Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Powracający głód

Tłumaczenie: Hanna Igalson-Tygielska
Seria: Don Kichot i Sancho Pansa
Wydawnictwo: W.A.B.
6,33 (120 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
10
8
17
7
35
6
22
5
19
4
10
3
7
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Ritournelle de la faim
data wydania
ISBN
9788374146579
liczba stron
216
słowa kluczowe
powieść francuska
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Opowieść o świecie obdzieranym z nadziei i piękna. Pisana oszczędnie, bez zbędnych słów. Paryż. Dziesięcioletnia Ethel mocno trzyma za rękę pana Solimana, stryjecznego dziadka. Oglądają wystawę poświęconą dawnym koloniom francuskim. Jest rok 1931. Nic nie zapowiada katastrofy. Ethel nie zna jeszcze Kseni – córki rosyjskich emigrantów, niegdyś arystokratów, teraz walczących o przetrwanie w...

Opowieść o świecie obdzieranym z nadziei i piękna. Pisana oszczędnie, bez zbędnych słów.
Paryż. Dziesięcioletnia Ethel mocno trzyma za rękę pana Solimana, stryjecznego dziadka. Oglądają wystawę poświęconą dawnym koloniom francuskim. Jest rok 1931. Nic nie zapowiada katastrofy. Ethel nie zna jeszcze Kseni – córki rosyjskich emigrantów, niegdyś arystokratów, teraz walczących o przetrwanie w paryskich dzielnicach biedy. Dopiero przeczuwa znaczenie ciężkiej ciszy i nocnych kłótni rodziców. Jeszcze mówi się Adolf Hitler, tak jak mówi się Pierre Leval czy Aristide Brand. Jeszcze nie muszą uciekać do Nicei. Ojciec nie stracił całego majątku...
Później przyjdzie głód. I Ethel pomyśli, że ma dwadzieścia lat i nigdy nie była młoda.

[opis wydawcy]

 

źródło opisu: http://www.gwfoksal.pl/

źródło okładki: http://www.gwfoksal.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (290)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 348
mm8371 | 2016-10-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 października 2016

twój wybór,chcesz to dorastaj
wojna tak rzadko bywa nasza
nie umiesz brać,to chociaż daj
zawsze się żyje w ciekawych czasach

Trochę słabo...O podstarzałej dziewczynce,o podstarzałym świecie,o podstarzałych wartościach,wiecznie młodym prawie silniejszego,zawsze silniejszym prawie pieniądza,o smutnym Paryżu i głodnej Nicei...
Niby dużo,ale po lekturze niewiele zostaje...

książek: 1256
Besia | 2015-02-23
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 16 lutego 2015

Nie jestem zachwycona. Językowo lektura najwyższych lotów, ale jak dla mnie za mało emocji - takie przytłumione, po prostu opisywane , a nie przeżywane. Jakby autor pisał to wszystko logicznym, a nie współczującym umysłem.

książek: 402
breathless | 2010-08-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2010

Jeśli mówimy o starcach w ciele dziecka, powinno się tutaj wymienić Ethel. Nad wiek rezolutna dziewczynka przechodzi serię zdarzeń, które byłyby skłonne złamać niejednego dorosłego. Radzi sobie sprawnie ze wszystkim, co narzuca na nią los i z pokorą przyjmuje potem także wyprowadzkę do Nicei. "Powracający głód" to książka o sile kobiecego charakteru, o powolnie sączących się zdarzeniach, które wpływają na nasz światopogląd. Czyta się o zmianach, które mogłyby wpłynąć na człowieka destrukcyjnie, a dla głównej bohaterki są powodem do tego, aby dążyć do zmiany na lepsze.

książek: 758
K-czyta | 2013-12-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: grudzień 2012

W przedwojennym Paryżu, na początku lat 30. XX w. jest jeszcze sporo miejsca na marzenia – szczególnie, gdy marzy mała dziewczynka. Dziesięcioletnia Ethel Brun dzieli ze swoim stryjecznym dziadkiem Panem Solimanem pragnienie wybudowania Domu Koloru Malwy – miejsca, które nigdy nie powstanie. Stanie się jednym z wielu rozczarowań, którymi naznaczone będzie życie Ethel. Przyjaźń i fascynacja Ksenią – Rosjanką, której rodzina uciekła przed rewolucją, przez długi czas wypełni jej codzienność, ale i ona z czasem zblednie i pozostawi w sercu ranę. Jedną z wielu ran.

Salonowe opowieści o polityce, interesach i wspomnieniach ojca z Mauritiusa, którym Ethel przysłuchiwała się jako mała dziewczynka, siedząc mu na kolanach, z czasem staną się pretensjonalną groteską. Napięcie, wciąż powracające urazy i wzajemne niezrozumienie między rodzicami spotęgują głód innego, normalnego życia. Wojna, która wydawała się niemożliwa będzie rzeczywistością, a okoliczności zmuszą Ethel i jej rodzinę do...

książek: 822
Kiti | 2015-10-15
Na półkach: Przeczytane

Jean-Marie Gustave Le Clezio to laureat Literackiej Nagrody Nobla. ,,Powracający głód" to moje pierwsze spotkanie z twórczością tego pisarza. Z książką mogłam zapoznać się dzięki Alicji, za co serdecznie dziękuję.

Ethel i Ksenia poznały się w szkole. Choć bardzo się różniły, ich przyjaźń trwała lub nawet kilkanaście lat. Ethel wywodziła się z zamożnej rodziny, można powiedzieć, że byli bogaci w stosunku do rodziny Kseni, która mieszkała z matką i siostrą. Ojciec zmarł, więc musiały liczyć tylko na siebie, żyjąc w skrajnej biedzie. Mimo tych przeciwieństw, Ethel i Ksenia przez pewien czas bardzo dobrze się dogadywały. Co stanęło na przeszkodzie ich przyjaźni?

Książka nie jest zbyt obszerna. Duża czcionka i szerokie marginesy zdecydowanie ułatwiają jej lekturę. Z czystym sumieniem mogę stwierdzić, że tytuł tej publikacji jest wieloznaczny. ,,Powracający głód" na pewno nie jest pozycją, którą da się w pełni zrozumieć po pierwszym czytaniu. Myślę, że wracając do niej wielokrotnie,...

książek: 813
Miriam | 2014-03-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ulubione, 2013
Przeczytana: 27 listopada 2013

Zbliżał się powoli ostatni miesiąc roku, zawsze wtedy ogarnia mnie uczucie melancholii i potrzeby rozliczenia się z upływającym rokiem. Pewnego dnia weszłam do księgarni i nie za bardzo wiedziałam, co dla siebie wybrać, co by pasowało do mojego nastroju. Krążyłam między półkami i krążyłam, aż w końcu natrafiłam na "Powracający głód". Stwierdziłam - ok, biorę, na chybił trafił... I co się okazało? Że książka ta stała się jedną z ważniejszych, jakie czytałam. Ethel przypomniała mi, jak to jest być ślepo w kogoś zapatrzoną i jak potem dostaje się po głowie, jakie jest życie "po wszystkim" i jak mimo dobrych decyzji potrafi być jałowe. Swoista terapia po latach. Dodam że ekspresowa i skuteczna.

książek: 589
FromNorwayWithLove | 2011-02-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2009

Żałuję, że nie mogę jej przeczytać w oryginale. Wówczas wiedziałabym, czy za ten brak płynności odpowiada tłumacz cza autor.
Coś mi w tym tekście nie gra, ale nie potrafię powiedzieć, co to takiego.

książek: 51
Anastazja | 2013-10-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 12 października 2013

Przedwojenny Paryż.
To w nim poznajemy naszą bohaterkę, Ethel, 10 letnią dziewczynkę, zafascynowaną opowieściami swojego dziadka oraz niezwykłą przyjaźnią z Ksenią.
Paryskie wieczorki.
Organizowane w domu rodziców Ethel, na które jest zapraszana śmietanka towarzyska Paryża. Ludzie słabi, egoiści, trwoniący czas na bezsensowne rozmowy, wywody, do przesady sztuczni, zamknięci w schemat konwenansów i etykiety.
Wojna
Przedstawiona jakby w tle. Nie ma tutaj krwawych bitew, bombardowań, ulicznych rzezi. Jest natomiast nędza, bieda, ucieczka.
Głód
Ten prawdziwy, i inny - głód życia - tęsknota za dawnym bezpieczeństwem, wrażeniami, wakacjami, Laurentem.

Książka lekko nudnawa, choć napisana w pięknym stylu.
Dobrze oddaje atmosferę wojenną we Francji, dziwnej wojny prowadzonej z Niemcami. Schowana gdzieś w górach rodzina Brunów, nie walczy, nie podnosi głosu na niesprawiedliwość, nie ukrywa Żydów, nie pomaga. Jest bezczynna. Tak jak cała Francja w tym okresie...

książek: 134
Monika Rosa | 2016-11-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 listopada 2016

Piękna i poruszająca, nie mogłam się od niej oderwać:)

książek: 771
ouLIPOgram | 2013-10-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 października 2013

No, no...choć jak na Noblistę to żadna łaska. Warto.

zobacz kolejne z 280 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd