Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czarna

Seria: Na F/Aktach
Wydawnictwo: Od deski do deski
7,45 (386 ocen i 82 opinie) Zobacz oceny
10
31
9
51
8
117
7
105
6
55
5
11
4
6
3
5
2
5
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788365157218
liczba stron
260
język
polski

Jeremi jest zamożnym, przystojnym mężczyzną, wspaniały ojciec i świetny przedsiębiorca. Tylko ma jeden problem – potrafi myśleć o Beacie już tylko jako żonie i matce swoich dzieci. Maryśka miała być dla niego namiętną przygodą tylko na chwilę. Sam Jeremi gubi się w swoich uczuciach, nie przypuszczał też, że kochanka może go pokochać miłością aż do granic obłędu. Czarna jest małą miejscowością,...

Jeremi jest zamożnym, przystojnym mężczyzną, wspaniały ojciec i świetny przedsiębiorca. Tylko ma jeden problem – potrafi myśleć o Beacie już tylko jako żonie i matce swoich dzieci. Maryśka miała być dla niego namiętną przygodą tylko na chwilę. Sam Jeremi gubi się w swoich uczuciach, nie przypuszczał też, że kochanka może go pokochać miłością aż do granic obłędu. Czarna jest małą miejscowością, plotki szybko docierają do rodziny Maryśki i rodziny Jeremiego.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Agnes książek: 197

Czarna jest szara

„Czarna” jest chyba pierwszą powieścią Wojciecha Kuczoka wprost określoną jako oparta na faktach. Choć właściwie autor ten zawsze tworzy w pewnym sensie biografie – prawdziwe historie o Człowieku i jego banalnej codzienności. „Czarna” doskonale wpisuje się w ten nurt.

Tytuł oznacza nazwę miejscowości, w której mieszkają główni bohaterowie. Znaczenie i symbolika tego słowa w połączeniu z magnetyczną prostotą czarnej okładki z przecinającymi ją skośnymi białymi pasami, przywołują już na początku mocne i bardzo mieszane skojarzenia – urywki prawdy wychylające z ciemności na światło dzienne albo fikcja, którą serwuje się sąsiadom, maskarada na scenie małomiasteczkowego teatru.

Kuczok pokazuje nam dwie rodziny. Pierwszą tworzą mieszkające razem córka i dumna z jej osiągnięć matka. Opiekująca się rodzicielką kobieta, Maria, jest spełnioną, szanowaną nauczycielką, która poświęciła swoją młodość na opiekę nad chorym ojcem. Druga to szczęśliwe małżeństwo z dziećmi i kochaną babcią. Mąż, Jeremi spełnia się zawodowo i prywatnie – zbudował dom, zapewne posadził drzewo i spłodził – po kilkunastu latach – ukochanego syna. Żona Beata jest perfekcyjną panią domu, gotową na wszelkie poświęcenia dla dobra najbliższych.

Tak opisaliby tych ludzi sąsiedzi, te informacje mają status jawnych. Jednak za zasłoniętymi oknami,
w ciemnościach kryje się brzydka prawda… Matka i córka nienawidzą się. Helena chce wiedzieć wszystko, od stopnia czystości bielizny Marii po datę jej ostatniego stosunku...

„Czarna” jest chyba pierwszą powieścią Wojciecha Kuczoka wprost określoną jako oparta na faktach. Choć właściwie autor ten zawsze tworzy w pewnym sensie biografie – prawdziwe historie o Człowieku i jego banalnej codzienności. „Czarna” doskonale wpisuje się w ten nurt.

Tytuł oznacza nazwę miejscowości, w której mieszkają główni bohaterowie. Znaczenie i symbolika tego słowa w połączeniu z magnetyczną prostotą czarnej okładki z przecinającymi ją skośnymi białymi pasami, przywołują już na początku mocne i bardzo mieszane skojarzenia – urywki prawdy wychylające z ciemności na światło dzienne albo fikcja, którą serwuje się sąsiadom, maskarada na scenie małomiasteczkowego teatru.

Kuczok pokazuje nam dwie rodziny. Pierwszą tworzą mieszkające razem córka i dumna z jej osiągnięć matka. Opiekująca się rodzicielką kobieta, Maria, jest spełnioną, szanowaną nauczycielką, która poświęciła swoją młodość na opiekę nad chorym ojcem. Druga to szczęśliwe małżeństwo z dziećmi i kochaną babcią. Mąż, Jeremi spełnia się zawodowo i prywatnie – zbudował dom, zapewne posadził drzewo i spłodził – po kilkunastu latach – ukochanego syna. Żona Beata jest perfekcyjną panią domu, gotową na wszelkie poświęcenia dla dobra najbliższych.

Tak opisaliby tych ludzi sąsiedzi, te informacje mają status jawnych. Jednak za zasłoniętymi oknami,
w ciemnościach kryje się brzydka prawda… Matka i córka nienawidzą się. Helena chce wiedzieć wszystko, od stopnia czystości bielizny Marii po datę jej ostatniego stosunku seksualnego. Córka próbuje uciekać, milcząco się buntować, a w sercu nosi wielką ranę i tony pretensji. Tymczasem dom Jeremiego i Beaty to tak naprawdę tylko ściany. Ona jest jedynie alma mater dla dzieci, a jego słowa powodują, że „ból zieje spomiędzy żeber”. On zdradza, a potrafi kochać wyłącznie syna. Głowy obu tych rodzin na pokaz, Maria i Jeremi „zgadzają się” na odskocznię od szarej codzienności i rozpoczynają romans, a właściwie zwierzęcą, brudną namiętność. Efekty tej relacji staja się przepaścią bez dna przyciągającą wszystkich wokół.

Bohaterowie „Czarnej” to portrety ludzi ubrudzonych codziennością. Po raz kolejny Kuczok sprawił, że choćby Jeremi reprezentuje „szarego” Jana (wszyscy wiemy, że od wielkiego dzwonu chodzi do kościoła, ale o rodzinę dba). Tym zaś, co najbardziej przyciąga do analizy czarnackich biografii to genialne przemyślenia wynikające z filozofowania nad brudem i banałem.

Prosty, dosadny, ale wciąż literacki język i styl Kuczoka wydają mi się najbardziej trafne do wyrażania „brzydkiej prawdy” o Człowieku. Elementy te są tak samo dobre i mocne jak przy pierwszym spotkaniu z twórczością pisarza. Wyłanianie z ciemności albo spod eleganckich masek demonów bohaterów nadal wstrząsa, hipnotyzuje i wzrusza, jednocześnie zmuszając do przyjrzenia się sobie.

Świetnie oddana presja małomiasteczkowego myślenia, zaglądanie w dusze Beaty, Marii, naturalizm miejscami ocierający się o elegancję Zolli, budowanie napięcia jak z thrillera psychologicznego
i zamknięcie całości w formie odcinka jednego z popularnych programów spod znaku „kto zabił”, sprawiają, że „Czarna” wraca i pochłania, inaczej niż „Gnój”, ale wciąż z tą samą siłą.

Anna Cybulska

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (964)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 582
Buka | 2017-07-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 lipca 2017

W wiele lat po przeczytaniu „Gnoju”, który bardzo mi się wtedy spodobał i zmienił moje relacje z literaturą polską, postanowiłem ponownie zmierzyć się z książką Kuczoka. „Czarna” została wydana w głośnej serii „Na F/Aktach”, w ramach której historie opowiadali już między innymi Łukasz Orbitowski, Janusz Leon Wiśniewski, Sylwia Chutnik czy Jacek Ostrowski.
Wojciech Kuczok w swoim najnowszym dziele opowiada nam wydarzenia, o jakich dość często słyszeć możemy w telewizji. Upraszczając opis – mąż zdradza żonę, o czym ona wreszcie się dowiaduje, zostawia go, a w efekcie…tego raczej zdradzać tu nie będę. Tak więc mamy klasyczną sytuację, jakich miliony nasz świat już widział, widzi, i pewnie widzieć będzie w przyszłości, bo też taka nasza ludzka natura, choć z drugiej strony głęboko wierzę, że to nie tyle natura co zwykły egoizm, z którym część wygrać nie potrafi, a może nawet nie chce. Tak jak wiele podobnych zdarzeń widzimy każdego dnia na ekranach telewizorów, bądź przez szyby...

książek: 2150
ZaaQazany | 2017-07-26
Na półkach: ZaaQ'17
Przeczytana: 26 lipca 2017

CZaRNa, obok Białej, rzeczywistość.

Autor beznamiętnie opisuje życie przypatrując mu się jak entomolog mrowisku... W sposobie narracji nie odczujemy burzliwych emocji. Nasza pamięć porówna czytany tekst do powściągliwego stenogramu, opisującego pojedyncze sceny.
Tylko czy w CZaRNeJ brakuje emocji? Nie, jest ich aż w nadmiarze i to tych o tytułowej barwie. Książka jest nietypowa. Pozwala mi się poczuć jak aktor, który gra daną scenę przy braku reżysera. Wczuwam się w rolę, ja nadaję treści barwy emocjonalnej. Mogę się łudzić, że wykazuję nadzwyczajną empatię i perfekcyjnie odczytuję emocje postaci, mogę też samobiczować się za przeniesienie własnych CZaRNyCH myśli na czystą kartę, którą stworzył autor.
W pierwszym odruchu odbierałem książkę jako depresyjną. Ale! Dla depresji charakterystyczne jest czucie się szarym, świat traci wszelki barwy. Z ciekawości sięgnąłem po informacje na temat kolorów i co znalazłem?
"CZARNY – pewność siebie, tajemniczość. Kolor czarny wbrew negatywnym...

książek: 1145
eduko7 | 2017-08-05
Na półkach: 52 książki 2017
Przeczytana: 09 lipca 2017

Czarna jest rzeczywiście mroczna, jak bohaterowie tej powieści. Niedojrzali faceci, z rozdętym ego, kobiety krążące wokół nich jak ćmy. Pozwalające traktować się przedmiotowo, dzieci nieszczęśliwe, uwikłane w rozgrywki między dorosłymi, pozbawione szacunku dla starszych, zimno kalkujące, uciekające się do szantażu. I ta obłuda: żyj jak chcesz, byleby ludzie o tym nie wiedzieli.

książek: 458
talia44 | 2017-08-10
Na półkach: Literatura faktu

"Czarna" została wydana w cyklu Na F/Aktach,w serii,w której pisarze poruszają prawdziwe kryminalne tematy.
W Czarnej Białostockiej w 2001 roku miała miejsce okrutna zbrodnia o której było bardzo głośno we wszystkich mediach.Nauczycielka miejscowej szkoły zabiła nożem jedenastoletniego ucznia,syna swojego kochanka.
Czarna to małe,hermetycznie zamknięte miasteczko,w którym nic się nie da ukryć przed wścibskimi sąsiadami,którzy lubią żyć cudzym życiem.Tutaj nawiązuje się romans pomiędzy miejscową nauczycielką i żonatym przedsiębiorcą,ojcem trojga dzieci.Romans ten jest z góry skazany na porażkę,ponieważ burzy moralny porządek i skazuje Marię na ostracyzm społeczny,który w końcu doprowadzi do tragedii.
Wspaniała książka i po mistrzowsku napisana.
Bardzo polecam

książek: 4264
Książkowo_czyta | 2017-08-10
Na półkach: 2017
Przeczytana: 04 lipca 2017

Powieść „Czarna” autorstwa Wojciecha Kuczoka jest siódmą odsłoną serii na faktach ukazującej się pod szyldem Wydawnictwa Od deski do deski.

W niniejszej książce autor fabularyzuje historię, która miała miejsce w roku 2001 w niewielkiej miejscowości Czarna na Podlasiu, gdzie uczeń miejscowej szkoły został zamordowany przez swoją nauczycielkę, de facto kochankę własnego ojca…

Wojciech Kuczok znany jest z dużej plastyczności języka, jakim posługuje się w swojej twórczości, więc w „Czarnej” także go nie zabrakło.

Na przykładzie zawikłanych relacji trojga głównych bohaterów: Jeremiego, jego żony - Beaty i kochanki Marii, a także jej matki autor bezlitośnie obnaża realia życia w małomiasteczkowej społeczności, gdzie plotka rozprzestrzenia się i nabiera coraz większego rozmachu oraz kolorytu, podawana sobie z ust do ust przez kolejnych członków lokalnej społeczności, niemalże z prędkością światła, a skumulowana przetacza się niczym tsunami przez życie tych, którzy padli jej ofiarą...

książek: 345
Jeżynka | 2017-10-03
Na półkach: 2017
Przeczytana: 03 października 2017

Jako dziecko podkradałam tacie miesięcznik "Detektyw" i zaczytywałam się w opisach krwawych morderstw i zuchwałych kradzieży. Uwielbiałam oglądać też program 997 jednak tutaj rodzice byli bardziej uważni i rzadko udało mi się pozostać przed telewizorem w czasie emisji.

Obecnie na jednym z kanałów tematycznych o profilu kryminalnym Michał Fajbusiewicz, legendarny prowadzący 997, przypomina najgłośniejsze, najbardziej dramatyczne sprawy sprzed lat.
Dosłownie kilkanaście tygodni temu natknęłam się na odcinek który mówi o wydarzeniach które opisuje książka "Czarna" Wojciecha Kuczoka.
Małe miasteczko, namiętny romans bogatego lokalnego przedsiębiorcy i tragiczny finał tej historii który wstrząsnął nie tylko lokalną społecznością ale całą Polską. To była bardzo głośna sprawa i nie dziwię się że postanowiono opisać ją w serii "Na F/aktach".
Zadania tego podjął się Wojciech Kuczok i moim zdaniem wywiązał się z niego bardzo dobrze.

Ponieważ znałam przedstawioną historię w trakcie...

książek: 1217
lexis | 2017-05-21
Na półkach: E-booki
Przeczytana: 17 maja 2017

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Czarna" Wojciecha Kuczoka to kolejna w niezłej serii, doskonała, mocna powieść, oparta na faktach. Powieść, bo już na początku mamy wyraźnie zaznaczone, że przemyślenia i wypowiedzi bohaterów są wyłącznie fikcją.

Kanwą, na której osadzono fabułę stały się zdarzenia, które miały miejsce w 2001 roku na Podlasiu w niewielkiej miejscowości o tytułowej nazwie.

Ale tak naprawdę nie o fakty tu chodzi, choć od początku spodziewamy się, że stanie się coś strasznego. Nie ma tu w zasadzie, z wyjątkiem sceny finałowej, brutalnych opisów. Nie ma wartkiej akcji ani analiz sądowych akt. Jest za to doskonałe studium psychologiczne relacji międzyludzkich, kiełkującej i wzrastającej obsesji i narodzin, zdawałoby się niezrozumiałej, zbrodni.

Ponura jest opowieść Kuczoka, czarna, jak jej tytuł. Mroczni są bohaterowie, brak tu kogoś, kto budziłby choć cień sympatii. Duszna jest klaustrofobiczna atmosfera małego miasteczka. Uzmysłowiłam sobie, że w czasie lektury wyobraźnia podsuwała mi jedynie...

książek: 589
ania | 2017-06-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 czerwca 2017

Długo nie mogłam się doczekaż na Czarną, głównie z powodu autora, bo Wojciecha Kuczoka kupuję w ciemno.
Bardzo się starałam nie psuć sobie zabawy i nie dowiedzieć się za wcześnie jakiej sprawy dotyczy Czarna.
Niestety przelatując opinie na LC dowiedziałam się wszystkiego...
A tak przy okazji fajnie by było, jakbyśmy w rubryce "opinia" naprawde zamieszczali nasze opinie.
O fabule książki i życiorysie autora można przeczytać piętro wyżej na tej samej stronie, więc po co w kółko dublowac.
Chciałabym się tylko dowiedzieć co o danej książce myślą ci, którzy już ją przeczytali, a ciągle muszę przebijać się przez niepotrzebne opisy.
To się powywnętrzałam :-/
A książka była świetna, genialnie napisana, klimat Czarnej oddany tak wiarygodnie, jakby było się w centrum tego małego światka, tych wydarzeń z początku błahych, gdzie w związku z kumulacją emocji głównych bohaterów i całęj społeczności, doszło w końcu eksplozji.
Bo pan Kuczok jest mistrzem słowa i każde stworzone przez niego...

książek: 121
KrystynaL | 2017-07-02
Na półkach: Przeczytane

Tragiczne wydarzenie z zycia wziete jako kanwa powiesci. To historia samotnej kobiety, ktora dopadla niedojrzala, naiwna i szalona milosc do wlasciciela tartaku - prostaka, chama i buca.
'Czarna' to zasmucajacy obraz relacji mesko-damskich oraz malomiasteczkowej spolecznosci z krolujacymi plotka, nienawiscia i wykluczeniem.
Kuczokowi nie udalo sie z tego tematu wydusic czegos odkrywczego. To medialna papka, ktora jestesmy bombardowani prawie codziennie.
Przypominajaca rozdety reportaz ksiazka jest nieoryginalna i nuzaca.
Warsztat jezykowy autora swietny, ale tym razem dobry pisarz sprokurowal kiepska rzecz.
Niewarto.

książek: 671
Rudaczyta | 2017-05-07
Na półkach: Posiadam

Espresso. Ta książka to mocne, czarne espresso najlepszego gatunku. Mocne do ostatniej kropli. Bez odrobiny słodyczy.

W Czarnej absolutnie wszytko jest czarne – miejscowość przesiąknięta hipokryzją, zakłamani mieszkańcy tworzący jednolitą masę zwaną kołtunerią oraz czerń – mrok jaki spowija zasady moralne głównych bohaterów. Bo próżno szukać pozytywnych postaci w Czarnej. Ani Jeremi, ani Maria, ani Beata, ani żadna inna postać nie wzbudzają sympatii. Każda z nich, bezpośrednio lub w sposób pośredni, przyczyniła się do tragicznego zakończenia.

Charakterystyka, wypowiedzi oraz kreacja psychologiczna poszczególnych postaci to wizja Wojciecha Kuczoka (i tylko te fikcyjne postaci, nie prawdziwe!, są przedmiotem mojej oceny w niniejszej recenzji). Należy pamiętać bowiem, że zarys fabuły został oparty na wydarzeniach, które miały miejsce w rzeczywistości. W kwietniu 2001 roku w niewielkiej miejscowości Czarna Białostocka położonej w województwie podlaskim doszło do tragedii. Na kanwie...

zobacz kolejne z 954 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd