Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nic nie oprze się nocy

Tłumaczenie: Joanna Kluza
Wydawnictwo: Sonia Draga
7,27 (97 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
8
8
31
7
27
6
17
5
5
4
1
3
1
2
1
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Rien ne s'oppose a la nuit
data wydania
ISBN
9788375085396
liczba stron
432
słowa kluczowe
literatura francuska
język
polski
dodała
Ag2S

Ależ piękna była Lucile! I pomyśleć, że marzyła, by stać się niewidzialną… Urodzona w 1946 roku, trzecia w kolejności z dziewięciorga dzieci Georges’a i Liane Poirier, odebrała sobie życie w 2008 roku. Zmagała się z zaburzeniami maniakalno-depresyjnymi, które zmieniły jej życie w labirynt bez wyjścia. Delphine de Vigan długo wahała się, czy pisać o efemerycznej, fascynującej, dotkniętej...

Ależ piękna była Lucile! I pomyśleć, że marzyła, by stać się niewidzialną… Urodzona w 1946 roku, trzecia w kolejności z dziewięciorga dzieci Georges’a i Liane Poirier, odebrała sobie życie w 2008 roku. Zmagała się z zaburzeniami maniakalno-depresyjnymi, które zmieniły jej życie w labirynt bez wyjścia. Delphine de Vigan długo wahała się, czy pisać o efemerycznej, fascynującej, dotkniętej chorobą matce. Wstydliwy temat, niepewny teren pełen min.
I choć narodziny były bolesne, efekt okazał się mistrzowski. Nic nie oprze się nocy to historia słoneczna i piekielna zarazem, do tego napisana z rozbrajającą prostotą i szczerością.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Sonia Draga Sp. z o.o., 2012

źródło okładki: www.soniadraga.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (275)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 0
| 2016-05-17
Na półkach: Przeczytane, 2016, 2016.05
Przeczytana: 17 maja 2016

Ta książka miała spory potencjał, ale moim zdaniem autorka nie wykorzystała go. Książka jest podobno oparta na historii matki autorki, ale nie do końca wiadomo, gdzie prawda, a gdzie fikcja. Bardzo drażnił mnie dosyć prosty język, jak na kogoś, kto wspomina o "Paryskim spleenie", Rimbaudzie i Prouście. Moim zdaniem błędem de Vigan jest kumulowanie samobójstw; aż trudno uwierzyć, że aż tylu ludzi popełniło je w jednej rodzinie oraz wśród jej znajomych. Przyzna, że spodziewałem się zupełnie czegoś innego po "Nic nie oprze się nocy": portretu młodej i wrażliwej dziewczyny wchodzącej w prawdziwe życie, a otrzymałem miejscami wlokącą się sagę rodzinną z dosyć powierzchowną psychologią. Rozwleczona na wiele lat jest bardziej kroniką, niż studium popadania w szaleństwo. Autorka nagromadziła na kartach książki sporo ponurych faktów, lecz pisze o nich językiem beznadziejnym, przeplatając to co straszne z wyszczególnianiem wyjazdów, miejsc, nazw miast, przyrządzanych potraw, wyliczania...

książek: 487
Edyta | 2013-11-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 listopada 2013

Po książkę sięgnęłam ponieważ interesuje mnie literatura faktu, do tego psychologia. Autorka próbuje dociec co było przyczyną zaburzeń psychicznych matki, które w konsekwencji doprowadziły do jej samobójczej śmierci. Mamy tutaj swoiste studium przypadku, analizę dzieciństwa, młodości, wzajemnych stosunków rodzinnych widzianych przez pryzmat różnych tragedii dotykających tą rodzinę.
Lektura nie należny do łatwych i przyjemnych, niemniej jednak godna polecenia, obsypana wieloma nagrodami.

książek: 570
jossie | 2014-04-03
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 03 kwietnia 2014

Wciągająca, intrygująca, czasem bulwersująca. Córka pisze o matce, która popełniła samobójstwo, co ją do tego zmusiło. Tajemnice z przeszłości, geny, czy to musiało się tak skończyć.
Najbardziej zaintrygowało mnie dzieciństwo Lucile, relacje z rodziną, rodzeństwem, autorka świetnie je odtworzyła, świetnie odtworzyła świat oczami małej dziewczynki, dorastającej nastolatki, która miała swój świat i swoje emocje.
Później życie dorosłe które zaczyna przytłaczać czy może pojawiają się demony przeszłości? Szaleństwo, rodzicielstwo, depresja, szpital psychiatryczny.
Mimo ciężkiego tematu pisana lekkim piórem.
Polecam

książek: 198
Ula | 2015-12-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 grudnia 2015

Świetnie napisana książka o trudnych relacjach w rodzinie, dziedziczeniu traumy i o tym, jak żyć bez wiedzy, jak było naprawdę. Ja po lekturze tej książki zostałam z pytaniem, które pojawia się i cichnie we mnie od jakiegoś czasu: Na ile potrafimy i możemy być szczerzy ze sobą w gronie najbliższej rodziny? Czy rodzina, z którą jesteśmy związani więzami krwi, może usłyszeć o naszych największych udrękach, skoro powstały one właśnie w rodzinnym domu? Jak wyglądałyby relacje rodzinne, gdyby prawda każdego jej członka została wypowiedziana na głos? O co spytałabym najbliższych członków mojej rodziny, gdybym nie bała się, że poruszę lawinę, która pogrzebie wszystko pod sobą?

książek: 493
Gra_ce | 2016-09-14
Przeczytana: 08 września 2016

Subtelna opowieść. Brutalny temat. Trudno nie myśleć o swojej rodzinie, (jakakolwiek by ona nie była czy to całkiem szczęśliwa, czy też naznaczona mniejszymi i większymi nieszczęściami) gdy czyta się nuty tej symfonii życia rodzinnego i jego sił niemal niezauważalnie modelującego losy i czasem, przy braku szczęścia, czyjś obłęd - to w ramach hmm...ostrzeżenia.

Autorka, z dużą cierpliwością szkicuje codzienność dramatu w jakim żyła jej matka i przy tym nie obsuwa się zbyt wulgarnie w psychologizowanie. Tylko na tyle, na ile stało się to już częścią współczesnego potocznego myślenia.

Na marginesie: Nie wiem o czym może to świadczyć - nasz eksportowy polsko/francuski reżyser, Roman Polański przygotowuje właśnie film na motywach ostatniej jeszcze nie wydanej w Polsce powieści Delphine de Vigan. Chyba o tym, że jej pisarstwo i tematy są w podobnej, bliskiej mu linii wrażliwości?

książek: 1331
edi-bk | 2012-12-25
Na półkach: Przeczytane, Po sąsiedzku, 2012
Przeczytana: 22 grudnia 2012

Bardzo osobista książka. Autorka próbując zrozumieć swoją matkę opisuje chorobę psychiczną i usiłuje zrozumieć jak, kiedy i dlaczego. Co takiego wydarzyło się w jej życiu, że tak się potoczyło. I jakie miało skutki dla całego otoczenia.Mocna rzecz.

książek: 349
liducha | 2013-02-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 19 lutego 2013

Na razie zapowiada sie ciekawie. A co bedzie dalej to zobaczymy...okazała sie bardzo ciekawą książką. Gorąco polecam

książek: 49
Patrycja Gryciuk | 2013-06-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Przemyślana i wspaniale skonstruowana. Czyta się jednym tchem, daje do myślenia. W oryginale piękny język. Polecam.

książek: 196
GlukOza | 2014-10-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Bardzo podobała mi się książka- styl pisania, treść, a przede wszystkim psychologiczny motyw przewodni. Czyta się szybko. Po przeczytaniu pozostaję pod dużym wrażeniem tego, jak wszystkie wydarzenia potoczyły się w życiu rodziny, jakim człowiekiem była matka autorki i jak pomimo tego wszystkiego zdołała dożyć do 61 roku życia. Polecam do przeczytania i późniejszej refleksji.

książek: 143
Mario_7 | 2013-08-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 lipca 2013

Bardzo poruszająca książka o krzywdach doznanych przez życie pewnej kobiety, matki autorki. Smutna, ale prawdziwa powieść obyczajowa.

zobacz kolejne z 265 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd