Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Wilgotne miejsca

Wilgotne miejsca

Autor:
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Feuchtgebiete
wydawnictwo
Jacek Santorski & Co
data wydania
ISBN
9788375541090
liczba stron
200
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
4,97 (270 ocen i 59 opinii)

Opis książki

Helen Memel leży na oddziale chorób wewnętrznych szpitala pod wezwaniem Matki Bożej Wspomożycielki. Czeka na odwiedziny rozwiedzionych rodziców w złudnej nadziei, że przy szpitalnym łóżku chorej córki zdołają się wreszcie pogodzić. Tymczasem poddaje drobiazgowemu badaniu te części swego ciała, które zwykle uchodzą za niedziewczęce, i poleca pielęgniarzowi Robinowi fotografowanie miejsc, które ucho...

Helen Memel leży na oddziale chorób wewnętrznych szpitala pod wezwaniem Matki Bożej Wspomożycielki. Czeka na odwiedziny rozwiedzionych rodziców w złudnej nadziei, że przy szpitalnym łóżku chorej córki zdołają się wreszcie pogodzić. Tymczasem poddaje drobiazgowemu badaniu te części swego ciała, które zwykle uchodzą za niedziewczęce, i poleca pielęgniarzowi Robinowi fotografowanie miejsc, które uchodzą jej dociekliwemu spojrzeniu. Oprócz tego troszczy się o kolekcję pestek awokado, oddających jej cenne usługi również pod względem seksualnym.Jeśli nawet obsesja Helen powoduje konieczność nagłej operacji, to jednak jej nieokiełznany dowcip i autentyzm sprawiają, że staje się sensacją nie tylko na szpitalnym oddziale. Wypowiada na głos to, o czym inni nie śmią nawet myśleć. "Wilgotne miejsca" są podróżą do krainy ostatnich tabu współczesności. Powieść Charlotte Roche, odważna, bezkompromisowa i prowokacyjna, przeciwstawia się histerii higieny i sterylnej estetyce pism kobiecych, znormalizowanemu podejściu do kobiecego ciała i jego seksualności, a przy tym opowiada cudownie nieskrępowaną historię bohaterki równie zmysłowej, co wrażliwej i kruchej.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 999
Luiza | 2014-10-02
Przeczytana: 02 października 2014

Hemoroidy.
Od tego zaczyna się opowieść Charlotte Roche. Potem jest właściwie jeszcze gorzej - wstrętnie, obrzydliwie, ohydnie. Jakiekolwiek jedzenie przy lekturze tej książki nie jest wskazane. To taki mały sprawdzian dla samego siebie w dziedzinie wytrzymałości na ohydztwa, jakie człowiek jest w stanie robić z własnym ciałem.
Tyle, że jest to tylko powierzchowna warstwa. Głębiej tkwi potrzeba miłości, zrozumienia i akceptacji, zarówno samej siebie, jak i ze strony środowiska. Helen nie radzi sobie z niewyjaśnionymi problemami rodzinnymi. Próbuje sobie rekompensować swój ból poprzez cielesne uciechy z innymi, jak i sama z sobą.
Momentami książka jest śmieszna, ale to raczej taki śmiech przez łzy. Chęć zatuszowania prawdziwych uczuć.
Podziwiam autorkę za to, że odważyła się tak otwarcie i bezpruderyjne opisać pobyt bohaterki w szpitalu, a raczej tego, co w nim robiła, bo leczeniem chyba tego nazwać nie można. Co, jak co, ale taka książka jest naprawdę ciekawym doświadczeniem.

książek: 157
MariennLene | 2014-02-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 lutego 2014

Ta książka jest BEZWSTYDNA.

Pomieszanie ekscentryzmu z bezpruderyjnością. Szok. Żenada. Kompromitacja.
Czyżby?? Mnie się podobało!
Tacy jesteśmy, tylko nie potrafimy się do tego przyznać. Pełni niewyobrażalnych potrzeb i dziwnych przyzwyczajeń.

Krostki na nogach przeszkadzające w goleniu? A może przeszkadzające śpiochy w oku po przebudzeniu?

W tej książce wydawałoby się, że ujęto rzeczy zbędne. Jednak tak naprawdę te wszystkie rzeczy o których mowa, to właśnie MY. Wszystko, co niezbędne. Z całą fizjologią, fantazjami i ... Zresztą, ze wszystkim!

książek: 640
Elwira | 2014-06-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 czerwca 2014

Czytałam książki bezwstydne, cenzurowane, zmysłowe, nieokiełznane. Jestem otwarta, bywam bardzo bezpośrednia, zatem nie są mi obce pozycje odważne.

Natomiast "Wilgotne miejsca" to najbardziej ohydna książka jaką czytałam w dosłownym tego słowa znaczeniu, ponieważ nigdy tyle razy z moich ust nie wyszedł wieczny odgłos "ble" wymieszany z odruchem wymiotnym.

W opisie tłumaczy się to tym, że autorka miała na celu zwrócenie uwagi na przesadną estetykę kobiet i kobiecych czasopism w dzisiejszych czasach, ale ubierając to w wywody 18-latki lądującej w szpitalu o tym jak je ona swoje smarki, śpiochy, spermę i jak namiętnie uwielbia wyciskać własne pryszcze, w żaden sposób nie obala dzisiejszych mitów sprzedawanych nam w czasopismach.

Sądzę, że istnieją granice dobrego smaku i tutaj zostały one przekroczone nie czyniąc z tej książki wciągającej powieści. Ja nigdy wcześniej nie czytałam czegoś tak szybko nie dlatego, że byłam ciekawa końca historii, ale dlatego, że chcia...

książek: 151
małgorzata | 2014-07-30
Na półkach: Przeczytane

Powieść miała być bezpruderyjna i łamiąca konwenanse, a przeniosła nas do czasów gdy w Luwrze toaletą był kwiatek stojący w rogu komnaty. Oceniłabym lepiej gdyby pojawiły się jakiekolwiek emocje w relacjach między bohaterami. Patrzenie na człowieka przez pryzmat potrzeb fizjologicznych to zatracenie, nie wyzwolenie. Pani Charlotte Roche zdecydowanie lepiej wychodziły wywiady emitowane na programie Viva Zwei niż pisanie „powieści”. Ekranizacja w tym przypadku lepsza od książki – mniej odruchów wymiotnych. Nie daję ani jednej gwiazdki!

* Fragmenty recenzji pochodzą z bloga:
http://magazyn-opinii.blogspot.com/2014/07/wilgotne-miejsca-charlotte-roche.html

książek: 632
DagonX | 2014-09-16
Przeczytana: 16 września 2014

Fatalna książka. Niestety, mimo pierwszego zaskoczenia tematyką, stylem i słownictwem książkę oceniam na jedną z najgorszych jakie czytałem w tym roku. O ile nie na najgorszą. Fabuła płytka jak staw po suszy, postacie bez polotu i jeszcze cała ta fekaliowo-seksualna otoczka zawarta w okropnych wynurzeniach głównej bohaterki. Nie polecam.

książek: 156
Przemek | 2014-05-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 02 maja 2014

Poruszanie tematów tabu? Prowokacja? Ekscentryczność? NIE !!! Bardzo trudno jest mnie zagiąć ale ta książka jest po prostu ohydna! Tego się nie da czytać! Obrzydliwe opisy sugerują, że autorka ma jakieś problemy ze sobą. Tak "zabłysnąć" to chyba każdy potrafi ale nie każdy się do tego zniży. NIE POLECAM!!!

książek: 423
iBellae | 2014-06-20
Przeczytana: 19 czerwca 2014

Daję ocenę dobrą za inność. Tematyki, spojrzenia na cielesność. Za brak barier w opisywaniu ludzkiej fizjologii. Nie jest to jednak książka, którą czyta się łatwo i przyjemnie.

książek: 1128
WijElitarnegoKorpusu | 2014-09-21
Przeczytana: 20 września 2014

Książka ta pod względem obrzydliwości przebija nawet "Historię oka" i jest tak zła, że aż genialna. Nie polecam. Tylko dla miłośników tematów tabu.

książek: 1107
Artur | 2014-09-22
Na półkach: [A], 18+, Posiadam eBook, Przeczytane
Przeczytana: 21 września 2014

Książka bardzo śmieszna (czasami musiałem przerywać czytanie na kilka minut do czasu, aż przestanę się śmiać) i bardzo smutna jednocześnie.

książek: 479
Urszula | 2014-05-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 maja 2014

bezwstydność, czy łamanie tabu jest prowokacją w tej miejscami zabawnej, ale i bardzo bolesnej książce o samotności.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Barbara Skarga
    95. rocznica
    urodzin
    Dobra praca była zatem odruchem samoobrony, nie jest bowiem możliwe żyć, przekreślając wszelkie ludzkie wartości.
  • Zbigniew Lew-Starowicz
    71. rocznica
    urodzin
    Człowiek od najbliższej osoby musi dostawać pozytywne wzmocnienia co najmniej kilka razy dziennie! Badania mówią, że jeśli związek ma być udany, to na jedną uwagę krytyczną musi być pięć pochwał.
  • Anne Tyler
    73. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie rób niczego, czego nie mogłabyś odrobić.(...) Ale jeżeli nigdy nie zrobisz niczego, czego nie mogłabyś odrobić (...), skończy się na tym, że w ogóle niczego nie zrobisz.
  • Elif Şafak
    43. rocznica
    urodzin
    Spróbuj nie opierać się zmianom, które napotykasz na swojej drodze. Zamiast tego daj się ponieść życiu. I nie martw się, że wywraca się ono czasem do góry nogami. Skąd wiesz, że ta strona, do której się przyzwyczaiłeś, jest lepsza od tej, która cię czeka?
  • Lord Dunsany
    57. rocznica
    śmierci
  • Raymond Queneau
    38. rocznica
    śmierci
    Człowiek myśli, że jest tym, a jest tamtym, a do tego wydaje się jeszcze czymś zupełnie innym.
  • Lech Borski
    12. rocznica
    śmierci
  • Geoffrey Chaucer
    614. rocznica
    śmierci
    -Ptaszynko, gdzieś ty? - Wtem Mikołaj pierdnął. Jak grzmot huknęło. Ciosem tym rażony, kleryk w ciemności został oślepiony.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd