Dworek Longbourn

Wydawnictwo: Czwarta Strona
6,21 (319 ocen i 57 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
12
8
38
7
81
6
98
5
46
4
18
3
14
2
4
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Longbourn
data wydania
ISBN
9788371779756
liczba stron
384
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
joly_fh

Książka, którą pokochali wielbiciele Jane Austen i serialu Downton Abbey. Pięknie osadzona w realiach XIX-wiecznej Anglii opowieść o sile marzeń i łamaniu konwenansów. Zapraszamy do dworku Longbourn na spotkanie z Elizabeth, Jane, panem Darcym. Postaci znane z kart "Dumy i uprzedzenia" są jednak tylko tłem dla nowej historii. Głównymi bohaterami są tutaj władcza, aczkolwiek wyrozumiała...

Książka, którą pokochali wielbiciele Jane Austen i serialu Downton Abbey. Pięknie osadzona w realiach XIX-wiecznej Anglii opowieść o sile marzeń i łamaniu konwenansów.

Zapraszamy do dworku Longbourn na spotkanie z Elizabeth, Jane, panem Darcym. Postaci znane z kart "Dumy i uprzedzenia" są jednak tylko tłem dla nowej historii. Głównymi bohaterami są tutaj władcza, aczkolwiek wyrozumiała gospodyni ­– pani Hill, chodząca z głową w chmurach pokojówka Sara oraz tajemniczy służący James, którego pojawienie się w Longbourn diametralnie zmienia życie dziewczyny. Czy na przeszkodzie rodzącego się uczucia staną tylko duma, uprzedzenie i status społeczny?

Książka Jo Baker to pełna pasji i niespodziewanych zwrotów akcji opowieść, będąca swoistym rewersem kultowej powieści Jane Austen. W świecie pod schodami Bennetów jest ciekawie i wywrotowo, nie ma sfery tabu, a dowcipne dialogi oraz plastyczne opisy przyrody dodają smaku lekturze książki.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwopoznanskie.com/

źródło okładki: http://www.wydawnictwopoznanskie.com/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Róża_Bzowa książek: 6456

Kuchennymi schodami do Bennetów

Powieści Jane Austen należą do klasycznych utworów literatury światowej. Największą popularność wśród czytelników oraz najwidoczniejszy wpływ na inne dzieła zdobyła „Duma i uprzedzenie” – moim zdaniem z punktu widzenia stylu wcale nie najwspanialszy z utworów pisarki, choć na pewno jeden z najbardziej optymistycznych. Mimo iż mogę wskazać cechy tej powieści, które stały się później wyznacznikiem dobrze napisanej powieści społeczno-obyczajowej czy romansu i wymienić kilka utworów nią zainspirowanych przyznaję, że do niedawna nie zdawałam sobie sprawy, że istnieje cały dział książek czerpiących z wątków biograficznych Austen oraz jej niemal wszystkich powieści. W istocie można by nimi bez problemu zapełnić nie tylko kilka półek, ale i cały regał, a nawet kilka: znajdziemy tam zarówno powieści obyczajowe, biograficzne, dla młodzieży czy horrory, jak i poradniki, biografie, wybrane listy pisarki czy powieści epistolarne lub stylizowane na pamiętniki Jane Austen, ale także kalendarze czy czyste dzienniki z zamieszczonymi cytatami z książek autorki. Jeśli dodać do tego ekranizacje powieści (wierne oryginałom oraz przeniesione we współczesne realia), gadżety czy festiwal Jane Austen - doroczny zjazd miłośników pisarki, odzianych w ubrania stylizowane na stroje z epoki, odbywający się w Bath (którego to miasta pisarka, nota bene, nienawidziła) to otrzymujemy całą prężną dziedzinę przemysłu. Dla jasności skoncentrujemy się tu tylko na powieściach obyczajowych - najbardziej znane...

