Nic nie oprze się nocy

Tłumaczenie: Joanna Kluza
Wydawnictwo: Sonia Draga
7,18 (109 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
9
8
33
7
33
6
18
5
5
4
1
3
2
2
2
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Rien ne s'oppose a la nuit
data wydania
ISBN
9788375085396
liczba stron
432
słowa kluczowe
literatura francuska
język
polski
dodała
Ag2S

Ależ piękna była Lucile! I pomyśleć, że marzyła, by stać się niewidzialną… Urodzona w 1946 roku, trzecia w kolejności z dziewięciorga dzieci Georges’a i Liane Poirier, odebrała sobie życie w 2008 roku. Zmagała się z zaburzeniami maniakalno-depresyjnymi, które zmieniły jej życie w labirynt bez wyjścia. Delphine de Vigan długo wahała się, czy pisać o efemerycznej, fascynującej, dotkniętej...

Ależ piękna była Lucile! I pomyśleć, że marzyła, by stać się niewidzialną… Urodzona w 1946 roku, trzecia w kolejności z dziewięciorga dzieci Georges’a i Liane Poirier, odebrała sobie życie w 2008 roku. Zmagała się z zaburzeniami maniakalno-depresyjnymi, które zmieniły jej życie w labirynt bez wyjścia. Delphine de Vigan długo wahała się, czy pisać o efemerycznej, fascynującej, dotkniętej chorobą matce. Wstydliwy temat, niepewny teren pełen min.
I choć narodziny były bolesne, efekt okazał się mistrzowski. Nic nie oprze się nocy to historia słoneczna i piekielna zarazem, do tego napisana z rozbrajającą prostotą i szczerością.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Sonia Draga Sp. z o.o., 2012

źródło okładki: www.soniadraga.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (307)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 0
| 2016-05-17
Na półkach: Przeczytane, 2016, 2016.05
Przeczytana: 17 maja 2016

Ta książka miała spory potencjał, ale moim zdaniem autorka nie wykorzystała go. Książka jest podobno oparta na historii matki autorki, ale nie do końca wiadomo, gdzie prawda, a gdzie fikcja. Bardzo drażnił mnie dosyć prosty język, jak na kogoś, kto wspomina o "Paryskim spleenie", Rimbaudzie i Prouście. Moim zdaniem błędem de Vigan jest kumulowanie samobójstw; aż trudno uwierzyć, że aż tylu ludzi popełniło je w jednej rodzinie oraz wśród jej znajomych. Przyzna, że spodziewałem się zupełnie czegoś innego po "Nic nie oprze się nocy": portretu młodej i wrażliwej dziewczyny wchodzącej w prawdziwe życie, a otrzymałem miejscami wlokącą się sagę rodzinną z dosyć powierzchowną psychologią. Rozwleczona na wiele lat jest bardziej kroniką, niż studium popadania w szaleństwo. Autorka nagromadziła na kartach książki sporo ponurych faktów, lecz pisze o nich językiem beznadziejnym, przeplatając to co straszne z wyszczególnianiem wyjazdów, miejsc, nazw miast, przyrządzanych potraw, wyliczania...

książek: 527
Edyta | 2013-11-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 listopada 2013

Po książkę sięgnęłam ponieważ interesuje mnie literatura faktu, do tego psychologia. Autorka próbuje dociec co było przyczyną zaburzeń psychicznych matki, które w konsekwencji doprowadziły do jej samobójczej śmierci. Mamy tutaj swoiste studium przypadku, analizę dzieciństwa, młodości, wzajemnych stosunków rodzinnych widzianych przez pryzmat różnych tragedii dotykających tą rodzinę.
Lektura nie należny do łatwych i przyjemnych, niemniej jednak godna polecenia, obsypana wieloma nagrodami.

książek: 715
jossie | 2014-04-03
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 03 kwietnia 2014

Wciągająca, intrygująca, czasem bulwersująca. Córka pisze o matce, która popełniła samobójstwo, co ją do tego zmusiło. Tajemnice z przeszłości, geny, czy to musiało się tak skończyć.
Najbardziej zaintrygowało mnie dzieciństwo Lucile, relacje z rodziną, rodzeństwem, autorka świetnie je odtworzyła, świetnie odtworzyła świat oczami małej dziewczynki, dorastającej nastolatki, która miała swój świat i swoje emocje.
Później życie dorosłe które zaczyna przytłaczać czy może pojawiają się demony przeszłości? Szaleństwo, rodzicielstwo, depresja, szpital psychiatryczny.
Mimo ciężkiego tematu pisana lekkim piórem.
Polecam

książek: 204
Ula | 2015-12-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 grudnia 2015

Świetnie napisana książka o trudnych relacjach w rodzinie, dziedziczeniu traumy i o tym, jak żyć bez wiedzy, jak było naprawdę. Ja po lekturze tej książki zostałam z pytaniem, które pojawia się i cichnie we mnie od jakiegoś czasu: Na ile potrafimy i możemy być szczerzy ze sobą w gronie najbliższej rodziny? Czy rodzina, z którą jesteśmy związani więzami krwi, może usłyszeć o naszych największych udrękach, skoro powstały one właśnie w rodzinnym domu? Jak wyglądałyby relacje rodzinne, gdyby prawda każdego jej członka została wypowiedziana na głos? O co spytałabym najbliższych członków mojej rodziny, gdybym nie bała się, że poruszę lawinę, która pogrzebie wszystko pod sobą?

książek: 507
Gra_ce | 2016-09-14
Przeczytana: 08 września 2016

Subtelna opowieść. Brutalny temat. Trudno nie myśleć o swojej rodzinie, (jakakolwiek by ona nie była czy to całkiem szczęśliwa, czy też naznaczona mniejszymi i większymi nieszczęściami) gdy czyta się nuty tej symfonii życia rodzinnego i jego sił niemal niezauważalnie modelującego losy i czasem, przy braku szczęścia, czyjś obłęd - to w ramach hmm...ostrzeżenia.

Autorka, z dużą cierpliwością szkicuje codzienność dramatu w jakim żyła jej matka i przy tym nie obsuwa się zbyt wulgarnie w psychologizowanie. Tylko na tyle, na ile stało się to już częścią współczesnego potocznego myślenia.

Na marginesie: Nie wiem o czym może to świadczyć - nasz eksportowy polsko/francuski reżyser, Roman Polański przygotowuje właśnie film na motywach ostatniej jeszcze nie wydanej w Polsce powieści Delphine de Vigan. Chyba o tym, że jej pisarstwo i tematy są w podobnej, bliskiej mu linii wrażliwości?

książek: 56
Szewczynka | 2018-11-02
Na półkach: Przeczytane

Po samobojczej smierci matki, bohaterka postanawia opisac jej zycie. Jest to sposob na poradzenie sobie ze smutkiem, na przeanalizowanie wielu spraw, na sprobowanie znalezienia odpowiedzi na pytanie "dlaczego?".
Trudna historia, ale warta poznania.

książek: 1432
edi-bk | 2012-12-25
Na półkach: Przeczytane, Po sąsiedzku, 2012
Przeczytana: 22 grudnia 2012

Bardzo osobista książka. Autorka próbując zrozumieć swoją matkę opisuje chorobę psychiczną i usiłuje zrozumieć jak, kiedy i dlaczego. Co takiego wydarzyło się w jej życiu, że tak się potoczyło. I jakie miało skutki dla całego otoczenia.Mocna rzecz.

książek: 416
liducha | 2013-02-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 19 lutego 2013

Na razie zapowiada sie ciekawie. A co bedzie dalej to zobaczymy...okazała sie bardzo ciekawą książką. Gorąco polecam

książek: 50
Patrycja Gryciuk | 2013-06-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Przemyślana i wspaniale skonstruowana. Czyta się jednym tchem, daje do myślenia. W oryginale piękny język. Polecam.

książek: 334
Jolanta | 2018-09-24
Na półkach: En français, Przeczytane

A wlasciwie "Nieprzeczytane" gdyz zabraklo mi sil aby dobrnac do konca. Przez cale ponad 200 stron towarzyszylo mi pytanie o czym jest ta ksiazka ? To tak jakby pamietnik rodzinny skierowany do czlonkow tejze rodziny, notatki mniej lub bardziej intymne ale czytajac czulam niesmak. Moze to forma narracji a moze prywatne rozmyslania autorki wplecione w dzieje opisanej rodziny ale jednak cos nie pozwalalo mi czerpac przyjemnosci z czytania tej powiesci. Niedokonczona skonczyla na polce oczekujac na kolejnego czytelnika.

Opinia bylaby moim zdaniem niesprawiedliwa bez wspomnienia o tym, ze jezyk powiesci jest bardzo plynny i opisy bardzo ciekawe i dynamiczne. A postac glownej bohaterki od samego poczatku wciaga nas w historie jej zycia. Troche szkoda, ale z powodu nieodpowiadajacej mi formy powiesci, nie poznam jej dalszych losow...

zobacz kolejne z 297 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd