Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Requiem

Tłumaczenie: Monika Bukowska
Cykl: Delirium (tom 3)
Wydawnictwo: Otwarte
7,92 (4027 ocen i 428 opinii) Zobacz oceny
10
744
9
728
8
1 017
7
874
6
439
5
146
4
43
3
29
2
7
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Requiem
data wydania
ISBN
9788375151701
liczba stron
392
język
polski
dodała
Ag2S

Ostatni tom bestsellerowej trylogii. Rewolucja rozlewa się na cały kraj, oddziały rządowe śledzą i brutalnie tępią grupy Odmieńców. Jako członkini ruchu oporu Lena znajduje się w samym centrum konfliktu. Rozdarta między Aleksem i Julianem walczy o swoje życie i prawo do miłości. W tym samym czasie Hana prowadzi bezpieczne, pozbawione miłości życie u boku narzeczonego – nowego burmistrza...

Ostatni tom bestsellerowej trylogii.

Rewolucja rozlewa się na cały kraj, oddziały rządowe śledzą i brutalnie tępią grupy Odmieńców. Jako członkini ruchu oporu Lena znajduje się w samym centrum konfliktu. Rozdarta między Aleksem i Julianem walczy o swoje życie i prawo do miłości.

W tym samym czasie Hana prowadzi bezpieczne, pozbawione miłości życie u boku narzeczonego – nowego burmistrza Portland. Wkrótce drogi dziewczyn znów się zejdą, a ich spotkanie doprowadzi do bolesnej konfrontacji.

Czy można wybaczyć zdradę? Czy mury wreszcie runą?

 

źródło opisu: Wydawnictwo Otwarte, 2013

źródło okładki: http://otwarte.eu/books/requiem/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1693
Na półkach: Przeczytane 2013
Przeczytana: 09 marca 2013

A mury runą

„Requiem” Lauren Oliver
seria: Delirium
wyd. Otwarte
rok: 2013
str. 392
Ocena: 6/6

...Mówią, że miłość wiecznie trwa...

Czy ktoś wie, na czym polega prawdziwa miłość? Czym się rządzi? Co zakochany człowiek jest w stanie dla niej poświęcić? Jak silna musi być miłość, by bez wahania postąpić jak jedna z matek w przypowieści o Salomonie?

Czytając Delirium najpierw niewiele rozumiałam. Później pokochałam tę książkę, jej przesłanie i bohaterów wykreowanych przez Lauren Oliver. Na koniec płakałam. Długo... intensywnie... boleśnie. Do dziś coś ściska moje serce, gdy wspominam ostatnie akty tej powieści.

Gdy czytałam Remedium długo nie potrafiłam dojść do siebie. Nie wierzyłam w to, co miało miejsce w powieści. Nie umiałam dopuścić do siebie nowego życia Leny. Nie potrafiłam ścierpieć tego na jaki ból została narażona. Miałam nadzieję, i to nawet niezbyt głęboko ukrytą, że to tylko sen. Wierzyłam, że bohaterka zaraz zbudzi się z tego koszmaru i wszystko będzie dobrze. Ale niestety te nadzieje były płonne, sen trwał nieustannie i nie miał zamiaru się skończyć. Na szczęście Lena (ja zresztą również) zaczęła dochodzić do siebie. I pod koniec była już nawet szczęśliwa. Wszystko jednak runęło w ostatnich akapitach tej części. Autorka po raz kolejny zostawiła czytelnika w środku akcji i to z wielkim, by nie rzec gigantycznym znakiem zapytania.

Requiem... boli, wewnętrznie rozdziera, pali od środka, piecze w przełyku, wierci w głowie. Nie daje spokoju. Daje nadzieje i natychmiast je niszczy. Ostatni tom serii jest zdecydowanie kwintesencją całego cyklu. Daje do myślenia. Częściowo odpowiada na stare pytania, ale i zadaje setki wcześniej nie zadanych. Boli, ale i koi. Tłumaczy i stawia pod ścianą. Z tą powieścią nic nie jest pewne. Podczas całej lektury powtarzałam sobie, jak mantrę, tylko jedno zdanie: Błagam, niech to się tak nie kończy. Błagam...

Gdy po raz pierwszy czytelnikowi jest dane poznać Lenę, a w zasadzie Magdalenę, jest ona przerażoną możliwością zakażenia nastolatką, dziewczyną naznaczoną przez tragiczną przeszłość jej rodziny. Za wszelką cenę stara się wymazać ze swojej historię to wydarzenie. Dzięki Delirium rodzi się na nowo. Poznanie Alexa jest czymś najlepszym w jej życiu. To sprawia, że dziewczyna przechodzi przemianę i zaczyna wierzyć, że miłość nie jest chorobą. Niestety Delirium kończy się tragicznie i naznacza Lenę już na zawsze. W Remedium dziewczyna wkracza więc niepewnie. Jest sama... jest załamana... jest nikim. Pragnie jedynie się ocknąć, nie jest jej to jednak dane. Decyduje się więc na radykalne odcięcie od przeszłości i zamknięcie bolesnych i niedokończonych rozdziałów z jej życia. Dzięki temu może się ponownie narodzić. To właśnie na drodze tej nowej Leny staje Julian. Dziewczyna dochodzi do wniosku, że jest on wart wysiłku i że trzeba o niego walczyć. Ratuje go więc tuż przed zabiegiem i proponuje życie w Dziczy. Tak nowa Lena ponownie się zakochuje. Nie dane jest jej jednak cieszyć się tą nową miłością, tym nowym rozdziałem jej życia, bo pod koniec powieści brutalnie upomina się o nią przeszłość. Jak się okazuje, jej dawna miłość nie umarła, przynajmniej nie fizycznie. W Requiem więc Lena postawiona zostaje w dość niekorzystnej i niekomfortowej sytuacji. Kocha dwóch mężczyzn, każdego na inny sposób. Nim jednak dane jest jej podjąć decyzję, które ze swoich żyć chce kontynuować, ktoś decyduje za nią. Bo przecież tak naprawdę ona już wybrała, nieważne, że nie posiadała wówczas pełnej informacji.

Requiem jest wędrówką i to nie tylko w sposób dosłowny, ale i metaforyczny. Lena wraz z grupą Odmieńców przemierza terytoria dawnych Stanów Zjednoczonych. Wspólnie poszukują azylu, pożywienia i informacji. Równocześnie dziewczyna przemierza drogę męki i własnej pokuty. Rozdarta między tym co było, a tym co jest, nie widzi przyszłości w kolorowych barwach. W zasadzie będąc na tym etapie swojego życia, w ogóle nie wierzy, że ma jakąkolwiek przyszłość. Kto jednak tak naprawdę wie, co przyniesie jutro?

Requiem czyta się fantastycznie i błyskawicznie. Czytelnik nawet nie zauważa kiedy kolejne strony przelatują przez jego palce. I tak oto w kilka, może w kilkanaście godzin, lekturę można uznać za zakończoną. Zdecydowanie warto poświęcić jej uwagę, szczególnie w weekend lub w jakiś inny wolny dzień. W innym wypadku trudno będzie wytrzymać napięcie towarzyszące oczekiwaniu na to, co wydarzy się dalej. Powieść czyta się tak, jak ogląda się fascynujący film. Zdecydowanie nie warto przerywać w trakcie seansu. Wspomnienia z lektury pozostają żywe jeszcze długo po odłożeniu książki na półkę.

Trylogia Delirium jest z całą pewnością jedną z lepszych serii młodzieżowych z pogranicza science fiction i powieści katastroficznych, jakie miałam przyjemność przeczytać. Lauren Oliver zdecydowanie zasłużyła za nią na jakiś laur. Całość jest najzwyczajniej w świecie fantastyczna i godna uwagi. Polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Star Wars - Powrót Jedi

Dobra historia wykreowana tak naprawdę przez scenariusz filmowy. Jak na adaptację książkową, wnosi zdecydowanie za mało innowacji.

zgłoś błąd zgłoś błąd