Cudowne dzieci

Tłumaczenie: Anna Topczewska
Seria: Dreszczyk Kulturalny
Wydawnictwo: DodoEditor
7,16 (112 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
11
8
27
7
45
6
19
5
4
4
1
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Vidunderbarn
data wydania
ISBN
9788362972043
liczba stron
216
słowa kluczowe
literatura norweska
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodał
walpurgia

Wszystko zaczyna się, kiedy tajemnicza przyrodnia siostrzyczka sama jak palec przyjeżdża autobusem z Grorud, „z ładunkiem atomowym w błękitnej walizce”. Jest rok Muru Berlińskiego, prezydenta Kennedy’ego i Jurija Gagarina. Finn mieszka z mamą w blokowisku Årvoll w Oslo. Życie jest elektryzujące, piękne i szorstko socjaldemokratyczne. Na Finnie można polegać, pilnuje, aby przestrzegać zasad....

Wszystko zaczyna się, kiedy tajemnicza przyrodnia siostrzyczka sama jak palec przyjeżdża autobusem z Grorud, „z ładunkiem atomowym w błękitnej walizce”.

Jest rok Muru Berlińskiego, prezydenta Kennedy’ego i Jurija Gagarina. Finn mieszka z mamą w blokowisku Årvoll w Oslo. Życie jest elektryzujące, piękne i szorstko socjaldemokratyczne. Na Finnie można polegać, pilnuje, aby przestrzegać zasad. Ale u mamy, która zawsze wydawała mu się opoką, zaczyna raptem dostrzegać oznaki słabości i zagadkowego rozchwiania.

Urodzony 1954 roku norweski pisarz Roy Jacobsen jest laureatem norweskiej Nagrody Krytyków Literackich, a dwie jego powieści zostały nominowane do Nagrody Literackiej Rady Nordyckiej.

 

źródło opisu: DodoEditor, 2012

źródło okładki: http://dodoeditor.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (15)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2031
Mlg | 2019-01-09
Przeczytana: 09 stycznia 2019

Chude lata 60-te w Norwegii. Do niepełnej rodziny – mama z synem – niespodziewanie dołącza 6-letnia dziewczynka, przyrodnia siostra Finna. Wyczuwamy, że Linda jest nietypową dziewczynką, ale nie wiemy dokładnie, dlaczego. Narratorem wydarzeń jest Finn, również dziecko, a więc postrzegamy świat z jego perspektywy, a on nie do końca rozumie, co się dzieje.
Niezwykle emocjonujące tajemnicze szczegóły dawkowane są stopniowo, informacje podawane są wraz z rosnącym stopniem zrozumienia sytuacji przez Finna, który w międzyczasie przestaje być dzieckiem.
Nie mogłam się oderwać od historii dzieci, czego i Państwu, polecając tę niewielką książkę, życzę.

książek: 912
krolewna | 2018-12-31
Na półkach: Przeczytane, 2018
Przeczytana: 22 października 2018

Bardzo udane zetknięcie z prozą Jacobsena! Nie będę obiektywna ponieważ bardzo lubię książki pisane z perspektywy dziecka. "Cudowne dzieci" to pięknie napisana historia chlopca zyjacego w Oslo w latach 60; chłopca przechodzącego dość trudne dla niego zmiany w swoim dzieciństwie; zmiany które próbuje na swoj dziecięcy rozum sobie tlumaczyc. To wreszcie historia zmian zachodzacych w tamtych latach w Norwegii, widzianych oczami dziecka.
Cudownie skandynawska i pięknie oraz minimalistycznie wydana :-)

książek: 426
amrita | 2017-06-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 czerwca 2017

Powrót do czasów, gdy dorośli mieli swój świat, a dzieci i ryby... Narrator to bystry chłopaczek, a my razem z nim próbujemy dociec, co się dzieje z mamą, kim jest lokator, jak pomóc siostrze i czy rzeczywiście mieli tego samego ojca. Świat pełen niedopowiedzeń, ściszonych głosów i wątpliwości. To se ne wrati w czasach wujka Google'a, a miało swój swój czar i słodki smak tajemnicy.

książek: 0
| 2016-11-07
Na półkach: Przeczytane

Skandynawska proza, nie kryminał. Bardzo dobrze napisana. Proza życia.
Świetnie wydana, chciałoby się więcej tego typu inicjatyw wydawniczych

książek: 302
mpw | 2016-10-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 października 2016

„Cudowne dzieci” – Cudownie wydane – Cudownie nieoczywiste a zarazem Cudownie prostotą emanujące. Na plus.
Niekonwencjonalny format – niekonwencjonalna okładka – konwencjonalny styl. Na plus.
Imitacja opowieści z perspektywy dziecka pisanej, ale zdecydowanie dojrzałe oceny wypływają wielokrotnie i nieadekwatnie. Ale nie razi. Jest uzasadnione i „fajne” (fuj faraon, okropne słówko, ale jakoś kompatybilne, fuj faraon - kompatybilne…).
Ciekawie skonstruowane postaci tytułowych cudownych dzieci i nie tylko, bo ich mama wypada fantastycznie.
Zwyczajność (nie mylić ze standardowością czy szarością) jest atutem i powodem dla którego warto przeczytać. Inność pewna z norweskości wynikła dodaje smaku, szczególnie z polskiej perspektywy i realiów naszych lat 50tych. Tyle, polecam.

książek: 2465
Vianne | 2016-01-23
Przeczytana: 22 stycznia 2016

Bardzo skandynawska opowieść. Od początku czuć w książce inny klimat i inną mentalność. Nie zawsze jesteśmy w stanie zrozumieć zachowania bohaterów, ich wybory i emocje, ale właśnie przez tę odmienność kulturową historia jest tak ciekawa.

"Cudowne dzieci" to opowieść o Norwegii, której już nie ma - Norwegii sprzed czasów dobrobytu, szarym i smutnym kraju lat 60. I choć od tamtej pory kraj zmienił się nie do poznania, jego mieszkańcy pozostali tacy sami: trochę wycofani i zdystansowani, na pozór chłodni, a jednak emocjonalni.

Historia, opowiedziana w "Cudownych dzieciach" jest prosta. Życie samotnej matki i jej syna wywraca się do góry nogami, kiedy w ich domu pojawia się nowy lokator oraz przyrodnia siostra chłopca. Z pozoru historia jakich wiele, historia o dojrzewaniu, trudnych rodzinnych relacjach i bolesnych doświadczeniach z przeszłości. Historia opowiedziana z perspektywy chłopca, ale spisana po latach - nie jest to naiwny dziecięcy monolog, tylko przemyślana, poruszająca...

książek: 313
Berryblue | 2015-09-15
Na półkach: Przeczytane

Dawno nie przeczytałam tak ciekawej książki. Jest w niej błyskotliwość, niewinna zadziorność i magiczny urok dnia codziennego. W tym całym galimatiasie jest doza pewnego spokoju i zapewnienia, że nie stanie się nic drastycznego. A to ostatnie to naprawdę duży plus.

Spokojna i urzekająca historia, dla wszystkich fanów nietypowych książek.

książek: 269
Bookeriada | 2014-07-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 września 2012

Książka „Cudowne dzieci” Roya Jacobsena jest świetna. Od pierwszego spojrzenia do ostatniej przeczytanej literki. Projekt graficzny polskiego wydania „Cudownych dzieci” powstał w DodoDesign i jak głosi okładka jest sensacyjny. Zgadzam się, jest bardzo udany. Na czasie w swej oryginalności. Tyle o oprawie. A w środku?

Dobrą jakość treści gwarantuje osoba Roya Jacobsena, laureata norweskiej Nagrody Krytyków Literackich.
Norwescy krytycy literaccy mają nosa do dobrej prozy. Książka jest świeża i błyskotliwa. Głównym bohaterem jest chłopak o imieniu Finn. Mieszka wraz z mamą w blokowisku w Oslo. Jest małym rycerzem swojej mamy, są nierozłączni, wsparci na sobie i dzięki temu niezłomni.

Jednak pewnego dnia bezpieczny świat Finna zostanie unicestwiony, a chłopiec musi stawić czoła dorosłości. Stanie się to w dniu, w którym z miasta Grorud przyjedzie jego tajemnicza przyrodnia siostra, sześciolatka naszpikowana środkami psychotropowymi.

Polecam książkę wszystkim, którzy mają sentyment...

książek: 655
Katarzyna | 2014-02-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Zaczyna się jak niepozorna obyczajowa opowiastka. Z czasem przemienia się w opowieść o psychologiczno- społecznym wydźwięku. Chyba tylko Skandynawowie potrafią stworzyć taki swoisty klimat, odczuwalny zarówno w ich książkach, jak i w ich filmach i serialach. Specyficzna i intrygująca książka

książek: 320
Aśka | 2013-06-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: maj 2013

Norweski prozaik, nie bardzo w Polsce znany, bo też do niedawna w ogóle nieobecny na naszym rynku wydawniczym, prezentuje nam wycinek norweskiej rzeczywistości lat 60. Rzeczywistości bardzo różnej od tej, jaka kojarzy się z Norwegią obecnie. Niedostatek odgrywa w tej historii istotną rolę. Narratorem książki jest dziesięcioletni Finn i to dzięki jego obserwacjom książka staje się genialna. Niewielu rzeczy dowiadujemy się wprost, ale warto zajrzeć między wiersze, bo można tam znaleźć istotne problemy, takie jak rozpad rodziny, przemoc domowa, czy niechlubna przeszłość Norwegii związana z traktowaniem osób niepełnosprawnych umysłowo. Widzimy też emocjonalną dojrzałość dzieci i ich intuicyjną mądrość w ocenie spraw, z którymi nierzadko nie radzą sobie dorośli. Aha, no i oczywiście wydanie: pożółkły papier, gruba warstwa kleju na grzbiecie, jakby ktoś oderwał oprawę i pierwszy rozdział, rozpoczynający się już na okładce. Świetny pomysł, bardzo klimatyczny, a przy tym połączony z...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd