Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Romeo i Julia

Romeo i Julia

Autor:
Seria: Lektura z opracowaniem [GREG]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Maciej Słomczyński
tytuł oryginału
Romeo and Juliet
wydawnictwo
Zielona Sowa
data wydania
ISBN
9788374356640
liczba stron
131
słowa kluczowe
Julia, Romeo, Werona, scena balkonowa
język
polski
typ
papier
6,44 (17251 ocen i 779 opinii)

Opis książki

Sztuka przedstawia konflikt dwóch zwaśnionych rodzin, których członkowie zakochują się w sobie. Nieszczęśliwie zakochany w dziewczynie imieniem Rozalina, Romeo Montecchi dowiaduje się o balu w domu rodziny Capulettich, gdzie ma pojawić się jego wybranka. Udaje się tam wraz z grupą przyjaciół i poznaje Julię - wkrótce dochodzi do pierwszych pocałunków tych dwojga. Pod osłoną nocy Romeo udaje się po...

Sztuka przedstawia konflikt dwóch zwaśnionych rodzin, których członkowie zakochują się w sobie. Nieszczęśliwie zakochany w dziewczynie imieniem Rozalina, Romeo Montecchi dowiaduje się o balu w domu rodziny Capulettich, gdzie ma pojawić się jego wybranka. Udaje się tam wraz z grupą przyjaciół i poznaje Julię - wkrótce dochodzi do pierwszych pocałunków tych dwojga. Pod osłoną nocy Romeo udaje się pod balkon Julii i wyznaje jej miłość; ta jednak - ze względu na mrok - nie wie kto czeka pod balkonem. Odpowiada więc, że jedyną osobą, którą kocha jest członek zwaśnionego rodu, Romeo Montecchi. Słysząc to młodzieniec postanawia ujawnić swoją tożsamość. Następnego dnia nastolatkowie (Julia ma niespełna 14 lat, a Romeo 16) biorą ślub w celi ojca Laurentego. Wkrótce w Weronie dochodzi do konfliktu pomiędzy przyjaciółmi młodzieńców. Pojedynek pomiędzy Tybaltem (krewnym Capulettich) a Merkucjem (przyjacielem Romea) kończy się śmiercią tego ostatniego. Kiedy dowiaduje się o tym sam Romeo, dochodzi do kolejnego pojedynku, tym razem pomiędzy tytułowym bohaterem a samym Tybaltem, w którym Tybalt ginie. Karą za śmierć Tybalta ma być wygnanie Romea. Pani Capuletti informuje Julię, że ta wyjdzie za mąż za Parysa. Nie chcąc popełnić bigamii, Julia wypija otrzymaną od ojca Laurentego miksturę, która wprawia ją w stan podobny do śmierci. Laurenty chce poinformować o całej sytuacji Romea, jednakże wieści te nie docierają do niego. Na cmentarzu, po zobaczeniu Julii spoczywającej w trumnie, zrozpaczony Romeo podejmuje decyzje o samobójstwie. Dochodzi do przebudzenia Julii, która - widząc śmierć Romea - postanawia przebić swoją pierś sztyletem i również umiera. Ojciec Laurenty tłumaczy przybyłym na miejsce członkom rodzin całe zajście, co prowadzi do pojednania pomiędzy rodami Montecchich i Capulettich.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1431
onika | 2013-07-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Klasyka
Przeczytana: lipiec 2013

Szczerze żałuję, że w momencie, gdy mój wzrok przykuła akurat ta książka, a w głowie pojawiła się myśl: "Kilka razy widziałam w teatrze, widziałam film, ale w zasadzie nigdy nie czytałam", nie usiadłam i nie poczekałam, aż mi ten durny zapał przejdzie. No ale nie zrobiłam tego i czytając scenę po scenie, jakoś przebrnęłam przez całość.

Dzieje Romea i Juli znają chyba wszyscy. W końcu tragiczni kochankowie stali się symbolem wielkiej miłości i nieszczęśliwie zakochanych. Ja akurat nie jestem zwolenniczką tej interpretacji. Moim zdaniem to sztuka o ludzkich słabościach i rozszalałych hormonach. I szczerze mówiąc, nie wzrusza mnie miłość Romea i Julii. Owszem, szkoda, że ich losy się tak potoczyły, ale Shakespeare zgotował im bardzo malowniczą śmierć i w ten sposób ocalił uczucie, które nie miało szans na przetrwanie, gdyby przeżyli. A już na pewno nie byliby symbolem romantycznych kochanków.

W dramacie tym największe moje zaskoczenie i rozdrażnienie budzą postaci Piastunki Julii, brata...

książek: 308
Aleksandra | 2010-10-11
Na półkach: Przeczytane

Nigdy nie zrozumiem zachwytu rzeszy ludzi i polonistów ta sztuką. Bezsensowna miłość, jeszcze bardziej bezsensowne zakończenie. Romeo i Julia to coś dla prawdziwych romantyków, tym, którzy nie latają codziennie pod chmurami raczej się nie spodoba.

książek: 195
ChicaDeAyer | 2014-10-26
Na półkach: Przeczytane, Klasyka
Przeczytana: 2007 rok

To zdecydowanie jedno z moich ulubionych dzieł Szekspira i widzę że nie jestem osamotniona w tym osądzie. Ponadczasowości i uniwersalizmu tej historii nie sposób nie dostrzec - wystarczy spojrzeć na ilość adaptacji filmowych, musicali czy spektakli teatralnych, także w naszym kraju (do dziś pamiętam wrażenie, jakie zrobił na mnie spektakl Józefowicza i Stokłosy kilka ładnych lat temu).

Choć minęło kilka wieków od czasu powstania tego dzieła, potęga miłości wciąż pozostaje ta sama. Dlatego ten dramat może inspirować kolejne generacje.

książek: 1444
Kornelia | 2010-06-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 czerwca 2010

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Dopiero teraz (aż wstyd się przyznawać) , przeczytałam " Romea i Julię". Oczywiście, wiedziałam jak wszystko się zacznie i skończy i przyznam, że to trochę odebrało mi przyjemność czytania, jednak i tak przeżywałam samobójstwo pary i łudziłam się nawet, że to tak się nie skończy. Wspaniała książka.

książek: 775
Liwia | 2010-04-11
Na półkach: Przeczytane

wszyscy chwalą tę książkę, bo to klasyk, taka romantyczna, smutna ... i takie tam. Mi się ona nie podobała. Była nudna, pisana niezrozumiałym językiem i wierszem. Niby to klasyk, ale mogłoby być coś ciekawszego. :)

książek: 1493

Bardzo dobry dramat. Wciągnęło mnie czego się nie spodziewałam.
Młodzieńcza miłość piękna, ale ja bardziej skupiłam się na nienawiści obu rodów do siebie.
Starłam się pojąć skąd tyle nienawiści i niechęci w nich.
Nic im to dobrego nie przyniosło, jedynie śmierć bliskim ich osób.
Miłość Romea i Juli zjednoczyła ich, szkoda tylko, że po ich śmierci. Dużo wyniosłam z tej książki i nie żałuje, że ją przeczytałam :)

książek: 191
Asheraa | 2012-08-07
Przeczytana: 2010 rok

Niestały w uczuciach facet spotyka młodą dziewczynę i od razu się w niej zakochuje. Niestety rodziny z których pochodzą kochankowie są ze sobą w konflikcie, więc owy związek jest tajnie ukrywany. W rezultacie wszystko kończy się tragicznie, bo tytułowi bohaterowie popełniają samobójstwo. Szok? Jak dla mnie trochę żenada. Bowiem utwór ten, wedle wszelkiej opinii uznawany jest za przykład najtragiczniejszej miłości. Czyż nie gorsza jest już miłość nieodwzajemniona? Jak dla mnie tak. Na pochwałę zasługuje jedynie Julia, która w oka mgnieniu z dziecka zmienia się w dojrzałą psychicznie kobietę.


Niestety ten utwór, jeśli chodzi o dramaty, nie przypadł mi do gustu.

książek: 2338

"Jest moja szczodrość jak morze szeroka,
A miłość moja głęboka jak morze;
Im więcej dam ci, tym więcej zostanie,
Gdyż nieskończone obie są."

Nie jestem oryginalna, kiedy napiszę ze skruchą, że nie znam piękniejszego i bardziej doskonałego obrazu miłości dwojga ludzi.

Uważam, że bardzo wielu ludzi krytykuje tę sztukę, bo nie wierzy w miłość dwójki nastolatków. A nawet jeśli w nią wierzymy, to z cynizmem kiwamy głowami nad ich losem i jesteśmy przekonani, że ich miłość tak się musiała zakończyć!

To co mnie czaruje niezmiennie w tej sztuce to pokazanie WZAJEMNOŚCI miłości Romea i Julii. Tutaj nie ma romantyczno-tragicznego nieodwzajemnienia uczuć, nie ma skomplikowanych charakterów, nie ma wzdychania, "nicnierobienia" i nieśmiałości. Dlatego właśnie ta scena I aktu II, ta słynna scena "balkonowa" jest tak mistrzowska - bo jest to po prostu zapewnienie o wzajemności uczuć, zwykła przysięga, ale taka, która odmienia życie. Romeo przekonuje się, że Julia jest...

książek: 5544
młoda_pisarka | 2014-02-09
Przeczytana: 08 stycznia 2011

Nie ma to, jak sięgnąć do klasycznej historii miłosnej. Lektura, którą miałam za zadanie przeczytać w gimnazjum okazała się jedną z najprzyjemniejszych w czytaniu, jaka wpadła mi w ręce. Od piewszych stron tragedii pokochałam styl pisania Shakespeare'a. Geniusz intryg i jednocześnie mistrz słowa. Historia, o której każdy z nas chociaż raz słyszał i którą chociaż raz któreś z nas czytało. Romeo i Julia, Julia i Romeo, ich tragiczna historia zapada w pamięć jak żadna inna, czasami dobrze jest sięgnąć po lekturę o większym znaczeniu i wartości.
Chyba jedna z nielicznych lektur, która nie okazała się trudna w obyciu, a nawet jej czytanie sprawiło prawdziwą przyjemność.

książek: 3168
Danway | 2011-12-11
Przeczytana: 1996 rok

Mistrzowska tragedia Williama Szekspira... Tym razem motywem przewodnim jest miłość dwojga młodych ludzi... Nie jest to jednak miłość łatwa, gdyż zakochani należą do dwóch zwaśnionych rodów Kapuletich i Montekich...

Finał tak dramatycznej akcji nie może być szczęśliwy, jednak wypływa z niej jeden bardzo ważny morał... Dla prawdziwej miłości nie ma tak naprawdę żadnych przeszkód, czy to ludzkich, czy losowych...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Henry Hazlitt
    120. rocznica
    urodzin
    Sztuka ekonomii polega na tym, by spoglądać nie tylko a bezpośrednie, ale i na odległe skutki danego działania czy programu; by śledzić nie tylko konsekwencje, jakie dany program ma dla jednej grupy, ale jakie przynosi wszystkim.
  • Arkady Fiedler
    120. rocznica
    urodzin
    Bo serce, polskie serce to dziwna rzecz : może włóczyć się po całym świecie, może upadać na rozdrożach, uzbrajać się w pancerz zapomnienia, może upajać się blaskiem obcego nieba - aż oto znienacka i chytrze zgotuje sobie samemu podstęp i wpadnie we własną sieć .
  • Alberto Moravia
    107. rocznica
    urodzin
    Każdy wybiera sobie raj, który jest piekłem dla innych.
  • Jonasz Kofta
    72. rocznica
    urodzin
    Żeby coś się zdarzyło
    Żeby mogło się zdarzyć
    I zjawiła się miłość
    Trzeba marzyć
  • William Blake
    257. rocznica
    urodzin
    Nie próbuj mówić o miłości,
    Bo ona w słowach się nie mieści.
    Jest jak wiatr: cichy, niewidzialny,
    Co tylko czasem zaszeleści.
  • Stefan Zweig
    133. rocznica
    urodzin
    Jakże tu żyć z czułym sercem na takim świecie.
  • Claude Lévi-Strauss
    106. rocznica
    urodzin
  • Fryderyk Engels
    194. rocznica
    urodzin
  • Enid Blyton
    46. rocznica
    śmierci
  • Stanisław Wyspiański
    107. rocznica
    śmierci
    Miałeś, chamie, złoty róg,
    miałeś, chamie, czapkę z piór:
    czapkę wicher niesie,
    róg huka po lesie,
    ostał ci się ino sznur,
    ostał ci się ino sznur.
  • Wilhelm Hünermann
    39. rocznica
    śmierci
  • Washington Irving
    155. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd