Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

A jeśli ciernie

Tłumaczenie: Jarosław Foppke
Cykl: Rodzina Dollangangerów (tom 3)
Wydawnictwo: Świat Książki
6,86 (2792 ocen i 268 opinii) Zobacz oceny
10
237
9
219
8
438
7
771
6
649
5
265
4
101
3
72
2
24
1
16
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
If There Be Thorns
data wydania
ISBN
9788377997437
liczba stron
432
słowa kluczowe
powieść amerykańska
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Dalsze losy rodzeństwa, które spędziło dzieciństwo zamknięte na strychu przez okrutną matkę. Mijają lata. Cathy po swych małżeńskich perypetiach ma dwóch synów, Jory’ego i Barta. To oni opowiadają dalszą historię. Cathy i jej ukochany brat Chris żyją obecnie w związku i adoptują dziewczynkę. Tymczasem do domu obok wprowadza się pewna starsza pani, która interesuje się synami Cathy. Bart często...

Dalsze losy rodzeństwa, które spędziło dzieciństwo zamknięte na strychu przez okrutną matkę. Mijają lata. Cathy po swych małżeńskich perypetiach ma dwóch synów, Jory’ego i Barta. To oni opowiadają dalszą historię. Cathy i jej ukochany brat Chris żyją obecnie w związku i adoptują dziewczynkę. Tymczasem do domu obok wprowadza się pewna starsza pani, która interesuje się synami Cathy. Bart często ją odwiedza. Wkrótce dostaje od lokaja tajemniczy dziennik. Lektura zmienia chłopca nie do poznania...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Świat Książki, 2012

źródło okładki: http://www.swiatksiazki.pl/a-jesli-ciernie-virgini...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5187)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1119
boziaczek | 2012-12-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Myślałam, że po dwóch wspaniałych częściach sagi o rodzeństwie Dollangangerów, niemożliwe jest napisane trzeciej równie świetnej historii o takiej tematyce. A jednak...:) P. Andrews stanęła na wysokości zadania. Narratorami powieści są synowie Cathy, Jory i Bart, którzy razem ze swoja matką i przybranym ojcem przeprowadzają się do Farfaix, gdzie nikt ich nie zna. Dzieci nie wiedzą nic o strasznej przeszłości swoich opiekunów. Spokój rodziny zakłóca nowa, tajemnicza sąsiadka, znajomość z którą zmienia nie do poznania 9-letniego Barta. Ze spokojnego i miłego dziecka, Bart przeistacza się w okrutne, budzące strach i nie znające litości stworzenie...
Książkę wręcz "połknęłam". Czyta się szybko, narracja nie jest chaotyczna jak w poprzedniej części. Jest to książka niezwykle emocjonalna, wobec której nie można przejść obojętnym. Ta historia to doskonały przykład na to, że nie można odciąć się od własnej przeszłości, zwłaszcza nierozwiązanych spraw. Wcześniej czy później zawsze się o nas...

książek: 5886
teri | 2014-07-31
Przeczytana: 30 lipca 2014

Wszystkie czesci cyklu "Rodzina Dollangangerow" sa bardzo mroczne.Jednak ta,trzecia z kolei,jest naprawde niesamowita.Moze dlatego,ze dotyczy w przewazajacej czesci dzieci Cathy.Biedny,szalony Barth i dobry,za dobry Jory.Dwoje dzieci,tak bardzo rozniacych sie,naznaczonych dramatyczna przeszloscia matki i ojczyma (wuja).No i jeszcze te babcie....Terza parte di triste storia........

książek: 404
Joanna | 2016-11-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 listopada 2016

nie mogłam przejść przez tą książkę. jak byłam zachwycona dwoma poprzednimi częściami tak ta jest bardzo słaba. dalsze losy głównych bohaterów z poprzednich części i ich dzieci.

książek: 2461

Po prostu brak słów jak przy poprzednich częściach ...
To nie jest seria dla ludzi o słabych nerwach, bądź tych co nie mają czasu czytać.

książek: 1797
korcia | 2013-09-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 15 września 2013

Jakiś czas temu dzieliłam się z Wami moimi opiniami na temat poprzednich części sagi o Dollangangerach. Pierwsza część mnie zachwyciła, niestety druga okazała się już niewypałem i byłam nią rozczarowana. A jak jest z trzecią częścią? Przekonacie się niebawem.

"Mieszkaliśmy w Fairfox, w hrabstwie Marin, jakieś dwadzieścia mil na północ od San Francisco. Nieopodal znajdowały się porośnięte sekwojowym lasem góry, których zbocza opadały łagodnie w stronę oceanu. Było to raczej posępne i zimne miejsce. Zdarzało się czasem, że nadciągająca od oceanu mgła przez cały dzień szczelnie spowijała okolice, czyniąc wszystko jeszcze bardziej tajemniczym. Było w tym jednak również coś romantycznego".

W trzeciej części tej sagi poznajemy synów Cathy: Jory'ego i Barta. To oni są narratorami tej opowieści. W kolejnych rozdziałach na przemian dzielą się oni swoimi przemyśleniami, spostrzeżeniami. Bart ma dziesięć lat i jest bardzo niezdarnym dzieckiem, ma mnóstwo kompleksów, nie ma przyjaciół....

książek: 592

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Liczba stron : 441

Byłam pod ogromnym wrażeniem czytając pierwszy i drugi tom książki- ''Kwiaty na poddaszu'' oraz '' Płatki na wietrze''.
Niestety- III cz. ''A jeśli ciernie'' nie podobała mi się. W ciągu tych 400 stron jest opisywanie dziwne zachowanie Barta ( syna Cathy i Chrisa,którzy są rodzeństwem,lecz żyją jako małżeństwo), na które wpływ miała starsza pani mieszkająca obok nich. Sami rodzice zachowywali się naiwnie i dziecinnie, ich zachowanie bardzo mnie denerwowało,czasem doprowadzało do szału. III cz. książki opowiadają dzieci, nie Cathy i Chris.W pewnym sensie jest to książka o trudnym wybaczaniu drugiej osobie jak i dania drugiej szansy.
Jednak niestety ta częśc nie przypadła mi do gustu.

książek: 584
Ruthless_Woman | 2014-04-16
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 16 kwietnia 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

'A jeśli ciernie' są moim trzecim spotkaniem z twórczością pani Andrews. 'Kwiaty na poddaszu' zapadły mi dość mocno w pamięć, 'Płatki na wietrze' trochę mniej, natomiast owa powieść wywołała u mnie zróżnicowane uczucia.
Cathy i Chris zachowują się w tej książce jakby byli dziećmi, a nie dorosłymi ludźmi wychowującymi dzieci, ich postępowanie jest naprawdę irytujące. Motyw powrotu matki Cathy z kolei był pozytywnym zaskoczeniem, ponieważ nie spodziewałam się obrotu takich zdarzeń ;)
Książkę ogólnie czytało się przyjemnie i ciekawa jestem co przyniesie kolejna część bestsellerowej sagi.

książek: 2255
Gosia | 2013-07-18
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 17 lipca 2013

Nie podobała mi się już tak jak pierwsza część, która była tak inna od reszty książek, że podbiła moje serce. Każda następna ksiażka w serii jest już tak nieprawdopodobna,że czytałam ją właściwie bez zaangażowania.

książek: 2638
FannyBrawne | 2016-08-11
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Trzecia część sagi o rodzeństwie Dollangagerów. Cathy i jej brat Chris postanowili mimo wszystko stworzyć związek. Wyjechali tam, gdzie nikt ich nie zna i udają małżeństwo. Wychowują dwóch synów Cathy - Jory'ego i Barta oraz adoptowaną dziewczynkę Cindy. Jory jest wesołym, sympatycznym i pełnym życia chłopcem, po rodzicach odziedziczył pasję do tańca. Natomiast Bart jest nieśmiały, cichy i nietowarzyski, nie czuje się na swoim miejscu w rodzinie i nie potrafi pogodzić się z adopcją małej Cindy. Pewnego dnia do domu obok wprowadza się tajemnicza kobieta, zawsze ubrana na czarno i zasłaniająca twarz. Zaprasza ona do siebie Barta i zapewnia, że zrobi dla niego wszystko. Staje się ona pierwszym przyjacielem chłopca. Jednak z kobietą mieszka także jej lokaj, John Amos, który daje Bartowi tajemniczy pamiętnik, napisany przez jego pradziadka, Malcolma Foxwrotha. Czytając go, niepewny siebie Bart pragnie stać się potężny i silny jak Malcolm.

Ta część wydaje mi się najsmutniejsza z...

książek: 1753
Anita | 2012-12-27
Przeczytana: grudzień 2012

Trzecia część sagi rodzeństwa Dollangangerów budzi mieszane uczucia. Książka jest niewątpliwie dobrze napisana,ale tak przepełniona złem,że aż można poczuć cuchnący oddech starego lokaja toczącego jad do ucha Barta.
Opowieść wzbudza odrazę,a zatrute myśli małego Barta sprawiają,że poczujemy autentyczną grozę.Jedynym promykiem słońca,który wzbudza ciepłe uczucia jest Jory,starszy syn Cathy.Czytałam tę książkę z ciekawością,ale bez przyjemności.Taki był chyba zamysł autorki,wszak "zakazana miłość,rodzi gorzkie owoce".I taka mroczno-gorzka jest ta opowieść.

zobacz kolejne z 5177 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd