Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Katoniela

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,6 (70 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
7
8
16
7
20
6
9
5
6
4
2
3
5
2
1
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-08-04092-8
liczba stron
320
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Współczesna powieść, która narusza tabu. Wstrząsająca spowiedź z życia współczesnej kobiety zniewolonej przez ortodoksyjny katolicyzm. Historia dzieciństwa, młodości i dojrzałości głównej bohaterki w rodzinie, gdzie nie ma miejsca na uczucia, jest za to przemoc psychiczna i fizyczna. Bohaterowie nie potrafią kochać i nie są kochani. Mężczyźni uciekają w alkoholizm lub romanse, a kobiety w...

Współczesna powieść, która narusza tabu.
Wstrząsająca spowiedź z życia współczesnej kobiety zniewolonej przez ortodoksyjny katolicyzm. Historia dzieciństwa, młodości i dojrzałości głównej bohaterki w rodzinie, gdzie nie ma miejsca na uczucia, jest za to przemoc psychiczna i fizyczna. Bohaterowie nie potrafią kochać i nie są kochani. Mężczyźni uciekają w alkoholizm lub romanse, a kobiety w dewocję. Dzieci, jak ryby - nie mają głosu. Bezrefleksyjna bigoteria uznaje tylko jeden model życia - "wzorzec katolicki", który daje mężczyznom prawo do sprawowania władzy w domu. Kobiety ta sama zasada uczy pokory i zgody na status niewolnicy.
Świat przedstawiony w Katonieli to obraz środowiska małomiasteczkowej inteligencji. Opisany odważnie i bezkompromisowo. Oryginalny, plastyczny język stylizowany na język biblijnych sentencji lub ludowych modlitw sprawia, że opowieść przybiera miejscami formę ballady. Dzięki temu zabiegowi dramat "życia codziennego" w tej powieści nabiera cech psychologicznego dreszczowca.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (131)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 815
Henry Rackham | 2016-03-25
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 25 marca 2016

To jest książka o polskim prymitywnym katolicyzmie.
To jest książka o ludziach nie zadających pytań, od pokoleń przesiąkniętych wierzeniami i rytuałami, dla których odpowiedzią na wszystkie dylematy i rozterki jest „ Bóg tak chciał”
To jest książka o dziewczynie, kobiecie, która postanowiła zadawać pytania. Postrzegając świat takim jaki jest, pełen zdrad i fałszu, zaczęła kwestionować ufność w boskie prawa. Jest to też opowieść o braku miłości, zrozumienia i zwykłej rozmowy z najbliższymi, którzy są tak pochłonięci miłością do Boga, że nie dostrzegają wokół siebie potrzeb innych ludzi.
Wreszcie jest to opowieść o mężczyznach, którzy w myśl praw Najwyższego upodlają kobiety, traktując je jako inkubator dla swoich dzieci ( swoją drogą nie obdarzając dzieci głębszym uczuciem ), są sprzątaczki, i kucharkami. Mężowie stają się posiadaczami żon.
Książka jest dopełnieniem do reportażu o świecie wyznawców radia Maryja „W rodzinie ojca mego”

książek: 1448
Kamasz | 2015-11-07
Na półkach: 2015, Przeczytane

Jestem zaskoczony, że opowieść o katolickiej rodzinie, podważana od samego początku przez główną bohaterkę, okazała się tak... świeża. Wykorzystanie języka religijnego, próba wykreowania chrześcijańskiej pulpy udała się całkiem nieźle. Demaskuje ów język całą możliwą hipokryzję, a miotana żywotem prawie męczennicy Aniela staje się figurą tragiczną. Nie pasuje do rodziny, ma za dużo pytań do świata i Boga, ale próbuje przetrwać. Tymczasem każdy ma coś za uszami, tymczasem los Anieli rodzi burzę w głowie odbiorcy. Sama autorka mówi, że pisała ze wściekłości na obłudę katolickości, a kończyła ze współczuciem dla bohaterki. Zadziwiająco mocna rzecz

książek: 968
rowena77 | 2011-10-30
Na półkach: Przeczytane

"Katoniela" skatowała mnie, jak Kliczko Adamka. Wytrwałam z bólem do ostatniej strony tylko dlatego, że mimo wszystko gładko się ją czytało. O tej książce wiedziałam tylko tyle, że to mocna rzecz. Mało wymowne, następnym razem jak zdecyduję się na kupno książki, baczniej przejrzę opinie. Ot myślałam sobie, że mam dystansik do spraw religijnych, znaczy się szacunek do starych religii, i takie pobłażanie do nowych nurtów duchowego poszukiwania. No więc ja z tym dystansikiem, jak ten Budda na kwiecie lotosu medytuję, a tu mnie książka łupnęła między oczy. A o czym ona? O życiu pewnej Anieli, która wierzy w Boga, wychowała się w rodzinie katolickiej, ale z Bogiem to ona na bakier. Na dodatek zachodzi w ciążę z fanatykiem katolickim, i niechętnie, ale w końcu daje się namówić na ślub kościelny, aby przyszły ojciec dziecka uniknął skandalu. Jak bardzo to nieudany związek można sobie wyobrazić. Aniela jest osobą wulgarną i bez ogródek wywala hipokryzję męża i tych wszystkich pobożnisiów,...

książek: 1287
Scarlett | 2012-12-13
Przeczytana: 12 grudnia 2012

Dość długo polowałam na tę książkę, więc kiedy znalazłam ją w bibliotece byłam bardzo zadowolona. Jednak kiedy zaczęłam czytać nastrój trochę mi się zmienił. Bardzo ciężko było mi przebrnąć przez pierwszych kilkadziesiąt stron, chyba ze względu na dość specyficzny styl pisania autorki. Były takie momenty, że chciałam dać sobie spokój, ale postanowiłam dobrnąć do końca. Na szczęście przyzwyczaiłam się do języka używanego przez autorkę i później czytało mi się dość dobrze.
Książka opowiada o Anieli-jej dzieciństwie, młodości i życiu w małżeństwie. Dziewczyna ta przez całe swoje życie obracała się w kręgu fanatycznych katolików- szczególnie wtedy, kiedy wyszła za mąż za mężczyznę udzielającego się w katolickiej wspólnocie. "Katoniela" pokazuje jak bardzo fałszywe i zakłamane mogą być osoby, które kreują się na doskonałych katolików. Książka ciekawiła mnie tym bardziej, że sama przez jakiś czas miałam przyjemność obracać się w tego typu katolickich kręgach. Muszę przyznać, że...

książek: 17
marc | 2013-12-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Książka napisana trudnym stylem, nie językiem (bo napisana jest po polsku - chciałbym zwrócić uwagę niektórym "krytykom"). Obnaża hipokryzję KK. Chociaż bardziej chyba obnaża hipokryzję i obłudę, która jest w każdym z nas.
Mocna próba zmierzenia sie z tzw. katolickością.
Polecam.

książek: 161
Elisheva | 2013-09-08

Bez przesady, książka nie jest ani specjalnie mocna, ani oryginalna. Jak tytuł i okładka powstały z różnych elementów, tak i treść - mamy przemieszane wątki fabularne oraz odniesienia do przeróżnych form katolicyzmu, o jakich tylko Autorka słyszała. Całość dopełnia niezbyt wyszukany jak na polonistkę język ("wk*wiła się wk*wieniem"). Podsumowując, książka porusza pewne aspekty, które mogą być ważne, wpisuje się we współczesny nurt pisania, a zatem oryginalna na pewno nie jest, i nie zachwyca ani treścią ani formą.

książek: 406
Ewa | 2011-08-16
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 2011 rok

naprawdę mocna

książek: 3035
Abigail | 2013-07-06
Przeczytana: 06 lipca 2013

Bohaterką książki E. Madeyskiej jest Aniela. Urodzona w tradycyjnej katolickiej rodzinie zostaje ochrzczona, przystępuje do spowiedzi i pierwszej komunii. Rodzina Anieli niby religijna, niby mówi się w niej o zasadach, o dekalogu, a jednak ojciec notorycznie zdradza matkę. Starsza siostra naszej bohaterki Marta wstępuje do zakonu a potem choruje na białaczkę i umiera. To zdarzenie wywołuje w Anieli falę buntu wobec Boga. Kiedy Aniela jest na studiach koleżanka prowadzi ją na spotkanie wspólnoty charyzmatycznej. Tam wpada w oko liderowi który idzie z nią do łóżka w wyniku czego Aniela poczyna dziecko, a następnie bierze ślub z owym liderem. Jak jej, zbuntowanej, mającej krytyczny stosunek do religii powiedzie się w tym małżeństwie? Nie będę więcej nic zdradzać. Powiem tylko, że zakończenie bardzo mnie zaskoczyło.

E. Madeyska najwyraźniej chciała być oryginalna dlatego zdecydowała się napisać swoją książkę w bardzo dziwnym stylu. Jej język jest momentami bardzo patetyczny,...

książek: 631
brasilka2 | 2012-12-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 grudnia 2012

Dziwaczny język, bardzo utrudnia czytanie. Po pierwszych kilkunastu stronach miałam szczery zamiar zakończyć lekturę i już do niej nie wracać, ale jakoś się zmusiłam i skończyłam czytać. Potem człowiek się przyzwyczaja i jakoś idzie.
Historia, gdyby inaczej napisana, byłaby ciekawa. Autorka najwidoczniej nieźle orientuje się w tematach kościelno-oazowych, bo swobodnie przywołuje fragmenty religijnych piosenek i wiernie szkicuje obraz oazowych fanatyków, łącznie z czuwaniami modlitewnymi. Odnoszę wrażenie, że książka powstała pod wpływem jej osobistych negatywnych doświadczeń z tym środowiskiem, co dodaje książce wiarygodności.

książek: 14
Elii_Linnera | 2015-10-30
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Różne oblicza polskiej katoliczki i po prostu - Polki (może wręcz Matki Polki). Sprawnie napisana - z pazurem i wycyzelowaną konstrukcją czasu.

zobacz kolejne z 121 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd