Tańcząc. Rozmowy o kryzysie i przemianie

Sposób podania treści jako rozmowy w „Tańcząc. Rozmowy o kryzysie i przemianie” był świetnym pomysłem. Głównie dlatego, że nie raz i nie dwa interesujące przemyślenia Bartłomieja Dobroczyńskiego są bardziej rozwijane lub poddawane wątpliwościom przez Agnieszkę Jucewicz. Wachlarz tematów jest szeroki – tak samo jak rodzaje kryzysów, które mogą wystąpić w naszym życiu z wielu przyczyn. Imponuje to, jak autorzy potrafią odnieść kwestię kryzysu do tak wielu różnych rzeczy – od religii, filozofów, noblistów, muzyki, filmów czy wreszcie innych klasycznych dzieł dla psychologii jak na przykład te Freuda. Całość napisana jest swobodnym językiem. Nawet jeżeli nie zna się przytoczonych przez współtwórców tej książki rzeczy, niezależnie, czy chodzi o literaturę lub filozofię, wszystko jest przedstawione tak, że bez problemu można się zorientować, czego dotyczy dana dyskusja. Nie ma tu utartych schematów jak to zwykle w tego typu książkach. Brak podanych rozwiązań na tacy, wszystko należy przemyśleć samemu i wyciągnąć własne wnioski. Przebrnięcie przez pesymistyczny start, który bardziej powodował doła niż przybierał formę wsparcia, daje szansę na gruntowne „przemeblowanie” swojego życia. Daje impuls, żeby zacząć na poważnie żyć po swojemu i czerpać z życia maksimum tego, co chcemy z niego wycisnąć. Winston Groom w swoim klasyku „Forrest Gump” porównał życie do pudełka czekoladek. Tu zostało to ujęte jeszcze lepiej – życie jest jak gra, tylko nie my decydujemy, jakie karty dostajemy. Chodzi oczywiście o punkt startowy, na który składają się miejsce urodzenia, rodzina, fundusze… Kolejna fajna rzecz to lista polecanej literatury, filmów i muzyki na stan kryzysu zamieszczona na końcu książki. Chciałbym przeczytać więcej rozważań tego autorstwa. Temat został jednak na tę chwilę chyba wyczerpany. Najważniejsze, że w tak dobrym stylu, który wręcz chce się czytać.

Sposób podania treści jako rozmowy w „Tańcząc. Rozmowy o kryzysie i przemianie” był świetnym pomysłem. Głównie dlatego, że nie raz i nie dwa interesujące przemyślenia Bartłomieja Dobroczyńskiego są bardziej rozwijane lub poddawane wątpliwościom przez Agnieszkę Jucewicz. Wachlarz tematów jest szeroki – tak samo jak rodzaje kryzysów, które mogą wystąpić w naszym życiu z wielu...

Świetna, sięgnęłam po nią w dobrym momencie mojego życia. Jedna z niewielu książek „psychologicznych” w której nie miałam poczucia przegadania tematów i lania wody. Każdy rozdział wnosił coś nowego i był potrzebny. Mam masę znaczników w książce, zapisanych inspiracji i nazwisk które autorzy przytaczali. Widziałam opinie o tym, że ta książka jest pesymistyczna i przygnębiająca - dla mnie jest po prostu bardzo szczera i prawdziwa. A w tej szczerości znalazłam coś pokrzepiającego i dającego nadzieję.

Świetna, sięgnęłam po nią w dobrym momencie mojego życia. Jedna z niewielu książek „psychologicznych” w której nie miałam poczucia przegadania tematów i lania wody. Każdy rozdział wnosił coś nowego i był potrzebny. Mam masę znaczników w książce, zapisanych inspiracji i nazwisk które autorzy przytaczali. Widziałam opinie o tym, że ta książka jest pesymistyczna i...

Nic odkrywczego. Tytuł nie za wiele ma wspólnego z treścią. Kolejna pseudo-psychologiczna książka. Szkoda czasu.

Nic odkrywczego. Tytuł nie za wiele ma wspólnego z treścią. Kolejna pseudo-psychologiczna książka. Szkoda czasu.

Interesująca książka, autor podaje wiele przykładów, ciekawa forma, to taka bardziej rozmowa niż suche fakty.

Interesująca książka, autor podaje wiele przykładów, ciekawa forma, to taka bardziej rozmowa niż suche fakty.

Ciekawa pozycja. Jedno ale. Czemu nie zredagowano tej okropnej kalki językowej, która przewija się jak mantra "to jest o tym, że" w miejsce "tu chodzi o to, że". Bombarduje to człowieka masowo w podcastach, a teraz jeszcze w książce. Trochę zaniedbanie językowe.

Ciekawa pozycja. Jedno ale. Czemu nie zredagowano tej okropnej kalki językowej, która przewija się jak mantra "to jest o tym, że" w miejsce "tu chodzi o to, że". Bombarduje to człowieka masowo w podcastach, a teraz jeszcze w książce. Trochę zaniedbanie językowe.

Przyjemna

Przyjemna

Są książki, na które pożałowałam czasu

Są książki, na które pożałowałam czasu

Zwykle nie piszę opinii ale dając ocenę 1 czuję się zobowiązana. Książka o kompletnie wprowadzającym w błąd tytule, raczej powinna się nazywać zbiorem cytatów z innych twórców. Wynurzenia autora poza bezpośrednimi cytatami zdradzają brak zrozumienia lub znajomości faktów w wielu dziedzinach. No właśnie, dziedzinach… książka o wszystkim i o niczym. Okładkowe obietnice zupełnie niespełnione. Nie polecam bardzo, ani jako rozrywkę ani jako narzędzie rozwoju a już na pewno nie polecam jako źródło wiedzy.

Zwykle nie piszę opinii ale dając ocenę 1 czuję się zobowiązana. Książka o kompletnie wprowadzającym w błąd tytule, raczej powinna się nazywać zbiorem cytatów z innych twórców. Wynurzenia autora poza bezpośrednimi cytatami zdradzają brak zrozumienia lub znajomości faktów w wielu dziedzinach. No właśnie, dziedzinach… książka o wszystkim i o niczym. Okładkowe obietnice...

Czasem dość pesymistyczna. Przez to czasem wydawała mi się gorzka w odbiorze

Czasem dość pesymistyczna. Przez to czasem wydawała mi się gorzka w odbiorze

Została mi polecona i bałam się, że to poradnik w stylu "jak żyć", ale jest to raczej analiza i odwołanie do różnych tradycji filozoficznych i kulturowych. Otwiera oczy i pomaga szerzej spojrzeć na siebie, świat i mechanizmy, którym podlegamy.

Została mi polecona i bałam się, że to poradnik w stylu "jak żyć", ale jest to raczej analiza i odwołanie do różnych tradycji filozoficznych i kulturowych. Otwiera oczy i pomaga szerzej spojrzeć na siebie, świat i mechanizmy, którym podlegamy.