychowującymi dzieci, ich postępowanie jest naprawdę irytujące. Motyw powrotu matki Cathy z kolei był pozytywnym zaskoczeniem, ponieważ nie spodziewałam się obrotu takich zdarzeń ;)
Książkę ogólnie czytało się przyjemnie i ciekawa jestem co przyniesie kolejna część bestsellerowej sagi.

zobacz kolejne z 5540 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd