Dołącz do nas! To proste.
» Własna biblioteczka
» System rekomendacji
» Zobacz, co czytają znajomi
» 100 tys. zarejestrowanych użytkowników
» 139 tys. książek
» Ponad 229 tys. recenzji
Stwórz własną internetową biblioteczkę,
pokaż co czytasz i dowiedz się,
co czytają Twoi znajomi.
Kliknij tutaj i dołącz do nas!

Romeo i Julia

Autor:

więcej informacji
tłumaczenie: Maciej Słomczyński
tytuł oryginału: Romeo and Juliet
wydawnictwo: Zielona Sowa
data wydania: 1997 (data przybliżona)
ISBN: 9788374356640
liczba stron: 131
słowa kluczowe: Julia, Romeo, Werona, scena balkonowa
język: polski
typ: papier
6.22 (6856 ocen i 360 opinii)
 
Kup książkę
Cena od 4,99 zł

Sztuka przedstawia konflikt dwóch zwaśnionych rodzin, których członkowie zakochują się w sobie. Nieszczęśliwie zakochany w dziewczynie imieniem Rozalina, Romeo Montecchi dowiaduje się o balu w domu ro... Sztuka przedstawia konflikt dwóch zwaśnionych rodzin, których członkowie zakochują się w sobie. Nieszczęśliwie zakochany w dziewczynie imieniem Rozalina, Romeo Montecchi dowiaduje się o balu w domu rodziny Capulettich, gdzie ma pojawić się jego wybranka. Udaje się tam wraz z grupą przyjaciół i poznaje Julię - wkrótce dochodzi do pierwszych pocałunków tych dwojga. Pod osłoną nocy Romeo udaje się pod balkon Julii i wyznaje jej miłość; ta jednak - ze względu na mrok - nie wie kto czeka pod balkonem. Odpowiada więc, że jedyną osobą, którą kocha jest członek zwaśnionego rodu, Romeo Montecchi. Słysząc to młodzieniec postanawia ujawnić swoją tożsamość. Następnego dnia nastolatkowie (Julia ma niespełna 14 lat, a Romeo 16) biorą ślub w celi ojca Laurentego. Wkrótce w Weronie dochodzi do konfliktu pomiędzy przyjaciółmi młodzieńców. Pojedynek pomiędzy Tybaltem (krewnym Capulettich) a Merkucjem (przyjacielem Romea) kończy się śmiercią tego ostatniego. Kiedy dowiaduje się o tym sam Romeo, dochodzi do kolejnego pojedynku, tym razem pomiędzy tytułowym bohaterem a samym Tybaltem, w którym Tybalt ginie. Karą za śmierć Tybalta ma być wygnanie Romea. Pani Capuletti informuje Julię, że ta wyjdzie za mąż za Parysa. Nie chcąc popełnić bigamii, Julia wypija otrzymaną od ojca Laurentego miksturę, która wprawia ją w stan podobny do śmierci. Laurenty chce poinformować o całej sytuacji Romea, jednakże wieści te nie docierają do niego. Na cmentarzu, po zobaczeniu Julii spoczywającej w trumnie, zrozpaczony Romeo podejmuje decyzje o samobójstwie. Dochodzi do przebudzenia Julii, która - widząc śmierć Romea - postanawia przebić swoją pierś sztyletem i również umiera. Ojciec Laurenty tłumaczy przybyłym na miejsce członkom rodzin całe zajście, co prowadzi do pojednania pomiędzy rodami Montecchich i Capulettich. pokaż więcej.



Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Moja ocena:
loading
Opinie znajomych
Sprawdź czy twoi znajomi napisali opinie lub dodali książkę do biblioteczki. Zaloguj się
Dyskusje o książce
 (3)

Opinie czytelników
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 12 czerwca, 2010

Dopiero teraz (aż wstyd się przyznawać) , przeczytałam " Romea i Julię". Oczywiście, wiedziałam jak wszystko się zacznie i skończy i przyznam, że to trochę odebrało mi przyjemność czytania, jednak i tak przeżywałam samobójstwo pary i łudziłam się nawet, że to tak się nie skończy. Wspaniała książka.


Na półkach: Przeczytane

Nigdy nie zrozumiem zachwytu rzeszy ludzi i polonistów ta sztuką. Bezsensowna miłość, jeszcze bardziej bezsensowne zakończenie. Romeo i Julia to coś dla prawdziwych romantyków, tym, którzy nie latają codziennie pod chmurami raczej się nie spodoba.


Na półkach: Przeczytane

wszyscy chwalą tę książkę, bo to klasyk, taka romantyczna, smutna ... i takie tam. Mi się ona nie podobała. Była nudna, pisana niezrozumiałym językiem i wierszem. Niby to klasyk, ale mogłoby być coś ciekawszego. :)


Na półkach: Przeczytane, Posiadam :)
Przeczytana: 24 marca, 2010

W dwa wieczory połknęłam książkę. Wiem, wiem, niby nie ma się czym chwalić, ale było to w czasach, gdy niechętnie czytałam a już zwłaszcza dramaty. Historia jest naprawdę piękna i polecam tę pozycję każdemu: zakochanemu, kochającemu, kochanemu, poszukującemu miłości a nawet samotnemu, bo daje nadzieję :).


Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2008 rok

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Przereklamowane, nudne, wyidealizowane. Plus za tragiczne zakończenie.


Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 grudnia, 2010

Nigdy wcześniej czegoś podobnego nie czytałam. Dramat z humorem. Wybuchowa mieszanka. Moim zdaniem tylko geniusz mógł napisać coś takiego. czad.


Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień, 2010

Jak dla mnie powieść przereklamowana.


Na półkach: Przeczytane

W tym roku robiliśmy ekranizację do szkoły, dużo śmiechu, zamieszania i dziwnych interpretacji każdej sceny. Kręcone 5 dni przed pokazem :-)


Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Dramaty
Przeczytana: 1998 rok

Mnie sie podobało.Do języka Szekspira trzeba przywyknąć,aby w pełni rozkoszować się tym,co ma nam do przekazania.
Wzruszające,ckliwe - to prawda.Jednak ja zwróciłam największą uwagę na charaktery głównych postaci,a zwłaszcza Julii,która ujęła mnie swoją dojrzałością,nieustępliwością i bezkompromisowością w dążeniu do szczęścia.Zważywszy na to,ile miała lat.Na naszych oczach niemalże zmienia się z przestraszonego,bezwolnego dziewczątka w silną,pełną niezwykłej odwagi zakochaną kobietę.Strasznie podoba mi się ten motyw przemiany.


Na półkach: Przeczytane

Pisana językiem szekspirowskiej, nie językiem niezrozumiałym. Aczkolwiek, większość uważa go za język niezrozumiały, jednak tak pisana jest każda sztuka Shakespeare'a, nie tylko "Romeo i Julia".
Co do tragedii, była pierwszym dziełem po które sięgnęłam i tak oto zaczęła się moja nowa miłość. Można powiedzieć, że nudne, bo oklepane, jednak piękne w swej oklepanej istocie.


Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2011
Przeczytana: 18 kwietnia, 2011

Arcydzieło! Smutna historia miłości, która przez fatalne nieporozumienie nie przetrwała, mimo to pamięć o nich pozostała.

Nie bez powody Szekspir jest mistrzem dramatu. Dzieło jest tak idealne, aż ciężko uwierzyć, że napisała je jedna osoba, pozornie niczym się od nas nie różniąca. Może jednak to tylko pseudonim, pod którym kryje się grupa ludzi, uzupełaniająca się wzajewmnie. Jednak jaka jest prawda? Nie wiemy. Na razie cieszmy się jego pięknymi dziełami, jakie pozostawił nam i naszej kulturze w spadku.


Przeczytana: 1996 rok

Mistrzowska tragedia Williama Szekspira... Tym razem motywem przewodnim jest miłość dwojga młodych ludzi... Nie jest to jednak miłość łatwa, gdyż zakochani należą do dwóch zwaśnionych rodów Kapuletich i Montekich...

Finał tak dramatycznej akcji nie może być szczęśliwy, jednak wypływa z niej jeden bardzo ważny morał... Dla prawdziwej miłości nie ma tak naprawdę żadnych przeszkód, czy to ludzkich, czy losowych...


Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

tak, tak, wiem, WSPANIAŁE DZIEŁO. Mnie się tam nie podoba. Może to nie ten gatunek, ale jestem jednak wielbicielką happyendów i naprawdę nie polubiłam tej książki. Jasne, fajnie że wreszcie coś się stało, a nie ciągle przesłodzone sytuacje, ale jednak, gdyby nie to, że musiałam przeczytać ze względu na to, że to była moja lektura.. Nie zabrałabym się za tę książkę. I do niej nie wrócę, o nie.


Na półkach: Przeczytane

Mimo, że pisana wierszem to jednak historia ta jest bardzo oryginalna. Zmusza do refleksji i daje dobrą lekcję.


Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 września, 2011

Wielkie dzieło , wielki mistrz - klasyka gdyż wzbudza zachwyt od dawna.
Słynne cytaty , legendarna sztuka.
Dramatycznie - romantyczne dzieło oraz lektura obowiązkowa .

Tajemniczy klimat , momenty grozy wszystko powinno razem się zazębiać, ale czy faktycznie jest czym się zachwycać ? Ledwie 100 stron czy starcza aby zachwycić czytelnika ? Jak dla mnie elementy śmierci , walki itp. zbyt mało efektowne i trochę nudnawe , piękne i bardzo poetyckie dialogi pomiędzy Julią i Romeem. koniec , przy którym nie odczuwa się przytłaczającej atmosfery pomimo dramatycznego
zakończenia...

By zrozumieć dlaczego ,,Romeo i Julia " jest tak wychwalane trzeba samemu przeczytać ... I przeanalizować różne występujące tam zjawiska ?


Przeczytana: 2009 rok

Bardzo dobry dramat. Wciągnęło mnie czego się nie spodziewałam.
Młodzieńcza miłość piękna, ale ja bardziej skupiłam się na nienawiści obu rodów do siebie.
Starłam się pojąć skąd tyle nienawiści i niechęci w nich.
Nic im to dobrego nie przyniosło, jedynie śmierć bliskim ich osób.
Miłość Romea i Juli zjednoczyła ich, szkoda tylko, że po ich śmierci. Dużo wyniosłam z tej książki i nie żałuje, że ją przeczytałam :)


Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: luty, 2010

Chyba wszyscy słyszeli o tej książce i znają jej zakończenie. Przyznaję, że trochę odebrało mi to frajdę z czytania, jednak i tak jest to jedna z moich ulubionych książek. Naprawdę przepiękna historia o miłości aż po grup. Zresztą, co ja będę opowiadać, to koniecznie trzeba przeczytać! Najlepsza lektura, jaką czytałam i często do niej wracam. ;-)


Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

Znany utwór,każdy powinien to przeczytać. Jednak ja osobiście bym nawet nie zaczęła czytać gdyby nie to,ż ebyła to moja lektura szkolna. Jak zaczęłam to mi się spodobało. Jednak język w którym jest napisana ta książka bardzo zmusza do myślenia. Potrzeba skupienia,żeby zrozumieć.


Na półkach: Przeczytane

KLASYK, trzeba przeczytać !


Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 1979 rok

Julia Capuletti i Romeo Montecchi to przedstawiciele dwóch zwaśnionych rodów w Weronie. Dla tej zakochanej w sobie pary nie są ważne powody tej kłótni. Oni po prostu chcą być razem. Ale rodziny są nieprzejednane i młodzi starają się znaleźć wyjście, każde na swój sposób. Nieporozumienie doprowadza do tragedii...ale szczegóły w dramacie....

A to wiersz Cypriana Kamila Norwida
"W Weronie"
Nad Capulettich i Montecchich domem,
Spłukane deszczem, poruszone gromem,
Łagodne oko błękitu -

Patrzy na gruzy nieprzyjaznych grodów,
Na rozwalone bramy do ogrodów,
I gwiazdę zrzuca ze szczytu -

Cyprysy mówią, że to dla Julietty,
Że dla Romea łza ta znad planety
Spada - i groby przecieka;

A ludzie mówią, i mówią uczenie,
że to nie łzy są, ale że kamienie,
I - że nikt na nie nie czeka!

Znany z doskonałego wykonania Wandy Warskiej a poświęcony tej parze nieszczęśliwych kochanków.
Polecam ten dramat.