Kobro. Skok w przestrzeń

Seria: Biografie
Wydawnictwo: Czarne
6,74 (150 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
9
8
28
7
51
6
45
5
13
4
3
3
0
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380490420
liczba stron
240
słowa kluczowe
biografia, artystka, awangarda, rzeźba
język
polski
dodała
Ag2S

Katia von Kobro już jako dziecko „miała diabła za skórą” i bunt we krwi. Dzieciństwo spędziła w dostatnim mieszczańskim domu, przyszło jej jednak dojrzewać i kształtować się zawodowo w okresie rewolucji, która zmiotła ten dom z powierzchni ziemi. Katarzyna dała się uwieść nowym ideałom, chociaż później nie bardzo wiedziała, jak je realizować w życiu. Jej życiowym celem i powołaniem okazała się...

Katia von Kobro już jako dziecko „miała diabła za skórą” i bunt we krwi. Dzieciństwo spędziła w dostatnim mieszczańskim domu, przyszło jej jednak dojrzewać i kształtować się zawodowo w okresie rewolucji, która zmiotła ten dom z powierzchni ziemi. Katarzyna dała się uwieść nowym ideałom, chociaż później nie bardzo wiedziała, jak je realizować w życiu. Jej życiowym celem i powołaniem okazała się sztuka rodząca się w nowym bolszewickim państwie.

Kobro, dotąd znana głównie jako żona Władysława Strzemińskiego, była awangardową rzeźbiarką i propagatorką najnowocześniejszych rozwiązań w sztuce. Ambitna, pewna siebie i swoich koncepcji. „Moja rzeźba – mówiła – nie jest tym, czego by chcieli w swych salonach zbankrutowani i spatynowani fabrykanci”.

Należała do grup Blok i Preasens. Spotykała na swojej artystycznej drodze wybitnych twórców awangardowej sztuki, Rosjan – Kazimierza Malewicza czy Wassilego Kandinskiego, i Polaków – Mieczysława Szczukę, Teresę Żarnower, Helenę i Szymona Syrkusów, Bohdana Lacherta, Juliana Przybosia, Jana Brzękowskiego. Gdzieś przemknął też Witkacy. Życie i twórczość poprowadziły ją przez hanzeatycką Rygę, Moskwę okresu rewolucji, Smoleńsk w czasie wojny polsko-bolszewickiej, aż po Wilno, Szczekociny, Brzeziny, Żakowice, Koluszki i Łódź, w której ostatecznie znalazła swoje miejsce i gdzie zmarła 21 lutego 1951 roku.

W pogrzebie na prawosławnym cmentarzu na Dołach uczestniczyło zaledwie kilka osób – córka i kilkoro przyjaciół. Władysław Strzemiński nie przyszedł.

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1068
Mar_tine | 2016-04-16
Przeczytana: 16 kwietnia 2016

Mam wątpliwości co do tego, czy książka powinna być nazywana biografią Katarzyny Kobro. Czasem miałam wrażenie, że autorka traci bohaterkę z pola widzenia, skupiając się zbyt bardzo na Strzemińskim. W efekcie Kobro znów pozostała w cieniu, doklejona czasem do męża zręcznymi stwierdzeniami rodzaju 'Katarzyna zgadza się z mężem'. Mało jest nawet wypowiedzi na temat jej dzieł sztuki. Zdaję sobie sprawę, że wynika to najprawdopodobniej z braku materiałów źródłowych, jednak można było skoncentrować się mocniej na samej Kobro.

Książka jest wartościowa (ciekawie opisuje wspólne losy Strzemińskich i dyskusje artystyczne z początku XX wieku), jednak pozostawia pewien niedosyt, tym przykrzejszy, że Kobro przez lata pozostawała niemal zupełnie zapomniana.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Sinobrody i inne opowiadania

Książka wypożyczona od autora, Macieja Szymczaka :) Sinobrody – 7,5/10 Biblia Diabła 7,5/10 Vaticanus 8/10 Pajęczyna 6/10 Hotel Nawia 5/10 ...

zgłoś błąd zgłoś błąd