Utracony dar słonej krwi

Tłumaczenie: Michał Alenowicz
Wydawnictwo: Wiatr od Morza
7,86 (74 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
10
8
27
7
17
6
7
5
3
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Lost Salt Gift of Blood
data wydania
ISBN
9788394352332
liczba stron
256
słowa kluczowe
literatura kanadyjska
język
polski
dodała
Ag2S

Subtelna proza znad brzegów chłodnego Atlantyku. Alistair MacLeod, jeden z najwybitniejszych kanadyjskich prozaików XX wieku, z rzadko spotykanym kunsztem, mądrością i ciepłem opisuje życie rybaków i górników z Nowej Szkocji i Nowej Fundlandii. Polscy czytelnicy znajdą w jego prozie to wszystko, za co pokochali powieści jego rodaka Michaela Crummeya: obrazy surowej, olśniewającej przyrody,...

Subtelna proza znad brzegów chłodnego Atlantyku.

Alistair MacLeod, jeden z najwybitniejszych kanadyjskich prozaików XX wieku, z rzadko spotykanym kunsztem, mądrością i ciepłem opisuje życie rybaków i górników z Nowej Szkocji i Nowej Fundlandii. Polscy czytelnicy znajdą w jego prozie to wszystko, za co pokochali powieści jego rodaka Michaela Crummeya: obrazy surowej, olśniewającej przyrody, bohaterów twardych, zawziętych, lecz na swój sposób romantycznych, opis piękna i trudów życia rodzinnego, a także zaskakująco delikatny mikrokosmos odciętych od świata osad rybackich.

Lata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte XX wieku. Wywodzący się z Irlandii i Szkocji mieszkańcy wschodniego wybrzeża Kanady coraz dotkliwiej czują, że ich obyczaje i sposób życia zaczynają rozmijać się z wzorcami i oczekiwaniami „nowoczesności”. Podczas gdy jedni opuszczają domy rodzinne i wyjeżdżają do wielkich miast, zachęceni szansą na edukację czy godziwy zarobek, inni z tym większym uporem trwają przy dawnych tradycjach, starając się chronić związane z nimi wartości i kulturę. Na kartach „Utraconego daru słonej krwi” wraz z plejadą górników i rybaków z krwi i kości odnajdziemy z jednej strony radość, bogactwo oraz swobodę prostego, surowego życia, z drugiej zaś – smutek powoli wdzierający się w serca ludzi zmuszonych do przemierzania ścieżek nowego, bezdusznego świata, w którym „nie ma już świętego Krzysztofa, który mógłby czuwać nad podróżującymi”.

Zafascynowany kulturą przekazów ustnych oraz przebogatym folklorem kanadyjskiego wschodniego wybrzeża, z którego sam pochodzi, MacLeod dokonuje rzeczy niezwykłej. W swojej klasycznej, misternie skonstruowanej prozie uwiecznia rozsiane na brzegach Nowej Szkocji i Nowej Fundlandii wsie i miasteczka z czasów, gdy stanowiły jeszcze świat odrębny, wciąż osadzony w nadziejach i tęsknotach przywiezionych przed wiekami przez europejskich osadników – świat dzisiaj już miniony. Jednocześnie emocje, konflikty i rozterki targające bohaterami MacLeoda są głęboko ludzkie i na tyle uniwersalne, że jego beletrystyka niejednokrotnie nabiera wymiaru poruszającej, ponadczasowej przypowieści.

 

źródło opisu: http://wiatrodmorza.com/beletrystyka/utracony-dar/

źródło okładki: http://wiatrodmorza.com/beletrystyka/utracony-dar/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 536
Lacrimosa | 2018-06-28
Przeczytana: 28 czerwca 2018

Opowiadania zebrane w tomie „Utracony dar słonej krwi” Alistaira MacLeoda potrafią zachwycić. Chociaż każde z nich przedstawia zgoła inną historię, posiadają one wspólne elementy. Mianowicie to samo miejsce akcji, czyli Nową Szkocję i Nową Fundlandię, i co się z tym wiąże wspólnotę ludzi, która zamieszkuje te obszary. Opisywaną społeczność charakteryzuje etos pracy i zasady, które organizuje chęć przetrwania w trudnych warunkach bytowy. Każde opowiadanie mówi o utracie, odejściu, co powoduje, że przesiąknięte są smutkiem, melancholią i nostalgią.
Opowiadania z „Utraconego daru słonej krwi” usytuowane są w latach 60-tych, 70-tych minionego wieku. Ten okres wydaje się być przełomowy dla bohaterów, ponieważ odchodzi, wygasa to co tradycyjne a nadchodzi nowoczesność. Kontrast pomiędzy starym i nowym tworzy napięcie. Dawny znany świat stopniowo zanika a jego miejsce zajmuje nowoczesność, która niesie ze sobą zmianę sposobu życia, świadomości. Takie przemiany budzą w bohaterach różne emocje: niepewność, brak zrozumienia, upór, tęsknotę. Wpływają również na ich ważne decyzje życiowe.
Alistair MacLeod sprawnie posługuje się językiem. Na szczególną uwagę zasługują opisy. Ich przemyślana konstrukcja tworzy niesamowite, barwne i nastrojowe obrazy, które sprawiają wrażenie, jakby czas zatrzymał się w miejscu a dana chwila uchwycona w kadrze wciąż trwała.
Opowiadania Alistaira MacLeoda nastrojowe, refleksyjne, napisane dobrym stylem niewątpliwie są godne polecenia.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kobiety z ulicy Grodzkiej. Emilia

Piąta część sagi, zaczyna się w tym samym miejscu co kończy poprzednia czyli w Paryżu. Matylda wróciła do domu, Weronika została u ciotki, poznaje dzi...

zgłoś błąd zgłoś błąd