Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Siedem mitów Drugiej Rzeczypospolitej

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Humanistyka - wydania indywidualne". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Czytelnik
6,73 (15 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
2
7
8
6
4
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788307032020
liczba stron
256
język
polski
dodała
Bożena

„Władysław Kopaliński w znakomitym Słowniku mitów i tradycji kultury podaje różne znaczenia terminu „mit”. Wśród nich jest opowieść „pozornie relacjonująca wypadki historyczne”. Właśnie to […] staram się pokazać w tej książce. Historyk powinien badać mity, bo można się z ich analizy wiele dowiedzieć o społeczeństwie. Nie może ich jednak tworzyć, bo dopuszcza się nagannej manipulacji” – pisze...

„Władysław Kopaliński w znakomitym Słowniku mitów i tradycji kultury podaje różne znaczenia terminu „mit”. Wśród nich jest opowieść „pozornie relacjonująca wypadki historyczne”. Właśnie to […] staram się pokazać w tej książce. Historyk powinien badać mity, bo można się z ich analizy wiele dowiedzieć o społeczeństwie. Nie może ich jednak tworzyć, bo dopuszcza się nagannej manipulacji” – pisze we wprowadzeniu do Siedmiu mitów Drugiej Rzeczypospolitej prof. Andrzej Garlicki.

Złożona sytuacja Polski międzywojennej – struktura narodowościowa z mniejszościami narodowymi, konflikty polsko-ukraińskie, podziały ideowe i polityczne zrodziła wiele mitów i nieprawd historycznych. W książce Siedem mitów II Rzeczypospolitej prof. Garlicki z wieloma z nich stara się rozprawić. Poddaje m.in. analizie kwestię solidarnej współpracy polskich polityków po odzyskaniu niepodległości w 1918 r., powszechny pogląd o nieuciekaniu się w czasach Drugiej Rzeczypospolitej do zabójstw w walce politycznej czy przekonanie o jedności Polaków w obliczu narastającego zagrożenia wojną w 1939 r. Autor uważa bowiem, że dla historyka ważniejsza jest troska o to, jak było naprawdę, niż wpisywanie się w bieżącą politykę historyczną.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czytelnik, 2013

źródło okładki: http://www.czytelnik.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 625
Jacek | 2014-11-18
Na półkach: Mam
Przeczytana: październik 2014

Po niedawno zmarłym profesorze Andrzeju Garlickim pozostał bardzo bogaty dorobek naukowy. Zdominowały go prace poświęcone okresowi dwudziestolecia międzywojennego w Polsce, choć znaczna część spuścizny to różne formy biografii Józefa Piłsudskiego, którego biografię zresztą wydał. Poza tym wyraźnie daje się zauważyć przewaga tematyki politycznej nad każdą inną. Ale to nie przeszkadza uznać autora "Siedmiu mitów..." za znawcę epoki. Nie dziwi więc praca, w której Garlicki mierzy się z mitami historycznymi swej ulubionej epoki. Tylko czy to na pewno mity?
Wydaje się, że tytuł jest nieco na wyrost. Na pewno ma duże walory marketingowe, ale nie odzwierciedla rzeczywistej treści książki. Właściwie sam tytuł jest mitem, bowiem z rzekomymi mitami, które Garlicki przedstawia, często już wcześniej (także i sam profesor) się rozprawiono. Ale może chodzi o to, aby laik chciał sięgnąć po opracowanie historyczne, choćby popularnonaukowe i dlatego warto nadać mu chwytliwą otoczkę w postaci na przykład atrakcyjnego tytułu. Jeśli tak, to zabieg okazał się skuteczny.
A cóż przedstawił Garlicki w swej książce? Ano na przykład zabójstwa polityczne, których przedstawił całkiem sporo, ale nie tylko dla zawodowca są one znane i wielokrotnie przytaczane. Nie obala więc żadnego mitu, chyba że za taki potraktujemy powtarzana przez niedouczonych dziennikarzy przypadkowe informacje historyczne opatrzone rzekomo naukowym komentarzem. Dla choć trochę obeznanego z historią czytelnika - nic nowego pod słońcem... Przykładowo mit o jedności państwa i Kościoła w dwudziestoleciu w nauce historycznej już dawno nie istnieje, więc autor jedynie relacjonuje powyższe stosunki, a nie wyważa drzwi błędów. Rozdział o trwałości ideowych podziałów to z kolei interesujący obraz głównych kierunków politycznych i ich relacji.
I tak moglibyśmy analizować każdy rozdział, ale niczego to nie zmienia. Praca Garlickiego jest raczej zbiorem esejów na intrygujące, godne uwagi zagadnienia z okresu polskiego dwudziestolecia międzywojennego, przedstawione przez pryzmat różnych poglądów na ten temat, ale bez wielkiej walki z podobno mityczną wersją tychże zagadnień. A jednak do opracowania warto zajrzeć. Dlaczego? Bo mamy przed sobą solidny kawał historii. Bo mamy przedstawienie problemowe, a nie chronologiczne wielkiej historii. Bo czytamy solidną pracę, udokumentowaną, opierającą się na źródłach, a nie domniemaniach i plotkach. Bo wreszcie autor przedstawia nam zagadnienia pięknym językiem, wystarczająco potocznym, by można to szybko czytać, ale też wystarczająco naukowym, by nie mieć wrażenia, że to kolejne czytadło bez wartości naukowych. Może właśnie żywa i sugestywna narracja czyni "Siedem mitów Drugiej Rzeczpospolitej" pracą wartościową i wartą przeczytania.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Arena 13: Wojownik

Wreszcie dostajemy to na co wszyscy czytający czekali – wyprawę poza barierę. Oczywiście każdy spodziewa się „czegoś” w tym zakresie. Niektórzy zapewn...

zgłoś błąd zgłoś błąd