Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

To co moje

Tłumaczenie: Elżbieta Hygen
Cykl: Vik i Stubø (tom 1) | Seria: Czarna seria
Wydawnictwo: Jacek Santorski & Co
6,68 (170 ocen i 22 opinie) Zobacz oceny
10
5
9
5
8
26
7
66
6
37
5
26
4
4
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Det som er mit
data wydania
ISBN
9788375540314
liczba stron
456
słowa kluczowe
literatura norweska
język
polski

Dziewięcioletnia Emilia zaginęła w drodze ze szkoły do domu. Znaleziono jedynie jej plecak i bukiet kwiatów podbiału. Sześć dni później mały Kim zostaje porwany nocą ze swego pokoju. Wkrótce powraca do rodziny ? nieżywy i z przypiętą kartką, na której widnieje zdanie: "Dostajesz to, na co zasługujesz". Naukowiec Inger Johanne Vik, matka małej Kristiane, jest wstrząśnięta zniknięciem dzieci,...

Dziewięcioletnia Emilia zaginęła w drodze ze szkoły do domu. Znaleziono jedynie jej plecak i bukiet kwiatów podbiału. Sześć dni później mały Kim zostaje porwany nocą ze swego pokoju. Wkrótce powraca do rodziny ? nieżywy i z przypiętą kartką, na której widnieje zdanie: "Dostajesz to, na co zasługujesz". Naukowiec Inger Johanne Vik, matka małej Kristiane, jest wstrząśnięta zniknięciem dzieci, podobnie jak cała Norwegia. Ale kiedy komisarz Yngvar Stubo prosi ją o pomoc w rozwiązaniu zagadki, początkowo odmawia, mimo że ma za sobą przeszłość w FBI zarówno jako prawnik, jak i psycholog. I wtedy znika bez śladu kolejne dziecko ? z autobusu pełnego pasażerów. O dziwo, nikt jednak nie zauważa niczego podejrzanego.Kim jest zwyrodnialec, który tak okrutnie postępuje z dziećmi? Bo nie ulega wątpliwości, że to ta sama osoba. Jaki może mieć motyw? Czy między jego ofiarami istnieje jakiś związek? Inger Johanne Vik zgadza się pomóc Yngvarowi Stubo w rozwikłaniu tej sprawy, by nie dopuścić do kolejnej tragedii.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (510)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2415
gwiazdka | 2016-04-27
Na półkach: Rok 2016, Przeczytane
Przeczytana: 27 kwietnia 2016

„To co moje” Anne Holt to kolejny kryminał skandynawski. Kryminał raczej słaby, mamy co prawda ciekawą zbrodnię, śledztwo przeplatane jest rozwiązywaniem zagadki sprzed lat, ale książka jest dość drętwa. Śledztwo współczesne praktycznie nie istnieje, jeśli nawet policjant prowadzący je do czegoś dochodzi to dlatego, że ma przeczucia, troszkę lepiej wygląda dochodzenie w sprawie zbrodni sprzed lat, bo tu mamy chociaż rozmowy, ale to „lepiej” jest niewielkie. A zbieg okoliczności na zakończenie powieści jest mało wiarygodny. Słaba książka.

książek: 844

Całkiem niezły kryminał. Co prawda początek straszliwie nużący, ale im dalej tym lepiej. Końcówka dość zaskakująca i na tyle emocjonująca, ze musiałam siła sie powstrzymywać, aby nie zaglądnąć na koniec, taka byłam ciekawa jak cała historia sie zakończy.

książek: 5190

Akcja toczy się w Norwegii Inger Johanne Vik jest naukowcem pragnie zbadać serię morderstw dzieci i zaginięcia.
Jest wstrząśnięta bardzo co się stało,kto morduje? Kim jest morderca?
Musi rozwiązać zagadkę zbrodni kto to zrobił.
Pewnego dnia 9-letnia Emilia zaginęła w drodze ze szkoły do domu.
Tylko znaleziono jej plecak z bukietem kwiatów podbiału.
Sześć dni później zostaje porwany chłopiec Kim, a następnie wraca nieżywy z przywieszoną kartką ze zdaniem"Dostajesz to na co zasługujesz"
Wzruszająca, dramatyczna i smutna historia.
Przewidywalna akcja, fabuła znakomita thrilleru pełna smutku, wzruszeń i emocji mocnych wzruszyłam się do łez.
Wciągający, mocny zaintrygował mnie i zaciekawił nie oderwałam się na moment od książki.
Zakończenie mnie zaskoczyło pozytywnie okazało się szczęśliwe.
Emilię odnaleźli została ocalona...cała, zdrowa wróciła do swojego domu.
Lubię kryminały Skandynawskie ten to strzał w dziesiątkę, jestem pod wrażeniem dla mnie doskonały, rewelacyjny jest Polecam bo...

książek: 2216
Grzegorz Jagosz | 2010-09-30
Przeczytana: 29 września 2010

Po raz kolejny utwierdziłem się w przekonaniu, że jeśli chodzi o współczesny kryminał to pisarze ze Skandynawii stanowią elitę. Choć można mieć zastrzeżenia do moim zdaniem trochę miejscami naciąganej historii (mimo, że jej część oparta jest na wydarzaniach, które kiedyś miały miejsce) to czyta się to bardzo dobrze. Anne Holt pomogło z pewnością duże doświadczenie zawodowe (była dziennikarką, adwokatem i ministrem sprawiedliwości). Jestem ciekaw dalszych części.

książek: 326
Agro | 2013-06-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 czerwca 2013

„To co moje” dokładnie pokazuje dlaczego kryminały skandynawskie maja takie wzięcie . Mamy tutaj wszystko co jest potrzebne dobremu kryminałowi. Kryminał wciąga ,zaskakuje i porywa od samego początku. Momentami mocny ale bez patosu czy przesady. Wczuwamy się łatwo w myśli bohaterów, akcja prze do przodu a autorka dba żeby nie wpaść w schematyczność i to się czuje. Od początku do końca wszystko jest przemyślane i dopracowane. Podoba mi się styl Holt a wcześniej myślałem „..żeby to nie była kolejna mdła Camilla Läckberg..” Fajnie się czasem pomylić.

książek: 326
Ladyyoung | 2014-07-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 lipca 2014

Jak zwykle, książka wpadła w moje ręce przypadkowo. Kupiłam jej kontynuacje, całkiem nieświadomie, potem dowiedziałam się o części pierwszej, więc chciałam czytać po kolei.
Od razu wyjaśniło się kilka rzeczy, które zdążyłam poznać w To, co się nigdy nie zdarza.

Kiedy zaczęłam czytać tę książkę, wiedziałam że jest utrzymana w klimacie, jaki lubię.
Zagadkowe zniknięcia dzieci, podrzucanie ich zwłok matkom z tajemniczą karteczką. Wszystko wskazuje na to, że matki komuś coś zawiniły. Najgorsze jest jednak to, że nie wiedzą komu i co zrobiły.
Porywacz wydaje się być normalnym obywatelem Norwegii. Jego dziwactwem jest chęć nieustannej kontroli, ale poza tym nikt nie spodziewa się po nim morderczych zapędów.

Książka pisana jest z kilku perspektyw, m. in. Yngwara, Inger Johanne, Aksela.
Jednocześnie poznajemy także inną historię, która wydarzyła się lata temu. Niewinnie oskarżono człowieka i skazano go na więzienie za gwałt i zabójstwo małej dziewczynki.
Obie sprawy - obecna i przeszła...

książek: 1497
Agni | 2014-08-03
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 03 sierpnia 2014

Książka niezła, przyjemny powiew skandynawskiego chłodu, dobry na upały. Wydawca jednak powinien porządnie wytargać za uszy i tłumacza, i korektora. Pomijam niecodzienne nagromadzenie literówek, ale zdania w stylu " ...na PRZODZIE AUTOBUSA siedziała jakaś dziewczynka" czy "Musisz być DO niego miła" sprawiają, że włos jeży się na głowie.

książek: 2961
tajus | 2012-07-18
Przeczytana: 12 lipca 2012

Anne Holt jest norweską prawniczką i pisarką, szczególnie znaną z kryminałów. W 1986 roku ukończyła prawo na Uniwersytecie w Bergen. Zanim w 1994 roku rozpoczęła własną praktykę prawniczą, pracowała w telewizji i policji. Obecnie jest autorką kilkunastu książek z gatunku thrillera i kryminału. Ostatnią z nich, "Arytmię", napisała ze swoim bratem lekarzem Evenem Holtem.

"To co moje" to powieść z 2001 roku, która jest pierwszą częścią cyklu o policyjnej profilerce Inger Johanne Vik i komisarzu Yngvarze Stubø. Tematyka tego utworu krąży wokół porwań dzieci i morderstw na nich dokonywanych. Brutalność sytuacji i zaskakujące działania tajemniczego psychopaty ścierają się tutaj z burzą emocji, rozpaczą i bezradnością rodzin zaginionych dzieci, a także samej policji. W czasie lektury tej powieści nie ma miejsca na śmiech. Fabuła jest przerażająco smutna i poważna, ale nie przygnębiająca i nudna. Wręcz przeciwnie, na brak napięcia nie można narzekać, do samego końca mając nadzieję, że...

książek: 3805
klaudiabla2 | 2015-03-21
Przeczytana: 13 lutego 2015

Autorka to znana na całym świecie norweska pisarka. Z wykształcenia prawniczka, pracowała jako dziennikarka, adwokat, była ministrem sprawiedliwości. Czytałam już jej jedną książka, która zawładnęła moim życiem na jeden wyjątkowo długi wieczór. Czy tym razem też tak było?
Zaczynają ginąć dzieci. Najpierw dziewięcioletnia Emilia, później Kim. Nic tych dzieci ze sobą nie łączy, ich rodziców tym bardziej. Policja jest bezradna. Komisarz Yngvar Stubo przypadkowo dowiaduje się o naukowcu Inger Johanne Vik i prosi ją o pomoc. Czy wspólnie dowiedzą się kto za tym stoi?
Rzeczywiście po raz kolejny książka tej autorki mnie po prostu pochłonęła. Musiałam jak najszybciej doczytać ją do końca i zobaczyć kto może robić takie okropności. Podejrzewałam wiele osób i po raz kolejny oczywiście nie trafiłam. Dopiero na koniec dowiedziałam się, że jest to pierwsza część serii o dwójce głównych bohaterów. Tutaj obserwujemy początki znajomości komisarza i pani doktor.
Polubiłam zwłaszcza Yngvara....

książek: 567
amelyaa | 2015-10-04
Przeczytana: 04 października 2015

Czytałam ją wszędzie. W autobusie, w łóżku, na zajęciach, podczas pracy. I ani razu nie zgubiłam wątku. To samo o sobie chyba świadczy :)

zobacz kolejne z 500 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd