Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dracena przerywa milczenie

Cykl: Dracena przerywa milczenie (tom 1)
Wydawnictwo: Bliskie
6,2 (126 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
7
8
14
7
30
6
24
5
27
4
8
3
7
2
1
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788392560203
liczba stron
304
język
polski

Tajemnicę morderstwa w instytucie naukowym próbują rozwikłać dr Agatka Cyryl (Holmes) i dr Jola Kapłan (Watson). Pomagają im niecodzienni współpracownicy: uczuciowa roślina i psotna kotka Mopka, a po piętach depcze policja wyposażona w dobre chęci i cuda techniki. Humor Mai Kotarskiej sprawia, że zwykłe życie staje się niezwykle zabawne, niewiarygodne historie zyskują wiarygodność, a do...

Tajemnicę morderstwa w instytucie naukowym próbują rozwikłać dr Agatka Cyryl (Holmes) i dr Jola Kapłan (Watson). Pomagają im niecodzienni współpracownicy: uczuciowa roślina i psotna kotka Mopka, a po piętach depcze policja wyposażona w dobre chęci i cuda techniki.

Humor Mai Kotarskiej sprawia, że zwykłe życie staje się niezwykle zabawne, niewiarygodne historie zyskują wiarygodność, a do słabości bliźnich mamy więcej dystansu i życzliwości.

 

źródło opisu: [Wydawnictwo Bliskie, 2007]

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (220)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2815
Liza | 2014-05-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 maja 2014

Amotorzy-detektywi w spódnicy w akcji!

Agata po obozie na łonie natury z utęsknieniem wraca do pracy do instytutu genetyki. Ale zamiast pracować nad badaniami, wraz z Jolą starają się rozwikłać, kto zabił nielubianą szefową, profesor, która okazuje się, że miała „haka” na wiele osób. Mordercą najprawdopodobniej jest ktoś z ich zespołu. Agata dla siebie rezerwuje rolę kierowniczą, Jola pełni funkcje pomocniczo-porządkowe. Porażki ich nie zniechęcają, a wręcz przeciwnie- podrażniają ambicje złapania sprawcy.

„Morderca z tytułem naukowym, to plama na honorze uczelni i my ją zmyjemy”.

W sumie nic odkrywczego, kryminałek w wersji humorystycznej. Tytuł zaś odnosi się do akcji o kryptonimie „niemy świadek” z tytułową draceną w roli głównej, która przerywa milczenie. I wiecie, co? Pisarka napisała prawdę, był taki eksperyment, na którym wzorowała się policjantka Lidia, chcąc przenieść osiągnięcia naukowe na grunt kryminalistyki (Eksperyment Baxtera). Taka ciekawostka, a trochę dodała...

książek: 2868
Meowth | 2016-02-05
Przeczytana: 04 lutego 2016

Właśnie dopadły mnie problemy z kręgosłupem, dolegliwość bolesna i zdecydowanie uziemiająca. Co zrobić, gdy leży się się cały czas w łóżku, a każda przewrotka z boku na wznak i z powrotem wymaga dużego skupienia, samozaparcia i starannego zaplanowania kolejności ruchów? Ano, czytać i to coś łatwego, lekkiego, przyjemnego, jakieś niewymagające wielkiej koncentracji "czytadło". Pod tym względem książka Mai Kotarskiej trafiła idealnie w moje obecne potrzeby. Wartka akcja, łatwa do przyswojenia narracja, żadnego zbędnego filozofowania i dorabiania głębi. To naprawdę "się czyta". Jedyne moje zastrzeżenie: historia nie jest aż tak dowcipna, aż tak zabawna, jak to obiecuje na okładce wydawca, ja szczerze roześmiałam się tylko raz, w scenie z kotem Oskarem i jego niezwykłym wyczuciem czasu. Ale może po prostu mam trochę inne poczucie humoru.

książek: 945
eduko7 | 2014-05-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 stycznia 2011

Nooo, proooszę... A niektórzy twierdzą, że praca naukowa jest nudna. A tu czeka na nas miłe zaskoczenie. Na początek - morderstwo. Naukowcy - podejrzani i wcielający się w rolę detektywów, pomagający czy przeszkadzający organom ścigania?! A do tego uczuciowa, służąca podpowiedzią dracena...

książek: 2354
FannyBrawne | 2016-02-02

Zaczynając ,,Dracena przerywa milczenie" byłam bardzo pozytywnie nastawiona i przekonana, że przeczytam oryginalną, zabawną, intrygującą historię kryminalną. Niestety, troszkę się zawiodłam.

Zostaje zamordowana znana na uczelni profesor. Okazuje się, że mordercą jest ktoś z pracowników naukowych. Aby utrzymać dobre relacje w zespole i ocalić swój honor, muszą oni udowodnić kto zabił. Równocześnie prowadzone są dwa śledztwa - to oficjalne, którym zajmują się policjanci Karol i Lidia oraz nieformalne, prowadzone przed dwie członkinie instytutu - Agatkę Cyryl i Jolę Kapłan.

Maja Kotarska zastosowała w swojej powieści dosyć ciekawy i oryginalny temat. Opisała użycie rośliny(tytułowej draceny) w kryminalistyce. Okazuje się, że rośliny przywiązują się do swoich właścicieli, a także wiele rozumieją i zapamiętują. Podobno poszukiwanie mordercy za sprawą rośliny to przypadek autentyczny. Jednak przez ten zabieg zabrakło mi tradycyjnego śledztwa - poszukiwań dowodów, przesłuchań. Wątek...

książek: 933
ElViento | 2013-05-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 28 maja 2013

Świetnie się czytało! Luźny język, wartka akcja, symatyczne postaci. Książkę się wręcz pochłania! Polecam :)

książek: 53
beatak955 | 2016-08-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 sierpnia 2016

Przezabawna książka Marii Kotarskiej. Pierwsza z "trylogii" sławiących dwie przyjaciółki Agatkę Cyryl i Jolę Kapłan na co dzień wykształcone panie pracujące jako genetyczki w katedrze naukowej prywatnie uwielbiające rozwiązywanie zagadek kryminalnych pakując się przy tym w kłopoty. W tej części pierwsza nich prawie ociera się o śmierc próbując rozwiązac za wszelką cenę sprawę morderstwa znienawidzonej przez wszystkich pani profesor. Zabawne opisy wydarzeń niejednokrotnie sprawiły że czytając śmiałam się w głos. Autorka współpracowała z Iloną Łepkowską pisząc scenariusz do filmu "Nie kłam kochanie".

książek: 97
Energia | 2014-08-21
Przeczytana: 21 sierpnia 2014

Komiczna historia, mało jest czarnego humoru i wszystko jest trzymane na wysokim poziomie.

Nie pasowało mi jak otoczenie zostało opisane bo jak ma być kryminał to powinno się mieć jakieś wyobrażenie otoczenia w którym są te postacie a tu znalazłam kilka detali rzuconych jakby z łaski. Ruchy fizyczne różnych postaci bardzo rzadko kiedy zostały opisane, np. wyobrażałam sobie, że ktoś stoi, a na końcu dialogu okazało się, że siedział. W pewnym momencie książki absolutnie nic się nie działo, zwykła dłużyzna: została opisana zwykła codzienność dorosłych postaci z ich rodzinami i z tym związane problemy. Całe prowadzenie śledztwa jest bardzo słabe bo wiele informacji zostały podane ot tak bez żadnego łączenia z innymi i jak zostały opisane tak zostały zapomniane w trakcie historii.

książek: 530
kornelia33 | 2014-05-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 maja 2014

Wymęczyła mnie ta książka strasznie . Raczej nie przemyślana do końca przez autorkę : roślina w roli świadka , była naukowiec teraz policjantka współprowadząca śledztwo zabójstwa , wątek kryminalny straszny i roztrzepane koleżanki z instytutu badające sprawę na własną rękę .
Miało być z humorem wyszło raczej słabo .

książek: 961
Kachusek | 2015-09-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 września 2015

Świetna książka, tak lekko napisana,że czytała się wręcz sama :) Detektywistyczne podejście, trochę humoru, ciekawa historia (oczywiście traktować ją należy z przymrużeniem) i na moją dracenę patrzę teraz innym okiem ;) Biorę się za drugą część i polecam.

książek: 1176
asia_32 | 2010-04-25
Na półkach: Przeczytane

Czyta się ją wspaniale:)Dowcipne dialogi,wartka akcja,prześmieszne bohaterki!!

zobacz kolejne z 210 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd