William Shakespeare
Angielski poeta, dramaturg, aktor. Powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury angielskiej oraz reformatorów teatru. Uznaje się go za poetę narodowego Anglii. Sztuki Szekspira zostały przetłumaczone na wszystkie najważniejsze języki nowożytne.
Prace tego autora miały ogromny wpływ zarówno na teatr w jego czasach, jak i ten współczesny. Dzieła Shakespeare’a stanowią nie tylko najwybitniejsze przykłady zachodniej literatury, dzięki nim rozwinął się także teatr elżbietański, poprzez zwiększenie wymagań co do tego, co można pokazać za pomocą postaci, scenariusza lub fabuły. Jego twórczość pozwoliła, żeby sztuki teatralne zostały docenione przez intelektualistów, zadowalając jednocześnie tych, którzy szukają zwykłej rozrywki. Teatr w okresie, w którym poeta przybył do Londynu, ulegał licznym zmianom. We wczesnych latach jego pobytu najpopularniejsze były sztuki moralizatorskie, wspierane przez Tudorów. Postaci tam występujące, które były personifikacją atrybutów moralnych, jak i sama fabuła były mało realistyczne; ukazywały wyższość dobra nad złem poprzez farsę i slapstick. Jednocześnie na uniwersytetach inscenizowano dramaty rzymskie, głównie po łacinie. Ich styl był bardzo formalny, przedkładano długie monologi i statyczność postaci nad dynamiczną akcję.
Pod koniec XVI wieku pisarze tacy jak Christopher Marlowe zaczęli zmieniać teatr. Odeszli od tradycyjnych koncepcji na rzecz sekularyzacji przedstawień. Ich dzieła łączyły w sobie poetycki styl i filozoficzne odniesienia uniwersyteckich autorów z łatwą przyswajalnością, znaną z utworów moralizatorskich. Jednocześnie były mniej dwuznaczne, rzadziej wykorzystywano alegorię. Inspirowany tym stylem, Shakespeare wyniósł go na nowy poziom.
Wiersz
Dzieła Shakespeare’a są w przeważającej części napisane wierszem, choć stosował on również prozę. W swoich dramatach wykorzystywał przede wszystkim wiersz biały, czyli nierymowany pentametr jambiczny, to znaczy sylabotoniczny dziesięciozgłoskowiec, w którym akcenty padają na parzyste sylaby wersu. Natomiast poematy napisał Shakespeare przy użyciu kunsztownych strof, sekstyny, użytej w opowieści o Wenus i Adonisie, i strofy królewskiej, czyli rhyme royal, spożytkowanej w historii Lukrecji i w Skardze zakochanej. Sonety Shakespeare rymował abab cdcd efef gg. Ten układ współbrzmień do dziś nazywa się szekspirowskim. Shakespeare instrumentował swoje utwory nie tylko rymem, ale także aliteracją. Przykładu aliteracji dostarcza tytuł Love’s Labour’s Lost. Stosował też grę słów, czyli pun.
Wpływ Szekspira na literaturę polską
Dzieła Szekspira, zostały odkryte przez pisarzy epoki romantyzmu, miały duży wpływ także na Polaków. Juliusz Słowacki w swoich dziełach często odwołuje się do jego utworów. W Kordianie (1834) można odnaleźć odniesienia do kryzysu moralnego głównego bohatera (Hamlet),pojawiają się też siły nadprzyrodzone (Makbet). W Balladynie (1839) odnaleźć można wiele nawiązań do „Snu nocy letniej” – jak postaci Goplany i Tytanii czy Puka, na którym wzorowany jest Skierka. Inne dramaty, jak na przykład Maria Stuart (1832),także odnoszą się do dzieł Shakespeare’a. O swojej fascynacji pisał także w 1834 w liście do matki. Do jego twórczości odwołuje się także Adam Mickiewicz, który cytuje fragment tekstu jednego z jego utworów (Methinks, I see... where? – In my mind’s eyes) w balladzie Romantyczność (1822).
Zobacz stronę autora
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Romeo i Julia
Przesłuchałam w audiobooku. Wiedziałam, że raczej mi się nie spodoba, bo nie lubię dramatów.
Raczej nie przepadam za romansami, a tutaj relacja Romea i Julii była główną osią fabuły. Wynudziłam się na tym, uciekałam myślami słuchając, ostatecznie jakoś dobrnęłam do końca. W porównaniu z Makbetem czy Hamletem jest dużo płytsze, monotematyczne i nie jest nawet w połowie tak dobre. Ludzie się nad tym zachwycają, ale według mnie to przeciętna historia. Przynajmniej zkończenie było ciekawe.
Przesłuchałam w audiobooku. Wiedziałam, że raczej mi się nie spodoba, bo nie lubię dramatów.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRaczej nie przepadam za romansami, a tutaj relacja Romea i Julii była główną osią fabuły. Wynudziłam się na tym, uciekałam myślami słuchając, ostatecznie jakoś dobrnęłam do końca. W porównaniu z Makbetem czy Hamletem jest dużo płytsze, monotematyczne i nie jest nawet w połowie...
Pisanie
„Romeo i Julia” to historia, do której mam szczególny sentyment, także przez moje imię. Mimo trudniejszego języka i sposobu pisania, książka jest zaskakująco przyjemna w odbiorze. To ponadczasowa klasyka romantycznej literatury, która do dziś inspiruje wiele innych historii. Można jej zarzucić pewne nie do końca etyczne zachowania bohaterów, patrząc z dzisiejszej perspektywy. Mimo to pozostaje dziełem niepowtarzalnym i niezwykle ważnym dla literatury.
Pisanie
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Romeo i Julia” to historia, do której mam szczególny sentyment, także przez moje imię. Mimo trudniejszego języka i sposobu pisania, książka jest zaskakująco przyjemna w odbiorze. To ponadczasowa klasyka romantycznej literatury, która do dziś inspiruje wiele innych historii. Można jej zarzucić pewne nie do końca etyczne zachowania bohaterów, patrząc z dzisiejszej...
Klasyk. Nic więcej nie można dodać. Czytając ten dramat jako osoba dorosła - dla własnej przyjemności, a nie jako obowiązek na lekcje języka polskiego- myślę, że jest to coś, co może nie zniewala ilością tekstu, jednak dobor słów potrafi wprowadzać w stan, który ciężko odwzorować autorom naszych czasów. Zdecydowanie polecam powrócić do tej pozycji i przeżyć to raz jeszcze.
Klasyk. Nic więcej nie można dodać. Czytając ten dramat jako osoba dorosła - dla własnej przyjemności, a nie jako obowiązek na lekcje języka polskiego- myślę, że jest to coś, co może nie zniewala ilością tekstu, jednak dobor słów potrafi wprowadzać w stan, który ciężko odwzorować autorom naszych czasów. Zdecydowanie polecam powrócić do tej pozycji i przeżyć to raz jeszcze.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPiękna książka, idealna na jeden lub dwa wieczory
Piękna książka, idealna na jeden lub dwa wieczory
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPonadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale dla każdego, kto szuka w książce czegoś więcej niż tylko rozrywki. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie dobrej literatury jest cenny.
Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJedna z najpiękniejszych książek o miłości jakie czytałam
Jedna z najpiękniejszych książek o miłości jakie czytałam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWiadomo - klasyka!
Wiadomo - klasyka!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDawno to było, gdzieś w gimnazjum. Nie była jakoś bardzo ciężkostrawna, ale przez wałkowanie motywu R&J w popkulturze, powszechnie wiadomo jak całość się kończy, co skutecznie odbiera radość z lektury.
Dawno to było, gdzieś w gimnazjum. Nie była jakoś bardzo ciężkostrawna, ale przez wałkowanie motywu R&J w popkulturze, powszechnie wiadomo jak całość się kończy, co skutecznie odbiera radość z lektury.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toChoć czyta się ją przyjemnie mam duży zgrzyt, czytając historię młodych osób robiących tak paskudne rzeczy w imię "miłości".
Choć czyta się ją przyjemnie mam duży zgrzyt, czytając historię młodych osób robiących tak paskudne rzeczy w imię "miłości".
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Romeo i Julia” to utwór genialnie i fenomenalnie napisany, zachwycający pięknym, poetyckim językiem. Historia miłości, mimo że znana i wielokrotnie opowiadana, wciąż porusza dzięki sile słowa i emocji. To dramat, który czyta się przede wszystkim dla języka — pełnego ekspresji, rytmu i niezapomnianych fraz.
„Romeo i Julia” to utwór genialnie i fenomenalnie napisany, zachwycający pięknym, poetyckim językiem. Historia miłości, mimo że znana i wielokrotnie opowiadana, wciąż porusza dzięki sile słowa i emocji. To dramat, który czyta się przede wszystkim dla języka — pełnego ekspresji, rytmu i niezapomnianych fraz.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to