Atlas chmur

Tłumaczenie: Justyna Gardzińska
Wydawnictwo: Mag
7,44 (3741 ocen i 473 opinie) Zobacz oceny
10
422
9
606
8
927
7
855
6
520
5
192
4
91
3
77
2
29
1
22
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Cloud Atlas
data wydania
ISBN
978-83-7480-278-9
liczba stron
544
słowa kluczowe
atlas, chmur, bestseller
język
polski
dodała
Oceansoul

Nominowany do Nagrody Bookera bestseller Atlas Chmur Davida Mitchella to również jedna ze Stu Książek Dekady według wpływowych brytyjskich krytyków literackich Richarda Madeleya i Judy Finnigan. Teraz na jego podstawie powstał głośny film, w którym kreacje stworzyła plejada gwiazd: Tom Hanks, Halle Berry, Susan Sarandon, Jim Sturgess, Ben Whishaw, Jim Broadbent i Hugh Grant. Pasażer statku, z...

Nominowany do Nagrody Bookera bestseller Atlas Chmur Davida Mitchella to również jedna ze Stu Książek Dekady według wpływowych brytyjskich krytyków literackich Richarda Madeleya i Judy Finnigan. Teraz na jego podstawie powstał głośny film, w którym kreacje stworzyła plejada gwiazd: Tom Hanks, Halle Berry, Susan Sarandon, Jim Sturgess, Ben Whishaw, Jim Broadbent i Hugh Grant.

Pasażer statku, z utęsknieniem wyglądający końca podróży przez Pacyfik w 1850 roku; wydziedziczony kompozytor, usiłujący oszustwem zarobić na chleb w Belgii lat międzywojennych; dziennikarka-idealistka w Kalifornii rządzonej przez gubernatora Reagana; wydawca książek, uciekający przed gangsterami, którym jest winien pieniądze; genetycznie modyfikowana usługująca z restauracji, w oczekiwaniu na wykonanie wyroku śmierci; i Zachariasz, chłopak z wysp Pacyfiku, który przygląda się, jak dogasa światło nauki i cywilizacji – narratorzy Atlasu Chmur słyszą nawzajem swoje echa poprzez meandry dziejów, co odmienia ich los zarówno w błahym, jak i w doniosłym wymiarze.

W tej niezwykłej powieści David Mitchell znosi granice języka, gatunku literackiego i czasu, proponując zadumę nad właściwą ludzkości żądzą władzy i niebezpiecznym kierunkiem, w którym w pogoni za władzą zmierzamy.

 

źródło opisu: http://mag.com.pl/

źródło okładki: http://mag.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 970
Vandia | 2013-03-10
Przeczytana: 05 marca 2013

NIC NIE JEST PRZYPADKOWE.


Bohaterowie Atlasu Chmur znajdują swoje ślady, oznaki w przeszłości i przyszłości - słyszą swoje echo. Wiele ich łączy, jeszcze więcej dzieli. Więc...?

Atlas Chmur ciężko jest ocenić jako jedną, spoiną książkę. Każda historia wywołała u mnie inne uczucia.

Adama Ewinga Dziennik Pacyficzny
"Lecz czymże jest każdy ocean, jeśli nie morzem kropel?"
Nigdy nie byłam wielką pasjonatką książek podróżniczych, szczególnie tych, których akcja dzieje się na otwartym morzu. Mimo to Dziennik Pacyficzny był ciekawą odmianą, pewnym... zaskoczeniem. Ukazuje on jak często ufamy osobom, które pragną naszej klęski. Adam Ewing prawie do samego końca nie zauważa, jaka prawda kryje się za dobrodusznym przyjacielem, doktorem Goose...
Ciekawe były momenty o Moriori, jednak nie było ich wiele.
Nie jest to bynajmniej moja ulubiona część książki, możliwe, że zraziło mnie do niej wydanie - litery wprost "wchodzą" w grzbiet książki, co jednak nie ma miejsca w przypadku innych rozdziałów.
Miejsce wśród rozdziałów - IV
Moja ocena - 5/10

Listy z Zedelghem
"Twój,/ R.F."
Historia muzyka, który ucieka do Belgii, aby tam zarabiać na życie? Niby nic ciekawego. Jednak na miejscu zostaje wciągnięty w brutalny konflikt kochanków i muzyki. Kogo wybierze, a kto go zdradzi? Jak potoczy się jego los? Zakończenie było największym zaskoczeniem.
Wiele osób ubliża tej części książki, tylko dlatego, że główny bohater jest biseksualistą. Od razu stawiają na nim krzyżyk. A u mnie było wprost przeciwnie - jego miłości, niespełnione zakochania w osobach obydwu płci - to dodawało tylko smaku całej historii.
Bohater tworzy podział między miłością "cielesną", a "uczuciową". Kocha, lecz zostaje odrzucony. Jest kochany, ale nie kocha. A osobę, która pokochała go najbardziej, ze wzajemnością!, zostawia samą.
To wszystko aż po krytyczny finisz - wszystko przy delikatnych nutach "Atlasu Chmur na sekstet".
Miejsce wśród rozdziałów - II
Moja ocena - 8/10

Okresy półtrwania. Pierwsza zagadka Luisy Rey
"Jeszcze dzisiaj się dowiemy, kogo ominęła hekatomba."
Luisa Rey jest dziennikarką, córką znanego reportera. Jest w stanie oddać wszystko za prawdę. Nawet życie. Ryzykuje wszystko dla raportu Sixsmitha...
Cóż... To było nudne. Chyba nie lubię książek/opowiadań tego typu... Jakoś przebrnęłam... Z trudem... Mogłoby równie dobrze tego nie być. Nie wprowdziło to szczególnych zmian w moim życiu.
Miejsce wśród rozdziałów - V
Moja ocena - 3/10

Upiorna udręka Timothy'ego Cavendisha
"Nie można zmienić niczego, co już się napisało, żeby jeszcze bardziej wszystkiego nie pomieszać."
Timothy Cavedish jest starszym panem, prowadzi własne wydawnictwo, które ciągle ma długi, mimo to, wciąż idzie do przodu. Świat się przed nim otwiera, kiedy dostaje szansę na wydanie biograficznej książki opowiadającej o życiu gangstera - "W ryj". Jednak początkowo książka nie osiąga szczególnych wyników, do chwili, kiedy wychodzi bardzo nie korzystna dla "W ryj" recenzja, a autor zostaje "zapuszkowany". Książka zaczyna schodzić jak ciepłe bułeczki, a wydawnictwo wreszcie spłaca długi. Timothy'ego dopada jednak odpowiedzialność w postaci trzech braci autora "W ryj". Wyrusza on w podróż, która ma mu pomóc uciec od odpowiedzialności, od zawartej umowy... Czy mu się uda? Jak zakończy się jego przygoda?
Wymieniając się opiniami ze znajomymi, którzy mieli styczność z książką i/albo filmem, dochodzę do wniosku, że jest to jedna z najpopularniejszych części. Mnie tak nie poruszyła jak wszystkich. Mnie bardziej fascynowały części, które inne uważali za obrzydliwe, nie poprawne lub, po prostu, "złe". Nie mówię, że Upiorna udręka jest "zła". Mi po prostu nie przypadła tak bardzo do gustu. Była ciekawa, ALE nie najciekawsza.
Miejsce wśród rozdziałów: III
Moja ocena - 6/10

Antyfona Sonmi~451
"Powiedz przywódzcy Narcyzmu, że będzie musiał w tej sprawie skontaktować się z przyszłymi historykami."
Świat, w którym żyje Sonmi~451 społeczeństwo jest podzielone na dwie części: ludzi z Duszami i osoby bez nich. Sonmi~451 nie ma duszy, czyli nie jest człowiekiem. Jest klonem, powiela imię pierwotnej postaci - Sonmi, jest numerowana jak bydło na rzeź ~451, ~321, ~432. Pracuje w PapaSongu, zbierając dziesięć gwiazdek, jedną dostając za rok pracy w PapaSongu, usługując jej klientom. Wierzy, że gdy zdobędzie dziesięć gwiazdek, odejdzie do lepszego miejsca, a Papa będzie z niej zadowolony. Sonmi~451 nie ma własnej twarzy, ma twarz pierowzoru klona. Taką samą, jak wszystkie inne Sonmi. Nie może opuścić PapaSongu, gdyż nie ma tzw. "Duszy", tego, co odróżnia ludzi od innych istot. Jednak w pewnym momencie okazuje się, że prawda jest inna, że wszystko, w co dotychczas wierzyła, to fikcja, kłamstwo. Znajduje się jednak na jej drodze ktoś, kto pokaże jej jaka jest prawda. Jak wygląda życie "na górze", poza PapaSongiem...
Jednak za prawdę przypłaci najwyższą cenę - życie.
Moja ulubiona część - spodobała mi się zarówno w filmie, jak i w książce. Jest to część typowo dystopijna - przedstawia przyszłość w negatywnym świetle - są ludzie i "istoty", numerowane niczym produkt. Ludzie są rozleniwieni, wszystko jest sterowane przez komputery, technologia poszła do przodu. Jest to również antyutopia - bohaterka przedstawia jasne i ciemne strony podziału społeczeństwa - pokazuje je od strony wyrzutków społecznych, ludzi bez Dusz.
Początkowo miałam opory przed tą częścią, ze względu na język i styl pisania tej części. Jednak gdy już przywyczaiłam się do charakteru tej Antyfony... przeczytałam ją za jednym zamachem. Dla mnie - najlepsza część.
Miejsce wśród rozdziałów: I
Moja ocena: 10/10

Bród Slooshy i wszystko co potem

Znienawidziłam "Bród Slooshy...". Pomysł był ciekawy, ale źle napisany. W filmie coś się działo, język i charakter były zrozumiałe... Ale w książce... Nigdy więcej. Jeżeli jeszcze kiedyś przeczytam "Atlas Chmur", to na pewno ominę ten moment. Jedna, wielka makabra. Dobranoc.

Miejsce wśród rozdziałów: VI
Moja ocena: -1/10


Szczerze polubiłam tę książkę, mimo że pewien rozdział mnie do niej zraził, dlatego czytanie jej zajęło mi tak dużo czasu. Jednak za jakiś czas na pewno wrócę do Atlasu Chmur i napiszę opinie na nowo. Zapewne spojrzę na to inaczej. Zmienię czy też dopiszę nowy akapit do opinii, gdy ponownie obejrzę film. Ale to dopiero za jakiś czas.
~ReillaD
02.04.2013r

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Czarny Wygon. Słoneczna Dolina

Oprawa graficzna książki bardzo mi się podoba. Bardzo byłam ciekawa tej książki, niestety trochę mnie ona rozczarowała. Już na samym początku nie spo...

zgłoś błąd zgłoś błąd