Zamknięte drzwi

Tłumaczenie: Krystyna Pisarska
Wydawnictwo: Bona
7,55 (180 ocen i 29 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
29
8
61
7
47
6
19
5
5
4
3
3
2
2
2
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Az ajtó
data wydania
ISBN
9788362836512
liczba stron
245
język
polski
dodał
Snoopy

Nasycona psychologiczną głębią powieściowa rozgrywka dwóch silnych charakterów - sławnej pisarki i jej gospodyni: niezależnej, szorstkiej i obcesowej na zewnątrz, a w rzeczywistości czułej i pomocnej. Jaki sekret kryje się pod maską obojętności?

Wyjątkowo mocna proza zawierająca wątki autobiograficzne - za tę książkę Magda Szabó została w 2003 roku uhonorowana Prix Femina Étranger.

 

źródło opisu: Bona, 2013

źródło okładki: www.wydawnictwobona.pl

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (626)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1023
Sargento_Garcia | 2015-02-18
Przeczytana: 18 lutego 2015

Przeczytałem 40 z 245 stron i... więcej nie będzie!
BARDZO rzadko przerywam definitywnie czytanie, ale tej książki nie mam siły dalej męczyć.
Może jestem totalnym prostakiem noszącym prochowiec wpuszczony w spodnie i chodzącym w białych skarpetkach w sandałach a nawet japonkach, ale ta książka jest dla totalnym niewypałem, działa na mnie jak płachta na byki i budzi pierwotne instynkty przydrożnego zbója. Bezgraniczna głupota głównej bohaterki drażni mnie tak, że nie jestem w stanie skupić się na czytaniu.

W mojej ocenie na 10 gwiazdek ta książka zasługuje maksymalnie na -4

książek: 1904
Wojciech Gołębiewski | 2016-02-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lutego 2016

Magda Szabo (1917 -2007) napisała "Zamknięte drzwi" w 1983, ale w 2003 r. otrzymała za nie francuską nagrodę literacką 'Prix Femina Etranger' ( najlepszą powieść obcojęzyczną). Ja czytam z kolei wydanie z 2013, którego bazą jest wydanie z 1993. To wszystko świadczy o długoletnim popycie na to "studium relacji pomiędzy dwiema silnymi kobietami" (okładka).
Powtórzyłem za okładką, choć mamy głównie nie relację, a uzależnienie, z kolei silna to wydaje się tylko jedna, lecz i to tylko póki są „zamknięte drzwi”. Książka pobudza mnie raczej do zastanowienia się nad skutkami tj czyj los został tą znajomością wytyczony,
Po przeczytaniu wszystkich dostępnych w internecie recenzji, nota bene niewiele się między sobą różniących, mam do recenzentów, i w ogóle czytelników, parę pytań. Pierwsze najistotniejsze - czy sukcesywnie odsłaniana przeszłość Emerenc ...

książek: 3171
Anna | 2015-11-30
Przeczytana: 30 listopada 2015

Czytając opinie czytelników na temat tej książki, zastanawiałam się po czyjej stronie się opowiem; tych, co nie doczytali jej do końca, czy tych, którzy weszli głębiej w jej treść i przesłanie. Opinie, tak jak w przypadku wielu książek i zainteresowań czytelniczych, są skrajnie różne.

Mnie książka wciągnęła, chociaż rzeczywiście na początku nie powala na kolana. Warto jednak pamiętać, że świat nie składa się z samych pogodnych i szczęśliwych dni i ludzie w nim żyjący mają swoją przeszłość, przeżycia, wspomnienia, które niejednokrotnie chronią za tytułowymi "zamkniętymi drzwiami", bo albo nie chcą się z nami dzielić swoim życiem, albo po prostu obawiają się niezrozumienia, litości. Takie są też niektóre powieści.

Prawdopodobnie książka ta nosi pewne elementy autobiograficzne; to historia dwóch kobiet o silnych i bardzo różniących się charakterach - Magdy, młodej pisarki i Emerenc, starej już kobiety, która prowadzi jej dom. Różni je niemal wszystko - spojrzenie na świat, poglądy,...

książek: 1262
Luiza | 2015-03-01
Przeczytana: 28 lutego 2015

Zmęczył mnie początek, niesamowicie wciągnął środek i znów ziewnęłam na koniec.
Zaczynając lekturę ciężko nadążyć nad myślą autorki - takie opowiadanie naokoło tematu, zamiast uderzać w sedno.
Narratorki nie polubiłam. Narratorki, nie zdziwaczałej Emerenc, której losy poznajemy zagłębiając się w powieść - jest to fenomenalna postać. Jej historia mąci w głowie.
A pani Magda to egoistka i snobka. Każde jej działanie i myśl dosłownie mnie w... denerwowały.
Jednak dawno książka tak mnie 'nie zabrała'. Wchłonęła i przesiąknęła.
No, a jakiś miły wątek w całości? Upicie psa ;)

książek: 1996
Ewa | 2017-12-04
Przeczytana: 04 grudnia 2017

Ciekawe studium charakterów dwóch kobiet, pisarki i jej pomocy domowej.
W notce książki napisano "dwóch silnych kobiet". Nie zgadzam się jednak z tym stwierdzeniem. Wg mojej oceny, silną kobietą była tylko gospodyni Emerenc, zarówno psychicznie jak i fizycznie, niemal była tytanem pracy. Kobieta o silnej woli, uparta, niedostępna i zagadkowa. Na zewnątrz szorstka, apodyktyczna i nawet grubiańska. Kochając zwierzęta, potrafiła bez wahania uderzyć psa, łamiąc mu żebra, tylko dlatego że jej nie posłuchał. Obcesowa w obejściu, nie zasługiwała na sympatię. Jednak poznając jej trudną i dramatyczną przeszłość, czujemy życzliwość i współczucie,którego zresztą nie żądała, a także usprawiedliwienie dla jej zachowania, coraz bardziej dziwacznego na starość.
Druga bohaterka, pisarka, jest kobietą słabą psychicznie, całkowicie zależną od swojej gospodyni, niezaradna, wygodna i egoistyczna. Z pokorą wysłuchuje reprymend Emerenc , gdyż boi się utraty gosposi. Z biegiem lat, stara się zbliżyć...

książek: 476
emerenc | 2012-06-26
Przeczytana: 17 lutego 2011

Książka robi duże wrażenie, które na trwałe zapisuje się w pamięci. Jest świetnie napisana, język można by nazwać dosyć surowym i konkretnym gdyby nie kobieca wrażliwość, którą ta historia oddycha.

O co chodzi? Mamy do czynienia z dwiema kobietami obdarzonymi całkowicie odmiennymi charakterami. Jedna jest pisarką, obserwujemy początki jej kariery, trudności twórcze z jakimi się boryka i sukces jaki ostatecznie udaje jej się osiągnąć. Druga to kobieta twardo stąpająca po ziemi, niewykształcona, żyjąca pracą swoich rąk. Historia rozpoczyna się od momentu gdy zaczyna ona prowadzić dom pisarki, która jest jednocześnie narratorką powieści. Na kolejnych kartach powieści autorka rozwija znajomość dwóch bohaterek, demaskując przed czytelnikiem ciemne tajniki ludzkiej psychiki. Akcja książki jest wartka, fabuła wciąga, czyta się ją niemal jak kryminał.

książek: 520
Ewa1971 | 2013-05-16
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 16 maja 2013

Bardzo dobra psychologiczna książka.Pokazuje dziwny i trudny charakter gospodyni Magdy Szabo.Warto przeczytać.Polecam!

książek: 919
Weronika | 2015-02-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 lutego 2015

Jedna z niewielu książek, które tak pozytywnie oceniam. Dobrze napisana, realistyczna, ze szkatułkową kompozycją.
Pozwala zastanowić się nad postępowaniem siebie, jako osoby oraz na wejście na chwilę w skórę drugiego człowieka, próbę zrozumienia jego postępowania, wejście głębiej niż na poziom egoizmu jakim kierujemy się codziennie.
Książka stanowi zapis codziennego życia, takiego, jakim ono naprawdę jest. Bez zbędnych ozdobników, co przejawia się też w języku książki. W sposób prosty opisane jest wszystko- od wyprowadzania psa na spacer, po głębsze refleksje.
Znajduje się w niej wszystko- jest to opowieść o zdolności do miłości, o małżeństwie, o więziach rodzinnych, sąsiedzkich i przyjacielskich, o śmierci, o władzy i człowieczeństwie. O zaufaniu i samotności, o ludzkich ułomnościach i pięknie, jakie wypływa z bycia człowiekiem.
Można nad książką zapłakać(czego ja akurat nie zrobiłam, ale nie jestem zbyt skłonna do wzruszeń), jak i się zaśmiać, przed czym się nie hamowałam....

książek: 106
Mariola | 2012-10-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 października 2012

Niesamowita książka o związku dwóch kobiet - pisarki i jej pomocy domowej. Z każdym rozdziałem poznajemy zagadkową postać Emerenc, i chociaż jest bardzo szorstka i chłodna, nie da się jej nie uwielbiać.

Magda Szabo pisze porywająco a ta książka wciąga!

książek: 1014
srebrnanatalia | 2017-11-04
Na półkach: Przeczytane, Dkk
Przeczytana: 29 października 2017

Ta książka to swego rodzaju zadośćuczynienie. Hołd oddany kobiecie, dla której godność była bezcenna. Emerenc oschłością i apodyktycznością chroniła swoją kruchość i lęk przed zranieniem. "...nikogo o nic nie poprosiła, od nikogo nic nie potrzebowała, przejmowała na swoje barki nasze ciężary, nie wspominając przez całe życie o ciężarze, jaki sama dźwigała (...)" Oschła, tajemnicza i bardzo samotna. Dawno nie czytałam tak pięknych słów kobiety o innej kobiecie: "Była dla wszystkich przykładem, pomocą i wzorem(...) była królową śniegu, poczuciem bezpieczeństwa, latem pierwszą czereśnią, stukotem kasztanów jesienią, zimą gorącą dynią, a wiosną pierwszym pąkiem na żywopłocie (...) była czysta i nienaruszalna, ona była nami wszystkimi, tymi najlepszymi, jakimi zawsze chcieliśmy być"
Poruszająca i wywołująca mnóstwo pytań i refleksji, m.in. o tym, że (parafrazując klasyka) pragnąc dobra można uczynić zło, a pomaganie wymaga ogromnej delikatności.
Świetna ekranizacja z Helen Mirren jako...

zobacz kolejne z 616 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd