Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziki kąt

Seria: Linie Krajowe
Wydawnictwo: Czarne
5,5 (18 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
1
7
6
6
1
5
5
4
0
3
2
2
0
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375360103
liczba stron
304
język
polski

"Dziki Kąt" to przedziwna proza złamana poezją. Postaci bohaterów łączą w sobie cechy plebejuszowskie z inteligenckimi. Refleksyjność, erudycja i poetyckie przywidzenia (często po czaju) narratora-Świętego nie gryzą się jednak zupełnie z folklorystycznym charakterem opowieści. Trudny, stawiajacy opór język stanowi estetyczny eksperyment doskonale odzwierciedlający ową dwoistość postaci...

"Dziki Kąt" to przedziwna proza złamana poezją. Postaci bohaterów łączą w sobie cechy plebejuszowskie z inteligenckimi. Refleksyjność, erudycja i poetyckie przywidzenia (często po czaju) narratora-Świętego nie gryzą się jednak zupełnie z folklorystycznym charakterem opowieści. Trudny, stawiajacy opór język stanowi estetyczny eksperyment doskonale odzwierciedlający ową dwoistość postaci zawieszonych miedzy światami. Powieść Śliwińskiego to historia mentalnego miejsca, tytułowego Dzikiego Kąta, gdzie wszystko jest jakby spomiędzy, nienależące do nikogo, przekraczające granicę stylów, estetyk, gatunków. W takim świecie niejasnych transgresji żyje dziś każdy – inteligent z Los Menelos. A w tle kawał najnowszej historii Polski z wiernie oddanej, ludowej perspektywy.

"Kraków dzieciństwa i młodości. Kraków, którego nie ma, który nie wróci. Dotyk niedotykalnego. Dziki Kąt to ziemski raj posadzony nad brzegami Wisły i Rudawy."
Piotr Śliwiński

"Bardzo ładna książka o młodzieńczej przyjaźni, która uzbraja duchowo na przyszłe kaprysy Fortuny, o wierności sobie i niespełnialnym marzeniom. Klimatem i klasą porównywalna z prozą Czycza, która ma trwałą niszę w polskiej literaturze współczesnej."
Jacek Suchecki

"Najmocniejszą stroną powieści jest język - mieszanina gwary, archaizmów i osobistych kodów komunikacyjnych bohaterów. Całość brzmi jak rodem z prowincji dawnych lat. Przypomina mi się zdanie, jakie wypowiedział Estwood w jakimś westernie: 'Użyj czasem tego słowa, żeby nie zaginęło'. Śliwiński używa takich słów z rozmachem, i nie są to w kółko eksploatowane szlagiery, tylko cała plejada świetnych, z babcinego strychu wyjętych słów. Zaskakujące, interesujące, zabawne, obrazowe."
Agnieszka Wolny-Hamkało

"Autor, należący do roczników 70., wziął na siebie nieliche zadanie: postanowił opowiedzieć o tym, jak on i jego pokolenie szuka swojej tradycji. Tradycji, czyli odpowiedzi na pytanie, jak poradzić sobie z dwoma problemami – dorosłością i kapitalizmem. Kłopot polega na wielości doświadczeń, bo życie przedstawianych tu bohaterów toczyło się w trzech tradycjach: plebejskiej (peryferyjno-miejskiej, w tym przypadku śląsko-krakowskiej), solidarnościowej i kontrkulturowej. Czasem kręgi na siebie nachodzą, częściej - rozpaczliwie się rozjeżdżają. W nowej Polsce tradycja lokalna staje się lekko śmieszna, a Solidarność zaczyna niebezpiecznie pachnieć władzą. Zostaje więc jedynie gest kontrkulturowy. Ale podejmować go w obronie tamtych dwóch dziedzictw może tylko święty. Albo lekki świr. Kto dojdzie w lekturze do połowy, zrozumie świętość; kto doczyta do końca, zrozumie świra."
Przemysław Czapliński

"Debiutancki 'Dziki Kąt' Piotra Śliwińskiego to napisane szczególnym językiem podzwonne dla przeszłości - młodzieńczych uniesień i balang, pierwszych miłości i Krakowa, którego już nie ma."
Maciej Robert

 

źródło opisu: Czarne, 2007

źródło okładki: www.czarne.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (34)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 571
afrodea | 2011-03-08
Przeczytana: 07 marca 2011

Śliwińskiego się nie czyta, tylko z nim podróżuje - do dawnych czasów, przyjaciół, przez miasto i Polskę. Narrator zapoznaje nas ze swoją historią, przygodami i dzieciństwem. Barwny język, który towarzyszy opowieściom zupełnie nie przeszkadza, tylko uprzyjemnia lekturę.
Są w tej książce fragmenty, przy których wybuchałam śmiechem. Wiele przysłów pozostało w mojej pamięci i tylko czekam na odpowiednie okazje, żeby je przytoczyć.
Z całym sercem polecam tę książkę. Można dużo się dowiedzieć o przyjaźni i jej metamorfozach, jak to się dzieje, że z czasem najsilniejsze więzy rozluźniają się - czyja to wina? Czy rzeczywiście w pewnym momencie kończy nam się termin ważności?
Na szczęście zawsze pozostaje pamięć... o dawnych, dobrych czasach.

Dziki kąt to miejsce, w którym wszystko jest upchane, zapomniane i niepotrzebne. Ale czasem warto do niego zajrzeć, by przypomnieć sobie, co kiedyś było ważne, i jak bardzo potrzebne.

książek: 138
IamOgi | 2012-04-20
Na półkach: Przeczytane, Mam

Świetna książka, gdzie głównym bohaterem staje się język. Platyczny, zabawny, poetycki. Język ten staje się światem twardych polskich mężczyzn.

książek: 175
jsulav | 2012-07-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 lipca 2012

Hmmm...

książek: 536
monia | 2016-09-16
Przeczytana: 21 września 2016
książek: 164
Ezys | 2015-12-04
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 1188
KAROL | 2015-11-28
Na półkach: Przeczytane
książek: 560
Irimias | 2015-08-19
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 81
hekate | 2014-08-24
Na półkach: Przeczytane
książek: 408
Przemek Bizoń | 2013-08-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 160
kenny41 | 2013-06-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
zobacz kolejne z 24 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd