Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Laura

Tłumaczenie: Anna Buncler
Cykl: Miasteczko Palokaski (tom 1)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
5,82 (241 ocen i 73 opinie) Zobacz oceny
10
7
9
5
8
18
7
52
6
69
5
43
4
24
3
13
2
6
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308053799
liczba stron
252
słowa kluczowe
Anna Buncler
język
polski
dodała
Ag2S

Prowincjonalne fińskie miasteczko. Zaginiona dziewczyna. Mroczna tajemnica – im bardziej się w nią zagłębić, tym bardziej jest złożona. Laura, uczennica miejscowego liceum, znika pewnej sobotniej nocy podczas szkolnej zabawy. Zdania na temat, gdzie się podziała, są podzielone, zarówno wśród uczniów, jak i mieszkańców miasteczka. Była popularną uczennicą i utalentowaną pianistką, ale nie...

Prowincjonalne fińskie miasteczko. Zaginiona dziewczyna. Mroczna tajemnica – im bardziej się w nią zagłębić, tym bardziej jest złożona.

Laura, uczennica miejscowego liceum, znika pewnej sobotniej nocy podczas szkolnej zabawy. Zdania na temat, gdzie się podziała, są podzielone, zarówno wśród uczniów, jak i mieszkańców miasteczka. Była popularną uczennicą i utalentowaną pianistką, ale nie stroniła od ryzyka (narkotyki, podejrzane znajomości ze starszymi mężczyznami).

Mia – pomagająca od czasu do czasu policji jako specjalistka od kontaktów z mediami internetowymi – szukając odmiany w życiu, podejmuje pracę w liceum, w którym uczyła się Laura. Uczy dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Uczniowie nie ufają jej, traktują ją jak policyjną wtyczkę. Zamiast do niej, przychodzą na pogaduszki do jej brata Niklasa, szkolnego psychologa, cieszącego się popularnością wśród dziewcząt.
Niklas spędza sporo czasu z nastolatkami, towarzyszy im podczas prób zespołu, bierze udział w zabawach tanecznych. Kiedy więc gubi ważne dokumenty powiązane ze sprawa zaginięcia Laury, trafia na listę podejrzanych o porwanie lub zamordowanie Laury.
Sprawą interesuje się też dziennikarz tabloidowego pisemka, badający podobną sprawę, która zdarzyła się dwie dekady temu. Zaginęła wtedy w podobnych okolicznościach jego ukochana Venla – siostra Mii i Niklasa. To jej postać będzie przewijać się przez całą serię, jako spajający wątek, ostatecznie zostanie wyjaśniona w ostatnim tomie.

Kiedy rodzice zaginionej Laury zakładają stronę na portalu społecznościowym, otwierają puszkę Pandory, która wywrze wpływ na całe miasteczko.

Laura to trzymający w napięciu psychologiczny kryminał, prowadzący przez kolejne kręgi piekła na fińskiej, z pozoru idyllicznej prowincji. Połączenie atmosfery niepokoju, tajemnicy. Wszechobecne zło, które czai się wszędzie, nawet wśród w pozornie niewinnych bliskich osobach, budzi niepokój i dreszcz emocji. Tutaj każdy jest podejrzany albo za chwilę nim się stanie.

Świetnie skonstruowany, przejmujący obraz świata, tak bliski, a jednocześnie obcy, bo wynaturzony.

J.K. Johansson to tak naprawdę zespół wybitnych fińskich pisarzy i scenarzystów, którzy publicznie nie chcą ujawniać swoich nazwisk. Bawią się konwencją, będąc zespołem i autorem jednocześnie. Co ciekawe, to pisanie idzie im znakomicie. Cała Finlandia huczy od plotek, wszyscy chcą wiedzieć, kto kryje się pod pseudonimem. Przypuszcza się, że w tym zespole piszą najlepsi z najlepszych pisarzy kryminałów.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2014

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 289
maximumksiążek | 2015-01-12
Przeczytana: 12 stycznia 2015

Miasteczko Palokaski, z pozoru spokojna miejscowość, a dzielnica Espoo to przyjazna okolica. Niestety okazuje się, ze fińskie miasteczko wcale nie jest takie bezpieczne. Do mieszkańców dociera informacja, że zaginęła Laura Anderson. Od tego czasu o dziewczynie zaczynają krążyć różne plotki. W tym samym czasie, pracę w szkole zaczyna Miia Pohjavirta, która odeszła z policji, aby wyleczyć się z uzależnienia od internetu. W tej same szkole pracuje też jej brat - Nikke- idol wielu nastolatek. Na wieść o Laurze, nauczyciel zareagował niespokojnie. Czemu ? Tego nie wie nikt. Czy ktoś dotrze do tego, jak zaginęła Laura, gdzie jest teraz, co się z nią dzieje?

Nawet jeśli ktoś dotrze jak zaginęła Laura, to nie wiadomo kiedy. Śledztwo polucji to istna komedia, z początku nic nie próbuje zrobić, aby dojść do tego, gdzie jest zaginiona dziewczyna. Śledztwo Mii, które prowadzi na własną rękę, też nie nabiera tempa. Jaki sens miało to, że Mia jest byłą policjantką. W tej książce żaden. Nie mówiąc nawet o tym, ze nikt nie zwraca uwagi na to, że Mia nie wykonuje swoich obowiązków, tylko śledzi różnych ludzi. No bo to przecież normalne, ze ludzie w pracy załatwiają swoje prywatne sprawy.

Co do postaci w " Laurze" to można mieć wiele zastrzeżeń. Każda z osób jest taka sama- nijaka. Nic nie wiemy o bohaterach, o ich uczuciach, przemyśleniach, relacjach z innymi. Sama Laura mogłaby pozostać dla nas tajemnicą, ale żebyśmy nie wiedzieli nic o Mii i Nikke. Nie mówię tu nawet o zżyciu się z bohaterami, jest to zwyczajnie nie możliwe. Patrząc tylko na Mię możemy stwierdzić, ze jest uzależniona od internetu. Koniec nic więcej się o niej nie dowiemy.

Z tego co wiem to ta książka miała być kryminałem, no cóż, niestety nim nie jest. Grupa autorów od początku skupiła się na opisach życia codziennego mieszkańców Palokaski. Wyszła z tego książka, która opisuje życie Finów z przestępstwem w tle. A szkoda, bo powinno być odwrotnie. Same opisy dnia Mii, czy Nikkego są na plus. Jednak opisy i akcja( związana z zaginięciem) powinny być w odwrotnych proporcjach.

Thriller i kryminał powinny wywoływać u czytelnika emocje, strach, zaskoczenia. Historia powinna być owiana tajemnicą. A historia Laury jest nudna, zalatuje nudą. Dawno już nie czytałam tak nudnej i nieprzemyślanej książki, gdybym chciała poczytać o życiu codziennym grupki ludzi, sięgnęłabym po inną książkę. Podsumowując, powieść jest słaba. Nie wykreowani bohaterowie, brak wartkiej akcji, sprawiły, że pozycja jest nudna. Niestety, nie polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Konopielka

Dziwią mnie opinie ludzi,którzy piszą o dużym humorze i komedii. Nie uśmiechnąłem się nawet, ale może nie mam poczucia humoru. Książka jest raczej cię...

zgłoś błąd zgłoś błąd