Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Rico, Oskar i złodziejski kamień

Tłumaczenie: Elżbieta Jeleń
Cykl: Rico i Oskar (tom 3)
Wydawnictwo: WAM
7,21 (24 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
4
8
9
7
4
6
0
5
1
4
2
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Rico, Oskar und der Diebstahlstein
data wydania
ISBN
978-83-7767-167-2
liczba stron
320
język
polski
dodała
AMisz

Przygoda nie daje o sobie zapomnieć! By rozwiązać zagadkę niezwykłego kamienia, dwaj chłopcy potajemnie wyruszą w podróż. Już w pociągu natrafią na dobrego znajomego, a to tylko początek zaskakujących spotkań. Jak porozumieć się bez słów, kiedy spuszczenie powietrza z opon grozi spuszczeniem manta i dlaczego czas raz szybko pędzi, a innym razem rozciąga się jak guma do żucia - o tym dowiecie...

Przygoda nie daje o sobie zapomnieć!
By rozwiązać zagadkę niezwykłego kamienia, dwaj chłopcy potajemnie wyruszą w podróż. Już w pociągu natrafią na dobrego znajomego, a to tylko początek zaskakujących spotkań.

Jak porozumieć się bez słów, kiedy spuszczenie powietrza z opon grozi spuszczeniem manta i dlaczego czas raz szybko pędzi, a innym razem rozciąga się jak guma do żucia - o tym dowiecie się z trzeciej części przygód małych detektywów.

„Rico, Oskar i złodziejski kamień" to pasjonująca lektura, która przybliży dzieciom świat dorosłych, a dorosłym pozwoli znów poczuć się dziećmi.

 

źródło opisu: Wydawnictwo WAM, 2013

źródło okładki: www.wydawnictwowam.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
jusola książek: 3427

Wyruszyć naprzeciw przygodzie

Rico, Oskar i ja spotykamy się po raz trzeci. I to spotkanie nieoczekiwanie pozwala mi podejrzeć, co mogło się dziać na tych niedostępnych mi jako dziecku nadmorskich niemieckich plażach nudystów. Wtedy wakacje spędzałam zwykle tuż przy niemieckiej granicy i trochę o nich słyszałam. A tu proszę, po tylu latach rozwiązanie dziecięcej sensacji!

Rico i Oskar, kilkunastoletni chłopcy (każdy charakteryzowany przez specyficzną ułomność),  podobnie jak w części pierwszej i drugiej, zmagają się z jakąś tajemnicą wywiedzioną z otaczającego ich świata. Na pogrzebie sąsiada, Fritzkego, ogarniętego dotąd idee fixe dotyczącą rozmnażania kamieni, Rico spostrzega tajemniczą parę: starszego mężczyznę i młodą kobietę, na widok której w jego głowie odzywa się sygnał alarmowy.  Będzie go to niepokoić i okaże się okazją do zafundowania sobie i przyjacielowi detektywistycznej przygody w poszukiwaniu kamienia-cielaczka. W kolekcji Fritzkego, którą w testamencie dostał Rico, miał to być kamień najcenniejszy, choć - jak się okaże - niektórzy dorośli mogą być innego zdania.

Aby odzyskać kamień Rico i Oskar wyruszą (w tajemnicy przed dorosłymi, a nawet im na przekór) aż nad Bałtyk. Na co dzień mieszkają jednak w Berlinie. Nad morzem spotkają nowego przyjaciela, niesłyszącego Svena i z nim razem oraz małym pieskiem pójdą ciemną nocą w „paszczę lwa”, a białym dniem na wspomnianą plażę nudystów.

Cechą charakterystyczną opowieści Andreasa Steinhöfela wydaje mi się niespieszna narracja, tak prowadzona,...

Rico, Oskar i ja spotykamy się po raz trzeci. I to spotkanie nieoczekiwanie pozwala mi podejrzeć, co mogło się dziać na tych niedostępnych mi jako dziecku nadmorskich niemieckich plażach nudystów. Wtedy wakacje spędzałam zwykle tuż przy niemieckiej granicy i trochę o nich słyszałam. A tu proszę, po tylu latach rozwiązanie dziecięcej sensacji!

Rico i Oskar, kilkunastoletni chłopcy (każdy charakteryzowany przez specyficzną ułomność),  podobnie jak w części pierwszej i drugiej, zmagają się z jakąś tajemnicą wywiedzioną z otaczającego ich świata. Na pogrzebie sąsiada, Fritzkego, ogarniętego dotąd idee fixe dotyczącą rozmnażania kamieni, Rico spostrzega tajemniczą parę: starszego mężczyznę i młodą kobietę, na widok której w jego głowie odzywa się sygnał alarmowy.  Będzie go to niepokoić i okaże się okazją do zafundowania sobie i przyjacielowi detektywistycznej przygody w poszukiwaniu kamienia-cielaczka. W kolekcji Fritzkego, którą w testamencie dostał Rico, miał to być kamień najcenniejszy, choć - jak się okaże - niektórzy dorośli mogą być innego zdania.

Aby odzyskać kamień Rico i Oskar wyruszą (w tajemnicy przed dorosłymi, a nawet im na przekór) aż nad Bałtyk. Na co dzień mieszkają jednak w Berlinie. Nad morzem spotkają nowego przyjaciela, niesłyszącego Svena i z nim razem oraz małym pieskiem pójdą ciemną nocą w „paszczę lwa”, a białym dniem na wspomnianą plażę nudystów.

Cechą charakterystyczną opowieści Andreasa Steinhöfela wydaje mi się niespieszna narracja, tak prowadzona, by Rico mógł nadziwić się światu.  Czas nie biegnie tam karkołomnie, a fabularne zdarzenia, oprócz oczywiście funkcji przygodowej, wydają się służyć tworzeniu galerii postaci dorosłych, z których żaden chyba nie wydaje się taki całkiem zwyczajny. A może inaczej, są zwyczajni, ale i przecież nie do końca „poprawni”: poczynając od matki Rico, przez ojca Oscara (wyjątkowo dużo uwagi poświęca się mu w tej części) po sąsiadów, wśród których i gej, i pijak, i pomniejszego kalibru zrzędliwa sąsiadka, a także starsza pani z ogromną potrzebą miłości. A wszyscy oni tak bardzo naturalni, tak rzeczywiście prawdziwie obecni w naszej rzeczywistości. To wydaje mi się w tej powieści dla dzieci cenne: świat bardzo prawdziwy, taki realny świat dorosłych.

W tej historii Rico wzdycha jakby nieco mniej:  „o ludzie, ludzie” (co było hasłem wywoławczym poprzednich). Czyżby robiło mu się w świecie coraz bezpieczniej? Sprawdźcie sami!

Justyna Radomińska

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (89)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1915
Marta | 2013-04-22
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 07 kwietnia 2013

„Rico, Oskar i złodziejski kamień” autorstwa Andreasa Steinhöfela, niemieckiego pisarza, tłumacza i krytyka literackiego, to trzeci tom przygód młodych detektywów. Dla mnie było to pierwsze spotkanie z prozą Steinhöfela, jednak z przyjemnością nadrobię zaległości w jego twórczości.
Rico jest nastolatkiem. Sam nazywa się „niezwykle uzdolnionym”, jednak tak naprawdę chłopak jest lekko opóźniony w rozwoju. Ma problemy z orientacją w terenie, przez to łatwo się gubi, a w momentach stresu czuje jakby w jego głowie obracał się bęben z kulami bingo. A tak poza tym jest miłym dzieckiem, który od razu wzbudza szczerą sympatię otoczenia. Rico przyjaźni się z Oscarem – niezwykle inteligentnym ośmiolatkiem. Kamienica, w której mieszkają pełna jest arcyciekawych lokatorów. Pewnego dnia chłopcy znajdują na klatce schodowej zwłoki jednego w współmieszkańców. Pan Fitzke był prawdziwym utrapieniem dla sąsiadów, więc szczerze mówić tylko Rico jest smutny z powodu jego śmierci. Starszy pan i...

książek: 105
darek_lask | 2017-03-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 marca 2017

Skończyłam trzeci tom. Wszystkie mi się jednakowo, chociaż różnie podobały. To są książki dla czytelników w każdym wieku.

Dla młodszych: nauczą się od tego "głęboko utalentowanego" chłopca grzeczności, uczynności, lojalności i empatii. Wątek kryminalny zachęca do czytania albo słuchania. Interpretacja pana Artura Barcisia fantastyczna. Sądziłam, że nic nie przebije Paddingtona a tu niespodzianka!

Dla starszych to okazja do refleksji. Rico jest tak dojmująco dobry, po ludzku, zwyczajnie. Nie napiszę "poczciwy", to słowo się zdewaluowało, teraz znaczy mniej więcej tyle samo, co głupi. Taki klimat?
A więc Rico ma dobre serce a to często o wiele więcej, niż umysł-żyleta.
Wychowała go mama, którą ludzie określają jako "taką" i mówią to w obecności swoich dzieci. Mama, która nauczyła go, jak sobie radzić, dużo z nim rozmawia chociaż czasu i sił ma mało, która mądrze kocha.

Rico ma dobre serce. Zajrzałam w swoje i.... dobrze by było z Rica wziąć przykład. Nigdy nie jest za...

książek: 3348
aleksnadra | 2013-04-10
Przeczytana: 09 kwietnia 2013

Andreas Steinhöfel to tłumacz, krytyk literacki, scenarzysta oraz autor licznych i wielokrotnie nagradzanych książek dla dzieci i młodzieży.

"Rico, Oskar i złodziejski kamień" to trzecia część serii o przygodach bardzo samodzielnych i ciekawskich chłopcach. Do tej pory nakładem wydawnictwa Wam ukazały się "Rico, Oskar i głębocienie" oraz "Rico, Oskar i złamane serca".

Bohaterami książek Andreasa Steinhöfela są dzieci z problemami, dzieci, które nie są takie jak wszyscy, dzieci wyróżniające się z tłumu. Rico jest chłopcem "głęboko utalentowanym", jak nazywa go wychowująca samotnie matka. Oskar z kolei jest nieśmiałym i wystraszonym geniuszem, który zna odpowiedzi na niemal każde pytanie. On również wychowuje się w niepełnej rodzinie, a jego ojciec co róż popada w depresję. Chłopcy zamieszkują pewne niemieckie blokowisko wśród nie zawsze przyjaźnie nastawionych sąsiadów. Rico i Oskar są przyjaciółmi i razem rozwiązują zagadki kryminalne, które rozgrywają się w ich...

książek: 1951
Anna | 2013-11-04
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 04 października 2013

Trzecia część przygód "niezwykle utalentowanego chłopca".
Wszystkie trzy są równie udane, ciekawie napisane, zaskakujące i zabawne.
Andreas Steinhöfel urodził się w 1962 roku, jest scenarzystą, tłumaczem i krytykiem literackim, autorem wielu książek dla dzieci i młodzieży, niejednokrotnie docenianych i nagradzanych, co wcale mnie nie dziwi, bo pisze naprawdę interesujące i przemawiające do młodego czytelnika powieści, w sposób przystępny i zrozumiały dla każdego dziecka.
Rico jest chłopcem "głęboko utalentowanym", jak sam o sobie mówi. Od pierwszej części to on wprowadza nas w otaczający go świat, który wnikliwie obserwuje i inteligentnie opisuje. Mówi nam o dorosłych, wśród których żyje, opowiada o nich w sposób zabawny i pasjonujący, potrafi niebywale zainteresować czytelnika, zmusić do myślenia. Trzecia część jego losów to kolejna zagadka do rozwiązania. Rico i Oskar, jego najlepszy przyjaciel wyjeżdżają w daleką podróż, by odkryć, co stało się z tytułowym "skarbem" pana Fitzke....

książek: 224
ultramarina | 2013-04-04
Na półkach: Przeczytane

Znam dobrze wszystkie 3 tomy; wspaniała sprawa. Dowcipna, błyskotliwa, empatyczna, zaskakująca lektura. Polecam przy okazji poruszający "Środek świata", wydany już jakiś czas temu.

książek: 1036
Czytelnick | 2013-12-26
Na półkach: Przeczytane

Najgorsza z serii.

książek: 829
Kiti | 2013-04-09
Na półkach: Przeczytane

Autor to tłumacz, krytyk literacki, scenarzysta oraz autor nagradzanych książek dla dzieci i młodzieży.
Fitzke, sąsiad chłopców, zmarł i obecnie odbywał się jego pogrzeb. Rico wraz z matką i jej partnerem postanowili udać się na pogrzeb, miał do nich dołączyć także Oskar z ojcem, jednak się nie pojawili. Po pochowaniu zmarłego opiekunowie chłopca mieli polecieć na tygodniowe wczasy, zostawiając go pod opieką ojca Oskara, Landa. Przy wyjściu ze cmentarza Rico zauważył pewną kobietę, która wydała mu się dziwnie znajoma, nie wiedział tylko, skąd ją znał…

Zanim jednak doszło do pogrzebu Rico wraz z Oskarem znaleźli sąsiada zmarłego przed jego mieszkaniem. Obok niego znajdował się jego pamiętnik i jeden z kamieni, które zbierał. Chciał je wszystkie przekazać chłopcu, bohater sam nie wiedział, co o tym myśleć. Jednak pewnego wieczoru, gdy młodzieńcy przebywali u sąsiadki ktoś wszedł do mieszkania Fitzke, choć pozornie nikt nie miał prawa się tam znaleźć…

Rico, jak zwykle wykazał się...

książek: 865
Aldona | 2017-10-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 września 2017

Nie spodobało mi się, a same dobre recenzje. Więc to chyba moja wina, a nie książki, która wydała mi się nudna. Za dużo słów. I kim jest adresat? Fajne tylko są postaci dorosłych bohaterów, sąsiedzi: alkoholik, gej, facet z depresją, starsza pani oglądająca na ekranie telewizora płonący kominek. I ta sąsiedzka zażyłość.

Intryga mnie nie wciągnęła. Za rok o tej książce będę umiała powiedzieć tylko tyle, że czytałam i pamiętam okładkę. Nawet o kamieniu cielaczku prawdopodobnie zapomnę, chociaż jest najważniejszy.

książek: 67
pszczółka | 2017-07-18
Na półkach: Przeczytane
książek: 1324
Mamobab | 2017-04-10
zobacz kolejne z 79 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Miasto literatury

Po raz pierwszy w historii blisko dwadzieścia największych krakowskich wydawnictw połączyło siły, aby zaprezentować czytelnikom najlepsze książki tegorocznego lata, promując przy tym ideę czytania za pośrednictwem nowoczesnych technologii.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd