Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Bez przebaczenia

Wydawnictwo: Novae Res
7,92 (1210 ocen i 257 opinii) Zobacz oceny
10
318
9
218
8
242
7
199
6
100
5
63
4
23
3
24
2
12
1
11
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-61194-50-7
liczba stron
337
słowa kluczowe
romans, miłość
język
polski
dodała
Montgomerry

On... od dziecka interesował się wojskiem i z nim związał swoje losy. Przystojny, honorowy i poukładany − podporucznik Piotr Sadowski. Ona… zwariowana, z głową pełną pomysłów, młoda artystka − Paulina Litwiak. Pokrętny los połączył ich ze sobą w małym mieście, do którego dziewczyna przyjeżdża po śmierci matki, by zamieszkać z ojcem. Ten okazuje się człowiekiem zimnym, dominującym i...

On... od dziecka interesował się wojskiem i z nim związał swoje losy. Przystojny, honorowy i poukładany − podporucznik Piotr Sadowski. Ona… zwariowana, z głową pełną pomysłów, młoda artystka − Paulina Litwiak. Pokrętny los połączył ich ze sobą w małym mieście, do którego dziewczyna przyjeżdża po śmierci matki, by zamieszkać z ojcem. Ten okazuje się człowiekiem zimnym, dominującym i nieprzystępnym. Skrywa przed córką rodzinną tajemnicę. Wyraźnie przeszłość jego i matki Pauliny nie jest wcale taka, jakiej obraz ma w głowie dziewczyna. Przez „przypadek” główna bohaterka poznaje chłopaka o pięknych zielonych oczach, którym jest oczarowana. Dzięki niemu Paulinie udaje się uporać z demonami przeszłości. Jednakże szereg dramatycznych wydarzeń doprowadza do wyjazdu Pauliny. I gdy obydwoje tak strasznie cierpią po rozstaniu, przeznaczenie znowu daje o sobie znać, pozostawiając niespodziankę...

„Bez przebaczenia” to powieść dla tych, którzy chcą poznać siłę prawdziwej miłości. Umiejętnie prowadzona narracja, soczysty, a jednocześnie prosty w odbiorze język, niezwykle wciągająca fabuła i plastycznie kreowane postaci powodują, że czytelnik ma poczucie uczestnictwa w akcji, czuje, jakby był naocznym świadkiem występujących w książce wydarzeń. Obowiązkowa lektura dla wszystkich wrażliwych.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2398)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 797
mclena | 2016-11-13
Przeczytana: 13 listopada 2016

"Bez przebaczenia trudno żyć.
Bez przebaczenia trudno nawet umrzeć."

Cóż... niestety miałam problem z tą książką. Początek wyciągnął mnie nawet bardzo, bo mimo zmeczenia i choroby nie byłam w stanie jej odłożyć. Do mniej wiecej połowy czerpałam praktycznie tylko przyjemność z lektury mimo paru "babolców", ale potem coś się stało. Jakbym czytała zupełnie inną powieść. Zrobiło się mdło i słodko. Za słodko. Nie mogłam znieść dialogów które w moim odbierze były niesamowicie sztuczne, nienaturalne. Sama fabuła całkiem przyjemna i interesująca, ale potem jak zaczęło sie powoli wszystko wyjaśniać byłam zawiedziona. Szczególnie relacja Pauliny z ojcem. Jak tylko czytałam "Piotrusiu" to aż mnie nosiło... wypowiadane do trzydziestoletniego faceta to aż komicznie brzmialo. Owy Piotr również przechodził samego siebie w pięknej mowie dotyczącej jego uczuć. Wszystko wydarzyło się też strasznie szybko - jak dla mnie za szybko. Przyznaję bez bicia - ostatnie 70 stron w większości przekartkowałam...

książek: 1010
boziaczek | 2014-02-01
Na półkach: Przeczytane

Książki Agnieszki Lingas-Łoniewskiej mają w sobie to "coś". Sprawiają, że przepadam na parę dobrych godzin i nie potrafię ich odłożyć dopóki nie skończę:)
Podobnie było z lekturą "Bez przebaczenia". Ona i on, każde różne na pierwszy rzut oka, a tak podobne jednocześnie; z pokręconą przeszłością, z problemami, szukające zrozumienia i ukojenia. Spotkanie... niespodziewana miłość..., która nie jest prosta i o którą trzeba walczyć..., ale czy starczy siły, skoro wszystko jakby sprzysięga przeciwko nim. Do takiego schematu p. Agnieszka już nas przyzwyczaiła, ale za każdym razem historię przez nią opowiadane przyciągają jak magnes!
I cóż z tego, że zakończenie i fabuła są dość przewidywalne? Ja uwielbiam książki tej autorki i tyle:)
Zdecydowanie polecam!

książek: 2177
wiejskifilozof | 2015-12-08
Na półkach: Przeczytane

To jest super,to jest piękna książka.Od razu mnie wzięła,gdy tylko otworzyłem.Pierwszą stronę i rozpocząłem czytanie.
A o czym to jest ? Ktoś spyta,otóż to piękna książka o miłości.Dwojga ludzi,on żołnierz ona artystka.Która pięknie rysuje.
A życie jej,nie rozpieszcza.Zwłaszcza ojciec.Surowy,zasadniczy generał.
I jego druga żona.Eh,szkoda o niej gadać.
Bez Przebaczenia,to książka.Która,jest opowieścią głównie dla pań.
To do nich,autorka ją adresowała.
Ale ja,nie czułem się jakoś nie komfortowo,kiedy ją czytałem.
A wręcz przeciwnie.Taka ciepła,troszkę bajkowa historia mi odpowiada.

książek: 1348
Madi | 2015-05-03
Przeczytana: 03 maja 2015

Dobra książka-dobrze się czyta,napisana prostym językiem.
Opowiada o tym ,jak przez jedno niedomówienie i własną ambicję można skomplikować sobie życie.
Bardzo podobała mi się główna bohaterka,która nie była pustą "dziunią",a twardo stąpającą dziewczyną,która wie czego chce i to dzięki jej kreacji książka nie była typowym harlequinem,a romansem na poziomie.Polecam.

książek: 735
Stokrotka | 2016-05-24
Na półkach: Romans, Przeczytane
Przeczytana: 24 maja 2016

Bardzo długo czekałam, aż „Bez przebaczenia” Agnieszki Lingas-Łoniewskiej trafi w moje ręce. W bibliotece był tylko jeden egzemplarz, na dodatek wciąż w czytaniu. Moja cierpliwość została jednak nagrodzona. Cóż otrzymałam w zamian?
Ona – osiemnastoletnia artystka o ciele bogini, z niską samooceną, bagażem w postaci śmierci matki i małego braciszka, walcząca z nazbyt surowym ojcem.
On – dwudziestoczteroletni wojskowy o wzroście i muskulaturze herosa, z zasadami, bystrym umysłem i poczuciem humoru.
Los styka ich ze sobą. Łączy miłość, namiętność, tajemnica. Dzielą niedopowiedzenia, gniew, kłamstwo.
Muszę przyznać, że w 95% książka jest przewidywalna. Czytelnika nie czeka zbyt wiele zaskoczeń. Jest za to sporo emocji, które kipią i buchają z co drugiej strony. I nie chodzi mi o sceny zbliżeń między bohaterami – tu akurat autorka bazuje na tych samym zwrotach, spostrzeżeniach i wyznaniach. Bardziej emocjonujące są opisy przeżyć bohaterów w związku z perypetiami w ich związku. Polecam...

książek: 934
Prosto_z_Mostu | 2011-03-05
Na półkach: Do recenzji, Przeczytane, 2011
Przeczytana: 04 marca 2011

Przebaczcie mi!
Naprawdę bardzo się starałam ujrzeć w tej książce to samo, co inni czytelnicy, którzy oceniają ją bardzo wysoko. Starałam się, ale na tym się skończyło i z moich starań nic nie wyszło. Nie widziałam w tej książce głębi, nie poruszyła ona mojej wrażliwości, co zazwyczaj trudne nie jest, nie polubiłam tych wspaniałych bohaterów, a ich wielka miłość była dla mnie tylko zapokojeniem żądzy i powierzchowną gadką-szmatką o oczach, włosach i twardym lub miękkim ciele, w zależności od tego kto do kogo mówił.
I nie wiem czy ja jestem dziwna czy jak, ale po tych wszystkich recenzjach, których autorki tak dobrze wypowiadały się o tej powieści, czuję się jak odmieniec.
Chociaż z drugiej strony tak sobie myślę, że może zadziałało zjawisko konformizmu. Jak w tym eksperymencie psychologicznym, gdzie im więcej ludzi, tym więcej takich samych reakcji i nikt się nie wyróżnia. A może jak w bajce "Nowe szaty cesarza" - wszyscy podziwiają piękne ubranie, którego nie ma i dopiero dziecko...

książek: 3896
Montgomerry | 2010-03-16

Co tam książki Nory Roberts, piszącej bestsellerowe romansidła, jeśli my mamy Agnieszkę Lingas - Łoniewską (Agnes_scorpio), która moim zdaniem napisała książkę z tego gatunku na miarę światową. Już dawno nie miałam do czynienia z książką polskiego autora, która miała tak wielką siłę przyciągania. Nie sposób się, bowiem od niej oderwać. Powieść, która ma duszę.

Jest to opowieść o wielkiej miłości dwojga ludzi, ale odnaleźć tu można również wątki dotyczące miłości rodzicielskiej, siostrzanej czy przyjacielskiej. Są nieporozumienia, intrygi i osobiste tragedie.

To historia o zderzeniu się dwóch światów: osiemnastoletniej Pauliny i dwudziestoczteroletniego Piotra. Paulina po przeżyciu osobistej tragedii, przenosi się do nieznanego ojca – zawodowego żołnierza. Tam poznaje swoją macochę - Grażynę i przyrodniego brata Kubę. Odtąd jej życie poddane jest surowej dyscyplinie. Dziewczyna tkwi w przekonaniu, że jako owoc szalonego młodzieńczego związku swojej matki i adepta wyższej szkoły...

książek: 402
Marzena | 2016-02-17
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 16 lutego 2016

Piotr Sadowski Oficer Wojska Polskiego.
Paulina Litwiak córka generała...świeżo po stracie matki i młodszego brata.
On, jakiś trylion razy od niej mądrzejszy, bardziej zaradny, sensowniej myślący.
I to nie dlatego, że taki z niego chodzący ideał.
Tak wypada na jej tle.
Ona uzdolniona 18latka. Po tragicznych przeżyciach spodziewałabym się po niej ociupinki dojrzałości, okruszynki rozwagi i choćby szczypty sensu w zachowaniu, podjętych decyzjach, tyci-tyci zdrowego rozsądku.
Moja początkowa do niej sympatia i zrozumienie szybko zamieniła się w trening silnej woli. Musiałam się bardzo zawziąć i jak mantrę powtarzać:"Marzena dasz radę, przebrnij, a może dalej już nie będzie tak topornie głupia?" I faktycznie, gdzieś w okolicach 387 strony, nasza bohaterka doznaje czegoś, jakby przebłysków myślenia...
Powieść nie powaliła mnie tak jak "Skazani na ból", myślę,że głównie dzięki pierwszoplanowej bohaterce. Uderzyła mnie również narracja, miejscami odnosiłam wrażenie, jakbym czytała zapiski...

książek: 2232
Przebudzona | 2016-04-01
Przeczytana: 08 marca 2016

Ostatnio piszę recenzje po dłuższym czasie od przeczytania książek, więc mam inną perspektywę - czy zapadła w pamięć czy nie ;)

A ta historia oj zapadła :)

W wielkim skrócie (ostatnio to u mnie modne ;) ) to mamy dziewczynę, która po śmierci swojej rodziny została zmuszona zamieszkać z ojcem, którego praktycznie nie znała - jak mus to mus, cóż poradzić. A na dokładkę jest on wojskowym i mieszka w bazie - miasteczko wojskowych i tak to artystyczna dusza zamknięta w "zamku", którego pilnuje despotyczny smok :) ALE jest i nasz książę, który pomógł trochę szczęściu w spotkaniu swojego kopciuszka (ma swój przydział prac domowych :P) i "wpadł" na nią w bibliotece. I tak rozpoczyna się romans w stylu mam na ciebie chęć, ALE nie za bardzo trawię czym się zajmujesz (no może zbytnio uprościłam, ale coś w tym też jest) plus jak to dwa upraciuszki się zebrały - jeden duży, drugi mały - a który to który to trzeba przeczytać, by się dowiedzieć. Na dokładkę mamy to co najbardziej nie lubię...

książek: 5115
MoniS | 2013-06-17
Przeczytana: 14 czerwca 2013

Cos pieknego :)
Wciagnela mnie od pierwszej strony, czytalam ja zachlannie a jednoczesnie chcialam ja oszczedzac zeby jak najwiecej mi jej zostalo na 'pozniej'. Bardzo przyjemnie jest poczytac o takiej milosci, tym bardziej ze dzieki sposobie napisania mozna sie czuc jak bohaterka :)
Bez watpienia siegne po pozostale ksiazki autorki, bo bardzo spodobal mi sie jej styl. Serce rosnie czlowiekowi przy lekturze bo to milo ze polskich pisarzy stac na cos tak lekkiego a jednoczesnie wywolujacego tyle emocji. Gdyby nie to ze czytajac koncowke ejchalam metrem z pracy i otaczalo mnie duzo ludzi, plakalabym ze wzruszenia :)
Polecam, polecam, polecam :)

zobacz kolejne z 2388 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd