Stulecie Winnych. Ci, którzy walczyli

Cykl: Stulecie Winnych (tom 2)
Wydawnictwo: Zwierciadło
7,96 (1435 ocen i 196 opinii) Zobacz oceny
10
229
9
246
8
453
7
341
6
122
5
22
4
10
3
6
2
2
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788364776311
liczba stron
296
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna. 1 września 1939 roku. Mania i Ania Winne, pierwsze w rodzinie z podwarszawskiego Brwinowa bliźniaczki są już dorosłe. Mania rodzi kolejne bliźniaczki - Kasię i Basię. Rytm dwóch pierwszych tomów wyznaczają daty znamienne w dwóch wymiarach historii – tej wielkiej, która bezpowrotnie zmieni losy...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna.

1 września 1939 roku. Mania i Ania Winne, pierwsze w rodzinie z podwarszawskiego Brwinowa bliźniaczki są już dorosłe. Mania rodzi kolejne bliźniaczki - Kasię i Basię. Rytm dwóch pierwszych tomów wyznaczają daty znamienne w dwóch wymiarach historii – tej wielkiej, która bezpowrotnie zmieni losy całego pokolenia Polaków i tej małej, ale wcale nie mniej ważnej – historii rodziny, wyznaczanej życiem kolejnych pokoleń. Pojawienie się w niej dwóch dziewczynek otworzy jej kolejny rozdział. Podczas II wojny światowej rodzina Winnych doświadcza tego, co tysiące polskich rodzin. Niektórzy Winni walczą na europejskich frontach, inni zmagają się z okupacyjną codziennością: terrorem, głodem i groźbą wywózki do obozów koncentracyjnych. Mimo wojennej zawieruchy, życie płynie dalej: Winni kochają, nienawidzą, rodzą się im kolejne dzieci. Nadchodzi koniec II wojny światowej. Upragniona wolność niewiele ma jednak wspólnego z tym, o czym marzyli przez lata nazistowskiego terroru. Inwigilacja i represje ze strony komunistycznych rządów to chleb powszedni powojennych lat. Jak Winni poradzą sobie w nowej rzeczywistości?
Czytając powieść Ałbeny Grabowskiej przenosimy się w czasie – spoglądamy na życie pokolenia naszych babć i dziadków, a w kolejnym tomie – nas samych i naszych rodziców. Wraz z rodziną Winnych przeżywać będziemy chwile grozy, ale i szczęścia, emocje, wzruszenia i małe radości. Często zadamy sobie pytanie - zmuszony do podejmowania niełatwych wyborów, by przekonać się - ze zgrozą lub zdziwieniem - co tak naprawdę w nas drzemie i do czego jesteśmy zdolni, podobnie jak bohaterowie "Stulecia Winnych"

 

źródło opisu: Wydawnictwo Zwierciadło, 2015

źródło okładki: Wydawnictwo Zwierciadło, 2015

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 5534

Wzloty i upadki klanu Winnych

Od lat zaczytuję się w sagach rodzinnych. To właśnie one są moim ulubionym gatunkiem powieści. Po nie najchętniej sięgam. Jako ich dodatkowy atut traktuję wplatanie w fabułę wydarzeń, które miały miejsce w rzeczywistości i które zanotowano w kronikach. Właśnie tego typu lekturą jest saga napisana przez Ałbenę Grabowską, opowiadająca o rodzie Winnych. Rodzinie, której losy mamy okazję śledzić na przełomie kilkadziesięciu lat. Niedawno na księgarskie półki trafił drugi tom tego cyklu, który obejmuje lata 1942-1968. Zatem w tle mamy II wojnę światową, lata powojenne, kształtowanie się nowej polskiej rzeczywistości, aż po wydarzenia z marca 1968 roku.

Bohaterami książki są wszyscy członkowie rodziny, ale na pierwszy plan wysuwają się postacie sióstr bliźniaczek – Mani i Ani. Obie młode kobiety w czasie działań wojennych poznają smak samotnego macierzyństwa. Mąż Mani zaginął bez śladu w wojennej zawierusze. Ania rodzi dziecko, ale i los obdarza ją przybraną córką pochodzenia żydowskiego, której kobieta ratuje życie. Rodzina Winnych w czasie II wojny światowej przeżywa to, co tysiące polskich rodzin. Winnych, jak cały polski naród, dotyka bieda, głód, strach przez śmiercią, przemoc ze strony okupanta, utrata majątku. Chwil trudnych nie brakuje, ale wśród wielu nieszczęść pojawiają się i malutkie promyki radości. Powojenna rzeczywistość też nie jest łatwa i różowa. Nowy porządek bywa czasem trudniejszy niż wojenne czasy. Pojawiają się prześladowania ze strony władzy, represje za...

Od lat zaczytuję się w sagach rodzinnych. To właśnie one są moim ulubionym gatunkiem powieści. Po nie najchętniej sięgam. Jako ich dodatkowy atut traktuję wplatanie w fabułę wydarzeń, które miały miejsce w rzeczywistości i które zanotowano w kronikach. Właśnie tego typu lekturą jest saga napisana przez Ałbenę Grabowską, opowiadająca o rodzie Winnych. Rodzinie, której losy mamy okazję śledzić na przełomie kilkadziesięciu lat. Niedawno na księgarskie półki trafił drugi tom tego cyklu, który obejmuje lata 1942-1968. Zatem w tle mamy II wojnę światową, lata powojenne, kształtowanie się nowej polskiej rzeczywistości, aż po wydarzenia z marca 1968 roku.

Bohaterami książki są wszyscy członkowie rodziny, ale na pierwszy plan wysuwają się postacie sióstr bliźniaczek – Mani i Ani. Obie młode kobiety w czasie działań wojennych poznają smak samotnego macierzyństwa. Mąż Mani zaginął bez śladu w wojennej zawierusze. Ania rodzi dziecko, ale i los obdarza ją przybraną córką pochodzenia żydowskiego, której kobieta ratuje życie. Rodzina Winnych w czasie II wojny światowej przeżywa to, co tysiące polskich rodzin. Winnych, jak cały polski naród, dotyka bieda, głód, strach przez śmiercią, przemoc ze strony okupanta, utrata majątku. Chwil trudnych nie brakuje, ale wśród wielu nieszczęść pojawiają się i malutkie promyki radości. Powojenna rzeczywistość też nie jest łatwa i różowa. Nowy porządek bywa czasem trudniejszy niż wojenne czasy. Pojawiają się prześladowania ze strony władzy, represje za podejmowane w czasie wojny decyzje.

Mimo wszystko Winni trwają. Rodzą się i umierają, próbują przetrwać to, co złe, kochają, ulegają namiętnościom, przeżywają wzloty i upadki, rozterki i tęsknoty. Ich dzieje są fascynujące, pełne niespodzianek i zawirowań. Dlatego ta saga ma moc narkotyku i zaczarowuje czytelnika niczym najsilniejsza używka. Lektura jest niczym czarna dziura, niesamowicie pochłania i trudno ją odłożyć nawet późną nocą, gdy zmęczenie zamyka oczy.

Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że autorka bardzo staranie przemyślała swoją koncepcję fabuły, dokładnie ją dopracowała nawet w najmniejszych szczegółach. Efekt tej pracy i talentu pisarskiego jest widoczny od samego początku. Nie dziwią zatem liczne pochwały i pozytywne opinie anonimowych czytelników i znanych mi blogerów na temat tej lektury. Sama przeczytałam ją migiem z niesłabnącym zachwytem, z dreszczem emocji i wielką uwagą. Czytałam szybko, chcąc jak najszybciej wiedzieć, co dalej, ale i smuciłam się, gdy zbliżał się koniec, bo zbliżało się rozstanie z lubianymi przeze mnie postaciami. Zakończenie książki jest niezwykle tajemnicze, a sama zagadka nie zostaje do końca rozwiązania. Taka sytuacja powoduje, że chciałabym by już teraz zagłębić w dalsze losy członków klanu Winnych.

Książka to mistrzostwo w kategorii sag rodzinnych. Choć czytałam ich dość sporo, ta przebija większość z nich swoją doskonałością. Nie potrafię zatem umieścić tego tomu w mojej biblioteczce na innej półce niż ta z napisem „ulubione”. Gorąco ją rekomenduję i polecam. Myślę, że lektura nie rozczaruje nikogo. Autorce gratuluję świetnego pióra i dodaję ją do grona moich ulubionych rodzimych pisarek. A Wam życzę podobnych wrażeń przy czytaniu, jakich sama doznałam.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik  

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2695)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1683
Roman Dłużniewski | 2018-05-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 maja 2018

Skończyłem czytać przed paroma minutami. Zaczynam układać w głowie recenzję, ale ciągle brakuje mi słów..
Książka mnie zachwyciła! I nie bardzo wiem, jak taki zachwyt mam opisać.
Co mnie tak zachwyciło ? Wszystko. Wykreowane postacie, opisy realiów wojennych i powojennych, głęboka mądrość płynąca z ust Babci Broni czy Ani, zwykłe, codzienne czynności opisane w taki sposób, że nie mogłem się od powieści Pani Ałbeny oderwać.
Tak, są momentami zaburzenia chronologii, zdarzają się błędy (J.Sidło), ale nie ma to żadnego wpływu na odbiór całości.

A przecież ta powieść jest taka niepoprawna.

Bo to powieść o wartości jaką jest Rodzina. A Rodzina to przecież przeżytek, staroć. Dziś świat ma należeć do singli i singielek. Do swingersów i wolnych związków...
Na co komu dzisiaj Rodzina..?

Jak to dobrze, że żyją takie kobiety jak Ałbena Grabowska.

Czytając "Stulecie.." myślałem sobie, że może ten nasz świat jeszcze nie do końca zwariował.

książek: 565
Kiwi_Agnik | 2015-02-25
Przeczytana: 26 lutego 2015

"Pamiętaj, przeżyją tylko ci, którzy będą walczyć."

Wielopokoleniowa rodzina z wielowątkową opowieścią budzi tęsknotę i sentyment.
Nowe historie i nowe dzieje splecione ze sobą tak pięknie i nadzwyczajnie, że chce się tylko czytać i czytać.

Prawdziwa i cenna lektura.
Pudełko emocji.
Wzruszenie ściskało mi gardło i nie mogłam oderwać się od czytania.

Jeszcze bardziej polecam!

książek: 1423
Wioleta Sadowska | 2015-03-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 marca 2015

"Wojna przemawia do ludzi wieloma językami, ale zawsze jest to głos bestii".


Udane sagi rodzinne czytam zawsze z niekłamaną przyjemnością. I kocham w nich wszystko, począwszy od wielowątkowej fabuły, rozbudowanego kontekstu historycznego i obyczajowego po barwne sylwetki bohaterów, których kreacje zapadają na długo w pamięci. Nie lubię w nich tylko jednego – oczekiwania na kolejny tom, gdy pierwszy kończy się, pozostawiając wiele otwartych wątków. Na szczęście, bywa często tak, że moje zniecierpliwienie zostaje nagrodzone pod postacią kolejnej części, która rekompensuje mi trud oczekiwania. I tak właśnie było w przypadku drugiego tomu sagi o rodzinie Winnych, autorstwa jednej z najlepszych, współczesnych polskich pisarek.

Ałbena Grabowska to z wykształcenia lekarz neurolog epileptolog, pracująca w Szpitalu Dziecięcym w Dziekanowie Leśnym. Autorka posiada bułgarskie korzenie, a jej imię Ałbena oznacza Kwitnącą Jabłoń. W swoim dorobku literackim może poszczycić się książkami dla...

książek: 929
Alicja | 2015-04-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 kwietnia 2015

Moim zdaniem II część sagi była lepsza od pierwszej, bardziej rozbudowana,z szybszym tempem rozwoju wydarzeń.Akcja nie tylko skupiała się na Brwinowie i rodzie Winnych. Poznajemy inne ciekawe postaci rozrzucone po całym świecie. Spotykamy ponownie Iwaszkiewicza, do którego w wątku epizodycznym dołącza Leon Schiller, K.K.Baczyński, Czesław Miłosz, Janusz Sidło.Powieść rozpoczyna się w roku 1942, lecz powraca do 1 września 1939, a kończy w 1968 roku. Toczy się wojna nie omijając Brwinowa, gdzie zagląda od czasu do czasu.Męskie pokolenie Winnych walczy na różnych frontach.Mimo panującego terroru, łapanek,egzekucji,wywozu do obozów zagłady trwa codzienne życie, które jest walką o przetrwanie.Opis getta, powstanie warszawskie powiązanie rodziny żydowskiej z Winnymi, piekło Ravensbruck i wydawać by się mogło, że jak koszmar wojenny się skończy będzie dobrze.Niestety nie było zaczyna się kolejna gehenna, najpierw w postaci naszych wschodnich wyzwolicieli, a później socjalizmu.I kolejna...

książek: 6633
allison | 2015-04-23
Przeczytana: 22 kwietnia 2015

Drugi tom opowieści o rodzinie Winnych przeczytałam równie szybko jak pierwszy. Spodobał mi się tak samo, a może nawet bardziej, gdyż więcej tu dramatycznych wydarzeń i fabularnych zawirowań.

Tym razem perypetie bohaterów rozgrywają się przede wszystkim na tle drugiej wojny światowej i czasów powojennych, gdy echa dramatycznych wydarzeń wciąż są żywe i bolesne, aż po tragiczny w skutkach 1968 rok.
Podobnie jak w pierwszej części, tak i tu na plan pierwszy wysuwają się sylwetki kobiet - silnych, zdeterminowanych i niezmiennie wrażliwych, mimo wielu tragicznych doświadczeń. Panie i panny Winne są mądre, odważne, zdolne do poświęceń, lecz niepozbawione wad - autorka czyni z nich heroiny, ale nie ideały; to kobiety z krwi i kości, może dlatego stają się bliskie czytelnikowi, który z emocjami śledzi ich zagmatwane losy.

Plusem obu tomów jest umiejętne wplecenie do akcji autentycznych postaci - małżeństwa Iwaszkiewiczów, Stanisława Lilpopa, Janusza Korczaka...

Mimo przekonująco...

książek: 5844
kajsa | 2015-04-05
Przeczytana: 05 kwietnia 2015

Drugi tom sagi obejmuje czasy od II wojny światowej do dramatycznych wydarzeń w marcu 1968r.
W losy głównych bohaterek i najbliższych członków ich rodziny autorka wplata wiele wydarzeń historycznych.Pokazuje różne zachowania i postawy Polaków w czasie trwania wojny,nie zawsze i nie wszystkim wystawia laurkę,przez co powieść nie jest peanem na cześć,a wiarygodną historią i świadectwem tamtych bolesnych lat.
Lata powojenne skupiają się na życiu bliźniaczek,ich miłości i życiowych wyborach,dorastaniu i osiąganiu dojrzałości ich dzieci,odkrywaniu przez nie prawd dotyczących własnej tożsamości.
"Stulecie Winnych" to wzruszająca panorama siermiężnych czasów,w których rodzinne więzi stanowiły prawdziwą ostoję.

Książka podobała mi się,jednak mniej niż tom 1. W pełni zgadzam się z czytelniczką a_psik.Podobnie jak ona miałam wrażenie pośpiechu i "wiatru we włosach",takiej tymczasowości.Nie znaczy to jednak,że nie warto sięgnąć po lekturę tego tomu.

książek: 3122
wiejskifilozof | 2018-04-04
Na półkach: Przeczytane

Już,tom drugi.I jest,super,bardzo super.
Mamy,tu wojnę i są tu prawdziwi Polacy,co ratują Żydów i taki brzydal Jamroży,co został kolaborantem.
Ciekawe,co mu tak się podobało w nazizmie.
Ludzie są ...
Ale,wojna się kończy i zaczyna PRL.

Tu,też pod górkę,może nie tak źle jak w okupacji.
Ale i tak władza,rzuca kłody pod nogi.

I tu też,czyta się bardzo dobrze.

książek: 1535
deana | 2016-07-25
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 25 lipca 2016

1 września 1939 roku otwiera nowy rozdział w dziejach rodzinny Winnych: rodzą się kolejne bliźniaczki - Basia i Kasia ale równocześnie umiera dziadek Antoni a Paweł, ojciec dziewczynek ginie w wirze wojennej zawieruchy. To nie jedyny członek rodziny, który oddzieli się od głównego pnia. II wojna światowa zamiesza, rozdzieli i boleśnie zrani Winnych, wyciągnie z nich zarówno to co najgorsze, jak i rozświetli ich dobre strony. Bohaterowie będą kochać ale i cierpieć, śmiać się po to by za chwilę płakać, będą kłamać, fałszować i zadawać ból aby nieść ulgę i szczęście komuś innemu.

,,Ci, który walczyli" to barwnie opowiedziana historia Polski na przestrzeni trzydziestu lat, od 1939 do 1968. Bohaterowie zawsze ocierają się o wielką historię, która w ich przypadku sprowadza się do prywatnych, małych rodzinnych historii. Z takiej perspektywy lepiej widać to co zniszczyła wojna a potem jeszcze pogłębiło rodzące się państwo socjalistyczne. Przykład rodziny Winnych pozwala zmierzyć się z...

książek: 550
Gala | 2017-03-22
Przeczytana: 12 marca 2017

Po przeczytaniu drugiej części Sagi Winnych mam mieszane uczucia. Powieść czyta się doprawdy szybko i z ogromnym zaciekawieniem, jest pasjonująca, wciągająca i interesująca. Ałbena Grabowska perfekcyjnie powiązała fikcję literacką z tłem historycznym ale odnoszę wrażenie, że autorka nie do końca skupiła się na szczegółach historycznych wszystko działo się za szybko tylko po to aby komplikować życie poszczególnym bohaterom. Niesamowite zbiegi okoliczności łączące ze sobą postaci w nie tak małym znów świecie przedstawionym, w pewnym momencie dają uczucie przesytu i sprawiają wrażenie, że wszystko kręci się wokół Winnych. Wiem, że taki styl tej powieści, ale mnie to jednak trochę przeszkadza tak samo, jak częste wybieganie w przyszłość i dopowiadanie losów bohaterów. Ale taki styl może akurat innym się podoba czytając pozytywne komentarze czytelników rozpływających się w pochwałach. To co ujęło mnie w pierwszej części Stulecia niestety nie odnalazłam w kontynuacji. Zupełnie odmienna...

książek: 3275
Anna | 2016-05-09
Przeczytana: 09 maja 2016

W dniu wybuchu wojny Maria, zwana Manią, powiła kolejne w rodzinie Winnych bliźniaczki - Basię i Kasię. Poród poprzedziła tragiczna śmierć ukochanego dziadka, który własnym ciałem osłonił Pawła - ojca dziewczynek. Paweł zniknął i przez całą wojnę nie dawał znaku życia. O tym, że przeżył rodzina dowiedziała wiele lat po wojnie w dramatycznych okolicznościach.

Niemal wszyscy młodzi Winni walczyli z okupantem; oddawali swe życie, narażali się każdego dnia na śmierć i marzyli o powrocie w rodzinne strony, do wolnej Polski. Niektórzy jednak zostali za granicą i bali się wracać do kraju. Ania okres okupacji spędziła w Warszawie ze swym pierwszym mężem, ale to nie była prawdziwa miłość. Stał się nią Michał, właściciel kawiarenki, u którego Ania pracowała. Kiedy zginęła Róża - jej żydowska koleżanka ze szkoły, Ania zaopiekowała się jej córeczką, ochrzciła ją, nadała imię Ewa i wyjechała do Brwinowa. Ale to nie koniec ... Tym razem historia rodziny Winnych doprowadza nas do roku 1968, w...

zobacz kolejne z 2685 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd