Książka Roku 2018

Co nam zostało

Seria: Don Kichot i Sancho Pansa
Wydawnictwo: W.A.B.
7,42 (117 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
17
8
32
7
31
6
16
5
6
4
2
3
2
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Shards of Life (What Remains of Life)
data wydania
ISBN
9788377478479
liczba stron
528
język
polski
dodała
joly_fh

Jerozolima. Mały pokój z oknami na arabską wioskę. Chemda odchodzi, wie, że to ostatnie dni jej życia. Czuwają przy niej Dina i Awner – córka, której nigdy nie umiała pokochać, i syn, którego kochała zbyt mocno. Chemda wspomina: dzieciństwo w kibucu, surowego ojca, jezioro, nad które zawsze uciekała, by schować się przed światem. Dina nie chciała powtórzyć błędów matki, starała się dać swojej...

Jerozolima. Mały pokój z oknami na arabską wioskę. Chemda odchodzi, wie, że to ostatnie dni jej życia. Czuwają przy niej Dina i Awner – córka, której nigdy nie umiała pokochać, i syn, którego kochała zbyt mocno.
Chemda wspomina: dzieciństwo w kibucu, surowego ojca, jezioro, nad które zawsze uciekała, by schować się przed światem.
Dina nie chciała powtórzyć błędów matki, starała się dać swojej córce wszystko, czego sama nigdy nie miała. Co zrobi, gdy Nican zacznie się od niej oddalać?
Awner jest sfrustrowany i nieszczęśliwy. Gdy pewnego dnia zobaczy w szpitalu starszą kobietę czule opiekującą się umierającym mężem, postanawia zrobić wszystko, by ją poznać.
Najnowsza powieść Shalev to saga rodzinna, opowieść o bliskości, tęsknocie i rozgoryczeniu, o odchodzeniu – i uwalnianiu się od przeszłości.

Jak w poprzednich powieściach, tak i tu próbuję zbudować dom, ale jego konstrukcja jest zupełnie inna. Żyje w nim więcej ludzi i więcej okien wychodzi na kraj – na najwcześniejsze dni kibucu, na trudne kwestie praw człowieka i na relacje najtrudniejsze ze wszystkich: te między rodzicami i dziećmi. Myślę, że czytelnikiem najbardziej zaskoczonym tą książką jestem ja sama.
Zeruya Shalev

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B.,2013

źródło okładki: www.wab.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (552)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 895
Elżbieta | 2017-02-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Wspaniała powieść. I na tym zdaniu właściwie powinnam zakończyć,bo nie jestem w stanie opisać tego wszystkiego co czułam czytając ją. Zawsze mam kłopot z wychwalaniem,boję się żeby nie zabrzmiało ono zbyt egzaltowanie. A ja zachwycałam się w tej książce wszystkim:każdym zdaniem,każdą myślą,każdą rozmową bohaterów,każdą opisywaną sceną. Wszystko było takie naturalne,napisane z taką psychologiczną wirtuozerią, mądre. Doprawdy,ta książka zasługuje na najwyższą ocenę. Chociaż,ostrzegam jej początek jest trudny do pokonania, a że akcji w książce mało już byłam gotowa odłożyć ją na bok. Jak to dobrze,że tego nie zrobiłam,bo tak wiele bym straciła. Dawno,nie czytałam książki,która by mnie tak emocjonalnie poruszyła,że na koniec łzy popłynęły mi ciurkiem. Pełna zachwytu i podziwu dla autorki książki, już po lekturze tej jednej wpisuję ją na listę moich ulubionych pisarzy,przekonana że następne jej książki które przeczytam nie zawiodą mnie

książek: 3290
Anna | 2016-05-25
Przeczytana: 25 maja 2016

Tej książki nie da się przeczytać szybko, między innymi dlatego, że niesie w sobie ogromne pokłady emocjonalne, że nie ma w niej ani jednego dialogu, a każde zapisane w niej słowo, każda myśl czy wewnętrzny monolog bohatera mają swoje niepowtarzalne znaczenie.

Przez całe ponad 520 stron mamy do czynienia ze swoistego rodzaju wiwisekcją życia członków izraelskiej rodziny Horowitz; umierającej Chemdy oraz dwójki jej dzieci - Diny i Awnera. Każda z tych osób, w świetle zbliżającej się śmierci, próbuje wrócić myślami do minionych chwil, do tych szczęśliwych, kiedy wszystko wydawało się proste i piękne, ale też do tych trudnych. W ich przemyśleniach pojawiają się wątpliwości co do dokonanych niegdyś wyborów, dostrzegają swoje błędy i niedoskonałości bliskich, widzą codzienną obłudę, poczucie przegranej, zawiedzione marzenia, nadzieje czy oczekiwania, brak umiejętności porozumienia, niespełnione uczucia czy - jak w przypadku Diny - uczucia macierzyństwa. Szukają własnej drogi do...

książek: 2061
Ola | 2014-11-07
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 07 listopada 2014

W moim odczuciu to nie jest najlepsza książka tej autorki. Niby głęboka, wnikliwa, ale jednak czegoś zabrakło. Już w trakcie czytania miałam pewien dysonans: z jednej strony poczucie, że pani Shalev świetnie zna ludzką psychikę, a drugiej nie opuszczało mnie wrażenie powierzchowności. Cóż, trochę się nudziłam, trochę męczyłam, jednakże nie uważam, żeby to była zła książka. Może trochę rozwlekle napisana, ale jednak dobra.

książek: 846
Carnelia | 2013-09-27
Przeczytana: 22 września 2013

Zeruya Shalev po raz pierwszy głęboko poruszyła mnie swoją książką Mąż i żona. Prawie dziesięć lat temu. Dziesięć lat mniej w metryce, dziesięć lat mniej doświadczeń, dojrzałości, małżeństwa, poznanych życiowych prawd. Wówczas urzekła mnie niezwykle głębokim, otwartym, niemal bezpardonowym, ale poruszającym wejściem w psychikę kobiety w jakże – jak się okazało – kruchym związku. To nie była lektura, którą po zamknięciu okładki, odstawiłam i zapomniałam ... O nie, została we mnie na długo. Ale dziesięć lat to szmat życia i rodzące się pytanie, czy dziś emocje byłyby równie silne.

Gdy więc ukazała się pozycja Co nam zostało, z doskonałymi recenzjami i mroczną, utrzymaną w czerni okładką, z portretem kobiety w geście zdradzającym rezygnację i zapowiedzią głębokiego portretu psychologicznego wielopokoleniowej rodziny, szarpały mną sprzeczne emocje. Z pełną świadomością, jak głęboko wdziera się w moją psychikę proza Zeruyi Shalev, chciałam i bałam się jednocześnie po nią sięgnąć....

książek: 1625
Algoforos | 2014-05-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: kwiecień 2014

O trwającej latami, niezauważalnej utracie kontaktu, oddalaniu się od ludzi, którzy powinni być dla nas bardzo ważni. Jak to się dzieje, że czasami budzimy się obok kogoś, z kim spędziliśmy szmat życia, kto kiedyś był dla nas całym światem i dochodzimy do wniosku, że tak właściwie nie znamy już ani tego kogoś, ani samych siebie, jesteśmy zupełnie innymi, prawie obcymi sobie osobami? Czy to da się naprawić? W jaki sposób? Niezbyt optymistyczna, ale bardzo prawdziwa książka. Shalev jest dobrą obserwatorką relacji międzyludzkich i świetnie potrafi ubierać w słowa te myśli i emocje, które zazwyczaj tłamsimy gdzieś głęboko w sobie.

książek: 144
Agata | 2013-07-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 lipca 2013

podczas czytania boli, takie prawdziwe... dom rodzinny, dziedzictwo lęków, gonimy za tajemnicą, tracimy czas, energię - a potem okazuje się, że jej tak naprawdę nie ma... cóż.

książek: 1399
jagarkar | 2013-09-15
Przeczytana: 15 września 2013

Najsłabsza książka Shalev. Męcząca, momentami po prostu nudna... Nie potrafiłam utożsamić się z żadnym z bohaterów, może to po prostu książka nie dla mnie. A może mam wrażenie powtarzalności, jakby ta historia została lekko zapożyczona z "Cudzoziemki" Marii Kuncewiczowej... Już gdzieś czytałam te strumienie świadomości umierającej, irytującej kobiety...

książek: 38
Nina Sefardynowicz | 2016-11-29
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 29 listopada 2016

Rewelacyjna powieść o skomplikowanych relacjach rodzinnych w skomplikowanym rejonie Izraela. Wiele aspektów rzeczywistości ujętych w różnych perspektywach - czyli coś co bardzo lubię. Perspektywa matki - pierwszego dziecka urodzonego w kibucu, a teraz będącej na łożu śmierci jest dodatkowo okraszona poetyką, tak jakoś bym to ujęła. Opowieść o jej życiu przeplatana snami, marzeniami i tęsknotami. Warto przeczytać, jest to moja pierwsza książka tej autorki, ale na pewno nie ostatnia.

książek: 583
Chiara | 2014-07-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 lipca 2014

Gęsta, psychologiczna proza. W formie, monologach bohaterów, charakterystyczna dla autorki. Jedyny zarzut to objętość, chwilami nuży.

książek: 543
Yoka | 2017-09-12
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 12 września 2017

Napisana ładnym językiem, płynnie snuta opowieść o tym co dzieje się we wnętrzu poszczególnych bohaterów. Ich myśli, pragnienia, marzenia, obawy, lęki, pretensje, żal. Właśnie - żal.
Przygniótł mnie ogrom beznadziei. W tej historii wsztzscy są nieszczęśliwi, mają żal do świata, do siebie, rodziców, dzieci, partnerów, losu.

Bardzo ciężko mi się czytało. Głównie dlatego, że każdy z bohaterów dosłownie tapla się w swoim nieszczęściu.

Czytałam do końca jedynie przez wzgląd na Dini. Ona jedyna chciała iść do przodu, miała cel i nadzieję na lepszą przyszłość.
Ciężko było ale warto:)

zobacz kolejne z 542 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Czytamy w weekend

„Kto czyta w weekend?!” – oto pytanie, które w redakcji przewija się już od środy (co z pewnością potwierdzi za chwilę Mateusz). Na co w tym tygodniu zdecydowali się członkowie zespołu lubimyczytac.pl? Oczywiście na same dobre książki. Wśród nich znajdziecie nową powieść Jakuba Szamałka, pełną symboli prozę prosto ze Szwecji i wciągające dzieło najczęściej tłumaczonej współczesnej pisarki izraelskiej.


więcej
Czytamy w upał

W zasadzie to powinniśmy w ten weekend sięgnąć po jakichś brytyjskich pisarzy, za którymi będziemy tęsknić w Europie np.: J.K. Rowling, Hilary Mantel, Iana McEwana, Kena Folletta czy Johna LeCarrego, ale postanowiliśmy poczekać i zobaczyć, co się dalej będzie działo. Tymczasem sprawdźcie, co czyta mocno przetrzebiona urlopami redakcja serwisu.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd