Dudziak

Stambuł. Wspomnienia i miasto

Tłumaczenie: Anna Polat
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,97 (720 ocen i 77 opinii) Zobacz oceny
10
45
9
85
8
109
7
245
6
121
5
69
4
18
3
23
2
1
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
İstanbul: Hatıralar ve Şehir
data wydania
ISBN
9788308060759
liczba stron
480
język
polski
dodała
Ag2S

Międzynarodowy bestseller, ceniony przez krytyków i czytelników, ponad dwa miliony sprzedanych egzemplarzy! Stambuł. Wspomnienia i miasto to książka niezwykła: autobiografia, saga rodzinna, encyklopedia miasta, album z pięknymi zdjęciami i sztychami. "Piękna opowieść o upadku rodziny przypominająca historię Buddenbrooków Tomasza Manna. To jednocześnie portret melancholijnego miasta, którego...

Międzynarodowy bestseller, ceniony przez krytyków i czytelników, ponad dwa miliony sprzedanych egzemplarzy!
Stambuł. Wspomnienia i miasto to książka niezwykła: autobiografia, saga rodzinna, encyklopedia miasta, album z pięknymi zdjęciami i sztychami.
"Piękna opowieść o upadku rodziny przypominająca historię Buddenbrooków Tomasza Manna. To jednocześnie portret melancholijnego
miasta, którego istotą jest rozpad… Przy czym jego opis jest pełen miłości. I tak sugestywny, że potrafi doszczętnie zawładnąć czytelnikiem, który – tak jak ja – będzie odtąd marzył po nocach o włóczęgach po tym mieście, gdzie przenikają się Wschód i Zachód, Europa i Azja”. - Justyna Sobolewska
„Zapierający dech w piersiach portret miasta, opłakujący cywilizację, która umarła, i medytacja nad zawiłymi splotami ludzkich losów”. - „Publishers Weekly”
„Pamuk nie przebrał Stambułu w szaty zachodniej melancholii. Było dokładnie odwrotnie. Wniknął w ducha swego miejsca i, a przy okazji zarysował duchową panoramę współczesności”. - Juliusz Kurkiewicz
„Stambuł jako zbiorowa melancholia, Stambuł jako sobowtór, Stambuł jako biało-czarny obraz nadszarpniętych zębem czasu budynków i zjawiskowych minaretów, wreszcie Stambuł jako labirynt ulic, jako wynalazek cudzoziemców, miejsce pierwszych miłości i żałobnych rytuałów. W końcu po wszystkich tych próbach zdefiniowania Stambuł jako sam Pamuk: «Nigdy nie opuściłem Stambułu, jego domów, uliczek, sąsiedztwa mojego dzieciństwa»”.- „The Washington Post”
„Jeżeli planujecie podróż do Stambułu, przeczytajcie genialną książkę Pamuka o tym mieście. Jeżeli nie chcecie się tam wybrać, też ją przeczytajcie. Na pewno pojedziecie”. - Piotr Kępiński, „Newsweek”

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1800)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 830

"Los Stambułu to mój los: jestem przywiązany do tego miasta, bo uczyniło mnie tym, kim jestem."
Prawie każdy w pewnym momencie swojego życia odczuwa pragnienie powrotu do miejsc dzieciństwa i wczesnej młodości. Wspominamy swoich bliskich, przyjaciół i tęsknimy za tym czasem i miejscami.
To wyjątkowa opowieść Orhana Pamuka o tym okresie jego życia, i o Stambule, mieście w którym się urodził i dojrzewał. Wrócił do Stambułu, do kamienicy Pamuków, po pięćdziesięciu latach. Wspomina matkę, ojca, babkę i innych członków rodziny, ich wzajemne, codzienne relacje. Swoje dzieciństwo, dojrzewanie i pierwszą miłość. Zainteresowanie malarstwem, literaturą. To również opowieść o współczesnym Stambule. Mieście, w którym przykłady dawnej światłości, zwycięstw i wielkiej historii można spotkać na każdym kroku. "Dla mieszkańców miasta te ruiny są tylko smutnym wspomnieniem siły i bogactwa, które odeszły wraz z dawną cywilizacją i nigdy już nie wrócą. Tutaj zabytki przypominają ludziom, jak bardzo...

książek: 1127

Piękna okładka przedstawiająca kiedyś meczet sułtana Selima Groźnego, a dziś muzeum Hagia Sophia w Stambule na żółtym tle. Nie jest to przewodnik turystyczny po tej dziś tętniącej życiem metropolii. Jest to powieść biograficzna pisana przez samego autora. W pierwszych rozdziałach poznajemy bliżej sylwetkę Pamuka oraz historię jego rodziny. Dalej nieco opisów samego miasta i zmian jakie w nim zaszły.

Cóż, sam tytuł mówi nam o czym będzie ta książka. Rzeczywiście są to głównie wspomnienia autora, a w jego myślach pojawiają się m.in. jego dzieciństwo, rodzina i miasto Stambuł w tle. Jego upodobanie do czytania w gazetach informacji o morderstwach troszkę mnie zszokowało: "Jeszcze dzisiaj, kiedy czytam w stambulskich gazetach opisy morderstw (a robię to z prawdziwa przyjemnością), ciągle mam przed oczami te sceny w czerni i bieli…" *. Dalej mamy tu i uwielbienie Pamuka dla swojej pięknej matki, zresztą widoczne u każdego dziecka w pewnym wieku i dla śniegu pokrywającego szare, biedne...

książek: 1011
Joanna | 2013-02-13
Przeczytana: grudzień 2011

Pisarz spędził w Stambule dzieciństwo oraz sporą część dorosłego życia. Powieść stanowi niezwykły i fascynujący portret miasta nierozerwalnie związany z życiem i historią rodziny pisarza. Wspomnienia udokumentowane są nostalgicznymi zdjęciami z albumu rodzinnego pisarza oraz fotografiami historycznymi stambulskich widoków i codziennego życia miasta lat pięćdziesiątych i późniejszych. Na szczególną wyjątkowość zasługują ryciny Mellinga ukazujące wyobrażenia złotego wieku miasta wiernie odtwarzające detale architektoniczne miasta oraz codzienne życie jego mieszkańców.
Historyczne budowle w Stambule nie są obiektami muzealnymi. Dla mieszkańców miasta są świadkami minionej przeszłości, smutnym wspomnieniem siły i bogactwa, które odeszły wraz z minioną cywilizacją . Zabytki przypominają ludziom o biedzie i zagubieniu, wprowadzają w stan przygnębienia, żalu za tym co utracono, melancholię , typowe tureckie uczucie – huzun – życie postrzegane przez mgłę.
„ Piękny Stambuł to opowieść o...

książek: 2667
Monika | 2018-04-10
Przeczytana: 23 marca 2018

Postanowiłam zrobić jeszcze jedno "podejście do Pamuka". Pomyślałam sobie, że jeśli nie spodoba mi się jego "Stambuł", to już nic mi się nie spodoba.
Niestety, znów fiasko. Panu Pamukowi już podziękuję.

książek: 6636
allison | 2011-10-10
Na półkach: Przeczytane, Orient
Przeczytana: 10 października 2011

Pełna nostalgii, wzruszeń i wielu ciekawostek książka o tytułowym mieście, ale przede wszystkim o samym autorze i jego rodzinie.

Swoje wspomnienia Pamuk snuje równolegle z opowieścią o współczesnym sobie Stambule, ale często cofa się w czasie, zwłaszcza, gdy przywołuje postacie dziadków lub odnosi się do kulturotwórczej roli miasta, które miało wpływ na twórczość wielu rodzimych artystów, ale także malarzy i pisarzy z Francji i innych zakątków Europy.

Opisy są bardzo plastyczne - czytając książkę, łatwo przenieść się na wąskie i kręte uliczki, na nadmorską promenadę, gwarne stragany... Całość bardzo ubarwiają liczne archiwalne fotografie i kopie obrazów, niesamowicie nastrojowe, często bardzo przygnębiające, smutne, ale mające swój urok.

Stambuł pokazany został przez Pamuka jako miasto kontrastów, w którym bogactwo i przepych współistnieją z nędzą i brzydotą, tradycja osmańska miesza się kulturą zachodnioeuropejską.
Ciekawie pisarz pokazuje stosunek swoich rodaków do...

książek: 3388

To moje pierwsze spotkanie z Pamukiem. W "Stambule" opowieść o mieście przeplata się z opowieścią o dzieciństwie autora. Ale ani jedno, ani drugie nie wydaje się być pełne. Szczególnie zapiski o mieście są wyjątkowo wyrywkowe, a refleksje w nich zawarte nawet błędne - odniosłam wrażenie, że Pamuk zbyt wiele przypadłości "ogólnoludzkich" przypisuje wyłącznie mieszkańcom Stambułu, co czyni wiele obserwacji mało użytecznymi. Jednocześnie: książkę czyta się. I to jak!

książek: 2333

Urzekająca, nostalgiczna, melancholijna. Książka, którą warto czytać powoli i delektować się każdym słowem. Mistrzowskie pióro.

książek: 817
PonuryDziadyga | 2012-04-20
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 25 marca 2012

Drastycznie odmienny obraz tego miasta, jaki przeciętny zjadacz chleba wyrobił sobie o nim. Mówisz "Stambuł", myślisz "Haga Sofia". Tymczasem na dziesiątkach fantastycznych zdjęć z połowy XX wieku widzimy obraz raczej przygnębiający. Coś w stylu autobiografii miesza się z krótkim opisem historii miasta i jego mieszkańców. A to wszystko hojnie (czasem zbyt hojnie) okraszone "hüzün"- rodzajem przytłaczającej melancholii charakterystycznej nie dla jednostki, ale dla całego miasta i jego okolic.
Rozdarcie między chęcią dogonienia Zachodu, bycia metropolią proeuropejską, a widoczną na każdym kroku tradycją.
Z jednej strony mało się przejmują zdaniem Europejczyków, z drugiej- dobija ich że są otoczeni przez ruiny dawnej potęgi i dawnego dobrobytu, który już nigdy nie powróci, a miasto nie powstanie z kolan. Rewelacyjną bym tej książki nie nazwał, ale dla poznania tego nietypowego punktu widzenia warto przeczytać. Polecam

książek: 1381
magdalena | 2018-01-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 stycznia 2018

Pamuk zabiera swoich czytelników do Stambułu, swojego rodzinnego miasta. Zabiera na spacery, opowiada o rodzinie, budynkach, zabytkach. Wszystko to okrasza pięknymi wspomnieniami. Bardzo nostalgiczna książka, prawdziwa, szczera i napisana pięknym językiem.

książek: 1476
Besia | 2015-10-21
Przeczytana: 30 września 2015

Jedno jest pewne - powieści Pamuka , pomimo, że bardzo rozległych rozmiarów czyta się tak jakby się w nich płynęło.
Tym razem nie dopłynęłam jednak do końca - byłoby mi łatwiej gdybym choć raz była w Turcji, w tych miejscach o których pisze autor. Powieść bowiem jest w przeważającej większości nostalgicznym wspomnieniem Stambułu jako miasta w jego warstwie historycznej i geograficznej, a w mniejszej części autobiografią autora.
I właśnie dlatego nie dotrwałam do końca.

zobacz kolejne z 1790 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Literacki Horoskop LC – Książkowy Baran

Zaczęła się wiosna, a to oznacza również czas na nowy zodiakalny początek. Planetą Barana jest Mars, szczęśliwym dniem wtorek, a kolorem – czerwony. Jakimi pisarzami są osoby urodzone pod tym znakiem, a jakimi czytelnikami? Książki prawdę powiedzą. Zachęcamy do czytania naszych wróżb.


więcej
Dobrze wyjść z pisarzem: Orhan Pamuk

Niektórych pisarzy kochamy za to, że piszą piękne teksty. To najdoskonalszy rodzaj relacji pisarz-czytelnik. Innych podziwiamy za ich postawę, za to, jaką drogę życiową wybrali, albo ze względu na miejsce, jakie zajmują w historii. Pamuka zdecydowanie zaliczam do tej pierwszej grupy. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd