Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Córka papieża

Tłumaczenie: Natalia Mętrak-Ruda
Wydawnictwo: Znak Horyzont
5,77 (166 ocen i 49 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
5
8
23
7
26
6
44
5
25
4
15
3
19
2
4
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Pope's Daughter
data wydania
ISBN
9788324030491
liczba stron
320
słowa kluczowe
Natalia Mętrak-Ruda
język
polski
dodała
Ag2S

Włoski noblista spieszy na ratunek „diabelnej” córce papieża. Lukrecja była dzieckiem kardynała Rodrigo de Borgii, późniejszego papieża Aleksandra VI, i jednej z jego luksusowych kurtyzan. Otrzymała staranne wykształcenie, miała być dobrze wychowaną panienką. Miała 12 lat, gdy po raz pierwszy posłużyła ojcu do osiągnięcia politycznych celów. Wydał ją za mąż i był świadkiem nocy poślubnej. Z...

Włoski noblista spieszy na ratunek „diabelnej” córce papieża.

Lukrecja była dzieckiem kardynała Rodrigo de Borgii, późniejszego papieża Aleksandra VI, i jednej z jego luksusowych kurtyzan. Otrzymała staranne wykształcenie, miała być dobrze wychowaną panienką.
Miała 12 lat, gdy po raz pierwszy posłużyła ojcu do osiągnięcia politycznych celów. Wydał ją za mąż i był świadkiem nocy poślubnej. Z pierwszym mężem sam ją rozwiódł, drugiego zamordował, na trzeciego wybrał kobieciarza i syfilityka.
Mimo przeciętnej urody stała się symbolem rozbuchanych żądz erotycznych i rozwiązłego stylu życia. Oskarżana o kazirodcze stosunki z ojcem i bratem nazywana była „największą kurtyzaną Rzymu”.
Lukrecja od zawsze fascynowała artystów, to im zawdzięcza wizerunek kobiety demonicznej. Taką znamy ją z głośnego serialu Rodzina Borgiów, który Dario Fo zaatakował jako „skupiony wyłącznie na seksie i graniczący z pornografią”.
Maestro staje w obronie Lukrecji. Swą książkę oparł na źródłach, m.in. na autentycznych listach córki papieża. Odnalazł w nich raczej kobietę łagodną, uwikłaną w okrutną grę ojca i odważną niż femme fatale. To jej – po raz pierwszy w dziejach − oddaje głos w swojej mistrzowskiej powieści.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 334
majeczka241 | 2015-11-02
Na półkach: Przeczytane

Wiele osób przedstawiało postać Lukrecji w bardzo niedobrym świetle. Gdybym nie przeczytała powieści Dario Fo, który skupił się na tej postaci to nadal należałabym do tego grona. Autor odkrył przede mną nieznane dotąd karty ukazując mi inne, nieznane mi oblicze Lukrecji. Podziwiam autora za to, że zapragnął obalić legendę na temat kobiety. Musiał zasięgnąć po sprawdzone źródła m.in. fragmenty dziennika oraz listach Lukrecji co jeszcze bardziej sprawiło, że książka stała się bardziej ciekawsza. Nie sądzę, żeby ktoś starał się obronić kobietę, którą oskarżano o kazirodcze związki z ojcem i bratem. Często ludzie nie chcą się mieszać w takie sprawy, gdyż to ich nie dotyczy, a autor nie zważając na nikogo zechciał nam przedstawić prawdę, która nie jednego zaskoczy. Swoją opowieść snuje z ogromną pasją, zaangażowaniem, pojawia się także lekka ironia, czuć było moc jaką włożył w stworzenie ,,Córki papieża". Powieść pochłania do reszty i każdego miło zadziwi.

Lukrecja już od najmłodszych lat była wrzucana zarówno przez ojca, jak i brata w wir finansowych i politycznych interesów bez krztyny litości. Jednak nikt nie przejmował się tym, co może myśleć mała biedna dziewczynka. Poza tym była kobietą, a to wyrok, który ma znaczenie dla ojca, przyszłego papieża i brata, przyszłego kardynała. Lukrecja była istnym pionkiem w grze, często traktowana była wręcz jak paczka okrągłych piersich i cudownych pośladkach. Nikt nie patrzył na jej potrzeby, czy jej podoba się taki układ, czy wręcz przeciwnie. Dla obu mężczyzn liczyło się tylko to jak najlepiej wykorzystać wdzięki Lukrecji i nie raz im się to udawało. Wydawało się im, że kobieta jest mała, bezbronna i nie poradzi sobie w życiu, jednak mile ich zaskoczyła. Dario Fo w swojej powieści to właśnie ukazuje. Przedstawia kobietę odważną, która potrafi walczyć o swoje dobra.

Miałam trudność z przeczytaniem tej powieści. Nie należy do najłatwiejszych. Trzeba mocno się skupić by zrozumieć, co tak naprawdę chce nam przekazać, więc nie każdemu przypadnie do gustu. Pomimo, że czasami miałam trudność w odnalezieniu się w historii uważam, że jest bardzo interesująca i wiele nauczy. W tle pojawiają się wątki historyczne co bardziej ubarwia powieść, do tego zawiera w sobie piękne portrety różnych ważnych osób z czego książka staje się jeszcze bardziej ciekawsza. Autor przedstawia nam prawdziwą kobietę, nie przerysowaną, nie dopracowaną na ostatni guzik. Pokazuje normalną, marzącą o prawdziwej miłości, piękną, inteligentną kobietę, która ma dość intryg jej własnego ojca.

Po przeczytaniu opisu na okładce nie spodziewałam się tak mocnej powieści. Dario Fo podjął się bardzo trudnego zadania co moim zdaniem wyszło mu perfekcyjnie. Książka dopracowana, pięknie oprawiona nie tylko na zewnątrz, ale i też w środku. Warta przeczytania polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziewczyna z Brooklynu

Muszę przyznać, że z początku byłam ignorantką jeśli chodzi o książki Guillame Musso. Może dlatego, że myślałam iż bardziej krąży w nich duch romansó...

zgłoś błąd zgłoś błąd