Powieści Jane Austen należą do klasycznych utworów literatury światowej. Największą popularność wśród czytelników oraz najwidoczniejszy wpływ na inne dzieła zdobyła „Duma i uprzedzenie” – moim zdaniem z punktu widzenia stylu wcale nie najwspanialszy z utworów pisarki, choć na pewno jeden z najbardziej optymistycznych. Mimo iż mogę wskazać cechy tej powieści, które stały się później wyznacznikiem dobrze napisanej powieści społeczno-obyczajowej czy romansu i wymienić kilka utworów nią zainspirowanych przyznaję, że do niedawna nie zdawałam sobie sprawy, że istnieje cały dział książek czerpiących z wątków biograficznych Austen oraz jej niemal wszystkich powieści. W istocie można by nimi bez problemu zapełnić nie tylko kilka półek, ale i cały regał, a nawet kilka: znajdziemy tam zarówno powieści obyczajowe, biograficzne, dla młodzieży czy horrory, jak i poradniki, biografie, wybrane listy pisarki czy powieści epistolarne lub stylizowane na pamiętniki Jane Austen, ale także kalendarze czy czyste dzienniki z zamieszczonymi cytatami z książek autorki. Jeśli dodać do tego ekranizacje powieści (wierne oryginałom oraz przeniesione we współczesne realia), gadżety czy festiwal Jane Austen - doroczny zjazd miłośników pisarki, odzianych w ubrania stylizowane na stroje z epoki, odbywający się w Bath (którego to miasta pisarka, nota bene, nienawidziła) to otrzymujemy całą prężną dziedzinę przemysłu. Dla jasności skoncentrujemy się tu tylko na powieściach obyczajowych - najbardziej znane kontynuacje to trzynaście powieści, z których w Polsce ukazały się: „Zarozumiałość” Julii Barrett, „Pemberley” (1993) oraz „Niedobrana para” (1994) Emmy Tennant oraz „Emancypacja Mary Bennett” (2009) Colleen McCullough. Rekordzistką w tworzeniu książek inspirowanych powieścią Jane Austen pozostaje bez wątpienia Abigail Reynolds – autorka siedmiu wariacji na temat „Dumy i uprzedzenia”, rozgrywających się w czasach angielskiej regencji. Cały ten potok powieściowy możemy podzielić na kilka grup: kontynuacje (wątek postaci głównych lub drugoplanowych), powieści, których akcja rozgrywa się przed okresem opisanym w oryginale oraz książki obejmujące ten sam czas akcji, ale przedstawionej z punktu widzenia innego bohatera (pana Darcy’ego, jednej z młodszych sióstr Bennett itd.), utwory, których akcja rozgrywa się współcześnie i znać w fabule nawiązania do „Dumy i uprzedzenia”, a bohaterki przeżywają podobne perturbacje uczuciowe, jak Elizabeth Bennett. Nie brak także pomysłów nowatorskich i żenujących: do tych pierwszych wypada zaliczyć nowelę graficzną, do drugich – zawstydzająco słaby i pasożytujący na oryginalnym tekście Austen horror „Duma i uprzedzenie i zombi”.

W tym gąszczu nawiązań i rozwiązań fabularnych znalazły się książki dobre, przeciętne, bulwersujące i po prostu słabe. Najbardziej jednak zadziwiającą i świetnie napisaną okaże się zapewne być dla wielu (także dla piszącej te słowa) dzieło Jo Baker, którego nowatorski koncept zasadza się na przedstawieniu wydarzeń opisanych przez Austen oczyma tych, którzy byli bardzo blisko, choć niewidoczni i pomijani – służby państwa Bennetów. To dzięki nim – gospodyni, jej mężowi kamerdynerowi, dwóm pokojówkom i lokajowi – mamy możliwość przekonać ile ciężkiej pracy kilku osób kosztowało lekkie życie panien Bennet i ich rodziców. Książka, świetnie napisana i pełna sugestywnych opisów nie tylko ciężkiej, fizycznej pracy, ale i spychanych gdzieś na później emocji i uczuć, absorbuje czytelnika tak, że ledwie zauważa rozgrywające się gdzieś tam w tle milowe wydarzenia w życiu panienek Jane i Elizabeth i ich rodziny. Autorka opisała każdy szczegół codziennej pracy domowej z pietyzmem i uwagą, dzięki czemu nie tylko poznajemy fizjologiczny wymiar egzystencji ludzi lepiej urodzonych, ale też przestajemy żałować „biednych” dziewcząt z niewielkim posagiem. Oto bowiem pisarka roztacza przed nami obraz życia służby wypełnionego niemal w całości pracą aż do śmierci - przez wszystkie dni w roku, od bladego świtu do późnego wieczora - w porównaniu z którym życie kobiety niezamożnej, wydanej za starego wdowca czy uciążliwego wikarego albo spędzone w oszczędnej samotności wydaje się być raczej odpoczynkiem.

W powieści otrzymujemy także szerszą perspektywę spojrzenia na epokę – akcja rozgrywa się nie tylko w Longbourn, Meryton, Londynie czy w Kencie, ale narrator zabiera nas w podróż po targanej konfliktami zbrojnymi Europie. Poznajemy dzięki temu kolejny aspekt życia ludzi bez tytułów – tułaczkę, biedę, szukanie jakiegokolwiek zajęcia. Poza ciężką pracą fizyczną (jeśli ją mieli) ich codziennością był głód i śmierć. Ich życie, nierozerwalnie związane z naturą, wydawało się nie mieć żadnej wartości, oczywiście z punktu widzenia ich pracodawców i ludzi wyżej urodzonych, ponieważ było zastępowalne – innym służącym, innym żołnierzem. Służący rekrutowali się bowiem z rodzin, które wcześniej były na służbie, miejscowej ludności, spośród nieślubnych dzieci panów, oddanych i wychowanych na wsi oraz sierot przygarniętych z przytułku – a w żadnej z tych grup nie brakowało chętnych do pracy. Szersze spojrzenie obejmuje także skrzętnie przemilczane w eleganckich powieściach Austen wstydliwe tajemnice – całej rodziny, pana Benneta, który nie jest postacią tak jednoznaczną, jak by się mogło wydawać, czy wreszcie samych służących. Ciekawym zabiegiem jest uczynienie z Wickhama łącznika między dwiema sferami – starając się przypodobać jednej i drugiej jednocześnie obiema pogardza, a w zamian każda z nich go w ostateczności odrzuca, uznając nie tylko za łajdaka, ale też za kogoś obcego, nie swojego.

Interesujące jest także obserwowanie rozmaitych postaw gospodarzy wobec służących: własnych i cudzych: od całkowitego ignorowania i traktowania jak sprzęty domowe (pan Darcy), lekceważenia praw i ich osobistego życia (pułkownik Forster), przez próby pochlebstwa czy przekupstwa (Wickham) a także uciążliwą sympatię, która przysparza dodatkowej pracy (Lydia), po życzliwość (Jane, Elizabeth) a nawet zażyłość i traktowanie służącej jak powiernicy i pocieszycielki (pani Bennet). Na ironię zakrawa też fakt, że czasem służących – wciąż zapracowanych i z deficytem czasu wolnego nawet dla siebie – zatrzymywano na krótką pogawędkę czy po poradę. Jest to tym zabawniejsze, że pytania stawiane w takich sytuacjach – o potrzebie wydania obiadu, przyjeździe gości, podróży itp. – z góry wykluczały szczerą odpowiedź. Pytający oczekiwał najczęściej potwierdzenia słuszności swego pomysłu czy zamiaru, co dla służby równało się dodatkowej ciężkiej pracy. Na tym większe uznanie zasługuje zatem ich takt, uprzejmość i wyczucie w udzielanych odpowiedziach – co nie zawsze można było powiedzieć o ich państwu, którym służyli.

Na koniec jeszcze ostrzeżenie – jeśli bezkrytycznie kochacie całą rodzinę Bennetów i nie chcecie tego zmieniać - rozważnie decydujcie się na lekturę tej książki. Ta doskonale napisana powieść może bowiem uszczknąć spory fragment waszej sympatii do prawie każdej postaci „Dumy i uprzedzenia”. Jednak jeśli fascynuje was Anglia w czasach regencji i lubicie znać detale dotyczące prawdziwego życia, także te widziane od kuchni – to trafiliście właśnie na idealną powieść. Interesującej lektury!

Jowita Marzec

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1101)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6901
allison | 2014-10-11
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 10 października 2014

Powieść stanowi ciekawe uzupełnienie "Dumy i uprzedzenia" - tym razem poznajemy świat z perspektywy służby, która w powieści Jane Austen pojawia się epizodycznie.
Świat "pod schodami" okazuje się pełen emocji, skrywanych uniesień oraz tajemnic, których część poznajemy dopiero w drugiej połowie albo pod koniec książki.

Przyznam, że sięgając po "Dworek Longbourne" trochę obawiałam się, że autorka nie sprosta zadaniu, jednak z ręką na sercu i z wielką radością muszę przyznać, że udało się jej się przeskoczyć wysoko postawioną poprzeczkę - książka utrzymana jest w podobnym klimacie, chociaż mniej w niej poczucia humoru i styl jest nieco inny, bliższy czytelnikowi z XXI wieku. W żaden sposób nie umniejsza to jednak formy; dużo fragmentów zawraca uwagę ciekawymi porównaniami i oryginalnymi frazami.

Polecam przede wszystkim tym, którzy przeczytali już pierwowzór, gdyż mamy tu dużo takich odniesień, które mogą być niezrozumiałe dla osób nieznających "Dumy i...

książek: 3345
Anna | 2014-10-03
Przeczytana: 03 października 2014

To tak jakby czytać po raz wtóry "Dumę i uprzedzenie", jednak tym razem głównymi bohaterami nie jest rodzina Bennetów; ona stanowi tło dla wydarzeń rozgrywających się poza salonem.
Autorka ukazuje nam życie służby - gospodyni Hill, jej męża, pokojówki Sary (to ona jest centralną postacią książki) oraz małej Polly. Poznajemy ich codzienność od kuchni w dosłownym tego słowa znaczeniu, ale też ich tajemnice, skrywane uczucia, nadzieje, niewypowiedziane namiętności, marzenia, dramaty i rozczarowania. Książka napisana jest w klimacie Jane Austen, bogatym, plastycznym językiem, wnikliwie obrazującym wewnętrzne rozterki i przeżycia bohaterów.
Czyta się bardzo dobrze, zagłębiając się w atmosferę XIX-wiecznej Anglii. Polecam wszystkim, którzy pokochali "Dumę i uprzedzenie" i nie tylko.

książek: 3813
BagatElka | 2015-03-28
Na półkach: Przeczytane, ZZZ....oddane
Przeczytana: 28 marca 2015

Zastanawia mnie powód ,dla którego została napisana ta książka bo w moim odczuciu jest ona właściwie o niczym.
Do bólu poprawna i nijaka czyli doskonale angielska.
Czyta się szybko bo styl jest gładki jak masło ale równie jak masło powodujący złe samopoczucie gdy się go za dużo spożyje.
Całość,pomimo,że opakowana w uroczą okładkę jest szara,mglista i równie nieapetyczna jak chlebowy pudding.
Moje porównania nawiązują do jedzenie bo sporo akcji toczy się wokół kuchni,stajni i komórek.Nic w tym dziwnego gdyż głównymi postaciami opowieści są służący.Przy całym współczuciu dla ich ciężkiego losu i nadmiaru obowiązków każdego dnia i tak czuję się znudzona i umęczona pobytem w tym zimnych,mokrym świecie.
Głównymi bohaterami "Dworku Longbourn" tak naprawdę są nie ludzie ale smutek,samotność i pustka.Mam dość takich przygnębiających nastrojów.
Czytelnicy,którzy kochają klimat "Dumy i uprzedzenia" poczują się tutaj wyśmienicie ale ja uciekam jak najprędzej i nie zamierzam już wracać w te...

książek: 1068
lacerta | 2016-02-07
Na półkach: Przeczytane, Niedokończone
Przeczytana: 07 lutego 2016

Posługiwanie się znanymi nazwiskami i tytułami powieści jest częstą praktyką wydawnictw i samych autorów. Ja, zazwyczaj, podchodzę do tego dość sceptycznie i z rezerwą.
"Dworek Longbourn" jest powieścią, która nawiązuje do "Dumy i uprzedzenia" - książki, którą uwielbiam. Skuszona więc, ponownym spotkaniem ze znanymi bohaterami oraz przyciągnięta piękną okładką i wklejką z zapałem zabrałam się za powieść. Niestety znowu muszę stwierdzić, że nie dostałam nic ciekawego, a posługiwanie się nazwiskiem znanej autorki było znowu świetnym chwytem, na który dałam się złapać.
Spodobało mi się to jak autorka opisywała zwyczaje i pracę służby - było to ciekawe i odczułam jakby autorka, rzeczywiście, pilnie zagłębiła się w temat. Reszta nie była już tak kolorowa. Bohaterowie byli dla mnie nudni, cała akcja zresztą również. Zbyt długie i rozwlekłe opisy sprawiały, że nie mogłam skupić się na treści i często łapałam się na tym, że nie wiem co przed chwilą przeczytałam.

Ostatecznie książkę...

książek: 2997
Liza | 2016-01-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 stycznia 2016

Pisarka nawiązując do „Dumy i uprzedzenia” pokazała tamten świat od kuchni. Dosłownie. Tutaj głównymi bohaterami jest służba: młoda dziewczyna Sara, prawie dziecko Polly, gospodyni pani Hill oraz służący James. Można powiedzieć, że z kart powieści wyłania się dosyć pesymistyczny obraz: na pierwszym miejscu służba u państwa Bennetów, ciężka, często ponad siły całodzienna praca, monotonna i dłużąca się. Życie na łasce i niełasce humorów tych bogatszych i lepiej urodzonych. Dni wypełnione obowiązkami (często mało przyjemnymi) dłużą się, służący nie mają prawie chwil na odpoczynek. Ale oni nie skarżą się, muszą być posłuszni i pokorni, mają być niewidoczni, ale zarazem są potrzebni.

To jednak nie pełen obraz. Bo są to przecież ludzie, którzy mają pragnienia, jakąś przeszłość. Na przykład Sara. Młoda dziewczyna jest ciekawska, nie zawsze posłuszna poleceniom, pragnie wolności, innego życia, zazdrości panienkom Bennetów lekkiego (wręcz próżniackiego) życia. A gdy pewnego dnia państwo...

książek: 1766
grażyna | 2014-10-15
Na półkach: Przeczytane, 2010 - 2015
Przeczytana: 2014 rok

Autorka pokusiła się napisać książkę o pospolitych postaciach z książki "Duma i uprzedzenie". Znów spotkamy się zatem z panem i panią Bennet ich córkami i ich kawalerami.Jednak jest to opowieść tym razem o perypetiach ich pokojówek, gospodyni - kucharki, kamerdynera oraz nowo zatrudnionego stajennego.Tym razem zobaczymy to oczami służącej Sary.
Kiedy w dworze pojawia się tajemniczy służący niejaki James trochę to niepokoi Sarę, która uważa, że mężczyzna skrywa jakąś tajemnicę. Właściwie każdy (pani Hill, pan Bennet, James,a nawet pan Hill) posiada jakąś tajemnicę, którą skrywa głęboko przed innymi.
Książka pomimo, że nie napisana przez Jane Austen bardzo ciekawa, fajnie napisana i równie wciągająca jak "Duma i uprzedzenie".
Polecam serdecznie.

książek: 665
Ewa-Książkówka | 2014-11-05
Przeczytana: 05 listopada 2014

O wielkie nieba! Jakie to okropne uczucie, gdy kończymy czytać książkę i wiemy, że jej kontynuacji już nie będzie! Że nie zawitamy już do miejsc, w których toczyła się akcja. Że nie spotkamy już tych samych bohaterów. Jednak raz na jakiś czas dzieje się cud. Oto nikomu nieznany (albo znany wąskiemu gronu) pisarz decyduje się powrócić w swojej powieści do świata, który stworzył ktoś inny. Że to niby taki odgrzewany kotlet? Że już niesmaczny i zbyt dobrze znany? Ha! Co powiecie jednak na to, że za ów kotlet miałaby robić "Duma i uprzedzenie" Jane Austen?

Mam nadzieję, że swoim porównaniem nie uraziłam nikogo – moje zamiary były i są jak najbardziej pozytywne, zwłaszcza że książka, o której piszę, smakuje całkiem dobrze i bynajmniej nie jak mięsna smażenina wątpliwej świeżości. "Dworek Longbourn" autorstwa angielskiej pisarki, Jo Baker – to powrót do czasów XIX-wiecznej Anglii i dobrze znanych z powieści Austen bohaterów oraz ich perypetii. Jednakże tym razem to nie rozterki związane...

książek: 956
Kasia | 2016-04-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 kwietnia 2016

Tło powieści bardzo ciekawe, bo kto nie zna "Dumy i uprzedzenia", nie sądzę jednak, że dodaje tej historii wartości. Jeśli chcemy w niej odnaleźć tylko miłosne uniesienia, to przecież pan Darcy jest tylko jeden :).
Może jednak chodziło o pokazanie kontrastu między miłością panów i służących? Tak, ten jest widoczny na każdym kroku.
Do tego obraz angielskiej wsi, trud pracy i tęsknota za tym co "swojskie".
Polecam :

książek: 169
Magdalena Genow | 2014-09-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 września 2014

Wspaniałe czytadło na jesienne dni. Jestem wielką fanką Jane Austen, dlatego z radością rozpoczęłam lekturę tej książki i nie zawiodłam się :). Na szczęście nie jest to odcinanie kuponów od Dumy i uprzedzenia. Mamy do czynienia z zupełnie nową historią. Losy Elisabeth i Darcego są tylko tłem (aczkolwiek dowiemy się paru nowych, ciekawych faktów, co zdarzyło się za kulisami) dla nowej historii. Lektura bardzo pouczająca - nie zdawałam sobie sprawy jak ciężkie było życie służby w XIX wieku. Przy okazji możemy dowiedzieć się np. jak produkuje się mydło :)

Zdradzę tylko, że na drodze do miłości stanie nie tylko duma, uprzedzenie i status społeczny, ale także wojna.

książek: 613
Asia Szarańska | 2014-11-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Jo Baker udowadnia, że najgłośniejsza powieść Jane Austen nie kończy się w eleganckim, choć niekoniecznie zamożnym saloniku państwa Bennet. Autorka sprawnie ją podejmuje, głównymi aktorami swojej sceny czyniąc tych, których znaczenie w Dumie i Uprzedzeniu pominięto. Tam pierwsze skrzypce grała rodzina Bennetów, piękne panny na wydaniu i eleganccy panowie zabiegający o ich względy. Troską dnia codziennego było odpowiednie zamążpójście dla każdej z pięciu córek, kolory jedwabnych wstążek i szykowne sukienki. Bohaterowie Jo Baker zmagają się z bardziej przyziemnymi problemami. Rytm ich dnia wyznacza ciężka i mozolna praca, odpoczynek przychodzi rzadko, więc każdą jego chwilę należy do cna wykorzystać. Nie patrząc na pogodę, złe samopoczucie, bolesne rany na dłoniach - dzień po dniu wypełniają swoje obowiązki.

A przecież są takimi samymi ludźmi, jak ich pracodawcy. Różni ich pochodzenie i posiadanie, różni każdy przebyty dzień. Jednak wciąż są ludźmi ulepionymi z takiego samego ciała,...

zobacz kolejne z 1091 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Powiązane treści
Rodzina Bennetów od kuchni

W „Dworku Longbourn” perypetie córek Bennetów oglądamy z innej perspektywy, można by powiedzieć: od kuchni. Właśnie tam poznajemy gospodynię, panią Hill i jej męża kamerdynera, dwie pokojówki, Sarę i Polly, oraz lokaja Jamesa. Za pośrednictwem nowych bohaterów Jo Baker opowiada o tym, co pominęła Jane Austen.


więcej
Najlepsze książki 2013 roku cz. 2

W zeszłym tygodniu przedstawiliśmy Wam listę najlepszych książek roku 2013 „The New York Times”. Dzisiaj sprawdźmy, jakie tytuły zyskały uznanie po drugiej stronie oceanu – w Wielkiej Brytanii. Oto lista „The Guardian”, który prowadzi znakomity dział o książkach.  


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd