Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Instynkt gry

Tłumaczenie: Sława Lisiecka
Seria: Don Kichot i Sancho Pansa
Wydawnictwo: W.A.B.
7,14 (148 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
26
8
26
7
44
6
21
5
11
4
7
3
2
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Spieltrieb
data wydania
ISBN
9788374142656
liczba stron
618
słowa kluczowe
nihilizm, agresja, młodość
język
polski

Zachodnie Niemcy, dzisiejsze Bonn. Ada i Alev, dwójka rówieśników, różnią się od swoich szkolnych kolegów. Są niezwykle oczytani i w nic nie wierzą. Uważają się za duchowych spadkobierców nihilistów, nie uznają żadnych zasad, odrzucają podział na dobro i zło. Ich związek opiera się na wzajemnej obsesyjnej zależności, która wywołuje potrzebę wspólnego przekraczania granic moralnych,...

Zachodnie Niemcy, dzisiejsze Bonn. Ada i Alev, dwójka rówieśników, różnią się od swoich szkolnych kolegów. Są niezwykle oczytani i w nic nie wierzą. Uważają się za duchowych spadkobierców nihilistów, nie uznają żadnych zasad, odrzucają podział na dobro i zło. Ich związek opiera się na wzajemnej obsesyjnej zależności, która wywołuje potrzebę wspólnego przekraczania granic moralnych, zaskakiwania się nieprzewidywalnymi zachowaniami. Powodowani ciekawością, jak daleko potrafią się posunąć, rozpoczynają perfidną grę. Ich ofiarą staje się jeden z nauczycieli, Polak o nazwisku Smutek.

Druga, po głośnym debiucie "Orły i anioły", powieść Juli Zeh to wstrząsająca historia, mierząca się z pytaniami o zasadność i aktualność tradycyjnej etyki, miejsce wartości we współczesnym świecie oraz przyczyny agresji i okrucieństwa wśród młodych ludzi.

 

źródło opisu: http://www.gwfoksal.pl/

źródło okładki: http://www.gwfoksal.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (415)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 808
Zaczytana | 2015-05-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 maja 2015

"Instynkt gry" jest dla mnie nie do przebrnięcia.Niestety po przeczytaniu dokładnie połowy mówię pas...nie jestem w stanie dłużej się męczyć.
Książka nie trafia do mnie w ogóle,język jakim jest napisana zamęczył i zadręczył mnie do cna.Niestety uważam,że książka to przerost formy nad treścią.
Stracony czas...

książek: 277
xmdln | 2012-05-07
Na półkach: Ukochane :>, Przeczytane
Przeczytana: kwiecień 2012

Tuż po przeczytaniu byłam bardzo zaskoczona. Prawdę mówiąc nie spodziewałam się po książce o nastolatkach czegoś tak dobrego, na aż tak wysokim poziomie. Ale bohaterowie powieści Juli Zeh to zdecydowanie nie są zwykli, przeciętni młodzi ludzie - to niesamowite umysły ukryte w rozwijających się jeszcze ciałach, i to umysły będące o wiele dalej niż nawet którykolwiek z dorosłych mógłby się posunąć. Ada i Alev to ludzie gotowi do wszystkiego, ludzie bez poczucia moralności, choć bardzo inteligentni i oczytani. Gra, którą rozpoczynają, także ma szczegółowo ustalony plan i wydaje się być perfekcyjna w każdym calu. "Instynkt gry" naprawdę robi wrażenie, od początku do końca. Teraz nie potrafię się od tego uwolnić, a książka dodatkowo zainspirowała mnie do zagłębienia się w tematykę teorii gier ;)
Także język zasługuje na ogromną pochwałę. Świetna książka.

książek: 164
Szymonowa Smutek | 2013-01-07
Na półkach: NAJWYŻSZA, Mam!, Przeczytane
Przeczytana: 06 stycznia 2013

Pasjonująca powieść, napisana fantastycznym, niebanalnym, niemal poetyckim językiem. W tym miejscu również należałoby skierować ukłony w stronę zwyczajowo pomijanego w takich sytuacjach, czyli do tłumacza. Sama Zeh fabułę tka sprawnie, w sposób wciągający. Do tego inteligentnie wplata w nią nawiązania filozoficzne, literackie i językowe aluzje, niedomówienia, zapraszające czytelnika do ich rozszyfrowania. Gra bowiem toczy się tu zdecydowanie na dwóch poziomach, tym wewnątrz książki, jak i tym między tekstem a jego czytelnikiem. Dodać jeszcze można, iż ta wywodząca się z Bonn pisarka nie mogła wybrać lepszego nazwiska dla nauczającego języka niemieckiego Polaka (!) niż Smutek. Tutaj też znalazłam niezwykle adekwatny opis mojej średniej szkoły, zaskakująco bliźniaczo podobnej (minus geniusze w typie Ady) do książkowej, oraz dowiedziałam, że należałam/należę do młodzieży/pokolenia "last-call". Jaka to ulga, gdy ktoś opisze coś trafniej, krwiściej od ciebie samego. Od czasu lektury...

książek: 139
slashie | 2015-07-31
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 31 lipca 2015

"Żadne wydarzenie nie jest tak złe jak lęk, który je poprzedza"

Skarbnica cytatów.
Najbardziej podobały mi się te, które odwoływały się do matematyki - łącząc ją w całość z filozofią, polityką czy po prostu codziennością.

Zdecydowanie nie jest to książka do przeczytania jednym tchem. Co jakiś czas zatrzymywałam się aby przemyśleć wyprowadzane teorie czy przemyślenia.

Autor wprowadza nas do świata nieprzeciętnie inteligentnych nastolatków, którzy znudzeni rzeczywistością zaciągają swojego nauczyciela do GRY. Mało kto zna zasady, niektórzy nie wiedza że nawet w niej uczestniczą. Alev i Ada twierdzą, że w nic nie wierzą i są "prawnukami nihilistów".

Tom opisuje dużo nawiązań do polityki Polski i Niemiec. Nie jest to lekka książka dla relaksu na wakacje, lecz zawiera przemyślenia i filozofie przez co czasami odpływałam w swoich myślach i gubiłam się co przed chwilą przeczytałam.

książek: 702
Grzybek | 2013-06-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 czerwca 2013

Dobrze napisana książka. Ciekawie zarysowane postacie, zwłaszcza emigranta z Polski, Smutka. Przy kreowaniu świata powieści autorka korzystała z wielu motywów znanych nam z literatury, choćby Lolita czy Czarodziejska góra. Używa przy tym niezwykle bogatego języka. Nagromadzenie metafor, porównań i innych językowych ozdobników jest tutaj wręcz niewiarygodne. Tworzy to jednak specyficzny klimat skądinąd sympatycznego miasta jakim jest Bonn. No i duży szacunek za wykorzystanie w książce poezji Herberta.

książek: 7173

Na pozór jest to thriller obyczajowy osadzony w kręgu uczniów i nauczycieli we współczesnej szkole średniej w Niemczech. Jednak autorka sięga głębiej, ponieważ pod sensacyjną akcją skrywa się traktat o paradygmacie moralności dziś i o zasadności funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Sama jest z wykształcenia prawniczką i najwyraźniej nie dawało jej spokoju, na jakiej podstawie w czasach, w których religijność należy do przeszłości, oparty na religijnym paradygmacie system wartości wciąż jest tym, w oparciu o który można skazywać i sądzić ludzi. Wartości zapisane w prawie, odziedziczone po religiach zdradzonych dla konsumpcji, nie są już bowiem przestrzegane właściwie przez nikogo, a zwłaszcza przez ludzi młodych - są dla nich martwe. Czym więc kierują się współcześnie ludzie, jeśli nie kodeksem moralnym, co może w takiej sytuacji być ostatnią instancją, do której może odwołać się prawo? Tezą autorki jest: pragmatyzm. Przestępcy są pragmatyczni, podobnie jak zwierzęta - gdy są...

książek: 184
Michalina | 2015-08-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 lipca 2015

Myślę, że jest to książka, którą należy przeanalizować. Przez poglądy Ady w niej zawarte ma ona wartość dodaną, gdyż pozwala spojrzeć na świat, a dokładniej na nasze postępowanie (jako społeczeństwa) z innej perspektywy, można by rzec z dystansem. Niska ocena ode mnie wynika z faktu, iż mam 16 lat i nie jestem w stanie w pełni docenić treści tego dzieła. po prostu jestem na tą książkę za młoda, za mało doświadczona, a może po prostu za mało inteligentna ;). Mimo niuansów, których nie byłam w stanie w pełni wychwycić, bądź pojąć książkę POLECAM i obiecuje, że w przyszłości do niej powrócę.

książek: 182
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Kiedy zabierałem się do tej książki byłem nastawiony na pi razy oko - arcydzieło. Te wszystkie ochy i achy wokół autorki. Opisy tej książki na wielu portalach, pozytywne recenzje. W praniu wyszło mi na to, że dwa nieprzeciętne byty z nudów postanowiły się zabawić w małych Zaratustrianów (moje słowotwórstwo - od Zaratustry) i upatrzyły sobie najbardziej podatną ofiarę do realizacji swojej intrygi. W zasadzie język całkiem ciekawy, niestety w mojej opinii czasem przeintelektualizowany. Niektóre momenty ujmujące (obrona bohaterki, jej przeżycia w trakcie gry zespołu itp.) niektóre nudne - zbyt długie rozwodzenie się na temat intrygi przed jej realizacją.

książek: 282
Bandziorno | 2014-05-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 maja 2014

Książka była dla mnie trochę trudna, gubiłem się i nie wszystko zrozumiałem, ale to co we mnie zostało po lekturze, było tego warte. Podobało mi się dużo bardziej niż "Corpus Delicti", wydaje mi się, że autorka lepiej radzi sobie z książkami osadzonymi w teraźniejszości niż scf-fi. Kreacje postaci są na przyzwoitym poziomie, fabuła zaskakuje i absorbuje. Bardzo polecam.

książek: 93
Tomasz Dziobek | 2014-10-12
Na półkach: 2014, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 12 października 2014

Dałem tej książce dość niską ocenę, gdyż wydaje mi się, że większa część jej jest zupełnie zbęda, wiele opisów (może i wnoszczącyc coś albo budyjących tło) jest niepotrzebnych. Dodatkowo głowna bohaterka jest aż zbyt inteligenta jak na 15sto latke, chyba autorka chciała ją zbyt upodobnić do siebie. Styl jej pisania też mi nie podszedł. Jak dla mnie przerost formy nad treścią. Autorka stara się by wszystko było tak inteligentne i mądre i rozepchane wstawkami z francuskiego, a tak naprawdę fabuła jest dość prosta i można było ją duuuużo przyjemniej i przystępniej przestawić, bo w takiej formie batdzo ciężko się czyta tę książkę.

zobacz kolejne z 405 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd