Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Romeo i Julia

Autor:
Seria: Lektura z opracowaniem [Greg]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Maciej Słomczyński
tytuł oryginału
Romeo and Juliet
wydawnictwo
Zielona Sowa
data wydania
ISBN
9788374356640
liczba stron
131
słowa kluczowe
Julia, Romeo, Werona, scena balkonowa
język
polski
typ
papier
6,44 (18664 ocen i 854 opinie)

Opis książki

Sztuka przedstawia konflikt dwóch zwaśnionych rodzin, których członkowie zakochują się w sobie. Nieszczęśliwie zakochany w dziewczynie imieniem Rozalina, Romeo Montecchi dowiaduje się o balu w domu rodziny Capulettich, gdzie ma pojawić się jego wybranka. Udaje się tam wraz z grupą przyjaciół i poznaje Julię - wkrótce dochodzi do pierwszych pocałunków tych dwojga. Pod osłoną nocy Romeo udaje...

Sztuka przedstawia konflikt dwóch zwaśnionych rodzin, których członkowie zakochują się w sobie. Nieszczęśliwie zakochany w dziewczynie imieniem Rozalina, Romeo Montecchi dowiaduje się o balu w domu rodziny Capulettich, gdzie ma pojawić się jego wybranka. Udaje się tam wraz z grupą przyjaciół i poznaje Julię - wkrótce dochodzi do pierwszych pocałunków tych dwojga. Pod osłoną nocy Romeo udaje się pod balkon Julii i wyznaje jej miłość; ta jednak - ze względu na mrok - nie wie kto czeka pod balkonem. Odpowiada więc, że jedyną osobą, którą kocha jest członek zwaśnionego rodu, Romeo Montecchi. Słysząc to młodzieniec postanawia ujawnić swoją tożsamość. Następnego dnia nastolatkowie (Julia ma niespełna 14 lat, a Romeo 16) biorą ślub w celi ojca Laurentego. Wkrótce w Weronie dochodzi do konfliktu pomiędzy przyjaciółmi młodzieńców. Pojedynek pomiędzy Tybaltem (krewnym Capulettich) a Merkucjem (przyjacielem Romea) kończy się śmiercią tego ostatniego. Kiedy dowiaduje się o tym sam Romeo, dochodzi do kolejnego pojedynku, tym razem pomiędzy tytułowym bohaterem a samym Tybaltem, w którym Tybalt ginie. Karą za śmierć Tybalta ma być wygnanie Romea. Pani Capuletti informuje Julię, że ta wyjdzie za mąż za Parysa. Nie chcąc popełnić bigamii, Julia wypija otrzymaną od ojca Laurentego miksturę, która wprawia ją w stan podobny do śmierci. Laurenty chce poinformować o całej sytuacji Romea, jednakże wieści te nie docierają do niego. Na cmentarzu, po zobaczeniu Julii spoczywającej w trumnie, zrozpaczony Romeo podejmuje decyzje o samobójstwie. Dochodzi do przebudzenia Julii, która - widząc śmierć Romea - postanawia przebić swoją pierś sztyletem i również umiera. Ojciec Laurenty tłumaczy przybyłym na miejsce członkom rodzin całe zajście, co prowadzi do pojednania pomiędzy rodami Montecchich i Capulettich.

 

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1583
onika | 2013-07-24
Na półkach: Klasyka, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: lipiec 2013

Szczerze żałuję, że w momencie, gdy mój wzrok przykuła akurat ta książka, a w głowie pojawiła się myśl: "Kilka razy widziałam w teatrze, widziałam film, ale w zasadzie nigdy nie czytałam", nie usiadłam i nie poczekałam, aż mi ten durny zapał przejdzie. No ale nie zrobiłam tego i czytając scenę po scenie, jakoś przebrnęłam przez całość.

Dzieje Romea i Juli znają chyba wszyscy. W końcu tragiczni kochankowie stali się symbolem wielkiej miłości i nieszczęśliwie zakochanych. Ja akurat nie jestem zwolenniczką tej interpretacji. Moim zdaniem to sztuka o ludzkich słabościach i rozszalałych hormonach. I szczerze mówiąc, nie wzrusza mnie miłość Romea i Julii. Owszem, szkoda, że ich losy się tak potoczyły, ale Shakespeare zgotował im bardzo malowniczą śmierć i w ten sposób ocalił uczucie, które nie miało szans na przetrwanie, gdyby przeżyli. A już na pewno nie byliby symbolem romantycznych kochanków.

W dramacie tym największe moje zaskoczenie i rozdrażnienie budzą postaci Piastunki Julii,...

książek: 309
Aleksandra | 2010-10-11
Na półkach: Przeczytane

Nigdy nie zrozumiem zachwytu rzeszy ludzi i polonistów ta sztuką. Bezsensowna miłość, jeszcze bardziej bezsensowne zakończenie. Romeo i Julia to coś dla prawdziwych romantyków, tym, którzy nie latają codziennie pod chmurami raczej się nie spodoba.

książek: 277
ChicaDeAyer | 2014-10-26
Przeczytana: 2007 rok

To zdecydowanie jedno z moich ulubionych dzieł Szekspira i widzę że nie jestem osamotniona w tym osądzie. Ponadczasowości i uniwersalizmu tej historii nie sposób nie dostrzec - wystarczy spojrzeć na ilość adaptacji filmowych, musicali czy spektakli teatralnych, także w naszym kraju (do dziś pamiętam wrażenie, jakie zrobił na mnie spektakl Józefowicza i Stokłosy kilka ładnych lat temu).

Choć minęło kilka wieków od czasu powstania tego dzieła, potęga miłości wciąż pozostaje ta sama. Dlatego ten dramat może inspirować kolejne generacje.

książek: 1480
Kornelia | 2010-06-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 czerwca 2010

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Dopiero teraz (aż wstyd się przyznawać) , przeczytałam " Romea i Julię". Oczywiście, wiedziałam jak wszystko się zacznie i skończy i przyznam, że to trochę odebrało mi przyjemność czytania, jednak i tak przeżywałam samobójstwo pary i łudziłam się nawet, że to tak się nie skończy. Wspaniała książka.

książek: 777
Liwia | 2010-04-11
Na półkach: Przeczytane

wszyscy chwalą tę książkę, bo to klasyk, taka romantyczna, smutna ... i takie tam. Mi się ona nie podobała. Była nudna, pisana niezrozumiałym językiem i wierszem. Niby to klasyk, ale mogłoby być coś ciekawszego. :)

książek: 336
Carles | 2015-03-20
Na półkach: Przeczytane

Jestem, w przypadku tej książki, niezwykle rozdarta. Stan ten nie jest efektem emocji ale pewnego dysonansu poznawczego. Wyjaśniam. Jak czytam ów dramat to on mnie nudzi i nie przekonuje wcale. Jak go oglądam na deskach teatru - jestem zachwycona, wzruszona i czuję tą miłość. I to się powtarza.
Pierwszy kontakt - książka. Nie skończyłam. Drugi kontakt - zaproszona do teatru. Rewelacja! No to znów za książkę, przekonana, że tym razem to poczuję. Gdzież tam. Nuda. Jakiś czas temu widziałam, dla odmiany, musical. Świetny! I jak mam to ocenić?
Znalazłam kompromis. Gdyby nie książka, nie byłoby sztuki na deskach. Ocena bardzo dobra zatem się należy. I taką daję.

książek: 1464

Bardzo dobry dramat. Wciągnęło mnie czego się nie spodziewałam.
Młodzieńcza miłość piękna, ale ja bardziej skupiłam się na nienawiści obu rodów do siebie.
Starłam się pojąć skąd tyle nienawiści i niechęci w nich.
Nic im to dobrego nie przyniosło, jedynie śmierć bliskim ich osób.
Miłość Romea i Juli zjednoczyła ich, szkoda tylko, że po ich śmierci. Dużo wyniosłam z tej książki i nie żałuje, że ją przeczytałam :)

książek: 200
Asheraa | 2012-08-07
Przeczytana: 2010 rok

Niestały w uczuciach facet spotyka młodą dziewczynę i od razu się w niej zakochuje. Niestety rodziny z których pochodzą kochankowie są ze sobą w konflikcie, więc owy związek jest tajnie ukrywany. W rezultacie wszystko kończy się tragicznie, bo tytułowi bohaterowie popełniają samobójstwo. Szok? Jak dla mnie trochę żenada. Bowiem utwór ten, wedle wszelkiej opinii uznawany jest za przykład najtragiczniejszej miłości. Czyż nie gorsza jest już miłość nieodwzajemniona? Jak dla mnie tak. Na pochwałę zasługuje jedynie Julia, która w oka mgnieniu z dziecka zmienia się w dojrzałą psychicznie kobietę.


Niestety ten utwór, jeśli chodzi o dramaty, nie przypadł mi do gustu.

książek: 4364

"Jest moja szczodrość jak morze szeroka,
A miłość moja głęboka jak morze;
Im więcej dam ci, tym więcej zostanie,
Gdyż nieskończone obie są."

Nie jestem oryginalna, kiedy napiszę ze skruchą, że nie znam piękniejszego i bardziej doskonałego obrazu miłości dwojga ludzi.

Uważam, że bardzo wielu ludzi krytykuje tę sztukę, bo nie wierzy w miłość dwójki nastolatków. A nawet jeśli w nią wierzymy, to z cynizmem kiwamy głowami nad ich losem i jesteśmy przekonani, że ich miłość tak się musiała zakończyć!

To co mnie czaruje niezmiennie w tej sztuce to pokazanie WZAJEMNOŚCI miłości Romea i Julii. Tutaj nie ma romantyczno-tragicznego nieodwzajemnienia uczuć, nie ma skomplikowanych charakterów, nie ma wzdychania, "nicnierobienia" i nieśmiałości. Dlatego właśnie ta scena I aktu II, ta słynna scena "balkonowa" jest tak mistrzowska - bo jest to po prostu zapewnienie o wzajemności uczuć, zwykła przysięga, ale taka, która odmienia życie. Romeo przekonuje się, że Julia jest pod jego urokiem, a Julia...

książek: 5694

Nie ma to, jak sięgnąć do klasycznej historii miłosnej. Lektura, którą miałam za zadanie przeczytać w gimnazjum okazała się jedną z najprzyjemniejszych w czytaniu, jaka wpadła mi w ręce. Od piewszych stron tragedii pokochałam styl pisania Shakespeare'a. Geniusz intryg i jednocześnie mistrz słowa. Historia, o której każdy z nas chociaż raz słyszał i którą chociaż raz któreś z nas czytało. Romeo i Julia, Julia i Romeo, ich tragiczna historia zapada w pamięć jak żadna inna, czasami dobrze jest sięgnąć po lekturę o większym znaczeniu i wartości.
Chyba jedna z nielicznych lektur, która nie okazała się trudna w obyciu, a nawet jej czytanie sprawiło prawdziwą przyjemność.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   uprawiałaś FECHTUNEK
  •   załatwiałeś FIZJOLOGICZNE POTRZEBY
  •   spotkałeś POLICJANTA
  •   widziałaś SIECI RYBACKIE
  •   grałaś na SKRZYPCACH
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Marcin Szczygielski
    43. rocznica
    urodzin
    Bo jak się ludzie kochają, z wzajemnością, to nie mają głowy do podłości i są dobrzy.
  • Richard A. Knaak
    54. rocznica
    urodzin
    - Bądź przeklęty!
    - Dziękuję, już jestem Pójdziemy?
  • Ian Fleming
    107. rocznica
    urodzin
    Jedyny sposób, na to, aby rzucić palenie, to przestać i już nie zaczynać. Jeżeli pani chce udawać przez tydzień czy dwa, że porzuca palenie, to ograniczenie ich nic nie da. Tyle, że zanudza się innych i ciągle o tym myśli. (...) A drugi sposób to mieć papierosy za słabe, albo za mocne
  • Małgorzata Szejnert
    79. rocznica
    urodzin
    Pozwoliła mi zadawać pytania. Sama nie zadała ani jednego. Uznała widocznie, że mam prywatny powód, by pytać. Z kolei, jako osoba, która traktowała dosyć obojętnie nocne transporty, co ją dziś zasmuca i niepokoi, miała prywatny powód, by odpowiadać.
  • Maeve Binchy
    75. rocznica
    urodzin
  • Krystyna Żywulska
    97. rocznica
    urodzin
    A czy kiedyś... jeśli nawet uda się wyjść na prawdziwą wolność, czy potrafię nie kojarzyć najpiękniejszego krajobrazu, najbardziej uroczych zakątków z czarnym dymem, z krwistym płomieniem, z rozpaczliwym ostatnim krzykiem palonych ludzi? Chyba nigdy już, nigdy. Ludzie będą mieli swoje sprawy, a ja b... pokaż więcej
  • Irena Krzywicka
    116. rocznica
    urodzin
    A los, wie pan, to nie jest wcale sumienny księgowy, tylko głupi, bezmyślny dureń, który wszystko mili i plącze i wszystko zawsze nie w porę załatwia. Za późno. Za późno, rozumie pan?
  • Patrick White
    103. rocznica
    urodzin
    Fizyczna miłość wydawała mu się teraz jak gdyby wesołym wyścigiem z przeszkodami, w którym ostatecznie prawie każdy zawodnik zasługuje na dyskwalifikację za mniejsze lub większe oszustwa.
  • Wojciech Karolak
    76. rocznica
    urodzin
  • Jarosław Stukan
    42. rocznica
    urodzin
    W człowieku bowiem piękne jest to, że wie, nawet
    jeśli ze swoją wiedzą się nie zgadza.
  • Michał Piróg
    44. rocznica
    urodzin
  • Miljenko Jergović
    49. rocznica
    urodzin
    (...) czuje, jak rośnie w nim strach. I to nie zwyczajny, paniczny, histeryczny ludzki strach, tylko taki, przed którym nie ma ucieczki. Zaczyna się bać, jak w dzień biblijnego potopu, i nikomu nie potrafi powiedzieć, z czego zrobiony jest jego strach. Do szału doprowadza go niezrozumienie, tępota,... pokaż więcej
  • Frank Schätzing
    58. rocznica
    urodzin
    Im bardziej kogoś lubię, tym mi głupiej mu to powiedzieć. Jeśli chodzi o ciebie, jestem prawdopodobnie największym głupcem wszech czasów.
  • Irena Jurgielewiczowa
    12. rocznica
    śmierci
    Jak komuś życie krzywo się ułożyło (...) i jest sam, to robi się trochę dziwny i nieraz głupie pomysły przychodzą mu do głowy.
  • Anne Brontë
    166. rocznica
    śmierci
    Gdy straciłem panią Graham z oczu, zdało mi się, że wraz z nią odeszła cała radość [...]
  • Stefan Wyszyński
    34. rocznica
    śmierci
    Myśl o Mnie, a Ja już będę myślał o tobie”. – „Uwolnisz się od zbędnego niepokoju, daremnych rozważań, zbędnych myśli. Ile natomiast zyskasz czasu, który możesz poświęcić wyłącznie dla Mnie i dla mojego Kościoła. Chcesz mieć więcej czasu? Myśl tylko o Mnie, a przekonasz się, ile przybędzie ci czasu”... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd