Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dracena przerywa milczenie

Cykl: Dracena przerywa milczenie (tom 1)
Wydawnictwo: Bliskie
6,22 (125 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
7
8
14
7
30
6
24
5
27
4
8
3
6
2
1
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788392560203
liczba stron
304
język
polski

Tajemnicę morderstwa w instytucie naukowym próbują rozwikłać dr Agatka Cyryl (Holmes) i dr Jola Kapłan (Watson). Pomagają im niecodzienni współpracownicy: uczuciowa roślina i psotna kotka Mopka, a po piętach depcze policja wyposażona w dobre chęci i cuda techniki. Humor Mai Kotarskiej sprawia, że zwykłe życie staje się niezwykle zabawne, niewiarygodne historie zyskują wiarygodność, a do...

Tajemnicę morderstwa w instytucie naukowym próbują rozwikłać dr Agatka Cyryl (Holmes) i dr Jola Kapłan (Watson). Pomagają im niecodzienni współpracownicy: uczuciowa roślina i psotna kotka Mopka, a po piętach depcze policja wyposażona w dobre chęci i cuda techniki.

Humor Mai Kotarskiej sprawia, że zwykłe życie staje się niezwykle zabawne, niewiarygodne historie zyskują wiarygodność, a do słabości bliźnich mamy więcej dystansu i życzliwości.

 

źródło opisu: [Wydawnictwo Bliskie, 2007]

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (216)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2792
Liza | 2014-05-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 maja 2014

Amotorzy-detektywi w spódnicy w akcji!

Agata po obozie na łonie natury z utęsknieniem wraca do pracy do instytutu genetyki. Ale zamiast pracować nad badaniami, wraz z Jolą starają się rozwikłać, kto zabił nielubianą szefową, profesor, która okazuje się, że miała „haka” na wiele osób. Mordercą najprawdopodobniej jest ktoś z ich zespołu. Agata dla siebie rezerwuje rolę kierowniczą, Jola pełni funkcje pomocniczo-porządkowe. Porażki ich nie zniechęcają, a wręcz przeciwnie- podrażniają ambicje złapania sprawcy.

„Morderca z tytułem naukowym, to plama na honorze uczelni i my ją zmyjemy”.

W sumie nic odkrywczego, kryminałek w wersji humorystycznej. Tytuł zaś odnosi się do akcji o kryptonimie „niemy świadek” z tytułową draceną w roli głównej, która przerywa milczenie. I wiecie, co? Pisarka napisała prawdę, był taki eksperyment, na którym wzorowała się policjantka Lidia, chcąc przenieść osiągnięcia naukowe na grunt kryminalistyki (Eksperyment Baxtera). Taka ciekawostka, a trochę dodała...

książek: 2825
Meowth | 2016-02-05
Przeczytana: 04 lutego 2016

Właśnie dopadły mnie problemy z kręgosłupem, dolegliwość bolesna i zdecydowanie uziemiająca. Co zrobić, gdy leży się się cały czas w łóżku, a każda przewrotka z boku na wznak i z powrotem wymaga dużego skupienia, samozaparcia i starannego zaplanowania kolejności ruchów? Ano, czytać i to coś łatwego, lekkiego, przyjemnego, jakieś niewymagające wielkiej koncentracji "czytadło". Pod tym względem książka Mai Kotarskiej trafiła idealnie w moje obecne potrzeby. Wartka akcja, łatwa do przyswojenia narracja, żadnego zbędnego filozofowania i dorabiania głębi. To naprawdę "się czyta". Jedyne moje zastrzeżenie: historia nie jest aż tak dowcipna, aż tak zabawna, jak to obiecuje na okładce wydawca, ja szczerze roześmiałam się tylko raz, w scenie z kotem Oskarem i jego niezwykłym wyczuciem czasu. Ale może po prostu mam trochę inne poczucie humoru.

książek: 922
eduko7 | 2014-05-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 stycznia 2011

Nooo, proooszę... A niektórzy twierdzą, że praca naukowa jest nudna. A tu czeka na nas miłe zaskoczenie. Na początek - morderstwo. Naukowcy - podejrzani i wcielający się w rolę detektywów, pomagający czy przeszkadzający organom ścigania?! A do tego uczuciowa, służąca podpowiedzią dracena...

książek: 2257
FannyBrawne | 2016-02-02

Zaczynając ,,Dracena przerywa milczenie" byłam bardzo pozytywnie nastawiona i przekonana, że przeczytam oryginalną, zabawną, intrygującą historię kryminalną. Niestety, troszkę się zawiodłam.

Zostaje zamordowana znana na uczelni profesor. Okazuje się, że mordercą jest ktoś z pracowników naukowych. Aby utrzymać dobre relacje w zespole i ocalić swój honor, muszą oni udowodnić kto zabił. Równocześnie prowadzone są dwa śledztwa - to oficjalne, którym zajmują się policjanci Karol i Lidia oraz nieformalne, prowadzone przed dwie członkinie instytutu - Agatkę Cyryl i Jolę Kapłan.

Maja Kotarska zastosowała w swojej powieści dosyć ciekawy i oryginalny temat. Opisała użycie rośliny(tytułowej draceny) w kryminalistyce. Okazuje się, że rośliny przywiązują się do swoich właścicieli, a także wiele rozumieją i zapamiętują. Podobno poszukiwanie mordercy za sprawą rośliny to przypadek autentyczny. Jednak przez ten zabieg zabrakło mi tradycyjnego śledztwa - poszukiwań dowodów, przesłuchań. Wątek...

książek: 922
ElViento | 2013-05-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 28 maja 2013

Świetnie się czytało! Luźny język, wartka akcja, symatyczne postaci. Książkę się wręcz pochłania! Polecam :)

książek: 47
beatak955 | 2016-08-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 sierpnia 2016

Przezabawna książka Marii Kotarskiej. Pierwsza z "trylogii" sławiących dwie przyjaciółki Agatkę Cyryl i Jolę Kapłan na co dzień wykształcone panie pracujące jako genetyczki w katedrze naukowej prywatnie uwielbiające rozwiązywanie zagadek kryminalnych pakując się przy tym w kłopoty. W tej części pierwsza nich prawie ociera się o śmierc próbując rozwiązac za wszelką cenę sprawę morderstwa znienawidzonej przez wszystkich pani profesor. Zabawne opisy wydarzeń niejednokrotnie sprawiły że czytając śmiałam się w głos. Autorka współpracowała z Iloną Łepkowską pisząc scenariusz do filmu "Nie kłam kochanie".

książek: 92
Energia | 2014-08-21
Przeczytana: 21 sierpnia 2014

Komiczna historia, mało jest czarnego humoru i wszystko jest trzymane na wysokim poziomie.

Nie pasowało mi jak otoczenie zostało opisane bo jak ma być kryminał to powinno się mieć jakieś wyobrażenie otoczenia w którym są te postacie a tu znalazłam kilka detali rzuconych jakby z łaski. Ruchy fizyczne różnych postaci bardzo rzadko kiedy zostały opisane, np. wyobrażałam sobie, że ktoś stoi, a na końcu dialogu okazało się, że siedział. W pewnym momencie książki absolutnie nic się nie działo, zwykła dłużyzna: została opisana zwykła codzienność dorosłych postaci z ich rodzinami i z tym związane problemy. Całe prowadzenie śledztwa jest bardzo słabe bo wiele informacji zostały podane ot tak bez żadnego łączenia z innymi i jak zostały opisane tak zostały zapomniane w trakcie historii.

książek: 530
kornelia33 | 2014-05-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 maja 2014

Wymęczyła mnie ta książka strasznie . Raczej nie przemyślana do końca przez autorkę : roślina w roli świadka , była naukowiec teraz policjantka współprowadząca śledztwo zabójstwa , wątek kryminalny straszny i roztrzepane koleżanki z instytutu badające sprawę na własną rękę .
Miało być z humorem wyszło raczej słabo .

książek: 1152
asia_32 | 2010-04-25
Na półkach: Przeczytane

Czyta się ją wspaniale:)Dowcipne dialogi,wartka akcja,prześmieszne bohaterki!!

książek: 485
pistacjowa | 2014-05-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 maja 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Lekki kryminał z odrobiną humoru, coś w stylu Olgi Rudnickiej, Joanny Chmielewskiej (choć one w moim rankingu są o "kilka pięter" wyżej). Niestety ma jedną, ale jak dla mnie bardzo poważną wadę - już w połowie książki, w zasadzie wiemy kto zabił. Mamy to dosłownie podane jak na tacy. Nie spodziewałam się czegoś takiego, więc myślałam, że pod koniec czeka mnie jakieś zaskoczenie, nagły zwrot akcji, ale niestety nie doczekałam się. Nie było żadnego "wow", przez co książka wiele traci - także gwiazdek. A mogłaby być naprawdę dobrą lekturą. Mimo to, będąc wczoraj w bibliotece, wypożyczyłam "Strusie jajo", z nadzieją, że druga część będzie lepsza i nie przyniesie takiego rozczarowania.

zobacz kolejne z 206 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd