Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Mag

Tłumaczenie: Ewa Fiszer
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
7,38 (1476 ocen i 153 opinie) Zobacz oceny
10
166
9
296
8
272
7
364
6
163
5
113
4
32
3
43
2
14
1
13
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Magus
data wydania
ISBN
9788375060003
liczba stron
670
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Inne wydania

Młody mężczyzna wplątany w śmiertelną psychologiczno-erotyczną grę... Powieść o fabule obfitującej w niezwykłe zwroty akcji i zaskakujące rozwiązania, należy do arcydzieł literatury współczesnej. Bohater książki, młody Anglik Nicholas Urfe, przyjmuje stanowisko nauczyciela na pewnej greckiej wyspie, gdzie zaprzyjaźnia się z właścicielem najwspanialszej posiadłości. Przyjaźń z milionerem...

Młody mężczyzna wplątany w śmiertelną psychologiczno-erotyczną grę...
Powieść o fabule obfitującej w niezwykłe zwroty akcji i zaskakujące rozwiązania, należy do arcydzieł literatury współczesnej. Bohater książki, młody Anglik Nicholas Urfe, przyjmuje stanowisko nauczyciela na pewnej greckiej wyspie, gdzie zaprzyjaźnia się z właścicielem najwspanialszej posiadłości. Przyjaźń z milionerem wprowadzi młodzieńca w świat prawdziwego koszmaru. Z każdym dniem rzeczywistość i fantazje coraz bardziej się mieszają, a Urfe staje się nieświadomym aktorem prywatnego teatru bogacza - styka się ze śmiercią, seksem i straszliwą przemocą. Powoli, desperacko zaczyna walczyć o zachowanie zdrowia psychicznego i... życia. Akcji, stanowiącej prawdziwy labirynt zdarzeń, towarzyszą kulturowe szarady i zagadki, a sama powieść prowokuje do zastanowienia się nad iluzorycznością otaczającego nas świata i funkcjonujących w nim zasad moralnych.

 

źródło okładki: http://www.sklep.zysk.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4560)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5817
Kalissa | 2014-11-25
Przeczytana: listopad 2014

„Nie ma prawdy poza czarami”

Gra Nicholasa i Conchisa bez reszty mnie pochłonęła i oczarowała niezwykłością. Zwłaszcza atmosfera maskarady i mistyfikacji była urzekająca – bo nie wiedziałam, które słowa, czyny lub uczucia są prawdziwe. Zachwycały mnie motywy mitologii greckiej i jej interpretacje, świat cieni, erotyki, filozofii, teatru.

Powieść ta:
1. jest hymnem na cześć wolności i odwiecznego, przypisanego ludziom, prawa wyboru – pojmowanym tak szeroko, jak tylko człowiek zdoła zrozumieć. Definicja wolności to arcydzieło: „że można wszystko zrozumieć, że można wszystko zrobić, z wyjątkiem tego, czego zrobić nie wolno.”
2.jest opowieścią o brutalnej wojnie prawdy z fałszem w człowieku -„Ponieważ jedyną rzeczą, która nie powinna zaistnieć między dwojgiem ludzi związanych miłością jest kłamstwo”.
3. jest wielką powieścią o miłości, bo „Miłość to przebieg doświadczenia. Do kresu wyobrażeń.”
4. jest filozoficznym rozważaniem o istocie przypadku, fikcji, bogach, o ateizmie.
5....

książek: 1660
Ola | 2016-05-09
Przeczytana: 08 maja 2016

John Fowles. Geniusz czy wariat? Wariat. Nie, geniusz. Jednak wariat. Jedno z drugim się nie wyklucza. Zdecydowanie geniusz. Może na regale z książkami jedną półkę przeznaczę na autorów wybitnych i Fowles zajmie tam stałe miejsce. Mag wdarł się brutalnie w moją głowę i w moje serce. Perfekcyjnie. Co jest prawdą? Prawda. Złudzenie. Manipulacja. Miłość. Nie, miłości nie ma. Iluzja. Pożądanie. Jestestwo. Kim jestem i kim są inni. Są inni. Nie ma. Są. Wszystko zależy od punktu widzenia. A my dajemy się wodzić za nos. Pozwalamy kierować sobą jak marionetkami. Tracimy siebie i odnajdujemy. Moralność jest dwuznaczna. Nie ma moralności. Jesteśmy malutcy. I wielcy. O tym jest Mag. Genialny.

książek: 1139
Leeloo_Dallas | 2016-09-19
Przeczytana: 19 września 2016

Bohater powieści, niczym królik doświadczalny poddany został eksperymentowi psychologicznemu. Wikłany był w coraz to nowe wydarzenia i intrygi. I choć był na tyle bystry by dociec, że bierze udział w jakiejś grze to wikłał się w nią coraz bardziej. Eksperyment się zakończył i poddano bohatera wnikliwej i upokarzającej wiwisekcji:
egoista, nastawiony na gromadzenie dóbr i konsumpcję, niedostosowany społecznie, zaślepiony własnym rozumem, rozczulony własnym losem. Umotywowany wyłącznie w sferze libido. Gardzący sferą czucia, istnienia, współistnienia. Czy zrozumiał, co się wydarzyło? Zrozumie już niedługo.
Bohaterem mógłby być każdy z nas, obywatel współczesnej Europy. I nie ma się na co oburzać. Wszak każdy z nas jest wart trochę mniej, niż o sobie myśli, parafrazując trochę słowa Conchisa, reżysera całego spektaklu, lekarza psychiatry, szarlatana. Maga?
Książka jest ogromna, opasła, ciężka, gruba i wprost proporcjonalnie do swoich gabarytów wywarła na mnie ogromne wrażenie. Akcja...

książek: 4575
Aga CM | 2015-05-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 maja 2015

Ten dość śmiały utwór literacki, bogaty w erotyzm i napięcie, jest jednym z najbardziej znanych powieści Johna Fowlesa (zaraz po "Kolekcjonerze") i znacznie przyczynił się do jego międzynarodowego rozgłosu. Czytałam go już kiedyś. Mam nawet jedno z wcześniejszych wydań z ulubionej przeze mnie serii KIK wydawnictwa PIW. Wiele lat temu "Mag" ukazał się także w serii Salamander z dość ciekawą okładką. Postanowiłam wspomnieć teraz o tej pozycji, ponieważ niedawno znów wydano tę powieść. I to się chwali. Oby więcej pojawiało się takich pozycji. Zatem o czym jest ta książka? Główną postacią "Maga" jest Nicholas Urfe, młody Anglik, który przyjmuje stanowisko nauczyciela na greckiej wyspie, gdzie zaprzyjaźnia się z lokalnym milionerem. Ich relacja szybko przeradza się w śmiertelną grę, w której rzeczywistość i fantazja są celowo manipulowane, a Nicolas musi walczyć nie tylko o swoje zdrowie psychiczne, ale także i o życie.

Autor "wrzucił" mnie do wnętrza szalonego umysłu Nicholasa,...

książek: 2457

"Nowa grecka tragedia"

Nie ma w literaturze drugiej takiej powieści, jak „Mag”. Z trudem przychodzi mi sklecenie kilku zdań chociażby ocierających się o istotę dzieła życia Fowlesa. No cóż… Hmmm… „Maga” czytałam już jakiś czas temu, więc moje emocje już się zdezaktualizowały, jednak nie ulega wątpliwości, że mamy do czynienia z prozą najwyższej klasy. Już sam proces zrodzenia się w wyobraźni autora pomysłu na tę egzotyczno-erotyczno-metafizyczno-psychologiczno-sensacyjną historię zasługuje na uznanie. Niebezpieczna zabawa w Boga-Demiurga oraz psychologiczna rozgrywka na poziomie id, ego i superego reżysera (Conchis) i aktora (Urfe) odkrywają w rezultacie gorzką prawdę o człowieku rządzonym niezrozumiałymi, danymi odgórnie popędami, z którymi walka nierzadko jest skazana na porażkę. Siłą napędową całej tej niepojętej historii jest przede wszystkim libido, miotające głównym bohaterem niczym szmacianą lalką w rękach demonicznego milionera. Nad psychologizmem powieści można się...

książek: 1550
Krzysztof Baliński | 2011-08-03
Na półkach: Przeczytane, Kcnk
Przeczytana: 03 sierpnia 2011

"Mag" czytając książkę długo zastanawiałem się o czym mówi ta książka?
O życiu. Życie jest jak groteska. Być może bogowie wszelkich wyznań, zabawiają się nami, tak jak to robi milioner Conchis ze swoją trupą teatralną. Conchis tworzy metateatr, gdzie nie ma aktorów i widzów, wszyscy uczestnicy są jednocześnie jednymi i drugimi, a ubaw ma tylko Reżyser. Ten tworzy, divide et impera, czyli dzieli i rządzi, dysponuje również życiem aktorów. Ta gra w metateatrze w przeciwieństwie do teatru nigdy się nie kończy, a nawet nigdy sie nie zaczyna. Emocje, uczucia uczestników Kreatora sztuki nie interesują. Aktorzy mają mu być bezwględnie posłuszni i grzecznie nakładać maski i odgrywać swoje role, takie jakie Twórcę interesują. Aktorzy zmieniają się cały czas, przemijają, pojawiają się nowi. Tylko gra jest ta sama w której kłamstwo jest metodą mówienia prawdy.

Wolność?

W koncepcji Fowlesa człowiek jest wolny dopóki trzyma w garści karabin kata, i decyduje czy zabić jedną osobę, czy nie...

książek: 1046
Ola | 2012-02-13
Na półkach: Przeczytane

"Każdy człowiek wart jest trochę więcej, niż sądzą o nim inni, a zarazem - trochę mniej, niż myśli o sobie sam."

Lubię sobie wyobrażać, jak wyglądałoby moje spotkanie z pisarzem, którego książkę akurat czytam. Taka rozmowa przy kawie - bo dla mnie każda książka, to w jakiś nietypowy sposób rodzaj rozmowy...Wyobrażam sobie pisarza i przenoszę na niego cechy powieści. Pat Conroy w mojej wyobraźni, to pełen ciepła, uroczy pan, z lirycznym i pełnym finezji humorem...John Irving ze skłonnością do megalomanii, patrzący na życie przez pryzmat tragedii (ta przytłaczająca, a zarazem fascynująca mieszanka gorzkiego i czarnego humoru!)...Orhan Pamuk z tym tureckim smutkiem...Stephen King - to geniusz, ale brrr...z tymi jego makabrycznymi wizjami (czy człowiek z taką fantazją jest duszą towarzystwa czy raczej odludkiem?)...A teraz najważniesze pytanie dnia: czy chciałabym spotkać kiedyś (oczywiście hipotetycznie) Johna Fowles'a i narazić się na jego spojrzenie? Spotkać zimne oczy Maurice'a...

książek: 2469
anitus | 2015-11-30
Przeczytana: 30 listopada 2015

Uff...przeczytałam, a raczej wysłuchałam. Cieszę się, że czytał ktoś inny, bo pewnie mając taką cegłę w ręku, pewnie bym się poddała. A szkoda byłoby, bo książka warta jest poznania. To lektura na najwyższym poziomie.

książek: 1765

"Mag" to proza najwyższej klasy. Taka, przed którą można śmiało schylić głowę w wyrazie podziwu. Przynajmniej jam gotowa to uczynić....bez wahania....:-) Autora uwielbiam za nieprzeciętny umysł psychologa, patrzącego dalej i znacznie przenikliwej niż większość. Fowles ma szczególny dar docierania do samego jądra ludzkiej duszy i potrząsania nim w taki sposób, że zaczyna się myśleć całym sobą. "Mag" to piekielnie inteligentnie skonstruowana opowieść stanowiąca megalabirynt ludzkiego życia: uczuć, pragnień, zasad jakimi się kierujemy, konkretnych sytuacji, decyzji i ich następstw. Fowles pokazuje jak złożone i nieoczywiste są rzeczy i pojęcia, które wydają się nam być, czasami wręcz banalnie proste, oczywiste. Labirynt stworzony przez Fowlesa może doprowadzać do szaleństwa, ponieważ wywraca do góry nogami sens zasad, którymi zwykliśmy się kierować w życiu. Nie tylko Nicholas Urfe starał się znaleźć właściwe wyjście z labiryntu próbując odróżnić rzeczywistość od fikcji. Towarzyszyłam...

książek: 1240
joaśka | 2014-06-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 czerwca 2014

Dobrze się zaczęło, źle się skończyło. Pierwsze 100 stron przeczytałam z ogromnym zainteresowaniem i oczekiwaniem na rozwijającą się akcję.
Początek wydał mi się bardzo obiecujący: młody zblazowany człowiek przybywa na wyspę, gdzie staje się obiektem manipulacyjnej gry ze strony starszego człowieka. Co może być lepszego? - zapytałam się samej siebie z uśmiechem.
Niestety, ale zaczęły się pojawiać pierwsze sygnały ostrzegawcze w postaci zerkania ile stron zostało do końca i westchnięć, że chyba Fowles nie miał co robić ;)
Nowe zasadzki szykowane na głównego bohatera (nawiasem mówiąc był to wredny typek) coraz mniej zaczęły mnie interesować a coraz częściej nużyć. Nie znajduję w książce niczego przewrotowego i niczego, co mogloby mną wstrząsnąć.
Winę za taką ocenę ponosi też Sandor Marai, którego "Żaru" zaczęłam słuchać w trakcie, ale o tym już w następnej recenzji ;)

zobacz kolejne z 4550 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Literacki Horoskop LC

Nie mogliśmy sobie wymarzyć lepszego układu gwiazd na debiutancki horoskop niż ten – cały świat, również ten literacki, opromienia dobroczynne Słońce. Witajcie! Zachęcamy do czytania naszych wróżb na ten tydzień i charakterystyki zodiakalnego Lwa, który w tych dniach ma urodziny. Jakim Lew jest pisarzem, a jakim czytelnikiem? Książki prawdę powiedzą.


więcej
Ile ze „100 książek, które trzeba przeczytać” już znasz?

Empik ogłosił właśnie listę „100 książek, które trzeba przeczytać”. Na razie znajdują się na niej tytuły rekomendowane przez dziennikarzy i pisarzy. Ale do współtworzenia listy zostali zaproszeni też czytelnicy – internauci mogą zgłaszać swoje typy do 29 lipca. Efektem akcji będą dwa książkowe zestawienia.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd